บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นอดีตภรรยาสุดสวยผู้โหดเหี้ยม?

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นอดีตภรรยาสุดสวยผู้โหดเหี้ยม?

“ซีซี ผมรักคุณจริงๆ นะ แค่คิดว่าเราสองคนรักกันแต่กลับไม่อาจครองคู่ ใจผมก็เจ็บปวดรวดร้าวทุกลมหายใจเข้าออก”

ใครกัน? ใครมาพร่ำเพ้ออยู่ข้างหูเธอไม่หยุด?

เย่ซีซีรู้สึกปวดหัวแทบระเบิด เธอเอามือกุมขมับไว้แน่น เสียงผู้ชายที่แว่วเข้าหูนั้นฟังดูเปี่ยมรักทว่ากลับขัดเขินพิกล ราวกับกำลังท่องบทละครที่พรรณนาถึงความรักอันมั่นคงของตนเองอยู่อย่างนั้น

“แต่คุณก็รู้ว่าบ้านผมมีผมเป็นลูกชายคนเดียว ถ้าเราจะหนีออกจากเซี่ยงไฮ้ไปด้วยกัน ผมต้องจัดการเรื่องพ่อแม่ให้เรียบร้อยก่อน อย่างน้อยก็ต้องให้พวกท่านมีเงินใช้เลี้ยงตัวไม่ลำบากในบั้นปลายชีวิต เพราะไม่รู้ว่าพอไปแล้วจะได้กลับมาเจอพวกท่านอีกเมื่อไหร่...”

เย่ซีซีลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นตรงหน้าคือชายหนุ่มท่าทางสุภาพใส่แว่นคนหนึ่ง กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาเปี่ยมด้วยความหวัง

“ถ้าหาก... ถ้าหากคุณสามารถหลอกเอาทรัพย์สินของตระกูลซ่งออกมาได้ทั้งหมด เราสองคนก็ไม่ต้องลำบากตรากตรำทำงานหาเลี้ยงชีพอีก ผมเองจะได้พาคุณหนีไปจากที่นี่ได้อย่างหมดห่วง”

เกิดอะไรขึ้น?

เธอน่าจะตายไปแล้วไม่ใช่หรือ? ในเหตุการณ์กู้ภัยแผ่นดินไหวครั้งนั้น เพื่อช่วยเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เธอจึงถูกโคลนถล่มฝังร่างเอาไว้

ท่ามกลางสติที่พร่าเลือน ความทรงจำสายหนึ่งที่ไม่ใช่ของเธอก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์

เธอ... ทะลุมิติมางั้นหรือ?

เย่ซีซีรีบก้มลงมองหน้าท้องที่นูนป่องของตัวเอง ดวงตาสีดำขลับคู่งามพลันหดเกร็งและขยายกว้างด้วยความตกตะลึง

เธอกำลังตั้งครรภ์ และดูจากขนาดครรภ์แล้วคงหลายเดือนพอสมควร

นี่ไม่ใช่ความฝัน เธอทะลุมิติมาจริงๆ แถมยังมาอยู่ในร่างของ... อดีตภรรยาใจยักษ์ ของสามีคนที่สองของศัตรูคู่อาฆาตเธออีกด้วย

ผู้หญิงที่สวยหยาดเยื้อมราวกับนางฟ้าแต่ใจคอโหดเหี้ยมเยี่ยงแมงป่อง ทั้งคบชู้ ทอดทิ้งลูกและสามี และเห็นแก่ตัวเป็นที่สุด

ในนิยายเดิม เจ้าของร่างนี้แต่งงานกับ 'ซ่งเยี่ยนโจว' แล้วลอบมีชู้ หนำซ้ำยังวางยาฆ่าลูกแฝดชายหญิงที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงเดือนเดียวของตัวเอง สร้างหลักฐานเท็จใส่ร้ายตระกูลซ่ง แล้วกวาดทรัพย์สินทั้งหมดของสามีหนีตามชู้รักไป

ท้ายที่สุด เมื่อหมดประโยชน์ เธอก็ถูกชู้รักร่วมมือกับแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่ ขายเธอเข้าไปในหุบเขาลึก ถูกตัดมือตัดเท้าทำเป็น 'มนุษย์หมู' (คนพิการที่ถูกขังในถัง) จบชีวิตลงอย่างอนาถ

เย่ซีซี: “...”

