บทที่ 60 - ดอกไม้ดอกน้อยผู้แสนบริสุทธิ์

บทที่ 60 - ดอกไม้ดอกน้อยผู้แสนบริสุทธิ์

งานแฟนมีตติ้งดำเนินมาได้สองชั่วโมงกว่าแล้วและใกล้จะถึงช่วงสุดท้ายเต็มที แต่บรรยากาศภายในงานกลับยิ่งร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ เพราะเมื่อบุคคลที่เคยเห็นแต่ในจอทีวีมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าในชีวิตจริง หากไม่เป็นไปตามที่คาดหวังทุกคนก็คงจะรู้สึกผิดหวัง แต่ถ้าทำได้ตามที่คาดหวังหรือแม้กระทั่งทำได้ดีกว่าที่คาดหวังไว้ ความกระตือรือร้นของทุกคนก็จะถูกจุดประกายให้ลุกโชนขึ้นมาทันที

หลินชิงหลงมีต้นทุนที่ทำให้คนรักและเอ็นดู เมื่อเขาขึ้นไปร้องเพลง เต้นรำ และเล่นเกมกับทุกคนบนเวที มันทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเขาทำได้ดีเกินกว่าที่คาดหวังไว้มาก

ไม่เห็นหรือไงว่าแฟนคลับหลายคนตะโกนจนคอแทบแตกไปแล้ว

"ชิงหลง ชิงหลง ฉันรักคุณ"

"ชิงหลง คุณหล่อมากเลย"

"ชิงหลง คุณหล่อสุดๆ ไปเลย"

"ชิงหลง ฉันอยากมีลูกกับคุณ"

"ชิงหลง คุณเป็นของฉันคนเดียวนะ"

ในช่วงเวลาพักเบรก หลิวเสี่ยวเหยียนก็รับหน้าที่ควบคุมเวทีต่อไป หลินชิงหลงเดินลงมาจากเวทีแล้วเช็ดเหงื่อบนใบหน้า ดื่มน้ำ ก่อนจะมองไปที่ฟางจื่อซินผู้ช่วยที่เดินตามมา เขาพรูลมหายใจออกยาว "เหนื่อยจังเลยครับ"

ฟางจื่อซินมองค้อนเขาอย่างหมั่นไส้ "นี่มันพิสูจน์ให้เห็นว่าคุณกำลังดังระเบิดไงคะ ศิลปินบางคนอยากจะมีแฟนคลับคลั่งไคล้ขนาดนี้ยังไม่มีเลย คุณควรจะพอใจได้แล้วนะ"

หลินชิงหลงหัวเราะหึๆ "เหลือเวลาอีกนานไหมครับกว่าจะจบ"

ฟางจื่อซินก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรเขาให้มากความ เธอเพียงแค่ตอบว่า "ใกล้จะจบแล้วค่ะ ลำดับต่อไปหัวหน้าพรรคพี่สาวจะขึ้นไปมอบดอกไม้ให้คุณเป็นการส่วนตัว แล้วก็ให้คุณประกาศรับรองการก่อตั้งพรรคพี่สาวอย่างเป็นทางการ พร้อมกับมอบมงกุฎหัวหน้าพรรคให้กับเธอด้วยค่ะ"

"อะไรนะครับ"

หลินชิงหลงยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เธอพูดนัก

ส่วนฟางจื่อซินก็หยิบกล่องใบหนึ่งส่งให้เขาพร้อมกับเบะปากนิดๆ "นี่เป็นของสั่งทำพิเศษเลยนะคะ ตอนนี้ฉันเริ่มจะเสียใจนิดๆ แล้วสิที่ไม่ได้เป็นหัวหน้าพรรคพี่สาว"

หลินชิงหลงเปิดกล่องดูด้วยความสงสัย ด้านในเป็นมงกุฎประดับเพชรเม็ดงาม ดูมีมนต์ขลังราวกับสัญลักษณ์แห่งอำนาจ "นี่ผมต้องเอาไปสวมให้คนอื่นเหรอครับ"

ฟางจื่อซินมองหลินชิงหลงด้วยสายตาที่ซับซ้อนและพูดด้วยความหงุดหงิดว่า "ใช่สิคะ ทำไมคุณถึงได้น่าหมั่นไส้ขนาดนี้นะ ขนาดหัวหน้ากลุ่มแฟนคลับที่ชื่นชอบคุณยังเป็นถึงขนาดนั้นเลย โอ๊ย คุณนี่มันทำให้คนอื่นอิจฉาจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้วนะเนี่ย"

"อะไรนะครับ"

หลินชิงหลงก็ยังไม่เข้าใจความหมายของเธออยู่ดี

ในตอนนั้นฟางจื่อซินก็ขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับเขาแล้ว จึงผลักเขาให้ออกไปหน้าเวทีทันที

บรรยากาศภายนอกยังคงคึกคักและเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

วินาทีที่หลินชิงหลงปรากฏตัว แฟนคลับพรรคพี่สาวด้านล่างก็เริ่มตะโกนเรียกพร้อมกันอย่างเป็นจังหวะ

"หัวหน้าพรรค"

