บทที่ 35 - เปิดฉากมาก็เป็นไพ่ตาย ภายใต้ตำนานเทพ ล้วนเป็นดั่งมดปลวก!
บทที่ 35 - เปิดฉากมาก็เป็นไพ่ตาย ภายใต้ตำนานเทพ ล้วนเป็นดั่งมดปลวก!
บทที่ 35 - เปิดฉากมาก็เป็นไพ่ตาย ภายใต้ตำนานเทพ ล้วนเป็นดั่งมดปลวก!
ปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่าง!
ไท่ชิงเต้าเต๋อเทียนจุน!
ผู้ตั้งชื่อคำว่ามรรคา!
เมื่อได้ยินเนื้อหาที่บอกเล่าผ่านน้ำเสียงอันยิ่งใหญ่ข้างหู
ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุทุกคนที่ส่งสัมผัสเทวะเข้ามาในบทไท่ซ่าง ภายในดวงตาต่างก็อดไม่ได้ที่จะเผยแววตาแห่งความตื่นตะลึงออกมา
เฉินตี้จิ่วแห่งโลกสุสานเทพ: ช่างเป็นไท่ซ่างที่ยอดเยี่ยม! ช่างเป็นไท่ชิงเต้าเต๋อเทียนจุนที่ยอดเยี่ยม!
ราชันโอ้อวดหลี่ชีเยี่ย: เอาเถอะ ข้ายอมรับแล้ว! กระทั่งมรรคาก็ยังถูกปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้เป็นคนตั้งชื่อให้อย่างนั้นรึ?
มหาปราชญ์เทียมฟ้า ราชาปีศาจวัว: มรรคาเอ๋ย! คิดไม่ถึงเลยว่าคำว่ามรรคา จะมีที่มาแบบนี้!
มหาปราชญ์เสมอฟ้า ซุนหงอคง: @ไท่ซ่างเหล่าจวิน องค์เหล่าจวิน ท่านกับปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้ ตกลงว่ามีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่?
นาจา: ท่านมหาปราชญ์ แม้องค์เหล่าจวินจะแข็งแกร่ง แต่ข้ารู้สึกว่าหากนำไปเทียบกับปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้... เลิกคิดไปเถอะ
หากองค์เหล่าจวินเป็นเหมือนกับปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้จริงๆ เกรงว่าตำแหน่งขององค์เง็กเซียน คงจะต้องเปลี่ยนคนแล้วล่ะ
เทพถือเจดีย์ หลี่จิ้ง: เจ้าลูกอกตัญญู! กล้าเสียมารยาทล่วงเกินองค์เง็กเซียนได้ยังไง!
นาจา: ท่านพ่อ ข้าผิดไปแล้ว!
เทพถือเจดีย์ หลี่จิ้ง: รู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้ว ตัวตนระดับนี้ จะมาสนใจตำแหน่งขององค์เง็กเซียนได้อย่างไร
นาจา: ......
เหล่ายอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุต่างก็รู้สึกตื่นตะลึงกันอย่างมาก
นี่มันเปิดฉากมาก็เป็นไพ่ตายชัดๆ!
แม้เงาร่างของปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้จะยังไม่ปรากฏออกมา
แต่เพียงแค่ได้ฟังคำบรรยายเหล่านั้น ก็เพียงพอที่จะทำให้รู้แล้วว่านี่คือตัวตนที่สูงส่งและยิ่งใหญ่มากเพียงใด!
ในหมื่นโลกธาตุยุคปัจจุบัน สิ่งที่สรรพชีวิตบำเพ็ญเพียรกันอยู่นั้น ล้วนแล้วแต่เป็นมรรคาทั้งสิ้น!
เพียงแต่ประเภทของมรรคาที่บำเพ็ญเพียรนั้นมีความแตกต่างกันก็เท่านั้น
แล้วปรมาจารย์เต๋าไท่ซ่างท่านนี้ล่ะ?
กระทั่งการดำรงอยู่ของมรรคา พระองค์ก็ยังเป็นคนตั้งชื่อให้ด้วยตัวเองเลย!
การเปรียบเทียบและความแตกต่างเช่นนี้
จะไม่ทำให้ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุรู้สึกตื่นตะลึงได้อย่างไร?
ทว่า เนื้อหาของบทไท่ซ่างเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
ความตื่นตะลึงที่แท้จริง ยังอยู่ด้านหลังต่างหาก!
หลังจากที่น้ำเสียงอันยิ่งใหญ่ได้แนะนำประวัติความเป็นมาของไท่ชิงเต้าเต๋อเทียนจุนไปเบื้องต้นแล้ว
ก็ยังคงเล่าเรื่องราวต่อไปอย่างช้าๆ
[ยามที่ฟ้าดินยังไม่ถูกเบิกเปิด ความโกลาหลยังไม่แยกออก ทวยเทพสถิตอยู่ ณ จุดเริ่มต้นแห่งบรรพกาล สัมผัสได้ถึงฟ้าดินที่โกลาหล ล้วนใช้พลังเวทอันยิ่งใหญ่ เบิกฟ้าเปิดดินแดน]
สิ้นเสียงนั้น
เหล่ายอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุ ก็ราวกับมองเห็นภาพลางๆ
ณ จุดเริ่มต้นแห่งฟ้าดินที่โกลาหลซึ่งเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความเงียบสงัด
มีเงาร่างอันศักดิ์สิทธิ์และเจิดจรัสประดุจมรรคายืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขต ต่างก็พากันสำแดงวิชา เพื่อเบิกฟ้าเปิดดินแดน!