เจ้าของร่างเดิมเพิ่งจะอายุครบ 19 ปีในปีนี้ ซึ่งเด็กกว่าอายุจริงของเธอในโลกปัจจุบันถึง 3 ปี

ภายใต้การสั่งสอนและเป่าหูของแม่เลี้ยงใจยักษ์ เธออาศัยความสวยล่อลวงผู้ชายไปทั่วเพื่อหาผลประโยชน์ เธอหมายตา ซ่งซิงโจว ลูกชายคนโตของบ้านผู้บัญชาการทหาร จึงแอบวางยาในเหล้าหวังจะรวบหัวรวบหางเพื่อแต่งเข้าตระกูลซ่งและเสวยสุขบนกองเงินกองทอง

ซ่งซิงโจวนั้นทั้งหล่อเหลาและสง่างาม อายุยังน้อยแต่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บังคับการกรม มีอนาคตไกล อีกทั้งยังมีพ่อเป็นถึงผู้บัญชาการ ในตลาดการหาคู่ยุค 70 เขาจึงเปรียบเสมือนของล้ำค่าที่ใครๆ ก็หมายปอง

ทว่าเหล้าแก้วที่ถูกวางยานั้น กลับถูก 'ซ่งเยี่ยนโจว' ลูกชายคนเล็กที่หายสาบสูญไปนานและเพิ่งถูกรับตัวกลับมาเป็นคนดื่มเข้าไปแทน

ด้วยความผิดพลาดในคืนนั้น เจ้าของร่างเดิมจึงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับซ่งเยี่ยนโจวจนตั้งครรภ์

แม้ซ่งเยี่ยนโจวจะเป็นลูกชายตระกูลซ่งเช่นกัน แต่เขาพลัดพรากจากบ้านไปตั้งแต่อายุ 3 ขวบและถูกชาวบ้านรับไปเลี้ยง เติบโตมาในชนบทและเข้าเป็นทหารตั้งแต่เด็ก แม้จะใช้ความสามารถจนยืนหยัดในกองทัพและได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับการกรมจากผลงานอันโดดเด่น

แต่ในสายตาของเจ้าของร่างเดิม คนบ้านนอกก็คือคนบ้านนอก เธอไม่มีวันชายตาแลเขา

แม้ซ่งเยี่ยนโจวกับซ่งซิงโจวจะเป็นพี่น้องกันและมีหน้าตาคล้ายกัน แต่กลิ่นอายกลับต่างกันราวฟ้ากับดิน ซ่งซิงโจวคือสุภาพบุรุษผู้อ่อนโยนดั่งสายลมเย็น แต่ซ่งเยี่ยนโจวกลับเย็นชาดั่งก้อนน้ำแข็ง เงียบขรึม และไร้ซึ่งความโรแมนติก

แม้จะถูกบีบให้ต้องแต่งงานกับซ่งเยี่ยนโจวเพราะสถานการณ์บังคับ แต่เธอกลับไม่ยินยอมพร้อมใจ และมองเขาด้วยความดูแคลนไปเสียทุกเรื่อง ไม่เพียงแต่จะใช้ถ้อยคำจิกกัดถากถางเขาอยู่เสมอ แต่ยังอาศัยว่าตัวเองมีลูกในท้องคอยรีดไถเงินทองและข้าวของจากคนตระกูลซ่งอย่างไม่รู้จักพอ

แค่ค่าสินสอดเธอก็อ้าปากกว้างเรียกไปถึง 2,000 หยวน พร้อมด้วย 'สามหมุนหนึ่งดัง' (จักรเย็บผ้า จักรยาน นาฬิกาข้อมือ และวิทยุ) รวมถึงเฟอร์นิเจอร์ครบชุด และคูปองต่างๆ อีกเป็นปึกใหญ่

