บทที่ 40 - ป้ายคำสั่งคุกอสุนี ดินแดนลี้ลับระดับจินตัน

บทที่ 40 - ป้ายคำสั่งคุกอสุนี ดินแดนลี้ลับระดับจินตัน

【เคล็ดกระบี่สับนภา】

【ระดับ สีม่วง】

【พันขุนเขาหมื่นสายน้ำหลอมรวมเป็นกระบี่เดียว สามารถสับนภาให้ขาดสะบั้น...】

【คุณสมบัติของวิชา ระเบิดพลัง】

นี่คือวิชาประเภทระเบิดพลังเป้าหมายเดี่ยวระดับสีม่วง ซึ่งถือว่าล้ำค่ามากสำหรับตระกูลกู้

และอีกเล่มหนึ่งก็เป็นถึงเคล็ดวิชาระดับสีม่วง ตอนนี้หากนำเคล็ดวิชาระดับสีม่วงสักเล่มออกไปขายข้างนอกล่ะก็ รับรองว่าต้องเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่แน่ๆ โดยเฉพาะเคล็ดวิชาระดับสีม่วง หากมีคุณสมบัติที่เข้ากันได้ ก็มากพอที่จะช่วยให้ยอดฝีมือขอบเขตเทพจินตันฟื้นฟูระดับพลังกลับมาได้ถึงเก้าในสิบส่วนเลยทีเดียว

สามารถปลดล็อกข้อจำกัดการสลายพลังย้อนกลับได้ทันที

"ถึงจะไม่ใช่เคล็ดวิชาธาตุสายฟ้า แต่มันก็มีมูลค่ามหาศาล หากนำไปบริหารจัดการดีๆ ก็สามารถนำไปแลกเปลี่ยนทรัพยากรกลับมาให้ตระกูลกู้ได้ไม่น้อยเลยทีเดียว" กู้จิ่งรู้สึกพอใจมาก

【ปิ่นปักผมผลึกน้ำแข็ง】

【ดูเหมือนจะเคยผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดมา ไม่รู้ว่าเป็นของใครทำตกไว้ แต่บนตัวปิ่นมีกลิ่นหอมจางๆ ที่ทำให้รู้สึกชาไปทั้งตัว】

สิ่งของระดับสีม่วง

ทำไมถึงเป็นของใช้ผู้หญิงอีกล่ะเนี่ย

ครั้งก่อนก็ นกกระเรียนกระดาษผลึกน้ำแข็ง ครั้งนี้ก็ ปิ่นปักผมผลึกน้ำแข็ง อีกแล้ว

แถมยังเป็นสิ่งของระดับสีม่วงทั้งคู่เลยด้วย

ไม่รู้เหมือนกันว่าเอาไว้ทำอะไร

เก็บรวบรวมไว้ก่อนก็แล้วกัน

แต่นอกเหนือจากของพวกนี้แล้ว ภารกิจนี้ยังดรอปของที่แม้แต่กู้จิ่งเองก็คาดไม่ถึงออกมาด้วย

มันมีสีดำสนิท

และไม่ได้อยู่ในขอบเขตของการจัดระดับตามปกติ

【ป้ายคำสั่งคุกอสุนี】

【ป้ายคำสั่งสำหรับเปิดดินแดนลี้ลับคุกอสุนี เมื่อถือป้ายนี้ไปยังหุบเขาเทวะรวมอสุนี ในพื้นที่ของท่านอ๋องเฉียน จะสามารถเปิดดินแดนลี้ลับระดับจินตัน คุกอสุนี ได้】

【ดินแดนลี้ลับระดับจินตัน คุกอสุนี】

【ราชสีห์เทวะปีกอสุนี】

【ดินแดนลี้ลับแห่งนี้อันตรายมาก แนะนำให้ยอดฝีมือระดับจินตันเป็นผู้เข้าสู่ดินแดนลี้ลับ】

ป้ายคำสั่งนี้ คือกุญแจเข้าดันเจี้ยนงั้นหรือ

กุญแจเข้าดินแดนลี้ลับธาตุสายฟ้า

แถมยังเป็นดินแดนลี้ลับระดับจินตันด้วย

ตอนนี้ดินแดนลี้ลับระดับจินตันน่าจะยังไม่เคยปรากฏขึ้นเลยแม้แต่แห่งเดียวในพื้นที่ของท่านอ๋องเฉียนเลยใช่ไหม

