ตอนที่ 279 ช่วงคุ้มครองสิ้นสุดลง หีบสมบัติใบสุดท้าย?

.

.

เสิ่นชงเยว่เงียบไป

สิ่งที่ระบบ 04 ต้องการสื่อก็คือ หากไม่สามารถค้นหาเบาะแสของเศษแผนที่ใหม่ได้ล่วงหน้า ผีระดับสูงเหล่านั้นที่อยู่ใต้ดินจะเข้าสู่โลกหมอกสีเทา

ส่วนจะเป็นเมื่อไรนั้น ด้วยสถานะผู้เล่นอย่างเธอ ระบบไม่สะดวกจะเปิดเผย

บรรยากาศเงียบงันไปหลายวินาที

เสิ่นชงเยว่สูดหายใจลึก ก่อนเอ่ยต่อว่า “แผนที่ใหม่ต้องเข้าไปในดันเจี้ยนใช่ไหม?”

[ใช่]

เสียงของระบบ 04 ดังขึ้นข้างหู หลังพูดจบ ระบบก็หายไป เหลือเพียงเธอที่ยืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

เศษแผนที่ใหม่จำเป็นต้องได้รับผ่านการเข้าดันเจี้ยน…

นั่นหมายความว่าผู้เล่นจำเป็นต้องเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อค้นหามัน

ไม่เช่นนั้น เมื่อมอนสเตอร์แห่งห้วงลึกถูกส่งมายังโลกหมอกสีเทา ชะตากรรมของผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ รวมถึงตัวเธอเอง ก็ยังคงมีเพียงความตาย

“นายท่าน จะดูต่อไหม?” เสี่ยวปาพลันเอ่ยขึ้นมา

ก่อนหน้านี้มันสัมผัสได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องพวกเธออยู่ แต่กลับหาแหล่งที่มาไม่พบ

เสิ่นชงเยว่ได้ยินความคิดในใจของเสี่ยวปา

เธอไม่ได้รู้สึกไม่สบายตัว และไม่ได้รู้สึกว่ากำลังถูกจับตามอง แต่สัญชาตญาณกลับบอกเธอว่า ไม่ควรอยู่ที่นี่ต่อแล้ว

“ไม่ กลับกันเถอะ”

เดิมทีเสิ่นชงเยว่ตั้งใจจะสำรวจแท่นบูชาใต้ดิน เพราะรู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง แต่เธอไม่คิดเลยว่าจะมีสิ่งมีชีวิตปนเปื้อนชนิดใหม่ปรากฏขึ้น

สิ่งมีชีวิตปนเปื้อนตัวนั้นถึงขั้นสบตากับเธอ และเกือบเอาชีวิตเธอไป ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่สบตากันนั้น สติสัมปชัญญะของเธอพังทลายลง

แต่มีเรื่องหนึ่งที่แน่ชัด

สิ่งมีชีวิตปนเปื้อนเหล่านั้นต่างก็ถูกล่ามด้วยโซ่ล่ามวิญญาณเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น จากการสังเกตของเธอ ยิ่งเข้าใกล้แท่นบูชามากเท่าไร มอนสเตอร์ก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ส่วนในรัศมีมากกว่าสิบกิโลเมตรจากแท่นบูชา ไม่พบสิ่งมีชีวิตปนเปื้อนเลยแม้แต่ตัวเดียว

เสิ่นชงเยว่ไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น ตรงกันข้าม เธอให้ความสำคัญกับชีวิตตัวเองอย่างมาก เมื่อรู้ว่าพลังของพวกเธอไม่อาจต่อกรกับสิ่งมีชีวิตปนเปื้อนได้ ก็เลือกถอยทันที

[ยืนยันการเคลื่อนย้าย - โลกหมอกสีเทา]

[กำลังเคลื่อนย้าย…]

ในวินาทีที่เสิ่นชงเยว่หายไปจากจุดเดิม เงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงตำแหน่งที่เธอเคยยืนอยู่ ด้านหลังร่างเงาดำนั้นมีโซ่หลายสิบเส้นห้อยระย้าอยู่

เมื่อสัมผัสได้ว่าไอพลังนั้นหายไปแล้ว ร่างเงาดำก็ไม่ได้อยู่ต่อ แต่หายไปจากจุดนั้นเช่นกัน

กลับมาถึงโลกหมอกสีเทา

ซ่งฉูเองก็ส่งข้อความมาบอกว่า แผนที่ป่าฝนกลับคืนสู่สภาพเดิมแล้ว ทุกอย่างปกติดี เธอยังบอกอีกว่าตัวเองสังหารกูลไปหลายตัว และพบแหล่งน้ำสะอาดห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร

ส่วนเจียงนั่วก็พบรังไข่นกทูแคนอยู่ใกล้ ๆ

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เสิ่นชงเยว่ก็เล่าเรื่องแผนที่ใหม่ให้ทั้งสองฟังในที่สุด

ระบบเพียงบอกว่า แผนที่ใหม่จำเป็นต้องได้รับผ่านการเข้าดันเจี้ยน แต่ไม่ได้บอกว่าต้องได้มาอย่างไร เป็นรางวัลจากการเคลียร์ดันเจี้ยน หรือเป็นอย่างอื่น

การตามหาแผนที่ด้วยตัวคนเดียวไม่ใช่เรื่องง่าย

[จ้าวจื่อหลงแห่งฉางติงซาน: หมายความว่า แผนที่เกมลำดับที่สี่อยู่ในดันเจี้ยนงั้นเหรอ?]

