บทที่ 50 - สายลับสองหน้าปรากฏตัว

บทที่ 50 - สายลับสองหน้าปรากฏตัว

"เฉินชื่อเอาท์ เฉินชื่อเอาท์"

หลินชิงหลงที่เพิ่งหนีรอดจากเงื้อมมือของบอสพี่เสี่ยวหมิงมาได้อย่างหวุดหวิดกำลังเดินหาลูกกุญแจอย่างสบายใจ แต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงประกาศว่าเฉินชื่อตกรอบไปแล้ว

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด "โธ่เอ๊ย เขาเป็นหมูหรือไงเนี่ย"

ไม่มีทางเลือกอื่น เขาทำได้เพียงเร่งความเร็วขึ้น ตอนนี้มีคนตกรอบไปแล้วสองคน และถ้าจำไม่ผิดยังมีสายลับแฝงตัวอยู่อีกสองคน เท่ากับว่าฝ่ายพวกเขาน่าจะเหลือแค่สามคน แล้วใครคือสายลับกันแน่ เรื่องนี้ทำเอาหลินชิงหลงต้องคิดหนัก

ทันใดนั้นก็มีเงาร่างอ้อนแอ้นพุ่งพรวดออกมาจากด้านหน้า หลินชิงหลงรีบพุ่งตัวตามไปทันที

"ว้าย" ตอนที่หลินชิงหลงคว้าตัวเธอไว้ เธอตกใจจนเกือบจะกรี๊ดออกมา

หลินชิงหลงรีบกระซิบเสียงหลง "อย่าร้องครับ ผมเอง"

"อ้อ ชิงหลง ฉันรู้แล้วล่ะว่าใครคือสายลับตัวร้าย เจิ้งข่ายไง" พอเห็นว่าเป็นหลินชิงหลง เอบีก็รีบรายงานอย่างร้อนรน

"พี่รู้ได้ไงครับ" หลินชิงหลงถาม

"ตอนที่เฉินชื่อโดนจับฉันเห็นเขาพอดี เขาเป็นคนพูดเองกับปากเลยนะ" เอบีรีบอธิบาย

หลินชิงหลงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "ถ้าเจิ้งข่ายเป็นสายลับ งั้นอีกคนก็ต้องเป็นหวังจู่หลันแล้วล่ะครับ ไม่น่าจะเป็นพี่กระทิงดำไปได้"

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" เอบีเห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานนี้

"พวกเราฉีกป้ายชื่อพี่เสี่ยวหมิงได้ไหมครับ" หลินชิงหลงรู้สึกว่าแทนที่จะเป็นฝ่ายตั้งรับสู้บุกไปจัดการตัวการใหญ่เลยดีกว่า

แต่เอบีกลับส่ายหน้าปฏิเสธ "ตามกฎกติกาเหมือนจะทำไม่ได้นะ"

"แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะครับ" หลินชิงหลงเองก็เริ่มจนปัญญา

"เอาเถอะ อย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลย ตอนนี้เป้าหมายหลักของเราคือหากุญแจให้เจอ พอพวกเราหนีออกไปได้พวกเราก็จะชนะเอง" เป้าหมายของเอบีชัดเจนมาก ในเมื่อไม่สามารถฉีกป้ายชื่ออีกฝ่ายได้ ก็ต้องหาวิธีแก้เกมทางอื่น

หลินชิงหลงทำได้เพียงเห็นด้วยกับวิธีนี้ ทั้งสองคนจึงเริ่มปฏิบัติการค้นหาแบบปูพรมทุกห้อง

โชคดีที่ความพยายามไม่สูญเปล่า พวกเขาทยอยเจอกุญแจหลายดอก ตอนที่เจอดอกแรกพวกเขายังแอบดีใจอยู่บ้าง แต่พอกุญแจเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสองคนก็เริ่มหน้าถอดสี ดูเหมือนว่ากุญแจพวกนี้จะมีทั้งของจริงและของปลอมปะปนกันอยู่

"ฮ่าๆ ฮ่าๆ พี่ดูสิครับว่าผมเจออะไร" ตอนที่หลินชิงหลงค้นกล่องใบหนึ่ง เขาก็หัวเราะร่าออกมา

"อะไรเหรอ อะไร" เอบีรีบถาม

หลินชิงหลงชูการ์ดในมือขึ้นมาแล้วอ่านออกเสียง "ขอแสดงความยินดีที่คุณค้นพบคริสตัลชุบชีวิต คุณสามารถใช้การ์ดใบนี้เพื่อชุบชีวิตสายลับได้หนึ่งคน"

"งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ ชุบชีวิตพี่เชาเลยสิ" เอบีตอบแบบไม่ต้องคิด

หลินชิงหลงอดหัวเราะออกมาไม่ได้

"นายขำอะไรน่ะ" เอบีถามด้วยความสงสัย

"ผมคิดว่าถ้าพี่พูดแบบนี้ พี่ชื่อคงจะช็อกจนรับไม่ได้แน่ๆ"

"ไม่เป็นไรหรอก พี่ชื่อแกชินกับการโดนทำร้ายจิตใจแล้วล่ะ"

"โอเคครับ งั้นเราเลือกชุบชีวิตพี่เชากัน"

"คิกคิก"

"ฮ่าๆๆ"

"เติ้งเชาฟื้นคืนชีพ เติ้งเชาฟื้นคืนชีพ"

เสียงประกาศการฟื้นคืนชีพของเติ้งเชาดังขึ้นผ่านลำโพงกระจายเสียง ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วหัวเราะ

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "พวกเธอสองคนมาทำอะไรอยู่ที่นี่น่ะ"

