บทที่ 21 - ความทรงจำวัยเด็กกับเหล่าเซนต์เซย่า
บทที่ 21 - ความทรงจำวัยเด็กกับเหล่าเซนต์เซย่า
บทที่ 21 - ความทรงจำวัยเด็กกับเหล่าเซนต์เซย่า
พักผ่อนง่ายๆ ทานอะไรกันนิดหน่อย การถ่ายทำก็เริ่มต้นขึ้น
“ทุกคนเริ่มแต่งหน้าทำผมกันแล้ว”
พอผู้กำกับออกคำสั่ง ช่างแต่งหน้าทำผมจำนวนมากก็เริ่มลงมือทำงาน
“วันนี้มันธีมอะไรกันเนี่ย”
เฉินชื่อยังคงงงงวยอยู่
เติ้งเชาที่คุยกับผู้กำกับมาแล้วก็หัวเราะหึๆ “วันนี้พวกเราจะมาคอสเพลย์กัน เป็นชุดเซนต์เซย่าทั้งหมดเลย”
“โห เซนต์เซย่าเหรอ งั้นฉันต้องเป็นชิริวแน่นอน”
เฉินชื่อตะโกนด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
เอบีก็ร้องถามขึ้นมาบ้าง “แล้วฉันคอสเพลย์เป็นใครล่ะ”
ทางผู้กำกับตอบว่า “คอสเพลย์เป็นเทพีอาธีน่า พวกคุณที่เป็นเซนต์เซย่าต้องคอยปกป้องอาธีน่า แล้วก็จะมีแขกรับเชิญอีกคนมารับบทเป็นเทพีอาธีน่าด้วย”
“เทพีของผมมีแค่พี่เอบีคนเดียวครับ”
หลินชิงหลงแสดงจุดยืนของตัวเองอย่างชัดเจน
เติ้งเชาหัวเราะอยู่ข้างๆ “ชิงหลง นายกำลังแย่งงานของเสือชีตาห์น้อยของพวกเรานะ”
เจิ้งข่ายได้ยินก็รีบพูดขึ้นมา “ขืนพูดแบบนี้แล้วพี่เสี่ยวหมิงรู้เข้า ฉันต้องตายศพไม่สวยแน่ๆ”
ทุกคนพากันหัวเราะร่วน
หลินชิงหลงก็หัวเราะแหะๆ ออกมาเช่นกัน
แต่เอบีกลับยิ้มกว้าง เธอตบไหล่หลินชิงหลงเบาๆ “ดีเลยชิงหลง นายคอสเพลย์เป็นชิริวก็แล้วกัน ฉันชอบชิริวที่สุด ฉันจะให้นายปกป้องฉันเอง”
“ได้เลยครับ ไม่มีปัญหาครับ”
หลินชิงหลงตอบรับอย่างขันแข็ง
“ชิงหลง นายเป็นเด็กยุคเก้าศูนย์ใช่ไหม นายรู้จักเซนต์เซย่าหรือเปล่า”
เติ้งเชาถามด้วยความอยากรู้
หลินชิงหลงยิ้มอย่างเขินอาย “รู้จักนิดหน่อยครับ แต่เคยดูแค่ไม่กี่ตอน”
“โธ่ ความทรงจำวัยเด็ก ทำไมถึงให้เด็กยุคเก้าศูนย์มาอยู่กับพวกเราคนยุคแปดศูนย์ได้เนี่ย มันมีช่องว่างระหว่างวัยนะ”
เติ้งเชาโวยวาย
เมื่อแต่งตัวเสร็จ ทุกคนมองดูชุดของกันและกันแล้วก็เริ่มขำ ดูเหมือนช่างแต่งหน้าของทีมผู้กำกับจะไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่ เล่นจับนู่นผสมนี่จนดูมั่วไปหมด ทำเอาทุกคนถึงกับพูดไม่ออก
คนแรกที่ปรากฏตัวคือเติ้งเชากัปตันทีม เขารับบทเป็นเซย่าเชา
เขายืนอยู่บนที่สูง เมื่อออกทีวีฉากหลังจะถูกตั้งค่าให้เป็นกรุงเอเธนส์ประเทศกรีซ ซึ่งการเซ็ตฉากหลังนี้ดูฝืนๆ ไปสักหน่อย
เติ้งเชาปัดปอยผมบนหน้าผากออกโดยตรง ระเบิดพลังคอสโมจนถึงขีดสุด แล้วตะโกนลั่น “หมัดดาวตกเพกาซัส”
ตามด้วยเอฟเฟกต์เสียงที่ทำขึ้นเอง “อ้า ฮึ่มฮ่าฮึ่มฮ่า อ้าาา”
แน่นอนว่าทีมตัดต่อจะใส่เอฟเฟกต์พายุหมัดสุดอลังการลงไปทีหลัง แต่ภาพที่เห็นในตอนนี้มันก็อดขำไม่ได้จริงๆ
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลายคนก็หัวเราะก๊ากออกมาแล้ว
หวังจู่หลันเป็นคนที่สอง เขารับบทเป็นเฮียวกะหลัน
