บทที่ 8: งานมาแล้ว! เพลงปลุกใจสำหรับหน่วยงานอวกาศงั้นเหรอ?

เจียงหนาน

มีคำกล่าวว่า "บนฟ้ามีสวรรค์ บนดินมีซูโจวและหางโจว"

วันรุ่งขึ้น หยวนอี้เก็บข้าวของทั้งหมดแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังเมืองโบราณแห่งหนึ่งในเจียงหนาน เขาไม่ได้เลือก "หกเมืองโบราณชื่อดัง" ที่ใครๆ ก็รู้จัก เพราะสถานที่เหล่านั้นถูกพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีผู้คนพลุกพล่านตลอดทั้งปี เขาเลือกอำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตาในมณฑลเจียงซู แม้จะไม่โด่งดังเท่าที่อื่น แต่ที่นี่มีระบบทางน้ำที่สมบูรณ์และมีสะพานมากมาย เป็นเมืองริมน้ำแบบเจียงหนานขนานแท้ แถมค่าครองชีพยังต่ำ วิถีชีวิตเรียบง่าย และเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศของการอยู่อาศัยจริง

เขาผ่านนายหน้าและใช้เงินกว่าล้านหยวนซื้อบ้านลานเล็กๆ แบบแยกเป็นสัดส่วน แม้จะยังย้ายเข้าไม่ได้เพราะต้องปรับปรุงให้เป็นสไตล์ที่ชอบ แต่เขาก็พอใจที่ได้พักในโรงแรมไปพลางๆ หยวนอี้เปลี่ยนข้อมูลการติดต่อทั้งหมดเพื่อเป็นการบอกลาชีวิตในอดีต จากนั้นเขาก็เริ่มยุ่งอยู่กับการออกแบบและรีโนเวทห้องหับในบ้านหลังน้อยนี้

ในขณะที่หยวนอี้กำลังวุ่นวายอยู่นั้น เขาไม่รู้เลยว่ามีหน่วยงานหลายแห่งในเมืองหลวงกำลังตามหาตัวเขาอยู่ แห่งแรกคือคณะนาฏศิลป์และการเมืองทั่วไปของจีนที่รู้สึกว่าเพลงของเขาเหมาะสำหรับนำไปรวมในโปรแกรมการแสดงเพลงปฏิวัติ ส่วนแห่งที่สองคือบริษัทบันเทิงต่างๆ แม้เขาจะถูกดองงานมาสองปี แต่การปรากฏตัวกะทันหันบวกกับสถานะที่ไร้สังกัดในตอนนี้ ทำให้บริษัทบันเทิงระดับสามหรือสี่เห็นโอกาสทางธุรกิจ ทว่าหลังจากพยายามค้นหาอยู่นาน ทุกคนก็ต้องยอมแพ้เพราะติดต่อเขาไม่ได้เลย เบอร์เดิมก็ถูกตัดสายหรือไม่มีคนตอบกลับ

หนึ่งเดือนผ่านไป หยวนอี้มองดูลานบ้านที่ปรับปรุงเสร็จแล้วด้วยรอยยิ้ม นี่คือบ้านหลังแรกของเขาในโลกใบนี้ ด้วยฝีมือการออกแบบ ลานบ้านที่เคยทรุดโทรมกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ในตึกสองชั้นเขาแบ่งห้องออกเป็นห้องนอน ห้องทำงาน และห้องเก็บเครื่องดนตรี เครื่องดนตรีเหล่านี้คือสมบัติล้ำค่าของเขา ส่วนใหญ่เป็นของที่พ่อแม่บุญธรรมทิ้งไว้ให้ เขาเพิ่งให้คนไปขนย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ นอกจากนี้เขายังดัดแปลงชั้นในของอาคารฝั่งตะวันออกให้เป็นสตูดิโอบันทึกเสียง แม้จะไม่ได้ตั้งใจจะเป็นนักร้องอาชีพอีกต่อไป แต่เขาก็ยังไม่ทิ้งดนตรี เพลงจากโลกก่อนที่เขามีอยู่ในหัวมากมายสามารถนำมาเรียบเรียงขายได้ ซึ่งนี่คือโอกาสทำเงิน เพราะการรีโนเวทสตูดิโอให้เป็นมืออาชีพนั้นสูบเงินเก็บเขาไปเกือบหมด

"ลมพัดแผ่วผ่านใบหน้า~~" เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้น

"ฮัลโหล ฉันส่งของทุกอย่างให้คุณแล้วนะ" เสียงหญิงสาวที่มีน้ำเสียงเป็นผู้ใหญ่สไตล์ "พี่สาว" ดังออกมาจากปลายสาย

"ขอบคุณครับพี่หยา บอกค่าใช้จ่ายมาเลย เดี๋ยวผมโอนให้!"

