ตอนที่ 43 เลื่อนระดับ... แค่เนี้ย?

ตอนที่ 43 เลื่อนระดับ... แค่เนี้ย?

หลังจากสื่อสารกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเยี่ยอวี่เซินก็ทำความเข้าใจกับความจริงที่ว่า น้องสาวของเขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้เป็นอย่างดี

และเขายังไม่ทันจะได้เตรียมของส่งให้น้องสาวเลย ก็ได้รับไอเทมกองโตที่ถูกส่งผ่าน "อั่งเปา" ในโทรศัพท์มาให้ก่อนแล้ว

มีทั้งใบอัปเกรดบ้านไม้ระดับต้นและระดับกลาง, ยาลูกกลอนขัดเกลากายาระดับกลาง, ชุดแฟชั่นรักษาอุณหภูมิ, เสื้อแจ็คเก็ตกันลมเพิ่มการป้องกัน, ถุงมือผู้ชาย, หินมิติ, หนังสือทักษะ 《ทักษะวิทยายุทธ์พื้นฐาน》 และอื่นๆ อีกมากมาย

ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าคือโควตาอั่งเปา 10 ครั้งต่อวันนั้น อั่งเปา 9 อันหลังที่ส่งมาคือ "ไม้ * 99" ทุกอัน

เธอยังบ่นใส่เขาอีกว่าระบบขี้งกเกินไป จำกัดจำนวนไอเทมชิ้นเดียวในอั่งเปาน้อยเกินควร ไม่ยอมปล่อยให้คนกรอกจำนวนได้ตามใจชอบ เธอบอกว่าไม้พวกนี้ส่งให้เขาเอาไว้สำหรับอัปเกรดแพไม้ ทั้งที่ตัวเขาเองมีแพเลเวล 5 แล้ว ซึ่งตามหลักควรจะถือว่าเป็นกลุ่มคนระดับแนวหน้าสุดของที่นี่แล้วด้วยซ้ำ แต่พอเห็นน้องสาวอัปเกรดแพของเธอเป็นเลเวล 6

โชว์ให้ดูในระหว่างที่คุยกัน เขาก็ได้แต่สงบปากสงบคำทันที

ตอนนี้... ทำไมเขารู้สึกเหมือนตัวเองที่เป็นลูกผู้ชายอกสามศอก กลับกลายเป็นฝ่ายถูกน้องสาว "เลี้ยงดู" ไปซะได้ล่ะเนี่ย?!

หลังจากวางสาย เขาก็ยังอยู่ในอาการมึนงงเล็กน้อย

ด้านเยี่ยอวี่เฟยเมื่อนึกถึงใบหน้าของพี่ชายตอนรับอั่งเปาเมื่อครู่ เธอก็รู้สึกขำขึ้นมา

ฮ่าๆๆ... ในที่สุดก็ถึงคราวที่เธอได้ดูแลพี่บ้าง พี่ทำหน้าเซ่อซ่าได้ตลกมากเลย

หัวเราะไปได้พักหนึ่ง หางตาของเยี่ยอวี่เฟยก็มีหยดน้ำตาไหลซึมออกมา แต่มันเป็นน้ำตาแห่งความสุข

และความโล่งใจ เธอรู้สึกว่าในวินาทีนี้ทั้งร่างกายและจิตใจของเธอเบาสบายขึ้นมาก

ดีจริงๆ ที่พี่ไม่เป็นอะไร และเธอก็ทำได้ตามที่เคยบอกกับตัวเองไว้ตั้งแต่แรกว่า "เธอทำได้!" เธอสามารถกลับมาเป็นฝ่ายดูแลพี่ได้แล้ว จากนี้ไป เธอจะแข็งแกร่งขึ้นยิ่งกว่าเดิม!

