ตอนที่ 41 ร้านค้าแต้มคะแนน, สิ่งที่อยากแลกมีมากเกินไป

ตอนที่ 41 ร้านค้าแต้มคะแนน, สิ่งที่อยากแลกมีมากเกินไป

【คำแนะนำที่อบอุ่น: ที่นี่คือสถานที่ซึ่งมีธีมหลักคือการเอาชีวิตรอด โปรดละทิ้งจินตนาการที่ไม่จำเป็น เห็นค่าในชีวิต และสนุกไปกับเกมส์ให้ดี】

【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นชาวชาติเซี่ย เยี่ยอวี่เฟย, เผยเจิ้งเหอ, ตานเกิง, เฉาเฉินสวี่ และอู่ฟาง ที่รวมกลุ่มกันทำภารกิจพิชิตดันเจี้ยนครั้งแรกสำเร็จ โดยเป็นการพิชิตดันเจี้ยน 3 รางวัลพิเศษสำหรับสมาชิกในทีมคือ ชื่อเสียง +1000, แต้มสถานะอิสระ +1】×3

หลังจากการประกาศซ้ำสามครั้ง ระบบก็ได้จุดพลุเฉลิมฉลองในช่องแชทประจำพื้นที่อีกครั้ง จากนั้นประกาศ

สีทองก็ปรากฏขึ้นต่อเนื่อง

【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นชาวชาติเซี่ย ลู่เหยียน ที่พิชิตดันเจี้ยน 1 สำเร็จเป็นคนแรก รางวัลพิเศษคือ ชื่อเสียงส่วนบุคคล +500, แต้มสถานะอิสระ +1】×3

【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นชาวบริเตน เรนาร์ด ที่พิชิตดันเจี้ยน 2 สำเร็จเป็นคนแรก รางวัลพิเศษคือ ชื่อเสียงส่วนบุคคล +500, แต้มสถานะอิสระ +1】×3

【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นชาวชาติเซี่ย เยี่ยอวี่เซิน ที่พิชิตดันเจี้ยน 5 สำเร็จเป็นคนแรก รางวัลพิเศษคือ ชื่อเสียงส่วนบุคคล +500, แต้มสถานะอิสระ +1】×3

ประกาศสีทองเต็มหน้าจอแทบจะทำให้ตาของผู้คนที่กำลังจ้องมองกระดานประกาศพร่ามัวไปตามๆ กัน

ผู้คนในเขต 101 ของชาติเซี่ยนั้นบ้าคลั่งที่สุด เพราะผู้เล่นที่พิชิตดันเจี้ยน 3 และดันเจี้ยน 1 ดูเหมือนจะเป็นคนในเขตของพวกเขาทั้งหมด

[ว้าว สุดยอด! เผยเจิ้งเหอคืออันดับ 1 ในตารางพลังต่อสู้เขตเราใช่ไหม เก่งสมคำร่ำลือจริงๆ]

[ท่านเทพตัวจริงต้องลู่เหยียน อันดับ 2 ตารางพลังต่อสู้มากกว่ามั้ง ลุยเดี่ยวจนผ่านดันเจี้ยนได้เลยนะนั่น]

[ฉันยังตัวสั่นกับการสิ้นสุดช่วงคุ้มครองมือให้อยู่เลย แต่พวกระดับท็อปเริ่มพิชิตดันเจี้ยนกันแล้วเหรอเนี่ย]

[คำว่าอิจฉาฉันพูดจนเหนื่อยแล้ว เมื่อไหร่จะได้ขึ้นจอประกาศกับเขาบ้างนะ]

[ค่าชื่อเสียงมันมีไว้ทำอะไรกันแน่ เห็นประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์แจกกันหลายครั้งแล้ว มีท่านเทพคนไหนช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม?]

[คุณน้องเยี่ยอวี่เฟยเก่งจัง อันดับชื่อนำหน้าท่านเทพเผยอีก ก่อนหน้านี้ฉันยังเคยซื้ออาหารจากคุณน้องเขาอยู่เลย]

[ท่านเทพลู่ อยู่ไหมครับ? ช่วยแชร์สูตรการผ่านดันเจี้ยน 1 หน่อยได้ไหม?]