ทันทีที่กู้จิ่งเห็นป้ายคำสั่งชิ้นนี้ เขาก็รีบเก็บมันใส่กระเป๋าระบบทันที

ให้ตายเถอะ

หากป้ายคำสั่งชิ้นนี้หลุดลอดออกไปล่ะก็

อย่าว่าแต่ตระกูลกู้เลย

แม้แต่พื้นที่ของท่านอ๋องเฉียนทั้งหมด ก็คงต้องเผชิญกับการนองเลือดครั้งใหญ่แน่ๆ

ดินแดนลี้ลับระดับจินตัน

โอกาสดรอปของระดับสีทอง

มีสิทธิดรอปอุปกรณ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสุดยอดเลยนะ

แถมยังเป็นดินแดนลี้ลับธาตุสายฟ้าระดับสูงที่หาได้ยากยิ่ง โอกาสที่จะดรอปเคล็ดวิชาธาตุสายฟ้านั้นมีสูงมาก

ดินแดนลี้ลับแห่งนี้ถูกสร้างมาเพื่อตระกูลกู้โดยเฉพาะเลยนี่นา

เพียงแต่ตระกูลกู้ในตอนนี้ยังไม่มีสิทธิไปยุ่งเกี่ยวกับดินแดนลี้ลับแห่งนี้

ยอดฝีมือระดับจินตัน

ในพื้นที่ของท่านอ๋องเฉียนมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นแหละ

เซี่ยจิ่วโยวในอดีตก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เซี่ยจิ่วโยวถูกข้อจำกัดการสลายพลังย้อนกลับเล่นงานจนตอนนี้ไม่รู้หายหัวไปไหนแล้ว ยอดฝีมือระดับจินตันที่เหลือก็คงจะกระจุกตัวอยู่ในราชวงศ์ของท่านอ๋องเฉียนนั่นแหละ

เก็บป้ายคำสั่งนี้กลับไปให้ท่านพ่อ แล้วค่อยปรึกษากันอีกทีดีกว่า

กู้จิ่งซ่อนป้ายคำสั่งนี้เอาไว้

ด้วยความรวดเร็ว

เซ่าชิงชิงไม่ได้เห็นเลยแม้แต่น้อย แถมนางยังเป็นเด็กดีมีมารยาทมาก นางไม่ได้ร้องขอส่วนแบ่งจากวิชาที่ดรอปมาจากดินแดนลี้ลับในครั้งนี้เลย นางรู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ออกแรงอะไรเลย นางเป็นผู้ใช้พลังลมปราณธาตุน้ำ ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไรเลยในภารกิจนี้

แต่นางกลับได้รับค่าประสบการณ์ไปไม่น้อยเลยทีเดียว

【ได้รับค่าประสบการณ์รวม 500 หน่วย】

【กำลังจัดสรรส่วนแบ่ง】

ตระกูลกู้รวมกู้จิ่งและเซ่าชิงชิงแล้วมีทั้งหมดสิบคน แต่เพราะกู้จิ่งอยู่ในสภาวะคอขวดขอบเขตเทพปราณ เขาจึงสละสิทธิรับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์

ทั้งเก้าคนจึงนำค่าประสบการณ์ 500 หน่วยมาแบ่งกัน

"ทะลวงระดับได้แล้ว"

"ข้าก็ทะลวงระดับได้แล้วเหมือนกัน"

"มิน่าล่ะถึงได้เห็นคนบางคน พอเข้าไปในดินแดนลี้ลับแล้วกลับออกมา ระดับพลังก็พุ่งพรวดพราดเหมือนติดจรวด นี่แค่ภารกิจเดี่ยวในดินแดนลี้ลับภารกิจเดียว ยังได้ค่าประสบการณ์เยอะขนาดนี้เลยหรือเนี่ย"

เด็กรุ่นเยาว์ของตระกูลกู้ที่ถูกคัดเลือกเข้ามาล้วนอยู่ในขอบเขตหลอมกายาขั้นเก้าทั้งสิ้น คราวนี้พวกเขาจึงทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทพปราณกันถ้วนหน้าเลย