เมื่อคิดดังนั้น มือขวาก็วางลงบนหน้าอกโดยอัตโนมัติ เธอสัมผัสได้ว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นหนึ่งจังหวะ ราวกับจะตอบรับความคิดของเธอ

เฮ้อ~เธอระบายลมหายใจยาวออกมา เช็ดน้ำตาแบบลวกๆ แล้วจัดระเบียบความรู้สึกใหม่

เสียงลมที่พัดโหมอยู่ข้างนอกตัวบ้านคอยเตือนเธอว่า ความแข็งแกร่งคือเหตุผลที่ถูกต้องที่สุด

"ระบบ ตรวจสอบการสรุปผลดันเจี้ยน"

【ความคืบหน้าในการสังหารซอมบี้ของทีมคุณในดันเจี้ยน 3 สำเร็จไป 30%, ความคืบหน้าในการสืบหาสาเหตุการติดเชื้อซอมบี้ของมนุษย์สำเร็จ 41.2%, บรรลุเงื่อนไขการอยู่รอดครบ 3 วัน ยินดีด้วยที่คุณผ่านดันเจี้ยนได้อย่างราบรื่น ในฐานะหัวหน้าทีม คุณต้องการจะบันทึกความคืบหน้าของดันเจี้ยนไว้หรือไม่?】

เยี่ยอวี่เฟยอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว ดันเจี้ยนบันทึกความคืบหน้าได้ด้วยเหรอ?

งั้นถ้าเข้าไปครั้งหน้าจะต่อเนื่องจากเดิมไหมนะ?

"ตกลง"

【บันทึกความคืบหน้าเรียบร้อยแล้ว】

"ระบบ แล้วรางวัลการผ่านด่านล่ะ?"

ระบบไม่มีคำตอบใดๆ ให้เลย สรุปคือรางวัลของดันเจี้ยนก็คือแต้มที่ได้จากการฆ่าซอมบี้ข้างในแล้วเอาไปแลกของนั่นเอง

แบบนี้ถ้าใครไม่กล้าฆ่าซอมบี้ ก็คงจะไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาเลย แถมยังต้องเสียการ์ดเชิญดันเจี้ยนไปฟรีๆ อีกใบด้วยสิ

ระบบนี่ขี้งกจริงๆ เลยนะ

มิน่าล่ะ ตอนผ่านด่านถึงแจ้งเตือนแค่ว่าผ่านแล้วกลับได้เลย ที่แท้ก็เพราะไม่มีรางวัลอะไรให้นี่เอง

แจกไม้มาให้สักสองสามท่อนเป็นรางวัลก็ยังดีนะ

เธอแอบบ่นในใจเล็กน้อยก่อนจะเลิกเก็บมาใส่ใจ เพราะยังไงพวกเธอก็เก็บเกี่ยวมาได้ไม่น้อยเลย

สิ่งที่สำคัญที่สุดเธอได้รับมันมาจากในดันเจี้ยนแล้วไม่ใช่เหรอ?

เธอลูบที่หน้าอก... สิ่งนี้ต่างหากคือของล้ำค่าที่สุด

การทำภารกิจฆ่าซอมบี้รอบที่สามสำเร็จทำให้ได้แต้มสถานะอิสระมา 1 แต้ม รวมกับรางวัล First Clear ทั่วเซิร์ฟเวอร์อีก 1 แต้ม สรุปคือเธอมีแต้มสถานะอิสระ 2 แต้ม

รอบที่สองเธอได้รับจี้ห้อยคอเพิ่มค่าเสน่ห์ (เสน่ห์ +1)

และได้รับแหวนเพิ่มค่าความว่องไว (ความว่องไว +1) มาพร้อมกับเมล็ดพันธุ์แห่งความหวัง

แถมยังมีของที่แลกมาจากแต้มคะแนนตั้งมากมาย เรียกได้ว่ากำไรมหาศาลสุดๆ ไปเลยล่ะ

ส่วนของอื่นๆ ที่เก็บได้ระหว่างทางที่ฆ่าซอมบี้ ทั้งหมดถูกเปลี่ยนไปเป็นความคืบหน้าในการสืบหาความจริงไปแล้ว

