บทที่ 13 - สุขสันต์วันเกิด

บทที่ 13 - สุขสันต์วันเกิด

การเดินทางไม่กี่วันทำให้คนที่เคยแปลกหน้ากันเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น จากตอนแรกที่ทุกคนยังมีท่าทีเกร็งๆ ตอนนี้ก็สามารถพูดคุยหยอกล้อกันได้อย่างสบายใจ บรรยากาศการท่องเที่ยวจึงเริ่มคึกคักขึ้นมา

ทุกคนต่างก็สนุกสนานเฮฮากันอย่างเต็มที่ อาหารตุรกี ทิวทัศน์ของตุรกี และทุกสิ่งทุกอย่างของตุรกีล้วนแต่สวยงามและน่าประทับใจไปหมด

แต่ในขณะที่หลินชิงหลงกำลังเพลิดเพลินและดื่มด่ำไปกับการเดินทางอยู่นั้น ซ่งเชี่ยนกลับแอบกระซิบบอกความลับบางอย่างกับเขา ซึ่งเป็นความลับที่เธอบอกเขาแค่คนเดียว

"อะไรนะ พี่จะไปแล้วเหรอ"

หลินชิงหลงร้องเสียงหลง

"เบาๆ หน่อยสิ อยากให้คนอื่นรู้กันหมดหรือไง"

ซ่งเชี่ยนรีบห้ามเสียงโวยวายของหลินชิงหลงด้วยท่าทางน่ารักน่าหยิก เธอไม่อยากให้ทุกคนตื่นตูมไปตามๆ กัน

"ทำไมพี่ถึงต้องไปล่ะครับ"

หลินชิงหลงยังคงไม่ค่อยเข้าใจนัก

ซ่งเชี่ยนส่ายหน้าด้วยความอาลัยอาวรณ์ไม่แพ้กัน "พี่ก็ไม่อยากไปหรอกนะ แต่มันเป็นเรื่องของงานน่ะ นายก็รู้ว่าวงการของพวกเรา บางครั้งมันก็ตัดสินใจเองไม่ได้หรอก ความจริงทางรายการเขาก็กำหนดคิวมาแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว ตอนแรกพี่กะว่าจะมาเที่ยวเล่นกับทุกคนสักสองวันแล้วค่อยกลับ แต่พอได้มารู้จักกับนาย พี่ก็เริ่มรู้สึกไม่อยากกลับซะแล้วสิ"

"งั้นก็ไม่ต้องไปสิครับ งานงงงานเงินอะไรกัน อย่างมากก็แค่จ่ายค่าฉีกสัญญา เดี๋ยวผมจ่ายให้เอง"

หลินชิงหลงพูดด้วยท่าทีป๋าแบบสุดๆ

"คิกคิก"

ซ่งเชี่ยนหัวเราะร่วน "ชิงหลง ท่าทางป๋าๆ แบบนี้นี่แหละถึงจะดูเป็นลูกผู้ชายตัวจริง แต่งานก็คืองานนะ อีกอย่างไม่ใช่ว่าพวกเราจะไม่ได้เจอกันอีกซะหน่อย ถ้านายถ่ายรายการเสร็จเดี๋ยวพี่ไปหานายที่ปักกิ่งก็ได้ หรือถ้านายมาเกาหลี พี่ก็บอกแล้วไงว่าจะแนะนำสาวๆ เกาหลีสวยๆ ให้รู้จักน่ะ"

"ไม่เอา ผมจะเอาแค่พี่คนเดียว"

หลินชิงหลงบ่นอุบอิบ

"ไอ้เด็กบ้า อย่ามาทะลึ่งนะ"

ซ่งเชี่ยนตีหลินชิงหลงไปทีหนึ่ง หมอนี่เอาแต่แกล้งเธออยู่ได้

หลินชิงหลงถอนหายใจยาว "โอเคครับ แล้วพี่จะไปเมื่อไหร่ล่ะ"

"พรุ่งนี้เช้าตรู่เลย ถึงตอนนั้นพี่จะไม่บอกลานายนะ กลัวนายจะทำใจไม่ได้แล้วร้องไห้ขี้มูกโป่งซะก่อน"

ซ่งเชี่ยนพูดหยอกล้อ

หลินชิงหลงพยักหน้ารับอย่างจำใจ

เดิมทีเขาตั้งใจว่าวันนี้จะเที่ยวเล่นกับซ่งเชี่ยนให้เต็มที่ แต่ผู้กำกับหญิงของรายการกลับแอบดึงตัวหลินชิงหลงไปหลบมุม ทำเอาเขาแอบงงนิดหน่อย ทำไมวันนี้ทุกคนถึงได้มีความลับกันเยอะจังเลยนะ

"วันนี้เป็นวันเกิดของซ่งเชี่ยนนะ"

"อะไรนะครับ วันเกิดของพี่เชี่ยนเหรอ"

หลินชิงหลงร้องเสียงหลงอีกรอบ

"เบาๆ หน่อยสิ อย่าให้ซ่งเชี่ยนได้ยินนะ"

ผู้กำกับหญิงเอ่ยเตือนให้เขาระวังเสียงหน่อย

หลินชิงหลงพูดด้วยความน้อยใจว่า "พรุ่งนี้ก็จะไปแล้ว วันเกิดก็ไม่ยอมบอกผมเลย ไม่เห็นผมเป็นน้องชายเลยนี่นา"

ผู้กำกับหญิงยิ้มบางๆ "บางทีเธออาจจะไม่อยากรบกวนทุกคนก็ได้นะ แต่การที่เธอยอมบอกนายเรื่องที่เธอจะกลับพรุ่งนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเธอสนิทกับนายมาก งานวันเกิดนี้คุณเป็นคนจัดการก็แล้วกันนะ"