เงิน 2,000 หยวนในยุคนั้นหมายถึงอะไร? กรรมกรในเมืองมีรายได้เฉลี่ยเพียงเดือนละ 30-40 หยวน เงินจำนวนนี้คือรายได้รวมเกือบ 5 ปีเต็มโดยไม่กินไม่ใช้เลยทีเดียว

ที่น่าขันยิ่งกว่าคือทรัพย์สินเหล่านี้ เจ้าของร่างเดิมกลับนำไปประเคนให้ 'จูเย่วหลิง' แม่เลี้ยงของเธอทั้งหมด ในใจของเธอมีเพียงแม่เลี้ยง พี่ชายต่างแม่ และน้องสาวต่างแม่เท่านั้นที่เป็นญาติที่ไว้ใจได้ที่สุด

เธอทำตัวเหมือนมดขนของ คอยขโมยทรัพย์สินจากบ้านตระกูลซ่งส่งกลับบ้านเดิมอยู่เป็นระยะ

ทว่าสวรรค์กลับไม่เข้าข้าง เพียงเดือนที่สองหลังแต่งเข้าบ้านซ่ง ตระกูลซ่งก็คราวเคราะห์ ซ่งเจิ้นกั๋ว พ่อของซ่งเยี่ยนโจวถูกตรวจสอบเพราะภรรยาของเขา 'โจวซู่หลาน' มีภูมิหลังเป็นลูกสาวนายทุน แถมยังถูกกล่าวหาว่าคอรัปชั่นจนถูกสั่งพักงาน

ซ้ำร้าย ซ่งซิงโจว พี่ชายคนโตยังมาเสียชีวิตในสนามรบจากการถูกซุ่มโจมตี ส่วนซ่งเยี่ยนโจวเองก็ถูกกดดันให้ออกจากกองทัพ

เนื่องจากหลักฐานไม่เพียงพอ หลังจากครอบครัวตระกูลซ่งต้องย้ายออกจากบ้านพักทหาร พวกเขาจึงถูกส่งตัวไปใช้แรงงานในชนบท

เดิมทีเจ้าของร่างเดิมก็ไม่ได้รักซ่งเยี่ยนโจวอยู่แล้ว เธออยู่บ้านซ่งก็เพื่อความสบาย เมื่อตระกูลซ่งตกอับและถูกตรวจสอบจนไม่สามารถเอาของมีค่าติดตัวไปได้ ชีวิตที่เคยสุขสบายก็พังทลาย เธอจึงตีโพยตีพายจะทำแท้งและขอหย่าให้ได้

แต่ในเมื่อเธออุ้มท้องหลานชายของตระกูลซ่งอยู่ พวกเขาจะปล่อยให้เธอทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขได้อย่างไร? สุดท้ายพ่อแม่ตระกูลซ่งต้องงัดเอาเงินออมและเครื่องประดับทองหยองที่แอบซ่อนไว้ออกมาอ้อนวอนขอให้เธอคลอดเด็กคนนี้ออกมา

ประกอบกับจูเย่วหลิงกลัวโดนหางเลขไปด้วย จึงรีบไปออกใบรับรองตัดขาดความสัมพันธ์กับเธอในคืนเดียว และสั่งห้ามเธอเข้าบ้านเดิมเด็ดขาด

เจ้าของร่างเดิมไม่มีทางเลือก จึงจำใจเก็บข้าวของตามสามีไปอยู่ชนบทด้วยความไม่เต็มใจ

แต่แม้จะไปอยู่ชนบท เธอก็ยังไม่เลิกก่อเรื่อง อาละวาดสามวันดีสี่วันไข้ และแอบหนีกลับบ้านเดิมอยู่บ่อยครั้ง ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือท่าทีเย็นชาจากแม่เลี้ยงและลูกๆ ของนาง ซึ่งเดิมทีไม่อยากจะให้เธอเข้าบ้านด้วยซ้ำ แต่ติดที่ว่าจูเย่ว์หลิงต้องรักษาภาพลักษณ์ 'แม่เลี้ยงผู้แสนดี' ในสายตาเพื่อนบ้านเอาไว้

