บทที่ 149 คบซ้อนไม่ได้ตายดี

ปีศาจหัวใจรักถอนหายใจ พูดว่า "ฉันชื่อเหนียงไป๋เฟย เกิดที่เมือง X แม้ว่าครอบครัวจะไม่ได้ร่ำรวยมหาศาล แต่ก็ถือว่ามีฐานะ พ่อแม่ของฉันมีวิลล่าในย่านคนรวย"

"เนื่องจากฉันเป็นลูกสาวคนเดียว พ่อแม่จึงโอนกรรมสิทธิ์วิลล่าหลังนั้นให้ฉัน"

เหนียงไป๋เฟยเรียนหนังสืออย่างขยันขันแข็ง และมีนิสัยเรียบร้อยจนถึงมหาวิทยาลัย เป็นเด็กดีในสายตาของทุกคน

แต่ไม่มีใครรู้ถึงความซุกซนที่ถูกกดเอาไว้ในใจ พอเข้ามหาวิทยาลัย เป็นครั้งแรกที่หลุดพ้นจากการควบคุมของพ่อแม่ เธอรู้สึกเหมือนนกน้อยที่ได้บินอิสระ

"ฉันชอบไปผับ ไปคาราโอเกะ ไปเที่ยวเตร่ มีเงิน หน้าตาก็ไม่เลว คนมาจีบก็เยอะ"

"แฟนคนแรกของฉันก็มาจากเมืองเดียวกัน ฐานะก็พอๆ กัน พวกเราคบกันได้ครึ่งปี จู่ๆ วันหนึ่งฉันก็รู้สึกเบื่อ"

ซูเป่าเกาหัวแกรกๆ ถามว่า "ทำไมล่ะ?"

ความรักของผู้ใหญ่ช่างเข้าใจยากเหลือเกิน

ทำไมถึงได้ชอบๆ ไป แล้วจู่ๆ ก็ไม่ชอบแล้วล่ะ?

ปีศาจหัวใจรักพูดว่า "อาจเป็นเพราะเห็นกันนานเกินไป... เห็นนิสัยทั้งหมดของเขาแล้ว รู้สึกเหมือนมองเห็นชีวิตในอนาคตได้จนถึงจุดจบ"

แล้วก็รู้สึกจืดชืด...

ในตอนนั้นเอง เด็กหนุ่มอีกคนที่มีนิสัยแตกต่างจากแฟนคนปัจจุบันโดยสิ้นเชิงก็เข้ามาในสายตาเธอ

"เขามาจากชนบท เป็นคนเรียบร้อย เรียบร้อยจนน่าสงสาร จะติดแจเหมือนกระต่ายน้อย รู้ความและอ่อนโยน... ฉันชอบคนที่มีนิสัยแบบนี้มาก"

ปีศาจหัวใจรักรีบเลิกกับแฟนคนแรก และคบกับแฟนคนที่สอง

ซูเป่าพยักหน้า "แบบนี้ก็เลือกคนที่ชอบแล้ว จะอยู่ด้วยกันตลอดไปสินะ?"

แต่ไม่คาดคิดว่า ปีศาจหัวใจรักส่ายหน้า "ไม่ หนึ่งเดือนหลังจากนั้นพวกเราก็เลิกกัน"

ซูเป่างุนงง "ทำไมล่ะ?"

ปีศาจหัวใจรักตอบ "เขาเรียบร้อยเกินไป ไม่มีความท้าทาย แถมยังขี้อ้อนมาก!"

ซูเป่า "..."

ตอนแรกไม่ใช่ว่าชอบที่เขาเรียบร้อย ชอบที่เขาติดแจหรอกเหรอ?

แล้วทำไมตอนหลังกลับไม่ชอบเพราะเขาเรียบร้อยเกินไป และขี้อ้อนเกินไปล่ะ?

ซูเป่าหุบปาก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร

จี้ฉางถาม "แล้วต่อมาเป็นอย่างไร?"

ปีศาจหัวใจรักพูด "หลังจากเลิก ฉันพบว่าเมื่อไม่ได้คุยกับใคร ในใจฉันจะรู้สึกว่างเปล่า ทีนี้ก็เริ่มรู้สึกว่าแฟนเก่าดีขึ้นมา..."

เธออยากกลับไปขอคืนดี แต่จู่ๆ รุ่นพี่คนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น

รุ่นพี่หล่อเหลา สดใส ร่าเริง มีน้ำใจชอบช่วยเหลือคนอื่น

เธอก็เริ่มหวั่นไหวอีกครั้ง

ซูเป่าพยักหน้า คาดเดาสูตรสำเร็จได้แล้ว "แล้วเธอก็คบกับรุ่นพี่สินะ?"

