ตอนที่ 58 ดันเจี้ยน 1 และวิกฤตการณ์ใหม่ของแพไม้
ตอนที่ 58 ดันเจี้ยน 1 และวิกฤตการณ์ใหม่ของแพไม้
ตอนที่ 58 ดันเจี้ยน 1 และวิกฤตการณ์ใหม่ของแพไม้
เยี่ยอวี่เฟยไม่ได้รั้งอยู่บนแพของลู่เหยียนนานนัก หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลกันเสร็จเธอก็ขอตัวลากลับทันที
พูดตามตรง ลู่เหยียนเองก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่เธอไม่ได้เอ่ยปากขอเข้าไปดูในโรงงานผลิตหรือห้องปศุสัตว์ ซึ่งช่วยให้เขาคลายความกังวลลงไปได้มาก
เขามีอะไรอยู่ข้างในบ้าง เขายังไม่อยากให้ใครรู้รายละเอียดลึกเกินไปนัก
การแสดงความแข็งแกร่งให้เห็นนั้นทำได้ แต่ไม่ใช่การหงายไพ่ตายทั้งหมดที่มี
เยี่ยอวี่เฟยจากมาอย่างสง่าผ่าเผย แถมขากลับเธอยังจงใจเปลี่ยนทิศทางเดินอ้อมเพื่อดูว่าจะบังเอิญเจอคนอื่นอีกหรือไม่
ระหว่างทางขากลับเธอเก็บหีบไม้ได้อีกสองใบ แต่ไม่เห็นเงาดำใต้พื้นน้ำแข็งอีกเลย ถ้าเจออีกล่ะก็ เธอไม่เกี่ยงที่จะเจาะน้ำแข็งเพื่อล่ามอนสเตอร์แน่นอน เพราะเธอยังขาดแคลนผลึกพลังงานอยู่นั่นเอง
เมื่อกลับถึงแพไม้ของตัวเองอย่างปลอดภัย เยี่ยเว่ยเสวี่ยก็เดินออกมาต้อนรับทันที:
"พี่สาวกลับมาแล้ว เจอแพไม้ของอีกฝ่ายไหมคะ?"
"อื้อ เจอแล้ว แถมยังขึ้นไปบนนั้นมาแล้วด้วย พัฒนาไปค่อนข้างเร็วเลยล่ะ" เยี่ยอวี่เฟยกระโดดขึ้นแพแล้วพูดต่อ:
"ฉันเตรียมตัวจะไปดันเจี้ยน 1 ช่วงบ่ายนี้ เรื่องบนแพฝากเธอดูแลด้วยนะ"
"รับทราบค่ะ พี่สาวกลับเข้าห้องไปเตรียมตัวให้พร้อมก่อนออกเดินทางนะคะ"
หลังจากกินข้าวเสร็จ เธอก็ได้รับอั่งเปาจากเผยเจิ้งเหอ ข้างในบรรจุลูกศรธรรมดา 100 ดอก
พอรับอั่งเปาเสร็จ เผยเจิ้งเหอก็โทรศัพท์เข้ามาทันที
"เสี่ยวเยี่ย พี่ยังหาลูกศรที่มีคุณสมบัติพิเศษไม่ได้เลย เอาลูกศรธรรมดาพวกนี้ไปซ้อมมือก่อนแล้วกันนะ"
"ได้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่เผย พี่ให้มาได้จังหวะพอดีเลย ฉันกำลังจะไปลองเล่นในดันเจี้ยน 1 อยู่พอดี
อ้อ ดันเจี้ยน 1 ก็คือการฆ่าซอมบี้เหมือนกันค่ะ เรื่องนี้ฉันแลกเปลี่ยนข้อมูลกับลู่เหยียนมาแล้ว"
"ลู่เหยียน? นี่เธออย่าบอกนะว่าไปเจอแพไม้ของเขาเข้าแล้ว?"
