บทที่ 9 ทุบไหกระจาย!

บทที่ 9 ทุบไหกระจาย!

ในขณะที่ หนวดขาว และ มัลโก้ กำลังซักไซ้ไล่เลียงเรื่องราวของเขาอยู่นั้น อาคาชิ นั่งอยู่บนดาดฟ้าเรือธง อาบไล้ด้วยแสงจันทร์ พลางตรวจนับของรางวัลที่กวาดมาได้

‘จาก หัวหน้าหน่วย ทั้งสิบหกคนของ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว สี่คนเสียชีวิตไปแล้ว ตัด หัวหน้าหน่วยที่ 4 ซัจ และ หัวหน้าหน่วยที่ 2 เอส ที่ออกไปตามล่า หนวดดำ ทีช ออกไป คืนนี้มีหัวหน้าหน่วยคนอื่นอยู่กันครบสิบสี่คน’

‘หัวหน้าหน่วย หนึ่งคนดรอปไหระดับแรร์อย่างน้อยหนึ่งใบ หนึ่งคนต่อหนึ่งใบ...นั่นก็เท่ากับไหม่วงระดับแรร์อย่างน้อยสิบสี่ใบ’

‘นอกเหนือจาก หัวหน้าหน่วย ที่มีชื่อเสียงเหล่านั้น กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ยังมีโจรสลัดระดับเจ้าหน้าที่ที่มีชื่อเสียงอีกเพียบ ประเมินแบบต่ำๆ พวกเขาแต่ละคนให้ไหฟ้าระดับดีสองใบ ประเมินแบบมองโลกในแง่ดี พวกเขาอาจดรอปไหม่วงระดับแรร์ด้วยซ้ำ’

‘สองใบต่อหนึ่งเจ้าหน้าที่...ดังนั้นอย่างน้อยก็ได้ไหฟ้าหกสิบหรือเจ็ดสิบใบ เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่ชั้น “ไถ” เจ้าหน้าที่พวกนี้ คุณภาพของไม่น่าจะแย่’

‘นอกจากพวกเจ้าหน้าที่ ลูกเรือและหน่วยต่อสู้ที่เหลือก็ให้ไหจำนวนมากเช่นกัน ไม่นับพวกไหขาวที่จะให้ขยะอย่างถุงยางดูเร็กซ์หรือโทรจัน หน่วยต่อสู้พวกนั้นอย่างน้อยก็น่าจะให้ไหฟ้าระดับดีสักสี่สิบใบ’

‘พูดอีกอย่างคือ ชั้นมีไหม่วงระดับแรร์เกือบยี่สิบใบ และไหฟ้าระดับดีอีกกว่าร้อยใบ’

‘สุ่มม่วงยี่สิบครั้ง กับสุ่มฟ้าอีกร้อยครั้ง...ถ้าวันนี้ชั้นไม่ได้ของดีติดไม้ติดมือ ท่านผู้นี้  จะยอมเทปูนราดหัวตัวเองแล้วว่ายท่าผีเสื้อผ่านบ่อเกรอะเลยเอ้า! เอาสิ!’

เขาพึมพำกับตัวเอง

มือไม้เริ่มคันยิบๆ จนควบคุมไม่อยู่

ต้องยอมรับเลยว่า กาชาแบบกล่องสุ่มมันเป็นอะไรที่เสพติดจริงๆ

ความไม่รู้นี่แหละคือสิ่งที่เย้ายวนที่สุด

เมื่อคุณไม่รู้ว่าอะไรจะโผล่ออกมาจากไหใบจิ๋วนั่น คุณก็จะจินตนาการถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ข้างใน

และถ้าสิ่งที่ออกมาไม่ถูกใจคุณ หรือไม่ตรงตามความคาดหวัง คุณก็จะไม่ผิดหวัง...คุณแค่จะตั้งตารอกล่องถัดไป