ปีศาจหัวใจรักถอนหายใจ "ฉันก็ไม่อยากหรอก แต่รุ่นพี่หล่อมาก เมื่อเทียบกับแฟนเก่า ทุกอย่างของรุ่นพี่ดูสดใหม่กว่า..."

จี้ฉางพูดอย่างอึ้งๆ "เจ้าช่างเป็นคนหลายใจจริงๆ"

ปีศาจหัวใจรักแก้ตัว "ก็ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ทุกความรัก ฉันทุ่มเทร้อยเปอร์เซ็นต์ ฉันจริงใจทุกครั้ง!"

ทุกครั้งที่คบแฟนใหม่ เธอเหมือนได้ใส่ชุดใหม่ หัวใจพองโตด้วยความสุข

โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงเดือนแรกที่ตกหลุมรัก เธอจะติดสอยห้อยตามแฟนทุกคนไม่ห่าง แม้กระเป๋าสะพายหลังก็ยังใช้ด้วยกัน อยากจะเปลี่ยนเป็นแฝดสยามติดกันตลอดเวลา

ปีศาจหัวใจรักชอบความรู้สึกของการตกหลุมรักมาก ถึงขนาดที่ว่าตอนตกหลุมรักใหม่ๆ แทบไม่มีสมอง พูดสิบประโยคมีเก้าประโยคเกี่ยวกับแฟน บ่อยครั้งที่ทำเรื่องแปลกๆ เช่น ลุยฝนเพื่อแฟน ถักผ้าพันคอให้แฟน หรือซักกางเกงในให้แฟน

จี้ฉางเบะปาก มองปีศาจหัวใจรักแวบหนึ่ง ถามว่า "แล้วเจ้าถูกฆ่าตอนเปลี่ยนแฟนหรือ?"

ปีศาจหัวใจรัก "ก็ไม่ถึงขนาดนั้น..."

เธอถอนหายใจ

หลังจากเรียนจบ ครอบครัวเริ่มกดดันให้แต่งงาน จู่ๆ ก็รู้เรื่องที่เธอเคยคบกับแฟนคนแรก

พอดีทั้งสองครอบครัวรู้จักกัน พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายจึงจับคู่ให้เธอกับแฟนเก่า

"ตอนนั้นฉันกำลังโสด ก็เลยตกลง" ปีศาจร้ายพูด "อาจเพราะเหนื่อยกับการเที่ยวเล่น ฉันเริ่มอยากมีชีวิตที่มั่นคง ไม่นานฉันกับแฟนเก่าก็คุยเรื่องแต่งงาน แม้เราจะไม่ได้ติดกันเหนียวแน่นเหมือนก่อน แต่ก็ยังหวานชื่น"

"ตอนนั้นฉันถึงบางอ้อ ที่แท้ความรักก็มีด้านที่ค่อยๆ ไหลเอื่อยไปทีละนิด แต่ก็มีความสุขเช่นกัน..."

"ฉันเต็มใจที่จะก้าวเข้าสู่หลุมฝังศพของการแต่งงาน"

ซูเหอเหวิ่นที่เงียบมาตลอดถามขึ้น "คราวนี้น่าจะสงบลงแล้วนะ?"

ปีศาจหัวใจรักส่ายหน้า "ตอนนั้นเอง แฟนคนที่สองที่เป็นเด็กเรียบร้อยก็มาหาฉัน"

"เขาทำหน้าเศร้าบอกว่าตลอดหลายปีนี้ไม่เคยลืมฉันเลย แต่ก็ฝืนยิ้มอวยพรให้ฉัน... เขาพาฉันไปดูพลุ อธิษฐานให้ฉันมีความสุขในชาติหน้า ตอนที่พลุระเบิดกลางท้องฟ้า ฉันเห็นเขาแอบร้องไห้"

ซูเป่าอุ้มเสี่ยวอู่ พูดว่า "เป็นพี่ชายที่ดีจังเลย"

ปีศาจหัวใจรัก "บ้า! ความตายของฉันก็เกี่ยวข้องกับเขานี่แหละ!"

ซูเป่า ซูเหอเหวิ่น จี้ฉาง "?"

ปีศาจหัวใจรักกัดฟันพูด "ตอนที่เห็นน้ำตาของเขา ฉันรู้สึกสงสารขึ้นมาทันที จู่ๆ ก็พบว่าจริงๆ แล้วฉันยังรักเขาอยู่!"