ในหมู่พวกเขา มีนักพรตผู้หนึ่งกลายร่างเป็นตัวตนศักดิ์สิทธิ์อันไร้ที่สิ้นสุด เบิกฟ้าเปิดดินแดนนับร้อยล้านชั้น
มีพระแม่ว๋าหวง เพียงแค่พลิกความคิด โลกจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถูกเปิดออก
มีสตรีผู้เปรียบดั่งฟ้าดั่งมรรคา ฟาดฝ่ามือลงมา โลกนับร้อยล้านชั้นก็ถูกเปิดออก......
เงาร่างอันศักดิ์สิทธิ์ดุจมรรคาแต่ละสาย ล้วนกำลังเบิกฟ้าเปิดดินแดน!
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ถูกเปิดออก ไม่ใช่ฟ้าของโลกเพียงใบสองใบ แต่เป็นฟ้าของหมื่นโลกธาตุ!
เมื่อได้เห็นภาพนี้ ยอดฝีมือจากโลกต่างๆ ก็เริ่มจะบ้าคลั่งกันแล้ว
ราชันโอ้อวดหลี่ชีเยี่ย: บ้าเอ๊ย! เบิกฟ้าเปิดดินแดนง่ายเหมือนดื่มน้ำเลยรึ? ข้าตาฝาดไปแล้วใช่มั้ย?
เฒ่าผีแห่งโลกตี้ป้า: เจ้าไม่ได้ตาฝาด ความจริงก็คือแบบนี้แหละ
มังกรเทพม่วงทอง: โฮก! ข้าผู้ยิ่งใหญ่ ข้าผู้ยิ่งใหญ่แทบจะฉี่ราดแล้ว! นี่มันมีตัวตนระดับสูงสุดอยู่กี่คนกันเนี่ย?
ไท่ไป๋จินซิง: ฝ่าบาทรีบออกมาดูเทพเซียนเร็วเข้าพ่ะย่ะค่ะ! @เง็กเซียนฮ่องเต้
มหาจักรพรรดิเจินอู่แห่งโลกไซอิ๋ว: ......ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนกำลังฝันไปเลยล่ะ?
ตื่นตะลึง ช่างน่าตื่นตะลึงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้!
ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุทุกคนเริ่มจะบ้าคลั่งกันแล้ว
เพราะภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขาช่างเป็นสิ่งที่เหลือเชื่อเกินไปจริงๆ
ไม่ได้มีเพียงเงาร่างอันศักดิ์สิทธิ์ดุจสวรรค์และเจิดจรัสประดุจมรรคาเพียงสายเดียวเท่านั้นที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตนั้น ทุกคนล้วนกำลังเบิกฟ้าเปิดดินแดน!
และทันทีที่เบิกฟ้าเปิดดินแดน ก็สร้างฟ้าดินขึ้นมาได้นับร้อยล้านชั้น!
แม้ภาพนั้นจะดูเลือนราง
แต่ทุกคนก็พอมองเห็นเงาของอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนและพระแม่ว๋าหวงอยู่ลางๆ
ส่วนเงาร่างอีกสองสามสายที่เหลือ ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุกลับไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ซึ่งนี่ก็หมายความว่า
ในตำนานเทพ ตัวตนสูงสุดแห่งตำนานเทพที่มีความสามารถในการเบิกฟ้าเปิดดินแดนนับร้อยล้านชั้น
ไม่ได้มีเพียงอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนและพระแม่ว๋าหวงเพียงสองท่านนี้อย่างแน่นอน!
นอกจากนี้ ยังต้องมีตัวตนศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ที่ไม่ด้อยไปกว่าสองท่านนี้อยู่อีกแน่!
ข้อมูลที่สะเทือนเลื่อนลั่นขนาดนี้
จะไม่ทำให้ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุรู้สึกตื่นตะลึงได้อย่างไร?
หวังหลินแห่งโลกเซียนนี่: นี่คือความจริงของตำนานเทพอันเจิดจรัสงั้นหรือ...
เยี่ยเฮย: ข้ารู้สึกว่า การที่ผู้อาวุโสในตำนานเทพเหล่านี้เบิกฟ้าเปิดดินแดน ก็เป็นเพียงแค่การทำไปแบบผ่านๆ มือเท่านั้นเอง...