"ใช่ค่ะ พอน้ำทะเลแข็งเขาก็ออกมาสำรวจแถวนี้จนมาเจอแพของฉันก่อน แต่ฉันไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ ส่วนตอนหลังฉันเป็นฝ่ายหาแพของเขาเจอเอง เลยขึ้นไปดูนิดหน่อย เป็นแพเลเวล 5 ค่ะ บนนั้นมีโรงงานผลิตอัตโนมัติกับห้องปศุสัตว์ด้วย"
"การบุ่มบ่ามขึ้นแพคนอื่นแบบนั้นมันอันตรายเกินไปนะ คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก เธอไม่รู้หรอกว่าคนอื่นคิดอะไรอยู่ หรือบนแพลำนั้นจะมีไอเทมที่ใช้ควบคุมคนได้หรือเปล่า"
"อ้อ รับทราบค่ะ ขอบคุณพี่เผยที่เตือนนะคะ คราวหลังฉันจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ"
เมื่อเห็นเยี่ยอวี่เฟยว่านอนสอนง่ายขนาดนี้ เผยเจิ้งเหอก็พูดอะไรไม่ออก ได้แต่กำชับอีกสองสามประโยคก่อนจะส่งอั่งเปาตามมาให้อีกใบ รอบนี้ส่ง: ยาสมานแผล ×1, ยาห้ามเลือด ×1, ผ้าพันแผล ×1
เยี่ยอวี่เฟยไม่ได้ทำตัวเกรงใจ เธอกดรับไว้ทันทีพร้อมทิ้งท้ายคำขอบคุณ
จากนั้นเธอก็คิดว่าวันนี้อาจจะไม่ได้กลับมาที่แพ จึงโทรข้ามโซนไปหาพี่ชาย
ทว่าทางนั้นไม่มีคนรับสาย คาดว่าคงจะออกห่างจากแพไปสำรวจข้างนอกเหมือนกัน
เยี่ยอวี่เฟยไม่ได้กังวลใจอะไร เธอวางสายแล้วเริ่มจัดระเบียบกระเป๋าสัมภาระ
ดันเจี้ยน 1 เป็นดันเจี้ยนเดี่ยวและเป็นการฆ่าซอมบี้ คาดว่าน่าจะอยู่ได้สูงสุดแค่ 3 วัน
ดังนั้นเธอต้องเตรียมอาหารและน้ำสำหรับกินคนเดียวไว้ 5 วัน
หลังจากเธอบอกเรื่องนี้ เยี่ยเว่ยเสวี่ยก็เริ่มจัดการเตรียมของให้ทันที เมื่อได้ลูกศรมาแล้ว เธอก็พกธนูยาวไปด้วย
เธอเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าและรองเท้าที่คล่องตัวสำหรับการออกกำลังกาย จากนั้นก็ขนของทุกอย่างที่คิดว่าน่าจะได้ใช้ติดตัวไป
เพราะเรื่องฆ่าซอมบี้เนี่ย เธอมีประสบการณ์โชกโชนอยู่แล้ว
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อม เธอก็หยิบการ์ดเชิญดันเจี้ยน 1 ออกมาแล้วพูดว่า: "ใช้งานการ์ดเชิญ"
ระบบแจ้งเตือน
【การ์ดเชิญดันเจี้ยน 1 เป็นการ์ดสำหรับฉายเดี่ยว สามารถเริ่มใช้งานได้ตามปกติ ยืนยันที่จะเข้าสู่ดันเจี้ยนหรือไม่?】
"ตกลง"
【โปรดเตรียมตัวให้พร้อม เริ่มนับถอยหลังสิบวินาที: 10, 9... 2, 1.】
ฉากตรงหน้าเปลี่ยนไป เยี่ยอวี่เฟยพบว่าตัวเองปรากฏตัวอยู่ในห้องกั้นเล็กๆ แห่งหนึ่ง นอกประตูไม้มีเสียงคำรามของซอมบี้ดังแว่วมา เมื่อได้ยินเสียงคำรามที่คุ้นเคย ในใจเธอกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาลึกๆ
เยี่ยอวี่เฟยมือหนึ่งถือดาบยาว อีกมือจับที่ลูกบิดประตู เธอไม่ได้ลังเลเลยสักนิด ผลักประตูออกไปทันที
พอเปิดประตูออก ก็เห็นซอมบี้ตัวหนึ่งที่อยู่หน้าประตูได้กลิ่นมนุษย์สดๆ มันรีบหันกลับมาตั้งท่าจะกระโจนใส่เธอทันที ทว่าดาบของเธอนั้นเร็วกว่ากรงเล็บของมัน
ฉับ! หัวหลุดกระเด็นในดาบเดียว!
คำแนะนำจากระบบดังขึ้นตามมา
【วิธีเคลียร์ดันเจี้ยน 1 แบบที่ 1: กำจัดซอมบี้ในดันเจี้ยนให้ได้มากกว่า 60%】
【วิธีเคลียร์ดันเจี้ยน 1 แบบที่ 2: เอาชีวิตรอดในนี้ให้ครบสองวัน】
เยี่ยอวี่เฟยเลิกคิ้วขึ้น พลางคิดในใจว่าดันเจี้ยนเดี่ยวนี่ระดับความยากลดลงจริงๆ ด้วย
สถานที่ที่เธอปรากฏตัวนั้นแตกต่างจากโรงพยาบาลที่ลู่เหยียนบอกอย่างชัดเจน ที่ที่เธออยู่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ถ้าอย่างนั้น เธอจะสามารถเก็บสินค้าที่บรรจุหีบห่อเรียบร้อยแล้วเข้ากระเป๋าสัมภาระกลับไปได้เลยไหมนะ?