"ช่างเถอะ ไม่กี่ตังค์หรอก แต่คุณคิดจะปักหลักอยู่ที่เมืองเล็กๆ ในเจียงหนานจริงๆ เหรอ? ไม่คิดจะกลับมาลุยงานในวงการแล้วเหรอ?" หญิงสาวถามด้วยความสงสัย

หยวนอี้ทำหน้าลำบากใจ "พี่หยาครับ ผมไม่กลับไปแล้วจริงๆ ผมไม่อยากยุ่งกับวงการบันเทิงอีกแล้ว"

ในเมืองหลวง ณ วิลล่าหรูใจกลางทะเลสาบ หญิงสาวในชุดนอนลูกไม้สีม่วงยืนอยู่บนระเบียงชั้นสอง ใบหน้าที่สวยงามไร้ที่ติตั้งแต่ริมฝีปากสีแดงระเรื่อทำให้เธอดูมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างเหลือเชื่อ

"เอาเถอะ พี่เคารพการตัดสินใจของคุณ แต่เจ้าเด็กนี่ ห้ามหายหัวไปไหนนะ ถ้าพี่ไปดูงานที่เจียงหนานเมื่อไหร่ คุณต้องเลี้ยงข้าวพี่เข้าใจไหม!!!"

หลังจากคุยกันอีกไม่กี่คำ สายก็ถูกตัดไป หยวนอี้ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

"เฮ้อ! โลกบ้าๆ เงินสิบล้านของฉัน! หมดไปกับค่าบ้านซะแล้ว ฉันอุตส่าห์หวังว่าจะใช้เงินก้อนนั้นเกษียณอายุแท้ๆ! ดูท่าต้องหาเงินใหม่แล้วสินะ ไม่งั้นอดตายแน่!"

หยวนอี้ทิ้งตัวลงบนเตียงในห้องนอนใหญ่แล้วตะโกน "ระบบ! ออกมา! ปู่ของแกเรียกอยู่!"

หากต้องการหาเงินตอนนี้ต้องมีทางลัด "มีภารกิจทำเงินอะไรบ้างไหม?"

"ติ๊ง! โฮสต์สามารถรับโบนัสยี่สิบล้านหยวนเมื่อทำภารกิจหลักสำเร็จ"

หยวนอี้ส่ายหน้า "เป็นไปไม่ได้! ใครที่ไปร้องเพลงในเทศกาลดนตรีอีกนั่นคือหมา! มีภารกิจรองไหม?"

"ติ๊ง! กำลังออกภารกิจรอง!"

"เดี๋ยวสิ ถ้าฉันไม่ถาม แกก็ไม่ออกภารกิจใช่ไหม? แกกั๊กงานไว้นี่นา ไม่ยุติธรรมเลย!"

ขณะที่หยวนอี้โวยวายด้วยความง่วง เขาก็เผลอหลับไป ระบบได้แต่ถอนใจก่อนจะส่งภารกิจให้เป็นรางวัลชดเชย

เมื่อหยวนอี้ตื่นขึ้นมา เขาพบหนังสือสกิลในหน้าต่างระบบ "ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับสกิล: 'ปรมาจารย์แตรจีน'"

"หือ? แตรจีน? แกจะให้ฉันไปเป่าแตรทำไม! ฉันต้องการเงิน!" หยวนอี้คร่ำครวญ

"เลิกฝันอยากได้เงินฟรีๆ แล้วไปทำภารกิจซะ!" เสียงเด็กสาวดังขึ้นในหัวเขา

"เอ๊ะ? แกพูดได้ด้วยเหรอ!" หยวนอี้รีบกดดูภารกิจรองทันที

"ภารกิจรอง: โปรดแต่งเพลงให้หน่วยงานอวกาศเกี่ยวกับภารกิจพิชิตอวกาศ"

"ภารกิจจะถือว่าสำเร็จเมื่อได้รับการยอมรับจากหน่วยงานอวกาศ เมื่อสำเร็จจะปลดล็อคหน้าต่างลอตเตอรี่ความนิยม และได้รับรางวัลเงินสด 5 ล้านหยวน"