บทที่ 470 สอบปลายภาค: เอาชีวิตรอดในแดนเถื่อน (5)

เจฟฟริส: "...เดี๋ยวพวกนายหน่วยที่หนึ่ง เปิดฉากโจมตีจากทางซ้าย ส่วนหน่วยที่สองอ้อมไปตลบหลัง ฉันจะนำหน่วยที่สาม..."

"ทุกคนไม่ต้องห่วง สถานการณ์ของฝ่ายตรงข้ามพวกเราสืบมา จนรู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว ขอแค่ทำตามแผน คะแนนของพวกเขาก็จะเป็นของเรา!"

ผู้เข้าสอบฝ่ายตรงข้ามสิบสามคน มีคะแนนรวมกันสองหมื่นกว่าคะแนน

ถ้าสามารถคัดพวกนั้นออกได้ทั้งหมด ก็จะได้คะแนนมาหนึ่งหมื่นกว่าคะแนน มากพอที่จะทำให้เขาเบียดจู๋โจวที่ครองอันดับหนึ่งอยู่ในตอนนี้ตกกระป๋องไปได้เลย

พอเจฟฟริสนึกถึงการได้สลัดฉายา "รองแชมป์ตลอดกาล" ทิ้งไป ในใจของเขาก็ลุกโชนไปด้วยความตื่นเต้น

รองอธิการบดีเฉินภาวนาในใจ: เจฟฟริส ฉันขอเตือนให้เธอรีบหยุดมือ กลับตัวกลับใจซะเถอะ!

เจียงอวี่ซี: "ทุกคนลองทายดูสิคะ ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ ฝ่ายไหนจะเป็นผู้ชนะ?"

น่าเสียดาย... ดูเหมือนนักเรียนยี่สิบกว่าคนฝั่งตรงข้าม จะมีฝีมือไม่เบากันเลย

[จะบ้าตาย! ฝั่งนู้นนอกจากจะใช้ผู้ใหญ่รังแกเด็กแล้ว ยังจะใช้หมาหมู่รังแกคนน้อยกว่าอีก?! ไม่อายบ้างหรือไง?!]

[ทำไมการสอบร่วมปลายภาค ถึงไม่หาโรงเรียนอนุบาลที่สูสีกันให้พวกลูกสัตว์ล่ะ? ทำไมถึงไปหาโรงเรียนที่ความต่างชั้นกันลิบลับอย่างวิทยาลัยระดับอุดมศึกษาเถิงเฟย?]

[ฮือ ๆ ๆ พวกลูกสัตว์กำลังจะโดนคัดออกแล้ว ทำไงดี?]

พอถูกชาวเน็ตในไลฟ์สด "ระบุชื่อชี้ตัว" รองอธิการบดีเฉินก็กุมหน้าด้วยความเขินอายจนหน้าแดงก่ำ

ในเวลานั้นเอง เฟรเดอริกที่ปรากฏตัวในไลฟ์สด ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านว่า "อืม วิทยาลัยระดับอุดมศึกษาเถิงเฟยนี่แหละ คือคู่ต่อสู้ที่สูสีที่สุด ที่โรงเรียนอนุบาลแสงตะวันหามาให้นักเรียนชั้นอนุบาล 2"

"แล้วมันไม่สูสีตรงไหน? นักเรียนของวิทยาลัยระดับอุดมศึกษาเถิงเฟยที่เข้าร่วมสอบครั้งนี้คือชั้นปีที่ 2 ใช่ไหม? แล้วนักเรียนโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันของเราที่เข้าร่วมสอบด้วยก็คือชั้นอนุบาล 2 ใช่ไหมล่ะ?"

"วิทยาลัยระดับอุดมศึกษาเถิงเฟยเป็นสถาบันระดับ S ใช่ไหม? แล้วโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันของเราก็เป็นระดับ S เหมือนกันใช่ไหม?"

"เรื่องบุคลากรครู ครูวิชาต่อสู้จริงชั้นปีที่ 2 ของฝั่งนู้นเป็นระดับ SS ใช่ไหม? แล้วครูเฮ่อที่สอนวิชาต่อสู้จริงชั้นอนุบาล 2 ของเราก็เป็นระดับ SS ใช่ไหมล่ะ?"

...

ด้วยวาทศิลป์อันยอดเยี่ยมของเฟรเดอริก ทำเอาชาวเน็ตในไลฟ์สดเถียงไม่ออกกันเป็นแถว

ภายในสนามสอบ

เจฟฟริส: "ลงมือ!"

แต่ละหน่วยค่อย ๆ ตีวงล้อมผู้เข้าสอบฝ่ายสีแดง ทั้งสิบสามคนที่กำลังยุ่งอยู่เงียบ ๆ

พวกเขาใช้วิธีซ่อนตัวอย่างเชี่ยวชาญ ค่อย ๆ คืบคลานเข้าไปใกล้พวกลูกสัตว์

ขณะเดียวกัน ในระยะไกล มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ

ผู้เข้าสอบหมายเลข 33: "โย่ว ผู้เข้าสอบฝั่งนู้นเสร็จแน่ เจฟฟริสไม่ใช่พวกใจอ่อนซะด้วยสิ"

ผู้เข้าสอบหมายเลข 99 หรือก็คือจู๋โจว พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ไม่แน่หรอก คะแนนของพวกเขาพุ่งขึ้นเร็วขนาดนั้น ไม่มีทางเป็นคนธรรมดาหรอก เจฟฟริสประมาทเกินไปแล้ว"

หลายหน่วยค่อย ๆ คืบคลานเข้าไปใกล้ ทีละก้าว... ทีละก้าว...

ทันใดนั้น เจฟฟริสก็ตะโกนลั่น: "ลุยเลย!"

ยี่สิบกว่าคนประสานงานกันอย่างรู้ใจ งัดเอาไม้ตายก้นหีบของตัวเองออกมาใช้

เพียงชั่วพริบตา ฝุ่นควันก็ฟุ้งกระจาย บดบังสายตาของเหล่ามนุษย์สัตว์

ไม่ว่าจะเป็นผู้เข้าสอบที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ หรือผู้บริหารระดับสูงที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่นอกสนามสอบ ต่างก็มองไม่เห็นสถานการณ์ข้างในเลย

บางครั้งก็ได้ยินเสียงร้องตะโกน ของมนุษย์สัตว์ร่างผู้ใหญ่ดังแว่วออกมา

รวมถึงเสียงปะทะกันของอาวุธ

รองอธิการบดีเฉินและคนอื่น ๆ ที่กำลังดูอยู่ถึงกับลุ้นจนใจหายใจคว่ำ

พวกเขากลั้นหายใจจดจ่อ รอคอยผลลัพธ์สุดท้าย

แต่ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง พวกเขาก็เตรียมตัวเตรียมใจที่จะไปขอขมาท่านเจียงอวี่ซีเรียบร้อยแล้ว

เมื่อฝุ่นควันจางลง ก็เห็นผู้เข้าสอบฝ่ายสีแดงอยู่ในสภาพมอมแมมคลุกฝุ่น เสื้อผ้าที่ระบบจัดให้ก็สกปรกเลอะเทอะไปหมด

(จบบท)