บทที่ 1 นวนิยายแนวระบบชีวิตประจำวัน: บุกตะลุยโลกตึกรัก เริ่มต้นจากความรัก

ซูเฉินทะลุมิติเข้ามาในโลกของ "ตึกรัก" และปลุกระบบทำความดีรายวันขึ้นมา

ตราบใดที่เขาทำความดี เขาจะได้รับรางวัลต่าง ๆ ตอบแทน

ช่วยเฉินเหม่ยเจียจ่ายค่าเช่าห้อง รางวัลคือ เงินสดหนึ่งล้าน!

ช่วยหลินหว่านยวี่สลัดกลุ่มบอดี้การ์ด รางวัลคือ ออร่าเสน่ห์ล้นเหลือ!

ช่วยจูสั่วสั่วปิดดีลธุรกิจสำเร็จ รางวัลคือ พลังท่านชายอึดถึกทนไม่มีวันล้ม!

หลินหว่านยวี่: "ชีวิตแบบที่ฉันต้องการ มีเพียงซูเฉินเท่านั้นที่ให้ได้"

เฉินเหม่ยเจีย: "ถ้าฉันกินจนหมดตัว แล้วจะมีเงินจ่ายค่าเช่าไหมเนี่ย"

นั่วหลาน: "วินเซนต์ โปรดอย่าโทรหาฉันอีกเลย ฉันกลัวซูเฉินจะเข้าใจผิด"

จูสั่วสั่ว: "ความจริงแล้ว ฉันแอบชอบนายมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้วล่ะ"

จูเก่อต้าลี่: "ซูเฉินคือผู้ชายที่แมนที่สุดในตึกรักแล้ว!"

หลายปีต่อมา ซูเฉินมองดูเหล่าสาว ๆ คนสนิทในตึกรักแล้วตกอยู่ในความพะวง

"ระบบ นายทำลายชีวิตฉันพังหมดแล้ว!"

ระบบ: "ไม่มีอะไรผิดพลาดเลยนี่ครับ ในเมื่ออยากทำความดี ตอนท้ายก็ต้อง 'ลงมือทำ' กันหน่อยเป็นธรรมดา!"

ตอนที่ 1: กลับประเทศ และการพบกันโดยบังเอิญกับหลินหว่านยวี่

"ในที่สุดก็ถึงเซี่ยงไฮ้สักที"

"รถยังว่างอยู่เลย โชคดีชะมัด"

ซูเฉินที่เพิ่งลงจากเครื่องบินลากกระเป๋าเดินทางขึ้นรถเมล์ แล้วหาที่นั่งว่างนั่งลง

เขาไม่ใช่คนของโลกนี้มาตั้งแต่แรก

เขาบังเอิญทะลุมิติมาที่นี่เมื่อหนึ่งปีก่อน และกลายเป็นนักเรียนนอกที่เรียนอยู่ประเทศสหรัฐอเมริกา

เนื่องจากไม่คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในต่างแดน

ดังนั้นทันทีที่เรียนจบ ซูเฉินจึงรีบเดินทางกลับประเทศจีนทันที

"ปริญญาโทด้านการเงินจาก MIT ต่อให้เป็นที่เซี่ยงไฮ้ ก็ถือเป็นระดับหัวกะทิชั้นยอด"

"แค่นี้ก็เพียงพอให้ฉันหางานดี ๆ ทำได้แล้ว"

ซูเฉินมองออกไปนอกหน้าต่าง รู้สึกพอใจกับตัวตนใหม่นี้มาก

หลังจากปรับตัวมาได้หนึ่งปี

ซูเฉินพบว่าโลกนี้แทบไม่มีอะไรต่างจากโลกเดิมในชีวิตก่อนของเขาเลย

นั่นคือเหตุผลที่เขาเลือกเซี่ยงไฮ้เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิต

อย่างไรเสีย เมืองใหญ่ย่อมมีโอกาสมากกว่าเสมอ

ขณะที่ซูเฉินกำลังวางแผนอนาคตในใจ

จู่ ๆ เสียงสบถด่าก็ลอยเข้าหู

"ไม่แตะบัตร ก็หยอดเหรียญ หรือไม่ก็ลงไปเลย! จะมายืนส่ายตูดทำไม? โรคจิตหรือเปล่าคุณ?"