ราชันโอ้อวดหลี่ชีเยี่ย: หากพูดถึงเรื่องการโอ้อวดแล้วข้าไม่เคยยอมใคร แต่ตอนนี้ ข้าขอยอมแพ้แต่โดยดี!
"ตำนานเทพ นี่สิถึงจะเรียกว่าตำนานเทพ..."
ภายในสถานปฏิบัติธรรมของเหล่าจื่อ ณ แดนบรรพกาล
เหล่าจื่อพึมพำกับตัวเอง เขาเริ่มมีความเข้าใจเกี่ยวกับตำนานเทพนี้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น
มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง
เขาถึงกับรู้สึกว่าการพิสูจน์มรรคาเพื่อกลายเป็นนักบุญนั้นช่างน่าเบื่อหน่ายไปเลย
การพิสูจน์มรรคาเพื่อกลายเป็นนักบุญของแดนบรรพกาลแห่งนี้แล้วจะทำไมล่ะ?
หากนำไปเทียบกับเงาร่างของผู้อาวุโสในตำนานเทพที่เพียงแค่พลิกมือก็เบิกโลกได้นับร้อยล้านชั้นแล้ว ต่อให้พิสูจน์มรรคาจนกลายเป็นนักบุญของแดนบรรพกาลได้ เกรงว่าก็คงจะเป็นเพียงแค่ตัวตนที่ราวกับมดปลวกเท่านั้น!
ในแดนบรรพกาลมีคำกล่าวไว้ว่า
ภายใต้นักบุญ ล้วนเป็นดั่งมดปลวก
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าตัวตนแห่งตำนานเทพโบราณอันเจิดจรัสไร้เทียมทานเหล่านั้น
นักบุญ จะไม่ใช่ดั่งมดปลวกด้วยงั้นหรือ?
ไม่ ไม่ใช่แค่นักบุญของแดนบรรพกาลเท่านั้น
แต่เป็นหมื่นโลกธาตุทั้งหมดนี้ ภายใต้ตำนานเทพ ล้วนเป็นดั่งมดปลวก!
ในวินาทีนี้
หลังจากที่ได้เห็นภาพการเบิกฟ้าเปิดดินแดนที่ดูเลือนรางเหล่านั้น
ยอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุที่ส่งสัมผัสเทวะเข้าไปในบทไท่ซ่าง
ต่างก็ยอมจำนนอย่างหมดหัวใจ
ตามปกติแล้ว บนเครือข่ายออนไลน์เชื่อมจักรวาล
มักจะมียอดฝีมือจากโลกต่างๆ มาถกเถียงกันเกี่ยวกับเรื่องพลังรบว่าใครแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาโลกต่างๆ
เมื่อถึงเวลานั้น ก็มักจะก่อให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างดุเดือดบนเครือข่ายออนไลน์เชื่อมจักรวาลเสมอ
เพราะผู้ที่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นยอดฝีมือของโลกใบหนึ่งได้
ไม่มีใครเลยที่จะไม่มั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างถึงที่สุด
ใครจะยอมรับว่าตัวเองอ่อนแอกว่าคนอื่นล่ะ?
ตราบใดที่ยังไม่เคยได้ประมือกันจริงๆ
ทุกคนต่างก็คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุดกันทั้งนั้น!
และด้วยเหตุนี้เอง
แม้ว่าการโต้เถียงแต่ละครั้งจะดุเดือด
แต่ก็ไม่มีใครสามารถโน้มน้าวใครได้เลย
การปะทะคารม ใครบ้างที่ทำไม่เป็น
ถ้าไม่ได้เอาอาวุธจริงมาสู้กันสักตั้ง ใครจะยอมรับว่าตัวเองอ่อนแอกว่าคนอื่นล่ะ?
แต่ตอนนี้
เมื่อได้เป็นพยานเห็นภาพเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ตระการตาในบทไท่ซ่าง ที่เหล่าตัวตนศักดิ์สิทธิ์โบราณมากมายเบิกฟ้าเปิดดินแดนนับร้อยล้านชั้น
ยอดฝีมือทุกคนกลับต้องเงียบกริบ!
ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามถึงพลังรบของตัวตนในตำนานเทพโบราณเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย
ตั้งคำถามงั้นรึ?
นั่นมันตัวตนระดับสูงสุดที่สามารถเบิกฟ้าเปิดดินแดนนับร้อยล้านชั้นได้เพียงแค่ขยับมือเลยนะ!
จะเอาอะไรไปเปรียบเทียบ? จะเอาอะไรไปตั้งคำถาม?
อย่าว่าแต่ตั้งคำถามเลย
ยอดฝีมือในหมื่นโลกธาตุเหล่านี้ กระทั่งจะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวตนในตำนานเทพเหล่านี้ยังไม่กล้าเลยด้วยซ้ำ
ไม่มีเหตุผลอื่นใด ก็เพราะว่าไม่ว่าจะเป็นขอบเขตพลังหรือความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่าย ล้วนห่างชั้นกันมากเกินไป!
ไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกันเลยด้วยซ้ำ!
[จบแล้ว]