หลังจากฆ่าซอมบี้ที่หน้าประตูไปสามตัว ก่อนที่ซอมบี้ตัวอื่นจะล้อมเข้ามา เยี่ยอวี่เฟยลองยื่นมือไปแตะที่สินค้าชิ้นหนึ่ง ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
【นี่คือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ถูกปนเปื้อน สามารถใช้แต้มคะแนนเพื่อล้างการปนเปื้อนได้ คุณต้องการจ่าย 2 แต้มเพื่อล้างการปนเปื้อนหรือไม่ (7/2)?】
"ไม่" จะบ้าเหรอ ของพวกนี้เอากลับไปก็ไม่รู้จะใช้ได้หรือเปล่า เธอคงไม่ได้โง่พอจะเอาแต้มไปใช้ล้างการปนเปื้อน สู้ไปซื้อที่ร้านค้าแต้มตอนท้ายดีกว่า อย่างน้อยก็รับประกันได้ว่าใช้บนแพไม้ได้ปกติ
แค่ไม่รู้ว่าถ้าซื้อโทรทัศน์ไปแล้ว บนแพไม้จะมีรายการอะไรให้ดูบ้าง
ในเมื่อมีแต่ของปนเปื้อน เยี่ยอวี่เฟยจึงเดินผ่านร้านเครื่องใช้ไฟฟ้านั้นไปทันที พอเดินออกมาก็ปะทะเข้ากับซอมบี้สองตัวที่พุ่งเข้าใส่หน้าตรง เลย์เอาต์ของห้างสรรพสินค้านั้นค่อนข้างจำกัดพื้นที่ในการฆ่าซอมบี้ของเธอ แต่ในขณะเดียวกันมันก็จำกัดพวกซอมบี้ด้วยเช่นกัน ทว่าซอมบี้ไม่ได้มีแค่ตัวสองตัว พวกมันจะโผล่ออกมาจากสารพัดทิศทาง บางครั้งก็คลานออกมาจากชั้นวางของ บางครั้งก็ร่วงลงมาจากเพดาน ส่วนทิศทางหน้าหลังซ้ายขวานี่ยิ่งต้องระวังให้ดี
แต่เยี่ยอวี่เฟยไม่ใช่คนธรรมดาที่ไร้ทางสู้มานานแล้ว แถมเธอยังเป็นคนที่ผ่านการนองเลือดในดันเจี้ยน 3 มา และมีความเชื่อมั่นแรงกล้าว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่ง ดังนั้นเมื่อเข้าสู่โหมดการต่อสู้ เยี่ยอวี่เฟยก็ไม่มีความคิดอื่นใดในหัวนอกจากการฆ่าซอมบี้
ในขณะที่เยี่ยอวี่เฟยกำลังฟาดฟันซอมบี้เพื่อขัดเกลาฝีมืออยู่ในดันเจี้ยน 1 แพไม้ของเธอก็ต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ใหม่อีกอย่างนอกเหนือจากน้ำแข็งเย็นจัด
【ระบบแจ้งเตือนเพื่อทราบ 1: เรียนผู้เล่นทุกท่าน ตั้งแต่เวลา 14:00 น. เป็นต้นไป มอนสเตอร์จะสุ่มเกิดใหม่รอบแพไม้ มอนสเตอร์จะเข้าโจมตีแพไม้โดยตรง โปรดเตรียมตัวต่อสู้และปกป้องแพไม้ของท่านให้ดี】
【ระบบแจ้งเตือนเพื่อทราบ 2: สำหรับผู้เล่นที่อยู่ในดันเจี้ยน รอบแพไม้จะยังไม่มีมอนสเตอร์สุ่มเกิดชั่วคราว ขอให้ผู้เล่นทุกท่านสนุกกับเกมส์ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอด】
ในช่องแชทพื้นที่ตอนนี้กำลังเดือดพล่านเพราะข้อความแจ้งเตือนทั้งสองนี้
ส่วนที่แพไม้ของเยี่ยอวี่เฟย มีโดมพลังงานโปร่งใสครอบลงมาเหนือแพ พร้อมกับมีข้อความ "ดันเจี้ยน 1" ปรากฏขึ้น
เยี่ยเว่ยเสวี่ยเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง เมื่อมีโดมพลังงานนี้อยู่ ตราบใดที่พี่สาวยังไม่กลับมา แพก็จะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ เธอจึงไม่ได้สนใจมันอีก แต่หันไปจดจ่อกับข้อมูลในช่องแชทพื้นที่แทน
[ช่วยด้วย! ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ ฉันก็แค่คนธรรมดาจะไปสู้กับสัตว์ประหลาดได้ยังไง? ให้ใช้แขนขาเล็กลีบของฉันสู้เหรอ?]
[ความจริงนี่คือแผนการกวาดล้างมนุษย์โลกของจักรวาลใช่ไหมเนี่ย]
[พวกคุณมัวแต่บ่นกันอยู่ได้ แทนที่จะบ่นไปดูในตลาดซื้อขายดีกว่าว่ามีอาวุธขายไหม ฉันเพิ่งซื้อหอกมาอันหนึ่ง หวังว่าจะพอช่วยได้นะ ต่อให้ต้องตายก็ขอตายอย่างมีศักดิ์ศรีเถอะ]
[ขวานเหล็กระดับต้นขายเกลี้ยงแล้ว ไม้เท้าธรรมดาก็ไม่มีเหลือให้ซื้อแล้ว พวกคุณพวกเดรัจฉานเอ๊ย เหลือทางรอดให้ฉันบ้างเถอะ!]
จบตอนที่ 58