ในขณะเดียวกัน เยี่ยอวี่เฟยและพวกทั้งห้าคนที่เพิ่งได้รับแจ้งข่าวการผ่านด่านก็พากันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

【ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกทีมเอาชีวิตรอดได้สำเร็จครบสามวัน บรรลุเงื่อนไขการผ่านด่าน ขณะนี้กำลังคำนวณแต้มคะแนนและตรวจสอบความคืบหน้าของดันเจี้ยน ต้องการออกจากดันเจี้ยนทันทีหรือไม่?】

เยี่ยอวี่เฟย: "ไม่"

【คุณสามารถพำนักอยู่ในดันเจี้ยนได้อีก 30 นาที หลังจากนั้นดันเจี้ยนจะปิดตัวลงโดยอัตโนมัติ และผู้เล่นจะถูกส่งกลับไปยังแพไม้ของตนเอง】

"ระบบ เปิดใช้งานร้านค้าแต้มคะแนน"

【สามารถใช้ 10 แต้มเพื่อเปิดร้านค้าแต้มคะแนน ยืนยันที่จะเปิดหรือไม่?】

"ยืนยัน"

พวกเขาจำเป็นต้องแลกของให้เสร็จก่อนออกจากดันเจี้ยน มิฉะนั้นแต้มคะแนนจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์และไม่สามารถสะสมไปยังดันเจี้ยนครั้งหน้าได้ เนื่องจากจุดนี้ระบบไม่ได้ระบุไว้ชัดเจน จะบอกใบ้ให้ก็ต่อเมื่อมีการเจาะจงถามเท่านั้น

เฉาเฉินสวี่อดไม่ได้ที่จะบ่น: " เจ้าเล่ห์จริงๆ นะเนี่ย ถ้ากัปตันเลือกออกไปเลย พวกเราไม่ขาดทุนย่อยยับเหรอ? คราวก่อนฉันอุตส่าห์เหลือไว้ 5 แต้ม สงสัยจะปลิวไปแล้ว ถ้ารู้แบบนี้แลกของกินของดื่มมาก็ดี เสียดายชะมัด"

เยี่ยอวี่เฟยตั้งค่าแต้มทีมให้กลายเป็นของส่วนบุคคลใครทำใครได้แล้วพูดว่า:

"เอาล่ะ แต้มของใครก็ของคนนั้น อยากแลกอะไรก็แลกกันเองเลยนะ

เสี่ยวตาน แต้มคุณไม่น้อยเลย แลกไม้ไปอัปเกรดแพเยอะๆ หน่อย แล้วก็เตรียมวัสดุสร้างบ้านพวกฉนวน

กันความร้อนหรือระบบทำความเย็นไว้บ้าง ผ่านไปสามวัน พอกลับไปทะเลคงไม่สงบเหมือนเดิมแล้วล่ะ"

"ขอบคุณเจ้านายที่ช่วยเตือนครับ" ตานเกิงเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าควรแลกอะไรดี เมื่อมองแต้มของตัวเองเขาก็รู้สึกมึนงง แต้มเขาสูงถึงสองหมื่นกว่าคนอื่นๆ ก็คงพอๆ กันสินะ

เผยเจิ้งเหอก็ช่วยเตือนเช่นกัน: "ถ้าค่าสถานะส่วนตัวต่ำกว่า 10 สามารถแลก 'ยาลูกกลอนขัดเกลากายาขั้นต้น' มาเพิ่มสถานะแบบสุ่มได้ ถ้าทั้ง 4 สถานะเกิน 10 ถึงจะเข้าสู่ระดับถัดไปที่ใช้ยาระดับกลาง ในช่วงนี้เราคงยังไม่ต้องการยาระดับสูง แลกระดับต้นกับกลางไว้เยอะๆ เผื่อคนอื่นด้วย ส่วนพวกใบอัปเกรดบ้านไม้ขั้นต้น พิมพ์เขียวเตาผิง พวกคุณแลกอันที่ตัวเองจะใช้ ส่วนของคนอื่นเดี๋ยวผมจัดการแลกให้เอง"

อู่ฟาง: "จะให้กัปตันเหมาหมดคนเดียวได้ยังไงล่ะครับ พวกเรามาลงขันแลกรวมกันเถอะ"

"ใช่ๆ ถ้าแลกซ้ำกันขึ้นมาจะเสียแต้มเปล่าๆ นะ" เฉาเฉินสวี่เห็นด้วยอย่างยิ่ง

ดังนั้น เผยเจิ้งเหอ อู่ฟาง และเฉาเฉินสวี่ จึงขยับไปรวมกลุ่มกันกระซิบกระซาบปรึกษาเรื่องการแบ่งหน้าที่แลกของที่จำเป็น

คำแนะนำของเผยเจิ้งเหอเมื่อกี้ตานเกิงก็ได้ยิน เขาจึงรีบแลกสิ่งที่พวกเขาพูดถึงมาทันที ส่วนอย่างอื่นค่อยว่ากันอีกที

ด้านเยี่ยอวี่เฟย เธอนั่งไล่ดูหน้าร้านค้าเงียบๆ คนเดียว ตอนนี้เธอมีแต้มอยู่ 27,580 แต้ม น่าจะเพียงพอสำหรับแลกอุปกรณ์ติดต่อสื่อสารแบบข้ามเขตที่เสถียรกว่าเดิม โทรศัพท์ติดต่อข้ามเขตแบบใช้ครั้งเดียวทิ้งของเธอมันมีข้อจำกัดมากเกินไป