หลินชิงหลงพยักหน้ารับ "ได้เลยครับ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"

เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องจัดงานวันเกิดในต่างแดนครั้งนี้ให้เป็นความทรงจำที่ซ่งเชี่ยนไม่มีวันลืมเลยทีเดียว

หลินชิงหลงแอบเอาเรื่องนี้ไปกระซิบบอกทุกคน ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยเป็นเสียงเดียวกัน แผนการเซอร์ไพรส์วันเกิดจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างลับๆ ทุกคนต่างก็สนุกสนานไปกับภารกิจนี้

ช่วงกลางวันระหว่างที่ออกไปเที่ยว ทุกคนก็แอบอัดคลิปอวยพรวันเกิดให้ซ่งเชี่ยนทีละคน

ตกกลางคืน ปาร์ตี้วันเกิดที่แอบเตรียมการไว้ก็กำลังจะเริ่มขึ้น แน่นอนว่าทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้โดยไม่ให้ซ่งเชี่ยนรู้ตัวแม้แต่นิดเดียว

และแล้วช่วงเวลาสำคัญก็มาถึง ปาร์ตี้วันเกิดเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้กำกับพาซ่งเชี่ยนเข้าไปในห้องที่ทุกคนจัดเตรียมไว้ จากนั้นก็ปิดไฟมืดสนิท ทุกคนแอบซ่อนตัวอยู่เงียบๆ แล้วภาพคลิปอวยพรวันเกิดของแต่ละคนก็ฉายขึ้นบนกำแพง เป็นภาพที่ซาบซึ้งกินใจมาก

ซ่งเชี่ยนยังงงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอได้เห็นข้อความอวยพรวันเกิดของทุกคนบนหน้าจอ เธอก็ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตื้นตันใจ น้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาเบ้าตา

เมื่อคลิปอวยพรของหลินชิงหลงคนสุดท้ายจบลง ไฟในห้องก็สว่างพรึ่บ ทุกคนกรูกันออกมาพร้อมกับชูกระดาษคนละแผ่น ซึ่งเมื่อนำมาเรียงต่อกันก็จะได้คำว่า สุขสันต์วันเกิดซ่งเชี่ยน ในวินาทีนั้นน้ำตาแห่งความตื้นตันของเธอก็ไหลรินออกมาจริงๆ

"ขอบคุณนะ ขอบคุณทุกคนจริงๆ"

ซ่งเชี่ยนตื้นตันจนพูดไม่ออก

หลินชิงหลงเดินเข้าไปโอบไหล่เธอ "พี่ครับ ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว พวกเรามาดื่มกันดีกว่า"

งานปาร์ตี้วันเกิดจะขาดเครื่องดื่มไปได้ยังไง ทุกคนได้เตรียมไวน์แดงเอาไว้แล้ว พอหลินชิงหลงเสนอขึ้นมา ซ่งเชี่ยนก็ตอบตกลงทันที "ได้เลย มาดื่มกัน"

ในวงเหล้า ทุกคนผลัดกันชนแก้วอวยพร พอน้ำเมาตกถึงท้อง บรรยากาศก็ยิ่งครึกครื้น หลังจากที่ซ่งเชี่ยนชนแก้วรับคำอวยพรจากทุกคนเสร็จ เธอก็หันมามองหลินชิงหลง "มาเลยน้องชาย ชนแก้ว"

หลินชิงหลงยิ้มรับ "ชนครับ"

"ไชโย"

ทุกคนส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ทุกคนต่างก็สนุกสนานกันอย่างเต็มที่

ซ่งเชี่ยนโอบไหล่หลินชิงหลงและเอนตัวซบลงในอ้อมอกของเขา เธอชูแก้วไวน์ขึ้นแล้วหัวเราะคิกคัก "วันเกิดปีนี้พี่จะไม่มีวันลืมเลย ตอนนี้พี่มีน้องชายวัยสิบแปดอย่างหลินชิงหลงอยู่เคียงข้าง หลินชิงหลงคนที่กำลังจะกลายเป็นซูเปอร์สตาร์คนดังในอนาคต ภาพประทับใจแบบนี้ต้องถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกนะ"

"ใช่ๆ ต้องถ่ายเก็บไว้ เดี๋ยวฉันเป็นคนถ่ายให้เอง"

หลินจือหลิงที่เริ่มจะมีอาการมึนเมานิดๆ เดินเข้ามาหา ดูเหมือนว่าคออ่อนของเธอจะสู้ใครไม่ได้จริงๆ แค่ดื่มไปแก้วเดียว ใบหน้าขาวเนียนของเธอก็แดงซ่านไปหมด อาการออกชัดเจนมาก แต่ก็เพราะแบบนี้แหละที่ทำให้เธอดูน่ารักน่าเอ็นดูขึ้นไปอีก เทพธิดาก็มีมุมติดดินเหมือนกันนะเนี่ย

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือของซ่งเชี่ยนขึ้นมา แล้วกดชัตเตอร์เก็บภาพความทรงจำนั้นไว้

ซ่งเชี่ยนเอนตัวพิงอกหลินชิงหลง รอยยิ้มของเธอสว่างไสวเจิดจ้า ส่วนหลินชิงหลงก็ยิ้มอย่างละมุนละไมไม่แพ้กัน สายตาที่เขามองซ่งเชี่ยนนั้นช่างหวานซึ้ง แววตาอันอ่อนโยนของเขาสามารถทำให้ผู้หญิงทุกคนละลายได้เลยทีเดียว

[จบแล้ว]