บทที่ 6 - ไลฟ์สด! ผู้พิพากษาแห่งโลกโซเชียล

บทที่ 6 - ไลฟ์สด! ผู้พิพากษาแห่งโลกโซเชียล

คุยกับคนฉลาดนี่มันประหยัดแรงดีจริงๆ ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างชื่นชม คุณเถียน เกิดเป็นคนต้องรู้จักดูทิศทางลมนะ บารมีของบอสหลิวในเมืองนี้ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะสั่นคลอนได้หรอก

เถียนเสี่ยวอวี่มองหน้าเขา จู่ๆ ก็ถามขึ้น คุณชื่ออะไร

ชายคนนั้นชะงักไป เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเธอจะถามแบบนี้ ผมแซ่หวังครับ

คุณหวัง เถียนเสี่ยวอวี่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา คุณทำงานให้หลิวจื้อเฉียงมากี่ปีแล้ว

ห้าปีครับ

ห้าปีมานี้ ช่วยเขาทำงานสกปรกมาตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะ

สีหน้าของคุณหวังมืดครึ้มลงทันที คุณเถียน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ

จะไม่เกี่ยวได้ยังไง เถียนเสี่ยวอวี่ไม่ถอยแต่กลับก้าวเข้าไปหาเขา การที่คุณมายืนอยู่ตรงนี้ ใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งข่มขู่ให้ฉันให้การเท็จ นี่ก็ถือเป็นการทำผิดกฎหมายแล้วนะ คุณรู้ตัวไหม

คุณหวังแค่นหัวเราะเย็นชา คุณเถียน คุณนี่ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว ผมก็แค่มาช่วยส่งสารให้ดีๆ ผมไปข่มขู่คุณตอนไหน มีหลักฐานหรือเปล่า

อ้อเหรอ เถียนเสี่ยวอวี่แกว่งโทรศัพท์มือถือในมือ ปุ่มสีแดงบนหน้าจอบันทึกเสียงกำลังกะพริบอยู่ ขอโทษทีนะ พอดีเมื่อกี้มือมันลั่นไปโดนปุ่มอัดเสียงเข้าน่ะ เอาเป็นว่าคุณช่วยพูดประโยคเมื่อกี้ซ้ำอีกรอบได้ไหม

หน้ากากจอมปลอมรอยสุดท้ายบนใบหน้าของคุณหวังอันตรธานหายไปจนหมดสิ้น

เขาจ้องเถียนเสี่ยวอวี่เขม็ง แววตาโหดเหี้ยมฉายวาบขึ้นมา เขาพุ่งตัวเข้าไป กางนิ้วทั้งห้าหมายจะคว้าโทรศัพท์มือถือของเธอ

ในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างกายของเถียนเสี่ยวอวี่กลับตอบสนองได้เร็วกว่าสมองสั่งการเสียอีก เธอสไลด์เท้าถอยหลังไปหนึ่งก้าว เอี้ยวตัวหลบการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย

ปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไวขนาดนี้ทำเอาเจ้าตัวยังตกใจเลย

การเสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกายมันเห็นผลทันตาจริงๆ

ช่วยด้วย โจรปล้น

เถียนเสี่ยวอวี่แหกปากตะโกนลั่น

คุณลุงที่กำลังเดินเล่นในหมู่บ้าน คุณป้าที่กำลังเลี้ยงหลาน รวมไปถึงวัยรุ่นอีกหลายคนต่างหันขวับมามองเป็นตาเดียว

สีหน้าของคุณหวังกลายเป็นดูไม่ได้สุดๆ มือที่ยื่นออกไปค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ จะชักกลับก็ไม่ได้ จะคว้าต่อก็ไม่ดี

คุณเถียน อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ เขาเค้นเสียงรอดไรฟัน

แล้วฉันจะทำไมล่ะ เถียนเสี่ยวอวี่ซ่อนโทรศัพท์ไว้ด้านหลัง เชิดหน้าขึ้นท้าทาย แน่จริงก็เข้ามาแย่งต่อหน้าคนเยอะๆ นี่สิ

คุณหวังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตวัดสายตาอำมหิตมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองฝูงชนที่เริ่มแห่กันเข้ามามุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ

คุณเถียน คุณจะต้องเสียใจ

เขาทิ้งท้ายด้วยคำขู่ ก่อนจะหันหลังเดินจ้ำอ้าวไปขึ้นรถเก๋งสีดำแล้วขับหนีไปอย่างทุลักทุเล

จนกระทั่งรถคันนั้นแล่นลับสายตาไป เถียนเสี่ยวอวี่ถึงได้ผ่อนลมหายใจออกมา แผ่นหลังของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ

