บทที่ 238.ผลสะท้อนกลับ

เฉินเซวียนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“เปิ่นจั่วเป็นใครไม่สำคัญสิ่งสำคัญคือเปิ่นจั่วมาเพื่อพบเจ้าหอเทียนจีสูงสุด”

“ฮึ น้ำเสียงโอหังยิ่งนักเจ้าหอใช่ว่าเจ้าบอกว่าจะพบก็สามารถพบได้หรือไปต่อแถวอย่างว่าง่ายเสีย”

บุรุษผู้นี้กล่าวอย่างเย็นชา

เฉินเซวียนชะงักไปเล็กน้อยคนในเมืองเทียนจีล้วนมีนิสัยฉุนเฉียวถึงเพียงนี้กันเลยหรือเฉินเซวียนถอนหายใจยาวคราหนึ่งเขากำลังทำให้อารมณ์ของตนเองสงบลงมิฉะนั้นเขากลัวว่าหากโกรธขึ้นมาชั่ววูบจะทำลายเมืองเทียนจีเสียสิ้น

“ก็แค่มดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น”

จากนั้นนิ้วของเฉินเซวียนก็ขยับเล็กน้อย

ทันใดนั้นกลุ่มเพลิงกลุ่มหนึ่งก็เกิดขึ้นจากความว่างเปล่าปกคลุมบุรุษผู้นี้เอาไว้ในพริบตาบุรุษผู้นี้มองเฉินเซวียนด้วยความหวาดกลัวจากนั้นก็กรีดร้องโหยหวนขึ้นมาฉากนี้ก็ดึงดูดสายตาของผู้คนมากมายเช่นกัน

“นั่นคือแม่ทัพลู่!”

“อะไรนะ?! ถึงกับมีคนสามารถทำร้ายแม่ทัพลู่ได้!”

“นี่…”

ผู้คนในเมืองเทียนจีมองฉากนี้ต่างพากันตกตะลึงถึงกับมีคนกล้าลงมือภายในเมืองเทียนจีนี่มันไม่ต้องการชีวิตแล้วชัดๆ!

แม่ทัพลู่ ลู่เคอ เป็นตัวตนที่มีพลังค่อนข้างแข็งแกร่งในเมืองเทียนจีพลังบ่มเพาะทั้งร่างบรรลุถึงเทพสูงสุดระดับ3แล้ว คิดไม่ถึงว่าวันนี้กลับได้รับบาดเจ็บ

จิตสัมผัสของเฉินเซวียนขยับคราหนึ่งเพลิงแห่งบัวมารก็หายไปร่างกายของลู่เคอเต็มไปด้วยบาดแผลทั่วทั้งตัวอ่อนระโหยโรยแรงใกล้สิ้นลมหายใจ

ในตอนนี้เสียงสายหนึ่งก็ดังมาจากหอเทียนจีสูงสุด

“สหายเต๋าเหตุใดต้องลงมืออย่างรุนแรงกับผู้เยาว์คนหนึ่งถึงเพียงนี้เข้ามานั่งด้านในเถอะ”

เมื่อทุกคนได้ยินเสียงนี้หัวใจก็สั่นสะท้าน

“นี่คือเสียงของเจ้าหอ”

“คิดไม่ถึงว่าจะถึงกับทำให้เจ้าหอออกมา!”

“ดูท่าแล้วคนผู้นี้คงจบสิ้นแล้วกล้าก่อเรื่องในเมืองเทียนจีเจ้าหอไม่มีทางละเว้นเขาแน่”

เฉินเซวียนมองไปทางผู้คนแค่นยิ้มอย่างดูแคลนจากนั้นก็หายไปจากที่เดิมมุ่งหน้าไปยังหอเทียนจีสูงสุด

ส่วนทุกคนก็ยกลู่เคอลงไปรักษาและในเวลานี้เฉินเซวียนเองก็มาถึงภายในหอสูงแล้วมาถึงเบื้องหน้าเจ้าหอเทียนจีสูงสุด

เจ้าหอเทียนจีสูงสุดยิ้มเล็กน้อยราวกับรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้นทว่าเขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพียงแต่ยื่นมือออกมาแล้วกล่าวว่า

“สหายเต๋าเชิญนั่งเถอะ”

เฉินเซวียนนั่งลงแล้วเริ่มพิจารณาเจ้าหอเทียนจีสูงสุดตรงหน้า

เขาดูแล้วเหมือนอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีสวมชุดคลุมยาวสีเขียว หน้าตาสง่างาม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่นทว่ากลับมีความรู้สึกลึกล้ำยากคาดเดาชนิดหนึ่งราวกับสามารถมองทะลุสรรพสิ่งได้

“เจ้าหอเทียนจีสูงสุด เจียงซวี่ เซียนสูงสุดระดับ9ไม่เลวจริงๆ”

เจียงซวี่ตกใจเล็กน้อย

“เจ้าถึงกับรู้ชื่อของข้า?”