"หัวหน้าพรรค"

"หัวหน้าพรรค หัวหน้าพรรค"

ทำเอาหลินชิงหลงถึงกับพูดไม่ออก นี่มันบรรยากาศเหมือนกำลังเปิดประชุมพรรคกระยาจกเลยนี่นา

จู่ๆ ตรงกลางฝูงชนก็แหวกออกเป็นทางเดิน จากนั้นผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินออกมา

สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือรองเท้าแตะรัดส้นสีขาวบริสุทธิ์ที่ย่ำลงบนพื้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนไร้ที่ติราวกับงานศิลปะชิ้นเอก ดึงดูดสายตาของทุกคนในงานได้ในพริบตา

"หัวหน้าพรรคเสด็จแล้ว"

เสียงโห่ร้องของแฟนคลับพรรคพี่สาวดังกระหึ่มขึ้นราวกับคลื่นที่ซัดสาด ทวีความดังขึ้นอีกหลายเท่าตัวในพริบตา

ท่อนบนของเฉินตูหลิงสวมเสื้อชีฟองเปิดไหล่สีขาวบริสุทธิ์ ท่อนล่างเป็นกระโปรงชีฟองจับจีบสีพื้น เข้าคู่กับรองเท้าแตะรัดส้นสีขาวบริสุทธิ์ ภาพรวมดูสะอาดตาหมดจด ราวกับนางฟ้าที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์ ความบริสุทธิ์ผุดผ่องนั้นเปรียบดั่งกล้วยไม้ป่าที่บานสะพรั่งอยู่ในหุบเขาอันเงียบสงบ ดูงดงาม อ่อนช้อย และน่าทะนุถนอม ใบหน้าเล็กๆ ของเธอนั้นช่างดูใสซื่อและบริสุทธิ์เหลือเกิน

เดิมทีหลินชิงหลงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่เมื่อผู้นำกลุ่มแฟนคลับของเขา หัวหน้าพรรคพี่สาวอย่างเฉินตูหลิงได้เผยโฉมหน้าที่แท้จริง เขาก็ถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ เธอไม่ใช่หญิงงามในแบบฉบับดั้งเดิมที่ทำให้ผู้ชายหลงใหลตั้งแต่แรกเห็น แต่ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของเธอกลับสามารถสะกดใจเด็กหนุ่มหลายๆ คนได้ โดยเฉพาะเด็กหนุ่มที่ยังอ่อนต่อโลก

เฉินตูหลิงก้าวเดินขึ้นมาอย่างแผ่วเบา เดิมทีเธอยังคงเก็บอาการได้ดี แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลินชิงหลง เมื่อได้ใกล้ชิดกับไอดอลในดวงใจขนาดนี้ หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นไม่เป็นส่ำ สองมือบีบชายกระโปรงตัวเองไว้แน่นด้วยความประหม่า เธอเอ่ยทักทายเสียงเบา "ชิงหลง สวัสดีค่ะ"

"อ้อ ครับ"

หลินชิงหลงเผลอตอบรับไปโดยสัญชาตญาณ

หลิวเสี่ยวเหยียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นสถานการณ์แบบนั้นจึงใช้ศอกสะกิดหลินชิงหลงเบาๆ "ถึงเวลาที่คุณต้องมอบมงกุฎหัวหน้าพรรคพี่สาวแล้วนะคะ"

"อ้อ ครับ ครับ"

หลินชิงหลงรีบดึงสติกลับมา เขาหยิบมงกุฎเพชรเรือนนั้นขึ้นมาแล้วสวมลงบนศีรษะของเฉินตูหลิง เรือนผมยาวสลวยที่ถูกประดับด้วยมงกุฎเพชรทอประกายระยิบระยับ ช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ บรรยากาศพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด โดยเฉพาะความสามัคคีและกลมเกลียวของบรรดาสมาชิกพรรคพี่สาวที่ถูกยกระดับขึ้นไปอีกหลายขั้น

แม้แต่เฉินตูหลิงผู้ก่อตั้งพรรคพี่สาวก็ยังตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ ความฝันและความเป็นจริงผสานเข้าด้วยกัน การได้ยืนอยู่บนเวทีเดียวกับไอดอลในดวงใจ ความรู้สึกชื่นชอบนี้มันมากมายจนไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้จริงๆ

"ขอบคุณค่ะ"

ไม่เพียงแค่คนสวย แต่น้ำเสียงยังไพเราะน่าฟัง เฉินตูหลิงเอ่ยคำพูดที่อยากจะพูดที่สุดและรู้สึกขอบคุณมากที่สุดออกมา ในใจของเธอมีคำสาบานดังก้องอยู่ เธอจะเป็นแฟนคลับของหลินชิงหลงไปตลอดชีวิต ความรู้สึกนี้มันช่างรุนแรงเหลือเกิน

แต่หลินชิงหลงกลับเอาแต่จ้องมองเธอตาไม่กะพริบ ปากก็พึมพำกับตัวเองเบาๆ "คือเธอ คือเธอ เธอคือเสี่ยวเอ่อร์ตั๋วนี่เอง"

[จบแล้ว]