เขายืนอยู่บนลูกบาสเกตบอล ด้านหลังมีฉากกั้นพลาสติก โดยฉากหลังของเขาถูกตั้งให้เป็นไซบีเรีย
หวังจู่หลันคาบดอกกุหลาบไว้ในปาก พูดด้วยน้ำเสียงลึกซึ้งกินใจ ทว่าความลึกซึ้งของเขากลับดูตลกขบขันจนคนดูอดกลั้นขำไว้ไม่อยู่ แต่เขาก็ยังคงเก๊กหน้าขรึมไว้ได้ สมกับเป็นอัจฉริยะด้านรายการตลกจริงๆ “คุณแม่ครับ ผมทำภารกิจของเซนต์เซย่าสำเร็จแล้ว ผมจะกลับไปหาแม่นะ”
ในฉากหลังของเขาดูเหมือนจะมีหิมะตกหนักราวกับปุยนุ่น ฉากหลังดูยิ่งใหญ่อลังการ แต่พอกล้องซูมเข้าไปใกล้ๆ กลับกลายเป็นว่ามีทีมงานสองคนกำลังโปรยขนนกขึ้นฟ้า ถ้าทีมตัดต่อใส่ดนตรีประกอบลงไปอีก รับรองว่าคนดูต้องหัวเราะจนท้องแข็งแน่ๆ
ภูเขาหลูซานแห่งเมืองจีน
สถานที่ถ่ายทำคือน้ำตกจำลองในหมู่บ้านจัดสรร ซึ่งเป็นน้ำตกหลูซานฉบับย่อส่วน
ชิริวเฉินที่รับบทโดยเฉินชื่อกับชิริวหลินที่รับบทโดยหลินชิงหลงยืนประจันหน้ากัน
เพียงแต่คนหนึ่งผมยาวสลวยดูอินกับบทบาทสุดๆ ส่วนอีกคนไม่ว่าจะมองยังไงก็รู้สึกว่าภายใต้เส้นผมยาวๆ นั้นแฝงไปด้วยความกวนโอ๊ย
“ฉันคือชิริวตัวจริง”
“ฉันคือชิริวตัวจริง”
“ฉันสิ”
“ฉันสิ”
“ท่านอาจารย์ ฉันคือตัวจริง”
“ท่านอาจารย์ ฉันคือตัวจริง”
ทันใดนั้นก็มีเสียงตะคอกของอาจารย์ดังขึ้น “เอาล่ะ เลิกเถียงกันได้แล้ว แสดงพลังของพวกเจ้าออกมา ทำให้มวลน้ำตกนี้ไหลย้อนกลับให้ข้าดู ใครคือชิริวตัวจริงย่อมทำได้”
“ได้เลย รับมือ หมัดมังกรผงาดโรซัน”
เฉินชื่อคำรามลั่น ทีมตัดต่อทำเอฟเฟกต์มังกรใส่ไว้เป็นฉากหลังให้เขา
หลินชิงหลงย่อมไม่ยอมน้อยหน้า “รับมือบ้าง หมัดมังกรผงาดโรซัน”
มังกรสองตัวพุ่งเข้าห้ำหั่นกันกลางอากาศ เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้อง
ออสเตรเลีย
ซึ่งก็คือบนพื้นราบแห่งหนึ่ง ข้างๆ มีตุ๊กตาจิงโจ้วางประดับไว้ กระทิงดำเฉินที่รับบทโดยหลี่เฉินปรากฏตัวขึ้น
“พายุกระทิงดำ”
เสียงวัวคำรามดังขึ้น เอฟเฟกต์เนรมิตภาพกระทิงดำตัวใหญ่พุ่งทะยานออกมา
ทุ่งหญ้าสะวันนาในแอฟริกา
เสือชีตาห์ข่ายกำลังวิ่งด้วยความเร็วระดับเสือชีตาห์ เขาคือเซนต์เซย่าเสือชีตาห์ข่ายผู้มีความเร็วเป็นเลิศ เสือชีตาห์ข่ายผู้กำลังคำรามอย่างบ้าคลั่ง
เซนต์เซย่าทั้งหกคนปล่อยท่าไม้ตายออกมาพร้อมกัน จากนั้นเซนต์เซย่าแต่ละคนก็ถูกจดหมายที่ร่วงลงมาจากฟ้าหล่นใส่หัว
เมื่อเปิดดูก็พบข้อความเขียนไว้ว่า “ประจวบเหมาะกับที่ชุดคลุมศักดิ์สิทธิ์ของอาธีน่าที่หายสาบสูญไปหลายปีได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในโลกมนุษย์ ตอนนี้อยู่บริเวณลองจิจูดหนึ่งร้อยสี่องศาตะวันออก ละติจูดสามสิบองศาเหนือ เมื่อเหล่าเซนต์เซย่าเห็นจดหมายฉบับนี้จงรีบไปรวมตัวกัน ณ สถานที่แห่งนั้น เพื่อช่วยอาธีน่าตามหาชุดคลุมศักดิ์สิทธิ์กลับคืนมา”
จากนั้นทุกคนก็ประสานเสียงกันว่า “รันนิ่งแมน ฉันกลับมาแล้ว”
[จบแล้ว]