อีกทั้งทุกครั้งที่เจ้าของร่างเดิมกลับมา มักจะมีเนื้อมีผักติดไม้ติดมือมาฝากเสมอ เมื่อเห็นว่ามีผลประโยชน์ จูเย่ว์หลิงจึงยอมโอนอ่อนให้บ้าง

ต่อมา เจ้าของร่างเดิมได้รู้จักกับ 'เจิ้งเซี่ยงหรง' ผ่านทางการแนะนำของจูอวี้เหยา ชายหนุ่มคนเดียวกับที่กำลังเสี้ยมให้เธอไปขโมยเงินตระกูลซ่งในตอนนี้ เธอหลงเขาหัวปักหัวปำราวกับคนไร้สติ และยอมทำตามคำสั่งเขาทุกอย่าง

ครั้งนี้เธอแอบหนีมาที่เซี่ยงไฮ้ เพราะตั้งใจแน่วแน่ว่าจะหนีตามผู้ชายคนนี้ไป เธอทนอยู่ห่างจากยอดรักไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอต้องการไขว่คว้าหารักแท้!

ด้วยเหตุนี้ ก่อนมาเธอจึงกวาดเงินสดและเครื่องประดับที่เหลือเพียงน้อยนิดของตระกูลซ่งมาจนหมด แถมยังไปหลอกขอใบส่งตัวจากคอมมูนมาอีกด้วย

ไม่คิดเลยว่าวันนี้พอได้เจอชู้รัก เธอยังไม่ทันอ้าปาก เขาก็ชิงเอ่ยเรื่องหนีตามกันขึ้นมาเสียก่อน ทำเอาเจ้าของร่างเดิมดีใจจนเนื้อเต้น

แต่ใครจะไปรู้ว่าเยี่ยซีซีจะทะลุมิติมาเข้าร่างในจังหวะนี้พอดี

เธอมองชายหนุ่มตรงหน้า ท่าทางหน้าขาวนวลเนียนและจริตจะก้านที่แสร้งทำนั้นดูแล้วชวนคลื่นไส้เป็นที่สุด

“ซีซี คุณฟังผมอยู่หรือเปล่า?”

ชายหนุ่มโบกมือไปมาตรงหน้าเยี่ยซีซี และพยายามจะเอื้อมมาจับมือเธอ เย่ซีซีจึงฟาดมือลงไปตามสัญชาตญาณดัง เพียะ!

“จะพูดก็พูดไปสิ อย่ามาแตะเนื้อต้องตัวกัน”

เจิ้งเซี่ยงหรงขมวดคิ้ว ผู้หญิงคนนี้ทำไมบทจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนสีหน้าเร็วขนาดนี้?

แต่เรื่องตรงหน้าสำคัญกว่า “อูฐที่ผอมโซก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า ตระกูลซ่งต้องมีเงินเก็บเหลืออยู่แน่ๆ ถ้าคุณเอามาได้ เราก็จะไปจากที่นี่ได้ทันที”

เขามองเยี่ยซีซีด้วยสายตาหวานเชื่อม “วางใจเถอะ ผมรักคุณมากขนาดนี้ ขอเพียงคุณไปเอามารเอาเด็กในท้องออกซะ ต่อไปผมจะดีกับคุณให้มากๆ”

ทว่าเย่ซีซีกลับเห็นแต่ความรังเกียจที่ซ่อนอยู่ในแววตาของเขา

เธอนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะมีแผนการในใจ เธอแสร้งทำสีหน้าลังเล “ก่อนหน้านี้เพื่อจะรั้งให้ฉันอยู่ช่วยสืบสกุล คนตระกูลซ่งบอกว่าจะให้ฉันเป็นคนดูแลบ้าน และยอมยกเงินทองเครื่องประดับทั้งหมดให้ฉันจริงๆ

เท่าที่ฉันรู้ พวกเขายังมีเงินเก็บเหลืออยู่อีกอย่างน้อยสองสามหมื่นหยวน แล้วยังมีเครื่องประดับอีกหลายกล่องที่ซ่อนไว้ ขอเพียงฉันได้เงินพวกนั้นมา ชีวิตเราสองคนในวันข้างหน้าก็ไม่ต้องห่วงเรื่องอะไรอีกแล้ว

แต่ว่า... คือ...”