ซูเฉินเงยหน้าขึ้นมอง

เขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งถือข้าวของพะรุงพะรัง ท่าทางซื่อ ๆ กำลังส่ายก้นเข้าหาเครื่องแตะบัตรบนรถเมล์

คนขับมองเขาด้วยความรังเกียจ

ราวกับกำลังตั้งคำถามในสติปัญญาและรสนิยมทางเพศของชายคนนั้น

ชายคนนั้นโดนคนขับด่า แต่แทนที่จะโกรธ กลับส่งยิ้มแหย ๆ ให้แทน

จากนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รีบวางกระเป๋าเดินทางลงแล้วหยิบเหรียญสองเหรียญออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

"หยอดเหรียญแล้วก็เดินเข้าไปข้างใน อย่าบังผู้โดยสารข้างหลัง"

"ครับ ๆ ๆ"

ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างเก้อเขิน หยิบกระเป๋าเดินทางแล้วเดินหาที่นั่งว่าง

เขาบังเอิญนั่งลงข้างซูเฉิน โดยมีทางเดินตรงกลางกั้นไว้

"หมอนี่ ทำไมดูคุ้นหน้าจัง"

"แล้วทำไมพล็อตเรื่องมันคุ้น ๆ แบบนี้!"

ซูเฉินขมวดคิ้ว และข้อสันนิษฐานอันอาจหาญก็ผุดขึ้นมาในหัว

"สวัสดีครับ ผมชื่อซูเฉิน เพิ่งเรียนจบจากเมืองนอกและเพิ่งกลับมาถึงจีนวันนี้ครับ"

ซูเฉินยื่นมือออกไปแนะนำตัวกับชายคนนั้น

"ผมชื่อลู่จ่านป๋อครับ!"

เมื่อเห็นคนทักทายก่อน ลู่จ่านป๋อก็ดูลนลานเล็กน้อย แต่พอได้ยินว่าซูเฉินเป็นนักเรียนนอกที่เพิ่งกลับมาเหมือนกัน เขาก็รู้สึกสนิทใจขึ้นมาทันที

ลู่จ่านป๋อจับมือซูเฉินด้วยความตื่นเต้นและแนะนำตัวเอง

"ผมก็เพิ่งเรียนจบกลับมาเหมือนกัน วันนี้เป็นวันแรกที่ถึงจีนเลย บังเอิญจริง ๆ!"

"ผมมาอาศัยอยู่กับพี่สาว พี่ผมชื่อหูอี้เฟย เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยครับ!"

ลู่จ่านป๋อไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร และด้วยความที่มีประสบการณ์คล้ายกัน เขาจึงเล่าเรื่องของตัวเองออกมาจนหมดเปลือก

หลังจากฟังคำพูดของลู่จ่านป๋อ ซูเฉินก็มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะทะลุมิติเข้ามาในโลกของซีรีส์ตึกรัก

แต่มันก็ดีเหมือนกัน ในชีวิตก่อนซูเฉินชอบเรื่องนี้มาก

เขาเคยจินตนาการว่าวันหนึ่งจะได้ใช้ชีวิตในตึกรัก

มีชีวิตที่มีคนที่รักอยู่เคียงข้าง และมีเพื่อนสนิทพักอยู่ห้องตรงข้าม

ตอนนี้ถือว่าความฝันเป็นจริงแล้ว!

ตอนแรกซูเฉินยังคิดไม่ออกว่าจะไปไหนต่อ

ตอนนี้ความคิดของเขาชัดเจนแล้ว!