"แต่ฉันกำลังจะหมั้นแล้วนะ และก็รักแฟนคนแรกมากด้วย จะทำยังไงดี?"

ดังนั้น เหนียงไป๋เฟยจึงวางแผนงานแต่งงานกับแฟนไปด้วย แต่อีกด้านก็แอบนัดกับแฟนเก่าที่เป็นเด็กเรียบร้อยไปด้วย

ความตื่นเต้นในการแอบคบกันทำให้เธอเกิดความเข้าใจผิด คิดว่าตัวเองรักแฟนเก่าที่เป็นเด็กเรียบร้อยมากกว่า

"ฉันรู้สึกผิดต่อเขา ฉันบอกให้เขาเลิกกับฉันไปซะ! แต่เขากลับบอกว่า ไม่ ขอเพียงได้อยู่กับฉัน เขายอมไม่มีสถานะไปตลอดชีวิต"

ปีศาจหัวใจรักพูดถึงตรงนี้แล้วร้องไห้ "ฉันซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ฉันจะให้เด็กเรียบร้อยของฉันไม่มีอะไรเลยได้อย่างไร ฉันเลยโอนวิลล่าที่พ่อแม่ให้มาให้เขา และใช้เงินเก็บซื้อรถให้เขาอีกคัน"

"สองสามวันหลังจากนั้น เขาก็ไม่ติดต่อฉันอีกเลย ตอนนั้นฉันยุ่งอยู่กับงานแต่งงาน ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก..."

"ฉันคิดว่าเขาคงซ่อนตัวเฝ้ามองอยู่เงียบๆ ด้วยความเศร้า ตอนแลกแหวนแต่งงาน ในใจฉันยังนึกถึงเขาอยู่เลย"

"พวกสารเลว ฉันรู้ทีหลังว่า ในช่วงสองสามวันนั้น เขาขายวิลล่าและรถยนต์ทั้งหมด เปลี่ยนเป็นเงินสด แล้วหนีไปตอนกลางคืน!!"

จี้ฉาง ซูเป่า ซูเหอเหวิ่น "..."

ปีศาจหัวใจรักพูดถึงตรงนี้ยิ่งเดือดดาล "หนีก็หนีไปเถอะ..."

"แต่ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า เขาหนีไปกับรุ่นพี่ของฉันนั่นแหละ!!"

ปีศาจหัวใจรักพูดถึงตรงนี้ด้วยความโกรธสุดขีด

"บัดซบเอ๊ย แฟนเก่าโกงเงินฉันไป แล้วหนีไปกับแฟนเก่าก่อนหน้านั้น! นี่มันบทละครที่คนจะเขียนออกมาได้เหรอ??"

จี้ฉาง "..."

ซูเป่า "?"

ซูเหอเหวิ่น "!"

ปีศาจหัวใจรักร้องไห้สะอึกสะอื้น "พวกคนหลอกลวงทั้งคู่!!"

วิลล่าถูกขาย ไม่นานครอบครัวและสามีก็พบความจริง สามีของเธอโกรธจนแทบขาดใจ

ภรรยาของตนกำลังวางแผนแต่งงานอย่างหวานชื่น แต่กลับแอบนัดผู้ชายอื่น

และผู้ชายคนนั้นยังเป็นเกย์อีกต่างหาก

"สามีของฉันเรียกร้องอยากหย่าทันที" ปีศาจหัวใจรักสะอื้น "แต่หลังจากผ่านเรื่องเหล่านี้มา ฉันถึงได้รู้ว่าตั้งแต่ต้นจนจบ สามีของฉันคือคนที่รักฉันจริงๆ"

"ฉันไม่ยอมหย่า แต่เขาเหมือนตัดสินใจแน่วแน่แล้ว"

"ฉันไม่มีทางเลือก ทั้งที่อ้อนวอนเขาจนหมดแรงแต่เขาก็ไม่ยอมกลับมา... ฉันเลยปีนขึ้นไปบนตึกที่สูงที่สุดในโครงการ ขู่จะฆ่าตัวตาย"

"แท้จริงแล้วฉันไม่ได้ตั้งใจจะกระโดดจริงๆ หรอก ใครจะไปรู้ล่ะว่าช่วงนั้นฝนเพิ่งตก ตะไคร่น้ำบนดาดฟ้าลื่นมาก จากละครกลายเป็นเรื่องจริง... ฉันก็ตกลงไป"

ซูเหอเหวิ่น ซูเป่า จี้ฉาง "..."

ช่างน่าสงสารจริงๆ...