เสิ่นชงเยว่ส่งอิโมจิยืนยันกลับไป

เมื่อเห็นคำตอบที่มั่นใจเช่นนั้น ซ่งฉูก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องโดยสัญชาตญาณ

ในโลกหมอกสีเทามีดันเจี้ยนพิเศษแห่งหนึ่งที่มีอัตราการตายสูงถึง 99% ผู้เล่นที่เข้าไปแล้วสามารถออกมาได้มีน้อยมาก

ในชาติก่อน เธอก็เคยเข้าไปในดันเจี้ยนนั้นเช่นกัน…

แต่ซ่งฉูกลับนึกไม่ออกว่าความทรงจำนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร ราวกับถูกระบบลบออกไปโดยเจตนา

รวมถึงชื่อของดันเจี้ยนด้วย

หากเป็นไปได้ ซ่งฉูไม่อยากลองเข้าไปในดันเจี้ยนนั้นอีก แต่ตอนนี้ เสิ่นชงเยว่กลับบอกเธอว่า แผนที่ที่สี่อยู่ในดันเจี้ยน และผู้เล่นจำเป็นต้องไปกระตุ้นเงื่อนไขเพื่อค้นหาและเก็บมันมา

ระหว่างที่เธอกำลังลังเลว่าจะบอกเรื่องดันเจี้ยนนั้นกับเสิ่นชงเยว่ดีหรือไม่ อีกฝ่ายก็ส่งข่าวใหญ่มาก่อน

[นักบุญผู้หลบหนีแห่งปารีส: ถ้าหาแผนที่ไม่ทัน ถนนน่าจะถล่มอีกครั้ง ต่อให้ถนนไม่ถล่ม ผีก็ยังถูกส่งเข้ามาในหีบสมบัติของโลกหมอกสีเทาอยู่ดี ฉันจะบอกเรื่องนี้ให้ผู้เล่นคนอื่นรู้]

[จ้าวจื่อหลงแห่งฉางติงซาน: …โอเค]

เสิ่นชงเยว่ลงมือได้รวดเร็วมาก วินาทีต่อมา เสียงประกาศที่แยกไม่ออกว่าเป็นเพศชายหรือหญิงก็ดังขึ้นข้างหู

[ประกาศ! ประกาศ!]

[แผนที่ลำดับที่สี่ซ่อนอยู่ภายในดันเจี้ยน ผู้เล่นจำเป็นต้องกระตุ้นเงื่อนไขและค้นหาด้วยตนเอง ขอให้ผู้เล่นเข้าร่วมดันเจี้ยนในภายหลังอย่างกระตือรือร้น!]

ซ่งฉู “…”

ที่แท้นี่คือสิ่งที่เสิ่นชงเยว่หมายถึงเวลาบอกว่าจะแจ้งผู้เล่นคนอื่น

ตรงไปตรงมา แต่ได้ผลสุด ๆ!!

ผู้เล่นทั้งโลกแตกตื่นทันที

[ความฝันของเธอ: อะไรนะ? แผนที่ที่สี่งั้นเหรอ?]

[สาวงามเต้าหู้เหม็น: เสียงนี้ฟังดูไม่เหมือนระบบเลย]

[ฤดูใบไม้ร่วงของเต่ากระเทียม: ใครเป็นคนประกาศข่าวนี้? จริงหรือเปล่า?]

[หัวกระต่ายรสเผ็ด: ทุกคนได้ยินประกาศเมื่อกี้ไหม?]

[จอมทำลายล้างผักชี: น่าจะใช้โทรโข่งทองคำ สามารถประกาศไปทั้งเซิร์ฟเวอร์ได้]

[ผู้พิทักษ์ก๋วยเตี๋ยวหลัวซือเฝิ่น: น่าจะเป็นเรื่องจริง ใครจะเอาไอเท็มประกาศทั้งเซิร์ฟเวอร์มาล้อเล่นกัน? ไอเท็มประกาศหนึ่งชิ้นแลกการ์ดขยายพื้นที่ได้ตั้งสองใบเชียวนะ ต้องเป็นบอสใหญ่ที่ไม่อยากเปิดเผยตัวตนหรือไม่อยากสร้างปัญหา เลยเลือกใช้ไอเท็มมาประกาศ]

เรื่องแผนที่ที่สี่สร้างกระแสอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถูกข้อความจำนวนมากกลบหายไป

…………

วันที่ 7 หลังเข้าสู่โลกหมอกสีเทา

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของช่วงคุ้มครอง จำนวนหีบสมบัติมีมากกว่าที่คาดไว้ แทบจะทุก ๆ ห้าถึงสิบก้าวก็มีหนึ่งใบ

แขนกลเพิ่งเริ่มทำงานตอนเช้า ก็เก็บหีบได้กว่าร้อยใบแล้ว แม้ระดับจะไม่สูงนัก

แต่จำนวนมันเยอะมาก!

การเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ หีบสมบัติระดับต่ำจำนวนมากถูกเสิ่นชงเยว่นำมาหลอมรวม กลายเป็นหีบระดับสูง และเติมเต็มช่องว่างของหีบระดับสูงได้อย่างพอดี

[แจ้งเตือน: ทุกสิ่งล้วนหลอมรวมได้! หลอมรวมหีบสมบัติสีดำระดับ 5 สำเร็จ!]

[แจ้งเตือน: ทุกสิ่งล้วนหลอมรวมได้! หลอมรวมหีบสมบัติสีแดงระดับ 3 สำเร็จ!]

[…]

[หลอมรวมหีบสมบัติสีเทาระดับ 4 สำเร็จ!]

[หลอมรวมหีบสมบัติสีเทาระดับ 5 สำเร็จ!]

เสิ่นชงเยว่ยิ้ม

“หีบพวกนี้เก็บฟรี แถมข้างในยังเต็มไปด้วยทรัพยากร จะไม่เอาได้ยังไง?”

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นระบบ 04 ใจกว้างขนาดนี้ ดูเหมือนหลังจากช่วงคุ้มครองสิ้นสุดลง หีบสมบัติจะเหลือน้อยมาก ในเมื่อยังเก็บฟรีได้อยู่ตอนนี้ ก็ต้องรีบเก็บให้มากที่สุด

จำนวนหีบสมบัติทั้งหมดที่พบตลอดทั้งวัน

หีบสมบัติสีเทา 67 ใบ, หีบสมบัติสีแดง 37 ใบ, หีบสมบัติสีน้ำเงิน 3 ใบ, หีบสมบัติสีเขียว 45 ใบ, หีบสมบัติสีดำ 76 ใบ, หีบสมบัติสีขาว 23 ใบ

ไม่ใช่แค่เสิ่นชงเยว่เท่านั้น ผู้เล่นคนอื่นก็เป็นเช่นเดียวกัน

หีบสมบัติและทรัพยากรฟรีถูกวางกองอยู่บนถนน รอให้ผู้เล่นมาเก็บ

เจียงนั่วดวงขึ้นสุด ๆ เก็บหีบได้มากกว่าสามร้อยใบ

ส่วนหนานจือที่โชคไม่ค่อยดีนัก ก็ยังเก็บได้หลายสิบใบ

ผู้เล่นเริ่มพูดคุยเรื่องหีบสมบัติกันอีกครั้ง

คนส่วนใหญ่เชื่อว่านี่คือ “อาหารมื้อสุดท้าย” ที่ระบบมอบให้ผู้เล่น และต่อจากนี้คงไม่มีหีบสมบัติถูกปล่อยออกมาอีกนาน

และพวกเขาก็เดาถูก ระบบตั้งใจทำเช่นนั้นจริง ๆ

หลังช่วงคุ้มครองสิ้นสุดลง จำนวนหีบสมบัติบนถนนจะลดลง 90% กล่าวอีกนัยหนึ่ง ระบบ 04 เพียงแค่นำหีบส่วนที่เหลืออยู่มาปล่อยรวมกันในช่วงสุดท้ายเท่านั้น

18:00 น.

ท้องฟ้ามืดสนิทลงอย่างกะทันหัน

ทางหลวงถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาในเวลาอันสั้น และเบบี้บัสดูเล็กจ้อยเป็นพิเศษท่ามกลางหมอกหนาทึบ

เสิ่นชงเยว่นั่งอยู่บนเบาะผู้โดยสาร พลางหลอมรวมหีบสมบัติใบสุดท้าย

[ติ๊งต่อง]

[ช่วงคุ้มครองของโลกหมอกสีเทาสิ้นสุดลงแล้ว!!]

[ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เวลากลางวันจะลดลงวันละหนึ่งชั่วโมง และจำนวนหีบสมบัติที่ปรากฏจะลดลง 90%]

เสิ่นชงเยว่ขมวดคิ้ว

เธอเงียบไป

เธอหันไปมองหีบสมบัติที่เพิ่งหลอมรวมเสร็จด้านข้าง สีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เธอคาดไว้แล้วว่าระบบ 04 จะทำเช่นนี้ แต่ระบบยังใจกว้างกว่าที่เธอคิดอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ยังเหลือทางรอดให้ผู้เล่น ไม่ถึงกับไม่ได้รับหีบสมบัติเลยแม้แต่ใบเดียว

[แจ้งเตือนเพิ่มเติม…]

[ดันเจี้ยนแรกของโลกหมอกสีเทา ‘เอเดน’ จะเปิดในวันพรุ่งนี้]

.

.

จบ.