บทที่ 350.ลบล้างเต๋าสวรรค์?
บทที่ 350.ลบล้างเต๋าสวรรค์?
ในเวลาเดียวกัน มหาจักรพรรดิเทียนซิง จักรพรรดินีเทียนซิง เซียนศักดิ์สิทธิ์เทียนซิง ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเช่นกัน พวกเขาก็ได้รับข่าวสารจากเฉินเซวียนแล้วต่างพากันรีบมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เฉินเซวียนส่งเสียงผ่านจิตมา
เฉินเซวียนนั่งอยู่บนเก้าอี้มองไปยังที่ไกลสีหน้าของเขาสงบนิ่งเป็นอย่างมากราวกับไม่มีคลื่นใดๆเลยแม้แต่น้อย
ในมือของเขากำหยกห้อยชิ้นนั้นเอาไว้บนนั้นสลักภาพหงส์เพลิงไว้อย่างมีชีวิตชีวาแผ่ความอบอุ่นจางๆออกมาคล้ายกับว่ายังสามารถได้ยินเสียงนกร้องแว่วมาระลอกหนึ่ง
ทันใดนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็ทะลวงอากาศมาพวกเขาต่างพากันร่อนลงในลานบ้านแล้วพลันคุกเข่าข้างหนึ่งลงกล่าวว่า “คารวะนายท่าน!”
“ทุกคนลุกขึ้นเถอะ”
เฉินเซวียนเอ่ยปากกล่าวอย่างราบเรียบ
“ขอบคุณนายท่าน!”
ทุกคนต่างพากันลุกขึ้นยืนพวกเขามองเฉินเซวียนภายในดวงตากะพริบไหวด้วยความตื่นเต้นและความเคารพเลื่อมใส
เฉินเซวียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยสายตาเย็นชาของเขากวาดผ่านร่างของทุกคน “ยังมีอีกคนหนึ่งเล่าข้าจำได้ว่าตอนนั้นให้ห้าคนเป็นผู้ปกครองแห่งหกโลกนี่”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ภายในใจของทุกคนล้วนสั่นสะท้าน
จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อรีบก้าวออกมากล่าวอย่างเคารพว่า “เรียนรายงานนายท่านยังมีอีกคนหนึ่งแต่เพราะธาตุไฟเข้าแทรกจึงตายไปแล้ว……”
คิ้วของเฉินเซวียนเลิกขึ้นเบาๆแล้วกล่าวอย่างราบเรียบว่า “อืม ตายก็ตายไปเถอะพวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเรียกพวกเจ้ามาเพราะเหตุใด?”
ทุกคนมองหน้ากันและกันแวบหนึ่งแล้วต่างพากันส่ายหน้า “เรียนรายงานนายท่าน ไม่ทราบขอรับ”
เฉินเซวียนค่อยๆลุกขึ้นยืนเขายืนเอามือไพล่หลังสายตาเย็นชามองไปยังที่ไกล “พวกเจ้ารู้จักผู้ปกครองโลกแห่งโลกมาร เย่เซียวกระมัง”
จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อและคนอื่นๆล้วนชะงักไปพวกเขาย่อมรู้จักอยู่แล้วเพียงแต่ว่าเย่เซียวผู้นี้โอหังเป็นพิเศษกระทั่งพวกเขายังไม่เห็นอยู่ในสายตาต่อเรื่องนี้พวกเขาก็ไม่ค่อยพอใจเย่เซียวผู้นี้เป็นอย่างมากเช่นกันแม้จะมีฐานะเป็นผู้ปกครองแห่งหกโลกแต่ก็ไม่มีวิธีใดๆจัดการเย่เซียวได้
อย่างไรเสียเย่เซียวก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตเทพเซียนคนหนึ่งเช่นกันหากระเบิดตนเองความเสียหายที่ก่อขึ้นย่อมไม่อาจจินตนาการได้หากยังไม่ถึงเวลาที่จำเป็นจริงๆพวกเขาก็ไม่อยากลงมือกับเย่เซียว
จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปากถามว่า “นายท่านหรือว่าท่านคิดจะลงมือกับเย่เซียว?”
