บทที่ 43 - เอบีที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

บทที่ 43 - เอบีที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เมืองซ่งเฉิง นครหางโจว

ทุกคนต่างแยกย้ายกันขึ้นรถเพื่อเดินทางไปยังจุดหมาย

หลินชิงหลงและเอบีนั่งรถคันเดียวกัน

เนื่องจากเมื่อวานตอนที่เจอเอบีครั้งแรก หลินชิงหลงก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เขาจึงยืนกรานที่จะขอนั่งรถคันเดียวกับเธอ

ตอนก่อนจะขึ้นรถ หลินชิงหลงยังแอบหลบกล้องและกระซิบถามเบาๆ ว่า "เอบี ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ"

เอบีชะงักไปเล็กน้อย เธอปรายตามองเขา "ไม่เรียกพี่แล้วเหรอ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงมาเรียกชื่อฉันเฉยๆ ล่ะ"

หลินชิงหลงหัวเราะแหะๆ "ก็ผมอยากจะจับคู่จิ้นกับพี่ไงครับ งานนี้ผมต้องเอาชนะพี่เจิ้งข่ายให้ได้เลย"

เอบีมีรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ได้ยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า "นายคิดว่าแค่เอาชนะเจิ้งข่ายก็พอแล้วเหรอ"

หลินชิงหลงยิ้มอย่างรู้ทัน "ใช่ครับๆ ยังต้องเอาชนะคนนั้นของพี่ด้วย แต่ผมมั่นใจนะว่าผมทำได้"

"เชอะ ไอ้เด็กบ๊อง"

เอบีตบหัวหลินชิงหลงไปหนึ่งฉาด บางทีลึกๆ ในใจแล้ว เธออาจจะมองว่าเขาเป็นแค่เด็กคนหนึ่งจริงๆ เพราะอายุของเธอก็มากกว่าเขา เรื่องนี้ทำให้เอบีซึ่งอายุน้อยที่สุดในแก๊งรันนิ่งแมนได้มีโอกาสสัมผัสความรู้สึกของการเป็นพี่สาวบ้าง เธอจึงเอ็นดูหลินชิงหลงในระดับหนึ่ง แต่ดูเหมือนความเอ็นดูนี้จะยังไม่พัฒนาไปเป็นความรักแบบชู้สาวแต่อย่างใด

หลินชิงหลงได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆ แต่ในใจเขารู้สึกเป็นห่วงเธอจริงๆ ทว่าความห่วงใยนี้คงทำได้เพียงแค่เก็บซ่อนไว้ในใจเงียบๆ เท่านั้น

พอขึ้นมาบนรถ จะไม่พูดอะไรเลยก็คงไม่ได้ เพราะมันจะทำให้บรรยากาศในการถ่ายทำดูเงียบเหงาจนเกินไป ดังนั้นเอบีจึงมองวิวทิวทัศน์ข้างนอกแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า "ตอนแรกของซีซันหนึ่ง เราก็มาถ่ายทำกันที่หางโจวเหมือนกันนะ"

หลินชิงหลงหัวเราะหึๆ "ตอนนั้นผมก็ได้ดูครับ ดูแล้วอึ้งไปเลย มีผู้ชายตั้งหกคน ผู้หญิงแค่คนเดียว แม่เจ้าโว้ย ผู้หญิงคนนั้นสู้ยิบตาเลย โคตรดุเดือด"

"คิกคิก" เอบีหัวเราะเสียงใส "ตอนนั้นนายมีความประทับใจต่อฉันแบบนี้เองเหรอ"

"ใช่แล้วครับ" หลินชิงหลงตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องคิด

"เพียะ"

หมัดลอยมากระทบหน้า ตอนแรกเธอแค่อยากจะแกล้งขู่หลินชิงหลงเล่นๆ แต่ใครจะไปรู้ว่ากะน้ำหนักมือผิดไปหน่อย กำปั้นน้อยๆ เลยไปกระแทกเข้าที่จมูกของหลินชิงหลงจนเกิดเสียงดังฟังชัด

"ว้าย" เอบีตกใจกับการกระทำของตัวเองจนเผลอร้องเสียงหลงออกมาก่อน

ส่วนหลินชิงหลงก็เอามือลูบจมูกตัวเองปอยๆ พร้อมกับบ่นอุบอิบอย่างน้อยใจ "เอบี พี่ตีผมจริงๆ เหรอเนี่ย"

เอบีรีบกล่าวขอโทษขอโพยยกใหญ่ "ขอโทษทีนะ ขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ"