เยี่ยอวี่เฟยหยิบหนังสือทักษะ 3 เล่มออกมา เดิมทีนึกว่าแค่กดคลิกทีเดียวจะเรียนรู้ได้อัตโนมัติ แต่ความจริงกลับไม่ใช่แบบนั้น

เธอต้องฝืนความอดทนเปิดดูทีละหน้าๆ เธออ่านไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความตั้งใจในการดู

หลังจากเปิดจนจบเล่ม หนังสือทักษะก็สลายตัวกลายเป็นจุดแสงสีขาวพุ่งเข้าสู่ระหว่างคิ้วของเธอ จุดที่เคยไม่เข้าใจเมื่อครู่ก็พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันที ที่แท้หนังสือทักษะต้องใช้งานแบบนี้เองสินะ เธอใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง ถึงจะเรียนรู้หนังสือทักษะทั้ง 3 เล่มจนครบ

"ระบบ ตรวจสอบคุณสมบัติส่วนบุคคล"

ชื่อ: เยี่ยอวี่เฟย

เพศ: หญิง

อายุ: 19

พรสวรรค์: โชคดีทวีคูณ

ร่างกาย: 10

พละกำลัง: 10

ความว่องไว: 10+1 (แหวน)

จิตวิญญาณ:

โชคลาภ: 9+2 (โบนัสชั่วคราวจากอันดับ)

เสน่ห์: 8+1 (จี้)

ทักษะ: วิทยายุทธ์พื้นฐาน, การยิงพื้นฐาน, ทักษะการใช้กริชพื้นฐาน

ความอิ่ม: 57 (เต็ม 100, หิวหรือยัง?)

เยี่ยอวี่เฟยมองดูสถานะของตัวเองแล้วเผยรอยยิ้มออกมา ก่อนจะเอ่ยว่า: "แต้มสถานะทั้ง 2 แต้ม เพิ่มไปที่จิตวิญญาณ"

ค่าจิตวิญญาณกลายเป็น 11 ทันที เมื่อค่าสถานะหลักทั้งสี่อย่างเกิน 10 ระบบก็แจ้งเตือนตามมา

【ยินดีด้วยที่ค่าสถานะทั้งสี่ของผู้เล่นเกิน 10 คุณได้ก้าวเข้าสู่ระดับที่ 1 แล้ว พยายามต่อไป คุณจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น】

"แค่เนี้ย?" สิ้นคำพูดของเธอ ระบบกลับจุดพลุเฉลิมฉลองตรงหน้าเธอจริงๆ

มองดูดอกไม้ไฟที่เบ่งบานอยู่บนหน้าจอ เยี่ยอวี่เฟยถึงกับหน้าผากมีเส้นดำขึ้น (เหวอ)

เออ... เอาที่สบายใจเลย เป็นระบบนี่มันใหญ่จริงๆ นะ อยากทำอะไรก็ทำ

"ปิดพลุซะ ลายตาไปหมดแล้ว"

จากนั้นเยี่ยอวี่เฟยก็หยิบใบอัปเกรดบ้านไม้ระดับกลางออกมาเพื่ออัปเกรดบ้าน

หลังจากเสียงกุกกักโครมครามผ่านไปสามนาที พื้นที่ภายในบ้านก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

พื้นที่ขยายจาก 30 ตารางเมตร กลายเป็น 100 ตารางเมตร การวางผังแบบ 3 ห้องนอน 2 ห้องนั่งเล่น 2 ห้องน้ำ 1 ระเบียง

นี่มันแจ๋วสุดๆ ไปเลย การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดที่สุดคือห้องครัวที่ตอนนี้กว้างขึ้นและเป็นระเบียบมากขึ้น แถมมีประตูกระจกบานเลื่อน ฟังก์ชันข้างในดูครบครันกว่าเดิม มีตู้เย็นที่ใหญ่ขึ้น เพิ่มเตาอบแบบครบวงจรและเครื่องกำจัดเศษอาหารมาให้ด้วย

สรุปคือเมื่อก่อนห้องครัวแบบครบวงจรไม่ถูกจำกัดด้วยขนาดพื้นที่ของบ้านไม้สินะ?

