บทที่ 8 - หัวหน้าของคุณไปนอนกับคู่แข่งของคุณ

บทที่ 8 - หัวหน้าของคุณไปนอนกับคู่แข่งของคุณ

วินาทีนี้ ห้องไลฟ์สดเดือดพล่านขึ้นมาทันตาเห็น

[เชี่ยๆๆ หาเจอจริงๆ ด้วย]

[เทพเจ้า นี่มันเทพเจ้าจำแลงลงมาจุติชัดๆ]

[สตรีมเมอร์โคตรเจ๋ง (เสียงหลง)]

[พระเจ้าช่วย เกิดมาไม่เคยเจอไลฟ์สดอะไรมหัศจรรย์ขนาดนี้มาก่อนเลย]

บนหน้าจอ เอฟเฟกต์ของขวัญเด้งรัวๆ เหมือนคนบ้า ทั้งรถสปอร์ต จรวด งานคาร์นิวัล แทบจะกลบใบหน้าของเถียนเสี่ยวอวี่จนมิด

ชายหนุ่มกอดหมาขี้แยอยู่นาน กว่าจะเงยหน้าขอบตาแดงก่ำขึ้นมามองกล้องโทรศัพท์มือถือ

สตรีมเมอร์... ขอบคุณนะ น้ำเสียงของเขาสั่นเครือคัดจมูก ขอบคุณจริงๆ

ไม่เป็นไรค่ะ เถียนเสี่ยวอวี่ตอบเสียงเรียบ ส่วนเรื่องนั้น...

สีหน้าของชายหนุ่มแข็งทื่อไปทันที

ความดีใจสุดขีดที่หาหมาเจอ ตัดกับความเป็นจริงที่ว่าเขาอาจจะโดนสวมเขาช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

คุณก็... จัดการเอาเองก็แล้วกันนะ เถียนเสี่ยวอวี่พูดนิ่งๆ ก่อนจะกดตัดสาย

ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดทะลุสามหมื่นคนไปเรียบร้อยแล้ว

ในช่องแชตไม่มีใครสงสัยอีกต่อไป มีแต่ข้อความสรรเสริญเยินยอและขอความช่วยเหลือทั้งนั้น

[สตรีมเมอร์ ขอต่อสายหน่อย ฉันจะเปย์รถสปอร์ตให้สิบคันเลย ฉันอยากรู้ว่าลูกเมียน้อยของพ่อฉันอยู่ที่ไหน]

[สตรีมเมอร์มองฉันที ฉันสงสัยว่าผัวจะแอบมีชู้]

[สตรีมเมอร์ ฉันจัดงานคาร์นิวัลให้เลย ขอร้องล่ะช่วยบอกทีว่าใครชนแล้วหนีเมื่ออาทิตย์ก่อน]

เถียนเสี่ยวอวี่มองยอดผู้ติดตามและรายได้จากของขวัญในระบบหลังบ้านที่พุ่งปรี๊ด ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มออกมาได้

ระบบ ค่าความจริงเพิ่มขึ้นเท่าไหร่แล้ว

ห้าร้อยแต้ม

แค่ห้าร้อยเองเหรอ เถียนเสี่ยวอวี่แอบผิดหวังเล็กน้อย

การเปิดเผยความจริงในครั้งนี้ สร้างผลกระทบต่อสังคมเป็นวงกว้าง และช่วยให้ผู้เสียหายกอบกู้ความสูญเสียกลับมาได้โดยตรง ถือว่าเป็นความจริงคุณภาพสูง จึงได้รับรางวัลคูณสอง

เถียนเสี่ยวอวี่ถึงได้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ดูเหมือนว่าหนทางนี้เธอจะเดินมาถูกทางแล้ว

คำขอต่อสายคิวที่สองแทบจะเด้งขึ้นมาทันทีอย่างไม่มีรอยต่อ

เถียนเสี่ยวอวี่กดรับสาย

ในหน้าจอมีผู้หญิงสวมแว่นตาคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น อายุราวๆ ยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดปี ใบหน้าดูอิดโรยเหมือนโดนงานสูบวิญญาณ