ต้องรู้ว่านอกจากคนไม่กี่คนนั้นที่รู้ชื่อเต็มของตนเองแล้วคนอื่นล้วนไม่รู้ชื่อของตนเองต่างเรียกตนเองว่าเจ้าหอเจียงทั้งสิ้น

เฉินเซวียนยิ้มอย่างนึกสนุก

“นั่นย่อมแน่นอนอีกทั้งเปิ่นจั่วยังรู้ความลับอื่นๆของเจ้าด้วย”

เจียงซวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“โอ้? ความลับของข้า?”

เฉินเซวียนยิ้มแล้วส่ายหน้า

“เรื่องเหล่านี้เอาไว้ก่อนเปิ่นจั่วมาในครั้งนี้เพราะอยากเชิญเจ้าหอเจียงช่วยข้าทำนายกลไกสวรรค์ของคนไม่กี่คน”

เจียงซวี่พยักหน้า “ยังไม่ทราบว่านามของสหายเต๋าคือ?”

เฉินเซวียนเอ่ยปากอย่างราบเรียบ

“เปิ่นจั่วคือเฉินเซวียน”

เมื่อกล่าวคำว่าเฉินเซวียนสองคำออกมากระจกเทียนจีในมือของเจียงซวี่ถึงกับสั่นขึ้นมาโดยไม่อาจควบคุมได้ในตอนนี้เจียงซวี่เองก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าประหลาดใจเสี้ยวหนึ่งออกมา……

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือว่าเขา……”

จากนั้นเขาก็เอ่ยปากอย่างสงบนิ่งไม่หวั่นไหว

“ช่วยสหายเต๋าเฉินทำนายกลไกสวรรค์ย่อมสามารถทำได้อยู่แล้วแต่หอเทียนจีสูงสุดมีกฎเกณฑ์อยู่”

เฉินเซวียนพยักหน้า

“รู้แล้ว”

จากนั้นเฉินเซวียนก็หยิบยันต์ไม่กี่แผ่นออกมาจากระบบอย่างส่งๆยันต์ไม่กี่แผ่นนี้ล้วนเป็นระดับโกลาหลทั้งสิ้น

เจียงซวี่ตกตะลึงแล้ว

“นี่คือสมบัติโกลาหล!”

ในมิติสูงสุดไม่เคยมีสมบัติระดับโกลาหลปรากฏขึ้นมาก่อนดังนั้นจึงไม่น่าแปลกที่เจียงซวี่จะตกตะลึง

เฉินเซวียนยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า

“คิดไม่ถึงว่าเจ้าหอเจียงจะรู้จักของดีไม่น้อยถึงกับรู้ว่านี่คือสมบัติโกลาหล”

เจียงซวี่มองไปทางเฉินเซวียนแล้วพึมพำว่า

“หรือว่าคนผู้นี้คือยอดฝีมือจากห้วงมิติแห่งความโกลาหล?”

เฉินเซวียนเอ่ยปากว่า

“เป็นอย่างไร? เจ้าหอเจียงสามารถช่วยข้าทำนายได้หรือไม่?”

เจียงซวี่พยักหน้า

“ไม่ทราบว่าสหายเต๋าเฉินต้องการทำนายผู้ใดและต้องการทำนายเรื่องใด?”

เฉินเซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า

“ก่อนอื่นช่วยข้าทำนายเฉินอี้กับเฉินจวินเหยาสองคนนี้เถอะทำนายความสำเร็จในอนาคตของพวกเขา”

เจียงซวี่พยักหน้าเล็กน้อยจากนั้นก็หยิบกระจกเทียนจีขึ้นมาหลับตาลงแล้วเริ่มทำนายขึ้นมาส่วนเฉินเซวียนก็กำลังรอคำตอบของเขาครึ่งชั่วยามผ่านไปในที่สุดเจียงซวี่ก็ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น

เจียงซวี่กระอักเลือดออกจากปาก สีหน้าซีดขาว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเห็นได้ชัดว่าได้รับผลสะท้อนกลับจากกลไกสวรรค์