เธอย้ายโต๊ะทำงานไปยังห้องว่างห้องหนึ่ง ห้องนั้นก็กลายเป็นห้องทำงานทันที

ห้องนอนหลักมีห้องน้ำในตัวด้วย เยี่ยมยอดจริงๆ ทำอย่างกับว่าที่บ้านจะมีแขกมาเยี่ยมอย่างนั้นแหละ

เธอย้ายเตียงไม้ธรรมดาหลังเดิมไปไว้ในห้องนอนเล็ก แล้วเลือกผลิต "เตียงไม้หรูหรานุ่มสบายระดับสูง" ออกมาทันที

พอทำเสร็จเยี่ยอวี่เฟยก็พบว่ามันสมกับที่เป็นเตียงระดับสูงจริงๆ เพราะถ้านอนบนนี้จะช่วยเร่งการฟื้นฟูพลังกายและพลังชีวิตได้ด้วย เธอวางมันไว้ในห้องนอนหลัก และย้ายฟูกนอนนุ่มๆ ตามไปด้วย

ห้องนั่งเล่นกว้างขึ้นมาก และไม่ใช่ว่าเปิดประตูเข้ามาจะเจอเตาผิงโดยตรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ตรงประตูทางเข้าตอนนี้อย่างน้อยก็พอจะวางตู้รองเท้าได้ชุดหนึ่งเลยล่ะ

เธอจัดการจัดวางข้าวของในบ้านใหม่ให้เข้าที่เข้าทาง เอาตามที่ตัวเองรู้สึกสบายและหยิบจับถนัดมือที่สุด

แพไม้เลเวล 6 มีพื้นที่รวมกลายเป็น 500 ตารางเมตร

จากเดิมที่เป็นเรือรูปตัว T ตอนนี้กลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า โดยบ้านไม้ขนาด 100 ตารางเมตรตั้งอยู่ตรงสุดฝั่งหนึ่งเยื้องไปทางขวาของแพ เธอทำการติดตั้งรั้วไม้เพิ่มเติมจนสมบูรณ์อีกครั้ง

เยี่ยอวี่เฟยถึงเพิ่งจะมีสมาธิหันไปมองในช่องแชทประจำพื้นที่

[ให้ตายเถอะ เมื่อไหร่บ้านไม้จะมีห้องน้ำสักทีวะเนี่ย การต้องตากฝนแล้วหันก้นให้ทะเลเนี่ย ฉันไม่อยากทำมันอีกแล้วจริงๆ นะ]

[หมิงเสี่ยวเสี่ยว: ได้ยินว่าถ้าใช้ใบอัปเกรดบ้านไม้ระดับต้นอัปเกรดแล้ว จะมีห้องน้ำมาให้ในตัวเลยนะ]

[เดี๋ยวนี้อุณหภูมิตอนกลางวันมันต่ำขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วนี่ก็เกือบจะ 9 โมงเช้าแล้ว ฉันยังตกกล่องไม่ได้สักใบเลย มันปกติไหมเนี่ย?]

[เผยเจิ้งเหอ: ไฟสามารถขับไล่สัตว์ประหลาดในทะเลได้ ทำให้พวกมันไม่กล้าเข้ามาโจมตีแพไม้โดยตรง เมื่อตอนกลางคืนมาถึงทุกคนควรทำให้บนแพมีไฟลุกโชนไว้ ไม่อย่างนั้นเกรงว่าจะนอนหลับไม่สนิทแน่ นอกจากนี้ให้เตรียมไม้ไว้เยอะๆ ถ้าแพพังจะได้ใช้ไม้ซ่อมแซมได้ทันที] x3

จบตอนที่ 43