พอหันกลับไปดูก็เห็นหวังจู่หลันเดินออกมาจากมุมมืด

"จู่หลัน" พอเห็นหวังจู่หลัน เอบีก็เผลอร้องเรียกชื่อเขาและขยับเข้าไปใกล้หลินชิงหลงโดยสัญชาตญาณ

หวังจู่หลันกำลังจะเดินเข้าไปหา แต่หลินชิงหลงกลับพุ่งเข้าล็อกตัวเขาไว้แน่น "พี่จู่หลัน พี่เป็นสายลับตัวร้ายใช่ไหม"

"เปล่านะ ฉันไม่ได้เป็น" หวังจู่หลันรีบปฏิเสธทันควัน

เอบีเห็นหลินชิงหลงจับตัวหวังจู่หลันไว้ได้ก็ยิ้มบางๆ "ตอนนี้พวกเรามั่นใจแล้วว่าเจิ้งข่ายคือสายลับตัวร้าย ส่วนอีกคนถ้าไม่ใช่นายก็ต้องเป็นพี่กระทิงดำ ซึ่งฉันว่าพี่กระทิงดำคงเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้นต้องเป็นนายแน่ๆ"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉันจริงๆ" หวังจู่หลันยังคงปากแข็งไม่ยอมรับ

แต่หลินชิงหลงกลับส่งซิกทางสายตา "เอบี พี่ลองค้นตัวเขาดูสิครับ"

"โอ๊ยๆ ยอมแล้ว ยอมรับแล้ว ฉันเป็นสายลับเองแหละ" หวังจู่หลันร้องโวยวาย

และเอบีก็ค้นเจอโทรศัพท์มือถือในตัวเขา ทั้งสองคนหัวเราะชอบใจ "ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าจู่หลันกับเจิ้งข่ายคือสายลับตัวร้าย"

"ฉีกป้ายชื่อเขาเลย" เอบีร้องสั่งทันที

ทว่าในจังหวะที่หลินชิงหลงกำลังจะลงมือฉีกป้ายชื่อหวังจู่หลัน บอสพี่เสี่ยวหมิงก็โผล่พรวดเข้ามาพอดี

"ฮ่าๆ พวกนายอยู่นี่เอง" บอสพี่เสี่ยวหมิงร้องทัก

"ชิงหลง รีบหนีเร็ว" เอบีตะโกนลั่น

หลินชิงหลงไม่สนที่จะฉีกป้ายชื่อหวังจู่หลันแล้ว เขารีบหันหลังเตรียมวิ่งหนี

ส่วนหวังจู่หลันก็อยากจะสร้างผลงานบ้าง จึงเอื้อมมือไปคว้าตัวหลินชิงหลงไว้ แต่กลับถูกแรงของหลินชิงหลงเหวี่ยงจนเซล้มลงไป ไม่แปลกเลย เพราะไม่ว่าจะเป็นส่วนสูง น้ำหนัก หรือพละกำลัง หวังจู่หลันก็เป็นรองอย่างเห็นได้ชัด เปรียบเหมือนเด็กน้อยสู้กับผู้ใหญ่ ความต่างมันมีมากเกินไป

"อ๊าก แรงเยอะ แรงเยอะมาก" หวังจู่หลันโอดครวญ

เมื่อเห็นสภาพของหวังจู่หลัน บอสพี่เสี่ยวหมิงก็อดถอนหายใจไม่ได้ "นี่ฉันเลือกสายลับผิดคนหรือเปล่าเนี่ย"

หวังจู่หลันได้แต่หัวเราะแห้งๆ เสียงหัวเราะของเขาก็มีเอกลักษณ์ไม่เบา

"เอบี เธอไม่ต้องกลัวนะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก" บอสพี่เสี่ยวหมิงหันไปมองเอบี เขาพยายามจะเกลี้ยกล่อมเธอ

แต่เอบีกลับส่ายหน้า "ตอนนี้พวกเราอยู่คนละฝ่ายกันนะ"

"นี่มันก็แค่เกมเองนะ" บอสพี่เสี่ยวหมิงเริ่มตวาดเสียงดัง

ผู้กำกับเห็นท่าไม่ดีจึงรีบส่งสัญญาณว่าฉากนี้จะถูกตัดออกไม่นำไปออกอากาศ

เมื่อเอบีเห็นท่าทางของบอสพี่เสี่ยวหมิงก็เหมือนจะใจอ่อนลงนิดหน่อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "เกมมันต้องเล่นจริงจังถึงจะสนุกไม่ใช่เหรอ"

บอสพี่เสี่ยวหมิงก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาจึงรีบปรับอารมณ์และพยักหน้ารับ "ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพวกเราก็มาเล่นเกมกัน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะฉีกป้ายชื่อพวกเธอไม่ได้"

พูดจบเขาก็พุ่งเข้าใส่ ทำเอาหลินชิงหลงตกใจรีบคว้ามือเอบีแล้วสับตีนแตกหนีไปทันที

เมื่อเห็นภาพหลินชิงหลงจับมือพาเอบีวิ่งหนีไป ใบหน้าของบอสพี่เสี่ยวหมิงก็ทะมึนลงทันที

"บอสครับ แล้วตอนนี้เราจะเอายังไงต่อดี" หวังจู่หลันเอ่ยถาม

"ติดต่อไปหาเจิ้งข่าย ให้พวกเราสามคนรวมพลังกัน ต้องจัดการพวกมันให้สิ้นซาก" ตอนนี้บอสพี่เสี่ยวหมิงเอาจริงแล้ว

[จบแล้ว]