พอได้ยินว่าตระกูลซ่งยังมีเงินมหาศาลขนาดนั้น ดวงตาของเจิ้งเซี่ยงหรงก็เป็นประกายวาววับ รีบซักไซ้ทันที “แต่อะไร?”

เย่ซีซีทอดถอนใจ

“แต่ก่อนหน้านี้ฉันเอาเรื่องลูกมาอ้างเพื่อขอเงินคนบ้านซ่งไปเยอะ ฉันโกหกพวกเขาบ่อยเกินไปจนตอนนี้พวกเขาเริ่มไม่เชื่อใจฉันแล้ว

พวกเขาบอกว่า แค่ฉันเอาเงินกับเครื่องประดับที่เคยได้ไปออกมาให้พวกเขาดู เพื่อพิสูจน์ว่าฉันดูแลทรัพย์สินได้จริงๆ แล้วพวกเขาจะมอบกุญแจคลังสมบัติให้ฉันเป็นคนดูแลบ้านเอง”

“เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว คุณก็แค่เอาเงินกับเครื่องประดับพวกนั้นไปโชว์ให้เขาดูสิ?”

“เซี่ยงหรง คุณก็รู้ เงินของบ้านซ่งส่วนใหญ่ฉันเอาไปให้คุณน้าเย่ว์หลิงหมดแล้ว ตอนนี้ฉันไม่มีเงินติดตัวเลยสักหยวน”

เย่ซีซีแบมืออย่างจนใจ “แถมก่อนหน้านี้ที่คุณบอกว่าที่บ้านมีธุระด่วน ก็เอาจากฉันไปตั้งหลายรอบ รวมๆ แล้วก็สองพันกว่าหยวน...”

เจิ้งเซี่ยงหรงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันพูด “เรื่องคุณน้าเยว่หลิง ผมจะพาคุณไปคุยเอง ท่านเองก็ไม่อยากเห็นคุณไปลำบากกับคนตระกูลซ่งที่ชนบทอยู่แล้ว ผมเชื่อว่าท่านต้องสนับสนุนเราแน่

ส่วนเงินที่คุณให้ผมมา ผมจะกลับไปเอาที่บ้านมาให้คุณก่อน คุณเอาไปหลอกคนบ้านซ่งให้ตายใจ พอได้ทรัพย์สินทั้งหมดมาแล้ว ยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดี เงินของคุณก็เหมือนเงินของผม เดี๋ยวผมจะเป็นคนเก็บรักษาให้เอง คุณคิดว่าไง?”

นังโง่เอ๊ย เขาคิดในใจ ผู้หญิงคลั่งรักแบบนี้หลอกง่ายจะตาย พอกล่อมอีกนิดเงินทั้งหมดก็ตกเป็นของเขาแล้ว

ไม่ใช่แค่เงินกับสมบัติบ้านซ่งนะ แม้แต่เงินที่จูเย่ว์หลิงเอาไป ถ้าเขากดดันให้แม่เลี้ยงนั่นคายออกมาได้ เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้มันหลุดมือไปหรอก

ใช้เงินสองพันหยวนไปแลกกับเงินหมื่นและสมบัติอีกหลายกล่อง... คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

เย่ซีซีแอบกรอกตาใส่ ชายคนนี้ฝันกลางวันอยู่ร่มๆ สินะ เธอจึงแสร้งกรอกตาไปมาแล้วพูดว่า “งั้นคุณเขียนสัญญากู้เงินให้ฉันหน่อยสิ เรื่องที่ฉันเอาเงินให้คุณ คนบ้านซ่งเขารู้กันหมดแล้ว