โฮสต์ การกระทำของคุณเมื่อสักครู่นี้ถูกประเมินว่ามีความเสี่ยงสูงมาก เสียงของระบบดังขึ้นมาถูกจังหวะพอดี

ฉันรู้ เถียนเสี่ยวอวี่หอบหายใจ แต่จะยอมหงอไม่ได้เด็ดขาด

ทำไมล่ะ

คนพวกนี้มันชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ถ้าวันนี้ฉันแสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่นิดเดียว พรุ่งนี้สิ่งที่รออยู่หน้าประตูบ้านอาจจะไม่ใช่เงินห้าแสนหยวน แต่มันอาจจะเป็นมีดแทนก็ได้

ระบบเงียบไปพักหนึ่ง วิเคราะห์แล้วมีเหตุผล กลยุทธ์การรับมือของโฮสต์ถือว่ามีประสิทธิภาพ

เมื่อกลับถึงห้อง เถียนเสี่ยวอวี่รีบล็อกประตูทันที ตรวจสอบหน้าต่างทุกบานจนแน่ใจ แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่บนโซฟา

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

สารวัตรหลี่นั่นเอง

คุณเถียน คนของหลิวจื้อเฉียงไปหาคุณใช่ไหม น้ำเสียงของสารวัตรหลี่ดูเคร่งเครียดมาก

สารวัตรหลี่ นี่พวกคุณแอบติดกล้องวงจรปิดไว้ที่ห้องฉันเหรอคะ

พวกเรากำลังจับตาดูคนสนิทของหลิวจื้อเฉียงอยู่น่ะ สารวัตรหลี่อธิบายอย่างจนใจ คนเมื่อกี้ชื่อหวังเฉียง เป็นคนขับรถของหลิวจื้อเฉียง ทำงานให้เขามานานแล้ว ช่วยทำงานสกปรกมาก็เยอะ

เขาบอกให้ฉันถอนคำฟ้อง แล้วจะให้เงินฉันห้าแสน

คุณไม่ได้ตกลงใช่ไหม น้ำเสียงของสารวัตรหลี่แฝงไปด้วยความกังวล

ฉันไม่ได้โง่นะคะ เถียนเสี่ยวอวี่ตอบ ฉันไล่ตะเพิดเขากลับไปแล้ว

ปลายสายถอนหายใจอย่างโล่งอก ทำได้ดีมาก แต่คุณต้องระวังตัวให้ดีนะ ช่วงนี้พยายามอย่าออกไปไหน เดี๋ยวผมจะรีบจัดคนไปคอยจับตาดูแถวๆ หมู่บ้านคุณตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย

ขอบคุณค่ะสารวัตรหลี่

วางสายเสร็จ เถียนเสี่ยวอวี่ก็หลับตาลง รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งหัวใจ

นี่เพิ่งจะวันแรกแท้ๆ แต่ชีวิตกลับเหมือนกำลังเล่นหนังสายลับอยู่เลย

เธออดไม่ได้ที่จะถามระบบ ระบบ แกคิดว่าสิ่งที่ฉันทำลงไปทั้งหมดนี้ มันคุ้มไหมเนี่ย

ระบบเงียบไปนานมาก การตัดสินคุณค่าเป็นเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกส่วนบุคคล ซึ่งอยู่นอกเหนือขีดความสามารถในการประมวลผลของระบบ

พูดภาษาคน

ฉันไม่รู้ เธอไปคิดเอาเองสิ

เถียนเสี่ยวอวี่ถึงกับหลุดขำ แกนี่มันกวนโอ๊ยจริงๆ

นี่คือการตั้งค่าของระบบ

เอาเถอะ

เธอพยุงร่างอันอ่อนล้าลุกขึ้นยืน เตรียมหาอะไรลงท้องสักหน่อย

เปิดตู้เย็นดู ข้างในว่างเปล่า มีแค่ไข่ไก่สองฟองวางอยู่อย่างโดดเดี่ยว

เถียนเสี่ยวอวี่ถอนหายใจ รื้อค้นตามตู้จนในที่สุดก็พบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปห่อสุดท้าย

ระหว่างที่กำลังซู้ดบะหมี่ เธอก็ไถโทรศัพท์มือถือไปด้วย พอเห็นไลฟ์สดที่มีคนดูเป็นหมื่นเป็นแสนคน ความคิดหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นมาในหัวราวกับสายฟ้าแลบ

ตอนนี้เธอกำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่สองข้อ ข้อแรกคือไม่มีเงิน จนกรอบเป็นข้าวเกรียบ ข้อสองคือเป็นหนี้ระบบอยู่หนึ่งพันล้านแต้มความจริง ไม่คืนก็ไม่ได้