บริษัทเกมคือพวกนักจิตวิทยาชั้นครู พวกเขาเข้าใจจิตวิทยาผู้บริโภคอย่างทะลุปรุโปร่ง

อาคาชิ เคยตกเป็นเหยื่อของพวกพ่อค้าหน้าเลือดในเกมพวกนั้นมาแล้ว แต่ตอนนี้ เขาก็ยังคงสนุกกับมัน และยังคงเปี่ยมไปด้วยความหวัง

‘ชั้นคือจักรพรรดิแห่งยุโรป ชั้นคือจักรพรรดิแห่งยุโรป’

‘ทองระดับตำนาน ทองระดับตำนาน’

ท่องมนต์ในใจเสร็จ อาคาชิ ก็ไม่ลังเล เขาโบกมือเรียกชุดไหฟ้าออกมาแล้วสั่งระบบ: ‘สุ่มสิบครั้ง! เปิดเลย!’

ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ โฮสต์: คุณเปิดไหและได้รับเงิน 100,000 เบรี

ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ โฮสต์: คุณเปิดไหและได้รับทองคำหัวหมาหนึ่งก้อน

ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ โฮสต์: คุณเปิดไหและได้รับผ้าอ้อมเด็กหนึ่งห่อ

ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ...

...

มองดูข้อความระบบที่เด้งรัวๆ เต็มหน้าจอ ใบหน้าของ อาคาชิ ดำคล้ำลง

นี่มันของบ้าอะไรกันเนี่ย?!

เงินกับทองคำหัวหมายังพอว่า แต่ผ้าอ้อมเด็กเนี่ยนะ?

แกใช้อะไรคิดว่าชั้นจะได้ใช้ของพรรค์นั้นกันหา?!

อาคาชิ รู้ดีว่าระบบมันสุ่ม

ถึงไหจะมีระดับ แต่สิ่งที่โผล่ออกมานั้นสุ่มจริงๆ

ไหระดับสูงแค่การันตีคุณภาพ; ว่าไหฟ้าหรือไหม่วงจะให้สกิลหรือแต้มสกิลหรือไม่...พูดตามตรง แม้แต่เขาก็ไม่กล้าหวัง

ท้ายที่สุด มันก็ขึ้นอยู่กับดวง

แต่ต่อให้คำนวณเรื่องดวงแล้ว การได้ขยะพวกนี้จากการสุ่มไหฟ้าสิบครั้งมันก็รู้สึกผิดปกติเกินไป

นี่มันต้มตุ๋นกันชัดๆ ปัดโธ่เว้ย!

สีหน้าของ อาคาชิ ดูไม่ได้เลย

เขาดูพร้อมจะระเบิดอารมณ์ออกมา

โชคดีที่การสุ่มสิบครั้งทุกรอบมีระบบการันตี

ในขณะที่ความสิ้นหวังกำลังก่อตัว บรรทัดตัวอักษรขนาดใหญ่ก็กระเด้งออกมา:

ติ๊ง! ยินดีด้วยครับ โฮสต์: คุณเปิดไหและได้รับดาบมีชื่อ ยูบาชิริ

‘ยูบาชิริ?’

อาคาชิ กระพริบตาปริบๆ แล้วนึกขึ้นได้...นี่มันไม่ใช่ 50 ดาบชั้นดี (Ryō Wazamono) ที่ โซโร ได้มาที่ โล้กทาวน์ พร้อมกับ ซันได คิเท็ตสึ หรอกเหรอ?

ในศึก เอนิเอส ล็อบบี้ มันถูกทำลายโดยนาวาเอก กองทัพเรือ ผู้ใช้พลัง ผลซาบิ ซาบิ (ผลสนิม)

ป่านนี้ เอนิเอส ล็อบบี้ น่าจะจบลงไปแล้ว

ดังนั้นดาบมีชื่อ ยูบาชิริ ก็น่าจะพังไปแล้ว

แล้ว ยูบาชิริ ในมือเขานี่มันคืออะไรกันแน่?

กลับชาติมาเกิดในร่างใหม่?