สายตาของเฉินเซวียนเย็นชาและทรงอำนาจเขาจ้องมองไปเบื้องหน้าน้ำเสียงเย็นเยียบ “เขาตายไปแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้นจักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อและคนอื่นๆล้วนตัวสั่นสะท้านเบิกตากว้างอย่างไม่กล้าเชื่อ
“นายท่านนี่จะเป็นไปได้อย่างไรพลังของเย่เซียวผู้นี้เป็นถึงขอบเขตเทพเซียนเชียวนะขอรับกลับหายไปเช่นนี้เลยหรือ?” จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อร้องอุทาน
เซียนศักดิ์สิทธิ์เทียนซิงกล่าวยิ้มๆว่า “หากเป็นนายท่านที่ลงมือเล่า?”
เฉินเซวียนพยักหน้า
“ไม่ผิด ข้าเป็นคนสังหารเอง”
คราวนี้จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อจึงเข้าใจขึ้นมาทันทีปากของเขาอ้าขึ้นแล้วหุบลงสุดท้ายก็ยังฝืนระงับความสั่นสะเทือนภายในใจเอาไว้แล้วเอ่ยปากอย่างเคารพว่า “เช่นนั้นนายท่านเรียกพวกเรามาด้วยเหตุอันใดหรือขอรับ?”
เฉินเซวียนค่อยๆกล่าวว่า “พวกเจ้าดูเหมือนจะไม่มีพลังข่มขวัญอะไรเลยนะในฐานะผู้ปกครองแห่งหกโลกกลับต้องระแวงแม้กระทั่งขอบเขตเทพเซียนคนหนึ่งไม่รู้จักเด็ดขาดในการสังหารเสียหน่อยหรือ? เห็นคนที่ไม่ถูกใจ ก็จัดการโดยตรง หากมัวแต่ระแวงเช่นนี้ข้าจะให้พวกเจ้าเป็นผู้ปกครองแห่งหกโลกผู้นี้ไปเพื่อกินเปล่าอยู่หรือ?”
จักรพรรดิเซียนเทียนเต๋อและคนอื่นๆก้มศีรษะลงไม่กล้าพูด
เฉินเซวียนมองพวกเขาอย่างเย็นชาแวบหนึ่งแล้วเอ่ยปากว่า “หากยังมีครั้งหน้าพวกเจ้าก็ไม่ต้องทำต่อแล้วเอาความน่าเกรงขามของผู้ปกครองแห่งหกโลกออกมาบ้างมิฉะนั้นหกโลกนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องวุ่นวายครั้งใหญ่ส่วนพวกเจ้าไม่ช้าก็เร็วก็ต้องพังพินาศตามไปด้วย”
สีหน้าของเซียนศักดิ์สิทธิ์เทียนซิงและคนอื่นๆกลายเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาพวกเขากล่าวพร้อมกันว่า “น้อมปฏิบัติตามคำสั่งสอนของนายท่าน!”
เฉินเซวียนพยักหน้า “พวกเจ้าเข้าใจก็ดีแล้ววันนี้ข้าเรียกพวกเจ้ามายังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกพวกเจ้าอีกครู่หนึ่งข้าจะทำลายเต๋าสวรรค์ของมิติระดับเซียนส่วนตำแหน่งของเต๋าสวรรค์แห่งมิติระดับเซียนนี้ก็ให้พวกเจ้ามานั่ง”
“อะไรนะ!?”
ทั้งสี่คนพลันตกตะลึงขึ้นมาทั้งสี่คนมองหน้ากันแวบหนึ่งล้วนเห็นสีหน้าสั่นสะเทือนอย่างมากของอีกฝ่าย
เต๋าสวรรค์! นี่คือการดำรงอยู่สูงสุดเหนือทุกสิ่งในโลกเซียนที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์และระเบียบทั้งปวงแต่นายท่านของพวกเขากลับคิดจะลบล้างเต๋าสวรรค์ของมิติระดับเซียน?