ทันใดนั้น รถเมล์ก็เบรกกะทันหันอย่างแรง

หญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นรถมาด้วยท่าทางลนลาน

ซูเฉินเงยหน้ามอง จะเป็นใครไปได้อีกถ้าไม่ใช่หลินหว่านยวี่?

เพื่อหลีกเลี่ยงการนัดบอด หลินหว่านยวี่จึงหนีจากอเมริกากลับมาประเทศจีน

และเพื่อสลัดบอดี้การ์ดที่พ่อของเธอส่งมาจับตัว เธอจึงรีบกระโดดขึ้นรถเมล์คันนี้

เมื่อเห็นว่าพวกบอดี้การ์ดกำลังจะตามทัน

หลินหว่านยวี่ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก เธอแทรกตัวเข้ามาที่นั่งฝั่งขวาของซูเฉินแล้วย่อตัวนั่งคุกเข่าลง

"ขอฉันหลบตรงนี้ หน่อยได้ไหมคะ?"

"ขอร้องล่ะ ช่วยหน่อยนะ!"

หลินหว่านยวี่มองซูเฉินด้วยสายตาน่าสงสาร

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของซูเฉิน

【ติ๊ง! ตรวจพบตัวละครสำคัญในเนื้อเรื่องต้องการความช่วยเหลือ ระบบทำความดีรายวันทำการผูกมัดสำเร็จ!】

"ระบบงั้นเหรอ???"

ในฐานะนักอ่านนิยายออนไลน์ตัวยง ซูเฉินคุ้นเคยกับคำว่าระบบเป็นอย่างดี

เพียงแต่ว่า...

"ฉันทะลุมิติมาทั้งที น่าจะได้ทำอะไรตามใจชอบหรือเป็นจักรพรรดิไปเลยสิ!"

"ระบบทำความดีรายวันนี่มันอะไรกันเนี่ย?"

ขณะที่ซูเฉินกำลังสงสัยว่าทำไมระบบของเขาถึงดูแปลกแหวกแนวขนาดนี้

เสียงเว้าวอนเล็ก ๆ ของหลินหว่านยวี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"มีคนร้ายกำลังไล่ตามฉันมา คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ?"

"ได้ตามนั้นเลยครับ!"

ซูเฉินพยักหน้าโดยไม่ลังเล

หลังจากได้รับอนุญาตจากซูเฉิน เธอก็ก้มลงนอนราบกับหน้าตักของซูเฉิน แถมยังซุกหัวลงไปลึกอีกด้วย!

ช่องว่างระหว่างเบาะบนรถเมล์นั้นแคบอยู่แล้ว

ถึงแม้ซูเฉินและหลินหว่านยวี่จะรูปร่างผอมบางทั้งคู่ แต่การที่คนสองคนต้องมาเบียดกันในพื้นที่แคบ ๆ แบบนี้ ทำให้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ชั่วขณะนั้น ซูเฉินสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่บดบังอยู่ตรงช่วงเข่า!

แม้รูปร่างของหลินหว่านยวี่จะดูผอมบาง แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นผู้หญิง

ถึงจะเล็ก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี!

ในฐานะชายหนุ่มเลือดร้อน ซูเฉินเกิดปฏิกิริยาตอบสนองในทันที

และสิ่งที่แย่ยิ่งกว่านั้นคือ

หลินหว่านยวี่วิ่งมาตลอดทางจนเหนื่อยหอบ

การที่เธอนอนอยู่บนหน้าตักของซูเฉินในเวลานี้ ทำให้เธอหายใจแรงและถี่กระชั้น

กางเกงของซูเฉินเนื้อผ้าค่อนข้างระบายอากาศได้ดี ในตอนนี้เขาจึงรับรู้ได้ถึงคลื่นความร้อนที่เป่ารดเข้าหาจุดยุทธศาสตร์ของเขาอย่างบ้าคลั่ง!

"ไม่ไหวแล้ว! ฉันจะอั้นไม่ไหวแล้ว!"