ฉันกลับบ้านเดิมบ่อยจนคนในหมู่บ้านเริ่มนินทาว่าฉันมีชู้ ถ้ามีสัญญากู้นี่ ฉันจะได้อ้างได้ว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ที่ฉันให้เงินคุณเพราะคุณเดือดร้อนต้องรีบใช้เงิน”

“ก็ได้” เจิ้งเซี่ยงหรงใช้ความคิดครู่หนึ่ง “แต่หลังจากเรื่องจบแล้ว คุณต้องรีบฉีกสัญญาทิ้งนะ”

“แน่นอนอยู่แล้ว ใจของฉันที่มีให้คุณ คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? เพื่อคุณแล้ว ฉันยอมทำได้ทุกอย่าง”

เจิ้งเซี่ยงหรงคิดตามแล้วก็เห็นด้วย ผู้หญิงคนนี้หน้าตาสะสวย มีรูปร่างที่แสนเย้ายวน แถมยังรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น สั่งซ้ายไปซ้ายสั่งขวาไปขวา เอาไว้เล่นสนุกด้วยก็ไม่เลว

เสียดายอย่างเดียวที่เธอโดนเจ้าบ้านนอกซ่งเยี่ยนโจวนั่นกินไปแล้ว แถมตอนนี้ยังท้องโย้ลูกของมันอีก คิดแล้วก็น่ารังเกียจ

จะว่าไป จูอวี้เหยาแม้จะไม่สวยจัดเท่าเย่ซีซี แต่อย่างน้อยก็ยังเป็นสาวบริสุทธิ์ แถมยังทำงานในโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ ดูแล้วคู่ควรกับเขามากกว่าเยอะ

ไว้ใช้ยัยโง่นี่หลอกเอาสมบัติบ้านซ่งมาได้เมื่อไหร่ ค่อยทำตามแผนของจูอวี้เหยา ขายเธอเข้าไปในหุบเขาให้ไปคลอดลูกให้คนป่าคนเขานั่นซะ ยังได้เงินกลับมาอีกต่อหนึ่งด้วย

เมื่อตกลงกันได้แล้ว เจิ้งเซี่ยงหรงก็พาเย่ซีซีกลับไปที่บ้านของเขา

พ่อของเขาเป็นหัวหน้าสำนักงานโรงงานเครื่องจักร แม่เป็นพนักงานสหกรณ์ ส่วนตัวเขาเป็นบัญชีโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์

ในยุคสมัยนี้ ผู้ชายในเมืองที่มีงานทำมั่นคงถือเป็นของล้ำค่า ยิ่งพ่อแม่ของเจิ้งเซี่ยงหรงทำงานกันทั้งคู่และเขายังเป็นลูกคนเดียวด้วยแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

บวกกับเจิ้งเซี่ยงหรงหน้าตาดูมีการศึกษา พูดจาหวานหูเอาใจเก่ง ต่างจากสามีของเธอที่เป็นคนชนบทเงียบขรึมและหยาบกระด้างราวกับคนละโลก

เจ้าของร่างเดิมจึงหลงเสน่ห์เขาจนโงหัวไม่ขึ้น ใจทั้งดวงมอบให้เขาไปหมดแล้ว

ยิ่งได้รับการสนับสนุนและเสี้ยมสอนจากจูเย่ว์หลิงและจูอวี้เหยา เธอก็ยิ่งได้ใจ หาเรื่องทะเลาะกับซ่งเยี่ยนโจวสามวันเจ็ดวันเพื่อหาโอกาสหนีกลับบ้านเดิม แล้วอุ้มท้องแก่ไปนัดเดทกับชู้รักอย่างไม่เกรงใจใคร

เย่ซีซีนั่งรออยู่ในห้องรับแขกบ้านตระกูลเจิ้ง ระหว่างที่เจิ้งเซี่ยงหรงขึ้นไปเอาเงินและเขียนสัญญาบนชั้นสอง เธอก็ถือโอกาสสำรวจบ้านหลังนี้อย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม...

มาดูว่าใครจะหลอกใคร ใครจะโง่กว่าใคร