โชคดีนะที่การเลื่อนระดับจากขอบเขตหลอมกายาเป็นขอบเขตเทพปราณไม่มีสภาวะคอขวด ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงขาดทุนย่อยยับแน่

เซ่าชิงชิงทะลวงขึ้นไปถึงขอบเขตเทพปราณขั้นห้าแล้ว

ส่วนกู้เส่าหลิงก็ยังอยู่ที่ขอบเขตเทพปราณขั้นสอง

กู้ซานทะลวงระดับได้แล้ว ส่วนกู้เสียและคนอื่นๆ ยังคงย่ำอยู่กับที่

【ผลลัพธ์ของเซียมซีนำโชคสิ้นสุดลง】

ผลลัพธ์ของเซียมซีระดับดีเลิศสิ้นสุดลงแล้ว

แต่เซียมซีมงคลระดับสีฟ้าเพียงใบเดียว กลับนำผลประโยชน์มาให้กู้จิ่งอย่างมหาศาลเลยทีเดียว

ไม่พูดถึงวิชา เคล็ดวิชา หรือสิ่งของระดับสีม่วงหรอกนะ

แค่ป้ายคำสั่งคุกอสุนีเพียงชิ้นเดียว ก็มากพอที่จะทำให้คนนับไม่ถ้วนต้องต่อสู้แย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตกแล้ว

"พี่ใหญ่ เราทำภารกิจเสร็จแล้ว จะไปสืบทอดกระบี่เทวะอรุโณทัยเลยไหม"

"นั่นสิพี่ใหญ่ กระบี่เทวะอรุโณทัยเป็นถึงสมบัติวิเศษขั้นต้น ต้องเอามันมาให้ได้นะ ตระกูลกู้ของเราก็เป็นตระกูลที่เชี่ยวชาญวิถีกระบี่อยู่แล้ว หากพี่ใหญ่ได้ครอบครองกระบี่เทวะอรุโณทัย พลังการต่อสู้ก็คงจะพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้นแน่ๆ"

"คนที่น่าจะเป็นคู่แข่งของพี่ใหญ่ก็น่าจะมีผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยอีกสองคน การที่พวกเขาได้รับการประเมินให้อยู่ในระดับเดียวกับพี่ใหญ่ได้ ก็คงจะประมาทไม่ได้เลย"

บรรดาเด็กรุ่นเยาว์ตระกูลกู้ต่างหันไปมองกู้จิ่ง แม้แต่เซ่าชิงชิงก็ไม่เว้น

ช่วยไม่ได้นี่นา กู้จิ่งแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ

ดินแดนลี้ลับบททดสอบกระบี่เทวะนั้นเต็มไปด้วยอันตราย การได้ยืนอยู่ข้างๆ กู้จิ่งก็เหมือนมีเกราะคุ้มภัยชั้นดี

ทว่ากู้จิ่งกลับมองลึกเข้าไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่งอย่างเหม่อลอย ไม่รู้เหมือนกันว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

...

ในเวลาเดียวกัน ณ สถานที่รับภารกิจ

คนสามกลุ่มมาพบกันโดยไม่ได้นัดหมาย

หวังฮ่าวหรานแห่งสำนักเมฆาเหิน ฟางเหิงแห่งสำนักดาราขั้วฟ้า และเจียงหมิงแห่งสำนักกระบี่ลวงตา

ทั้งสามคนต่างเป็นผู้นำกลุ่มของตัวเอง

"ในที่สุดพวกเจ้าก็เข้ามาจนได้" เจียงหมิงหรี่ตาลง มุมปากกระตุกยิ้มเยาะ

"มีเพียงผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยเท่านั้นที่จะรับภารกิจระดับสูงสุดได้ พวกเจ้าน่าจะมองเห็นพิกัดของภารกิจทั้งสามจุดแล้วใช่ไหม"

"ก่อนที่จะไปแย่งชิงกระบี่เทวะอรุโณทัย ข้าไม่อยากสูญเสียพลังไปเปล่าๆ เรามารับภารกิจกันคนละจุด แบ่งกันให้ลงตัวดีกว่า"

ข้อเสนอของเจียงหมิงมีเหตุผลมากทีเดียว

เพราะพวกเขาต่างก็กลัวว่าตาอินกับตานาจะสู้กัน แล้วตาอยู่จะมาคว้าพุงเพียวๆ ไปกิน

ครั้งนี้มีคนเข้ามาเยอะมาก

เพื่อป้องกันความผิดพลาด ผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยทั้งสามคนจึงตกลงรับภารกิจกันคนละภารกิจ