เมื่อพิมพ์ค้นหาคำว่า "ติดต่อข้ามเขต" รายการสินค้าก็เหลือเพียงหน้าเดียว

อันดับแรกคือ 【การ์ดบังคับรวมเขต: สามารถระบุเขตย่อยในประเทศเดียวกันเพื่อรวมเป็นเขตใหญ่เขตเดียว (จำนวนคนรวมต้องไม่เกิน 20 ล้านคน)】 ใช้แต้ม 50,000

【โทรศัพท์ติดต่อข้ามเขตแบบคงที่: สามารถระบุตัวบุคคลเพื่อติดต่อสื่อสารระยะยาวได้ (เงื่อนไข: ทั้งสองฝ่ายต้องมีแพเลเวล 3 ขึ้นไป และมีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง)】 ใช้แต้ม 10,000

【การ์ดระบุตัวตัวติดต่อข้ามเขต: สามารถติดต่อบุคคลที่ระบุในประเทศเดียวกันได้ จำนวนครั้ง 10/10】 ใช้แต้ม 10,000

【การ์ดติดต่อญาติข้ามเขต: สามารถติดต่อญาติที่มีสายเลือดเดียวกันในประเทศเดียวกันได้ จำนวนครั้ง 10/10】 ใช้แต้ม 2,000

......

เธอไม่ได้ดูต่อ เพราะผลลัพธ์การติดต่อหลังๆ จะยิ่งแย่ลง แต้มของเธอพอที่จะแลกโทรศัพท์แบบคงที่ได้หนึ่งเครื่อง แค่นั้นก็พอแล้ว เหลือแต้มอีก 17,580 เธอแลกยาลูกกลอนขัดเกลากายาระดับกลาง (300 แต้มต่อเม็ด) มา 5 เม็ด นอกจากใช้เองแล้วเธอยังเตรียมไว้ให้พี่ชายด้วย เผื่อว่าพี่ชายจะใช้ชีวิตลำบากกว่าเธอ?

เพราะพึ่งเข้าสู่โลกแห่งการเอาชีวิตรอดได้แค่ 7 วัน พี่ชายอาจจะยังพัฒนาไม่ทัน

การอัปเกรดแพเป็นเลเวล 6 ต้องใช้ไม้ 10,000 หน่วย ในร้านค้า 1 แต้มแลกไม้ได้ 10 หน่วย บวกกับต้องเตรียมเผื่อให้พี่ชายด้วย เธอจึงแลกไม้ด้วยแต้ม 2,000 แต้ม ต่อมาคือดินสำหรับปลูกผัก ตอนนี้เธอมีกระถางปลูก 15 ใบที่ยังขาดดิน อย่างน้อยต้องใช้ดิน 15 ลูกบาศก์เมตร ดินร่วนซุย 1 ลบ.ม. ใช้ 500 แต้ม; ดินธรรมดา 1 ลบ.ม. ใช้ 200 แต้ม; ดินทราย 1 ลบ.ม. ใช้แค่ 50 แต้ม

เธอแลกดินแต่ละชนิดอย่างละ 2 ลบ.ม. แต้มจึงเหลือ 12,580

พิมพ์เขียวการสร้างโรงงานผลิตต้องใช้ 10,000 แต้ม เยี่ยอวี่เฟยลองพิจารณาดูแล้ว เธอไม่ได้จำเป็นต้องซื้อขนาดนั้น เพราะตัวคนเดียว (อย่างมากก็เพิ่มพี่ชายอีกคน) ไม่จำเป็นต้องผลิตของจำนวนมากขนาดนั้น

ลองดูอย่างอื่นก่อนดีกว่า ถ้าแลกของที่จำเป็นครบแล้วแต้มเหลือค่อยว่ากันใหม่

ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการที่สุดคืออะไร?

เยี่ยอวี่เฟยตั้งคำถามนี้ในใจแล้วเริ่มคิดอย่างจริงจัง สุดท้ายเธอคิดว่าสิ่งที่เธอต้องการคือ "หนังสือทักษะ"

ในร้านค้ามีหนังสือทักษะขายจริงๆ แต่มันเป็นเพียงทักษะพื้นฐานที่สุด และทุกเล่มราคา 1,000 แต้มเท่ากันหมด ส่วนทักษะระดับสูงกว่านั้นไม่มีปรากฏเลย เธอกวาดตาดูคร่าวๆ พบว่ามี:

《ทักษะการว่ายน้ำพื้นฐาน》

《ทักษะการทำอาหารพื้นฐาน》

《ทักษะการขับรถยกพื้นฐาน》,

《ทักษะการใช้กริชพื้นฐาน》...

จบตอนที่ 41