"เจ็บจังเลยครับ" หลินชิงหลงทำหน้าเหยเก

"โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวฉันนวดให้นะ" เอบีปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

พูดพลางดึงมือของหลินชิงหลงออก แล้วช่วยนวดจมูกให้เขาจริงๆ

"ยังเจ็บอยู่ไหม" เอบีถามเสียงเบา

"เจ็บครับ" หลินชิงหลงทำหน้ามุ่ยเบะปาก

"มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ" เอบีมองหลินชิงหลงด้วยสายตาจับผิด

"งั้นลองให้ผมตีพี่ดูบ้างไหมล่ะ โดนลอบโจมตีแบบนี้มันเจ็บจริงๆ นะครับ" หลินชิงหลงรู้สึกว่าตัวเองถูกปรักปรำ ยืนยันเสียงแข็งว่าเขาเจ็บจริงๆ

เอบีหมดหนทางทำอะไรไม่ได้ นอกจากนวดให้เขาต่อไป

เมื่อสัมผัสได้ถึงมือเรียวบางดุจหยกที่กำลังคลึงอยู่บนปลายจมูกของเขา กลิ่นหอมอ่อนๆ ก็ลอยมาเตะจมูก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด เล็บไม่ได้ไว้ยาวมากนักเนื่องจากต้องมาร่วมรายการรันนิ่งแมน การไว้เล็บยาวอาจทำให้คนอื่นบาดเจ็บได้ และเธอก็ไม่ได้ทาสีทาเล็บอะไรเลย แต่ความเรียบง่ายตามธรรมชาตินี่แหละที่ทำให้มือคู่นี้ดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจสุดๆ นิ้วเรียวยาวขาวผ่อง ช่างเป็นมือที่สวยงามเหลือเกิน

"นายมองอะไรอยู่น่ะ" ใบหน้าของเอบีดูเหมือนจะแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเธอสัมผัสได้ว่าสายตาของหลินชิงหลงดูแปลกๆ ไป

เมื่อตระหนักได้ว่านี่คือช่วงเวลาถ่ายทำและมีกล้องคอยจับภาพอยู่รอบด้าน หลินชิงหลงจึงรีบดึงสติตัวเองกลับมาและใช้โทนเสียงหยอกล้อ "ผมกำลังคิดอยู่น่ะสิครับ ว่าใครจะได้แต่งงานกับเอบีของผม ผู้ชายคนนั้นคงโชคดีไปทั้งชาติเลยล่ะ"

"บ้าเหรอ" เอบีรู้ว่าเขากำลังล้อเธอเล่น จึงอดไม่ได้ที่จะค้อนวงใหญ่ "ใครเป็นเอบีของนายกัน ฉันไม่ใช่ของนายสักหน่อย"

"อ่า จริงด้วยสิ พี่ไม่ใช่ของพวกเรา แต่ถ้ามีโอกาสก็หวังว่าพี่จะช่วยเก็บผมไว้พิจารณาสักคนนะครับ" หลินชิงหลงสวมบทหนุ่มเจ้าชู้ปากหวานทันที

"ไปเลย ห้ามพูดจาเหลวไหลนะ" เอบีชักมือกลับทันที "ฉันไม่นวดให้แล้ว ปล่อยให้เจ็บไปเลย"

"ฮ่าๆๆ" หลินชิงหลงหัวเราะร่วน

แต่เพียงเสี้ยววินาทีเขาก็หัวเราะไม่ออก เพราะในมุมอับที่กล้องจับภาพไม่ถึง ด้วยความที่ทั้งสองนั่งชิดกัน มือข้างหนึ่งของเธอจึงแอบเอื้อมมาหยิกหมับเข้าที่เอวของหลินชิงหลงอย่างแรง

"ชิงหลง นายเป็นอะไรไปน่ะ" เอบียังคงตีหน้าซื่อตาใสถาม

หลินชิงหลงแอบถอนหายใจในใจ สมาชิกแก๊งรันนิ่งแมนนี่มันระดับนักแสดงเจ้าบทบาทกันทั้งนั้นเลย ตีบทแตกกระจุยกระจายทุกคน แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ จู่ๆ ขอบตาก็เริ่มแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าเตรียมจะหยดแหมะ "เฮ้อ สงสัยหมัดเมื่อกี้จะโดนจุดเส้นประสาทเข้าให้แล้ว เจ็บจี๊ดเลยครับ อย่าให้พูดเลย ยิ่งพูดยิ่งเศร้าจนน้ำตาจะไหล"

"ฮ่าๆๆ" เอบีหลุดหัวเราะออกมาในที่สุด

[จบแล้ว]