สวัสดีค่ะสตรีมเมอร์ น้ำเสียงของหญิงสาวฟังดูเหนื่อยล้าสุดๆ

สวัสดีค่ะ

ฉันอยากจะถามอะไรหน่อยค่ะ หญิงสาวขยับแว่นตา ใต้ตาคล้ำดำปื้ด ฉันมีโปรเจกต์งานที่แก้มาห้ารอบแล้ว พอส่งไปทีไรหัวหน้าก็บอกว่าไม่ผ่าน แล้วก็ตีกลับมาให้แก้ใหม่ตลอด ฉันอยากรู้ว่า... ครั้งนี้แก้เสร็จแล้วจะผ่านไหมคะ

เธอถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ แฝงไปด้วยความเว้าวอน

ช่องแชตดูหมดสนุกไปถนัดตา

[มีแค่นี้เองเหรอ นึกว่าจะมีเผือกคำโตอะไรอีกซะอีก]

[ปัญหาที่ทำงานเนี่ยนะ จะทายถูกเหรอ]

[รู้สึกไม่ค่อยน่าสนใจเลยว่ะ ไปละๆ]

เถียนเสี่ยวอวี่จ้องผู้หญิงในหน้าจออยู่หลายวินาที

งานของคุณไม่ผ่านหรอกค่ะ

หญิงสาวชะงักไปเหมือนโดนเข็มทิ่ม ทำไมล่ะคะ หรือว่าฉันทำตรงไหนไม่ดี

ไม่ใช่ปัญหาของคุณหรอก น้ำเสียงของเถียนเสี่ยวอวี่ราบเรียบไร้ระลอกคลื่น เป็นเพราะหัวหน้าของคุณไปนอนกับคู่แข่งของคุณต่างหาก

สีหน้าของหญิงสาวหน้ากล้องค่อยๆ แข็งทื่อไปทีละนิด

ห้องไลฟ์สดเงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนจะระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง

[ห๊ะะะ]

[เชี่ย มาอีกแล้ว ฉันว่าแล้วเชียว]

[ฉันล่ะชอบความโหดแบบตรงไปตรงมาของสตรีมเมอร์จริงๆ]

[สตรีมเมอร์คนนี้เกิดมาเพื่อแฉสินะ ฉันรักเลย]

คุ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเทา เหมือนเพิ่งโดนทุบหัวอย่างจัง

หัวหน้าของคุณตั้งใจจะยกโปรเจกต์นี้ให้คู่แข่งของคุณโดยตรงเลย เถียนเสี่ยวอวี่อธิบายต่อ ดังนั้นอย่าว่าแต่แก้ห้ารอบเลย ต่อให้คุณแก้ไปสักห้าสิบรอบ มันก็ไม่ผ่านอยู่ดี

เป็นไปไม่ได้ หญิงสาวเผลอขึ้นเสียงอย่างลืมตัว อารมณ์เริ่มพุ่งปรี๊ด หัวหน้าฉันมีครอบครัวแล้วนะคะ เขาจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง...

ตอนนี้คุณอยู่ที่บริษัทใช่ไหม เถียนเสี่ยวอวี่ขัดจังหวะ

หญิงสาวพยักหน้าตามสัญชาตญาณ ฉันกำลังทำโอทีแก้งานอยู่ค่ะ...

ขึ้นไปชั้นเก้า

อะไรนะคะ

ไปที่ห้องประชุมชั้นเก้า เถียนเสี่ยวอวี่พูดย้ำทีละคำอย่างชัดเจน หัวหน้าของคุณกับคู่แข่งของคุณตอนนี้อยู่บนนั้นแหละ

มือของหญิงสาวเริ่มสั่น กล้องโทรศัพท์มือถือก็สั่นตามไปด้วย

[เชี่ย สตรีมเมอร์กะจะให้จับชู้กันสดๆ เลยเหรอเนี่ย]

[โหดเกินไปแล้ว ฉันชอบ]

[ฉันพนันด้วยขนมล่าเถียวซองนึงเลย เรื่องจริงล้านเปอร์เซ็นต์]

[เจ๊อย่าเพิ่งวางสายนะ เดี๋ยวพวกเราไปเป็นเพื่อนเอง ให้คอมเมนต์คุ้มครองเจ๊ด้วย]