พอคิดได้แบบนั้น อาคาชิ ก็อดหัวเราะไม่ได้

ดาบมันจะไปกลับชาติมาเกิดได้ยังไง

เป็นไปได้มากที่สุดคือ ดาบมีชื่อพวกนี้เป็นเพียงแค่ “ซีรีส์”

ยกตัวอย่าง ‘ยูบาชิริ’...มันอาจจะเป็นชื่อของช่างตีดาบ หรือเป็นแค่ชื่อของโรงตีดาบ ดังนั้นดาบทุกเล่มที่มาจากที่นั่นจึงถูกเรียกว่า ยูบาชิริ

พวก 50 ดาบชั้นดี นั่นน่ะเหรอ? ทั้งโลกคงมีมากกว่าห้าสิบเล่มแหละ

‘ยูบาชิริ’ ก็แค่ชื่อรุ่น การมีอีกสักเล่มก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะยอมรับ

‘ไม่เลว...อย่างน้อยก็ไม่ได้เสียเปล่าไปซะหมด’

การได้ ดาบชั้นดี มาช่วยให้เขาใจเย็นลงได้บ้าง

หลังจากคิดใคร่ครวญ เขากัดฟัน ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบ ไหม่วง สิบใบออกมาแล้วจัดสุ่มม่วงสิบครั้งรวด

อาคาชิ เคยทดสอบมาแล้ว: แม้อะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่คลังสมบัติจะถูกจำกัดไว้แค่สามแหล่งที่มา...ชาติก่อนของเขา, DNF, และโลกวันพีซ

ดังนั้นนอกจากของจากชาติก่อน, อุปกรณ์ DNF, และไอเทมวันพีซ จะไม่มีขยะอื่นๆ โผล่ออกมา

ในบรรดาของเหล่านั้น EXP ตัวละคร, แต้มสกิล, การ์ดสกิล, ผลปีศาจ, และอุปกรณ์ DNF คือสิ่งที่มีค่าที่สุด

EXP ตัวละครช่วยเพิ่มเลเวล เพิ่มสเตตัส และทำให้เขาเรียนสกิล จักรพรรดิดาบ ระดับสูงขึ้นได้

แต้มสกิลจำเป็นสำหรับเรียนสกิลพวกนั้น

การ์ดสกิล...ไม่ต้องอธิบาย การตื่นรู้แห่ง ฮาคิราชันย์ ก่อนหน้านี้คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

ผลปีศาจ และอุปกรณ์เกมก็ทำงานแบบเดียวกัน

อย่างแรกสามารถทำให้ความแข็งแกร่งของคนพุ่งทะยานเสียดฟ้า ส่วนอย่างหลัง...ก็นะ ถ้าอาวุธระดับ Epic เลเวล 100 อย่างกระบี่แสง ‘ดาราแห่งท้องทะเล: บาร์ดเนล’  ดรอปออกมา อาคาชิ คงผ่าโลกโจรสลัดใบนี้ออกเป็นสองซีกได้สบาย!

หลังจากเสียงติ๊งรัวเป็นชุด การสุ่มม่วงสิบครั้งให้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยม

เขาได้ EXP ตัวละครกองโตจนเลเวลแตะ 30, บวกกับ สัญญายอดฝีมือ แบบหนึ่งวันสองฉบับ และระบบการันตีมอบ การ์ดสกิล การตื่นรู้แห่ง ฮาคิสังเกต ให้เขา โดยรวมแล้ว ไม่เลวเลย

คุณจะให้สุ่มได้ระดับตำนานทุกครั้งก็คงไม่ได้

ดังนั้น อาคาชิ จึงนั่งทุบไหต่อไปจนกระทั่งเช้า

จากนั้นใครบางคนก็มาเรียกตัวเขา...หัวหน้าหน่วยที่ 1 มัลโก้ กำลังจะสอน ฮาคิสังเกต ให้เขาแล้ว

‘…’

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═