แล้วการไลฟ์สดก็สามารถแก้ปัญหาทั้งสองข้อนี้ได้พร้อมกันพอดีเลยไม่ใช่เหรอ

มีคนถาม เธอก็ให้ระบบตอบ ได้รับค่าความจริง พอมีคนดูเยอะ เธอก็ได้เงิน

เพอร์เฟกต์

ดวงตาของเถียนเสี่ยวอวี่เป็นประกายวิบวับ เธอผลักชามบะหมี่ออกไปทันที ไม่สนเรื่องกินอีกแล้ว

คิดแล้วก็ต้องลงมือทำเลย เถียนเสี่ยวอวี่ไปหยิบแล็ปท็อปเครื่องเก่าออกมา เป่าฝุ่นฟุ้ง แล้วเปิดเครื่อง

เน็ตก็ช้าเป็นเต่าคลาน แต่ตอนนี้หัวใจเธอกำลังฮึกเหิม เลยไม่ได้ใส่ใจอะไร

สมัครบัญชี อัปโหลดรูปโปรไฟล์ที่พอดูได้หน่อย ตอนที่ต้องตั้งชื่อช่องไลฟ์สด เธอแทบจะไม่ต้องคิดเลย พิมพ์ตัวอักษรลงไปสี่ตัวว่า ผู้พิพากษาแห่งโลกโซเชียล

คำโปรยช่องยิ่งอวดดีเข้าไปใหญ่ โดเนทรถสปอร์ตหนึ่งคันเพื่อต่อสายคุย ล่วงรู้อดีต ไขทุกข้อข้องใจ

ทุกอย่างพร้อม เถียนเสี่ยวอวี่ยิ้มให้กับตัวเองที่หน้าซีดเซียวอยู่ในกล้อง สูดหายใจลึก แล้วกดปุ่มเริ่มไลฟ์สด

ในห้องไลฟ์สดว่างเปล่า ยอดคนดูแสดงตัวเลขศูนย์อันเย็นชา

เป็นไปตามคาด

เธอไม่ได้รู้สึกเขินอายอะไร จัดทรงผมตัวเองพลางกระแอมเบาๆ เอิ่ม... มีใครอยู่ไหมคะ

เงียบกริบ

ห้านาทีผ่านไป ในที่สุดยอดคนดูก็ขยับจากศูนย์เป็นหนึ่ง

คอมเมนต์หนึ่งลอยขึ้นมาบนหน้าจออย่างช้าๆ

[แค่ผ่านมาดู] สตรีมเมอร์ทำอะไรเนี่ย แต่งคอสเพลย์เป็นหมอดูเหรอ

ช่องไลฟ์สดของฉันสามารถตอบคำถามทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปแล้วได้ค่ะ เถียนเสี่ยวอวี่พูดใส่กล้อง พยายามทำน้ำเสียงให้ดูจริงใจและลึกลับที่สุด

[แค่ผ่านมาดู] ขี้โม้ไปเรื่อย งั้นฉันขอถามหน่อย มื้อเย็นฉันกินอะไร

เถียนเสี่ยวอวี่ยิ้ม มื้อเย็นคุณกินอะไรคุณจะไม่รู้ตัวเองเลยหรือไงคะ ที่มาช่องฉันก็ต้องอยากมาถามเรื่องที่เป็นความลับ เรื่องที่คุณไม่รู้แต่อยากรู้สิคะ

[แค่ผ่านมาดู] ก็น่าสนใจดี แล้วต้องถามยังไง

ส่งของขวัญรถสปอร์ตหนึ่งคัน แล้วต่อสายขึ้นมาถามได้เลยค่ะ

[แค่ผ่านมาดู] ...ขอตัวล่ะ

ชื่อไอดีนั้นดับลง ห้องไลฟ์สดกลับมาเงียบเหงาอีกครั้ง

เถียนเสี่ยวอวี่ถอนหายใจ ว่าแล้วเชียว การจะจับเสือมือเปล่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที ก็มีคนทยอยเข้ามาดูบ้างประปราย แต่ส่วนใหญ่ก็พิมพ์แค่เครื่องหมายคำถามหรือพิมพ์ว่าเหอะๆ แล้วก็ออกไป ยอดคนดูยังคงวนเวียนอยู่แค่หลักหน่วย

โฮสต์ ต้องการบริการโปรโมตไหม ระบบถามขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ฉันสามารถแฮ็กเข้าระบบคอมเมนต์ของช่องไลฟ์สดใหญ่ๆ เพื่อดึงคนดูมาให้ได้นะ

[จบแล้ว]