[ใช่ พวกเราจะเป็นกำลังใจให้เจ๊เอง ไปเลย]

คอมเมนต์เลื่อนไปเร็วมาก ทุกคนต่างก็เชียร์ให้หญิงสาวไปพิสูจน์ความจริงด้วยตาตัวเอง

หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในปาก เธอลุกพรวดขึ้นมาทันที

ฉะ... ฉันจะลองไปดู

เธอคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วเดินฉับๆ ออกจากโต๊ะทำงานของตัวเอง

ออฟฟิศตอนดึกสงัดและว่างเปล่า มีเพียงไฟฉุกเฉินไม่กี่ดวงที่ส่องแสงสลัวๆ ทอดเงาของเธอให้ทอดยาวไปบนพื้น

หญิงสาวเดินไปที่หน้าลิฟต์แล้วกดปุ่มอย่างแรง

เสียงติ๊งดังขึ้น ประตูลิฟต์เปิดออก เธอเดินเข้าไป ปลายนิ้วที่สั่นเทากดไปที่เลขเก้า

ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดพุ่งกระฉูดทะลุสามหมื่นห้าพันคนแล้ว

ทุกคนกลั้นหายใจ รอคอยความจริงที่กำลังจะเปิดเผย

[ขุ่นแม่ หัวใจเต้นแรงมาก ตื่นเต้นกว่าไปจับกิ๊กเองอีก]

[ลุ้นกว่าดูหนังผีอีกโว้ย]

[สตรีมเมอร์นี่มันเทพประทานจริงๆ]

ลิฟต์มาถึงชั้นเก้า

ทันทีที่ประตูเปิดออก ภายนอกก็มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเอง

หญิงสาวมีท่าทีลังเลอย่างเห็นได้ชัด ฝีเท้าหยุดชะงักอยู่กับที่

เดินไปทางซ้าย เสียงเรียบเย็นของเถียนเสี่ยวอวี่ดังมาจากโทรศัพท์มือถือ ราวกับเป็นยาชูกำลังชั้นดี

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก เปิดไฟฉายจากโทรศัพท์ ลำแสงสว่างจ้าทะลวงผ่านความมืดมิด เธอถือโทรศัพท์ไว้ในมือ สวมรองเท้าส้นสูง ก้าวเดินลึกเข้าไปในทางเดินทีละก้าว

ในทางเดินที่ว่างเปล่า มีเพียงเสียงรองเท้าส้นสูงและเสียงหัวใจเต้นของเธอที่ดังก้องกังวานจนน่าขนลุก

ห้องประชุม... อยู่ไหนคะ หญิงสาวกระซิบถามเสียงเบา

ตรงหน้า ประตูบานที่สาม

หญิงสาวเร่งฝีเท้าจนแทบจะกลายเป็นวิ่งเหยาะๆ

เมื่อเธอมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูบานที่สาม เธอก็ชะงักไป

ตรงช่องว่างใต้ประตู มีแสงสลัวๆ ลอดออกมา

ตามมาด้วยเสียงอันไม่น่าอภิรมย์ดังลอดออกมาเป็นระยะๆ

เสียงหอบหายใจของผู้ชาย ปะปนกับเสียงหัวเราะคิกคักของผู้หญิงที่จงใจกดเสียงให้ต่ำลง

ใบหน้าของหญิงสาวซีดเผือดไร้สีเลือดในพริบตา

บอสหลี่คะ คุณนี่ร้ายจริงๆ เลย...

ที่รัก วางใจเถอะ โปรเจกต์รอบนี้ต้องเป็นของคุณแน่นอน...

มือของหญิงสาวสั่นจนแทบจะจับโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่

ห้องไลฟ์สดแตกตื่นกันไปหมดแล้ว

[เชี่ยๆๆ อยู่ในนั้นจริงๆ ด้วย]

[สตรีมเมอร์เจ๋งว่ะ แบบนี้ก็รู้ด้วย]

[โคตรลุ้น นี่มันไลฟ์สดแห่งปีชัดๆ]

หญิงสาวรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ค่อยๆ ผลักประตูให้แง้มออกเล็กน้อย

เธอค่อยๆ ยื่นกล้องโทรศัพท์เข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง

[จบแล้ว]