ทว่าในตอนนั้นเอง สีหน้าของฟางเหิงแห่งสำนักดาราขั้วฟ้ากลับดูแปลกไป

หวังฮ่าวหรานขมวดคิ้วมองฟางเหิง

"มีพิกัดภารกิจระดับสูงสุดจุดหนึ่งหายไปแล้ว"

"อะไรนะ"

ฟางเหิงมีสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ข้า... เป็นแค่ผู้สืบทอดกระบี่ระดับอี่เท่านั้น"

ฟางเหิงเป็นผู้สืบทอดกระบี่ระดับอี่งั้นหรือ

หวังฮ่าวหรานและเจียงหมิงต่างก็ตกตะลึง

หากพูดถึงสำนักระดับเก้าทั้งหกแห่งในละแวกนี้ พวกเขาคิดว่ามีแค่พวกเขาสามคนเท่านั้นที่เป็นอัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุด พวกเขารู้ถึงความแข็งแกร่งของฟางเหิงดี ซึ่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเท่าไหร่นัก แต่ฟางเหิงกลับไม่ใช่ผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยเสียอย่างนั้น

แล้วใครคือผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยคนที่สามล่ะ

จู่ๆ ในดินแดนลี้ลับครั้งนี้ ก็มีคนที่อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขาโผล่มาแอบซ่อนตัวอยู่แบบนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนมีหนามยอกอก

ความสัมพันธ์ของพวกเขาสามคนก็ไม่ได้ดีอะไรนักหนาหรอก

แต่พวกเขาก็หวังให้ฟางเหิงเป็นผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยคนที่สามมากกว่า

เพราะอย่างน้อยพวกเขาก็รู้ไส้รู้พุงฟางเหิงดี

การมีผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยที่พวกเขาไม่รู้จักโผล่มาต่างหากล่ะที่เป็นภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุด

หวังฮ่าวหรานหันหลังกลับไปรับภารกิจ

เมื่อได้ยินว่ามีผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยที่ไม่รู้จักรับภารกิจระดับสูงสุดไปแล้ว เขาก็เริ่มรู้สึกร้อนรนขึ้นมาทันที

ส่วนเจียงหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองฟางเหิง

"ฟางเหิง ข้ารู้ว่าเจ้าไม่พอใจ แต่ดินแดนลี้ลับบททดสอบกระบี่เทวะไม่มีทางประเมินพลาดหรอก ความแข็งแกร่งของหมอนั่นคงจะน่าสะพรึงกลัวมากทีเดียว ทรัพยากรจากภารกิจระดับสูงสุดมีมากมายมหาศาล หากยอมแพ้ไปก็คงจะน่าเสียดายแย่ เอาอย่างนี้ไหม เจ้ามากับข้า"

"ข้าสามารถรับภารกิจระดับสูงสุดได้ เรามาร่วมมือกัน รีบทำภารกิจนี้ให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด แล้วค่อยไปตามล่ามันที่จุดทำภารกิจของมัน สังหารมันซะ แล้วเอาของรางวัลจากภารกิจของมันมาแบ่งกัน"

แววตาของเจียงหมิงดูล้ำลึก มุมปากยกยิ้มขึ้น เขาไม่คิดว่าผู้สืบทอดกระบี่ระดับเจี่ยคนที่สามจะแข็งแกร่งไปกว่าเขาหรอก กระบี่ของเขานั้นบ้าคลั่งดั่งมาร เขาเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม

เพียงแต่การมีตัวตนที่ไม่รู้จักโผล่มาแบบนี้ ทำให้เจียงหมิงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

หากสามารถร่วมมือกับฟางเหิง เพื่อกำจัดหมอนั่นทิ้งไปก่อนได้

เขาก็จะมีโอกาสได้ครอบครองกระบี่เทวะอรุโณทัยมากขึ้นไปอีก

ฟางเหิงกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าเจียงหมิงมีแผนการของตัวเอง แต่ในเวลานี้ ดูเหมือนว่าจะมีทางเลือกเพียงทางเดียวเท่านั้น

[จบแล้ว]