บทที่ 33 - เตรียมเปิดเผยตัวตนสูงสุดแห่งตำนานเทพลำดับถัดไป เหล่าจื่อผู้ร้อนรน!

บทที่ 33 - เตรียมเปิดเผยตัวตนสูงสุดแห่งตำนานเทพลำดับถัดไป เหล่าจื่อผู้ร้อนรน!

ในโลกพริบตาบดบังฟ้า เผ่าพันธุ์มนุษย์จำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันโห่ร้องยินดี

ความสุขที่ได้รับมานี้ช่างกะทันหันเกินไปจริงๆ

เมื่อครู่นี้ เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่

แต่ตอนนี้ ไม่เพียงแต่ภัยพิบัติจะถูกระงับไป เผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดก็ยังได้รับผลประโยชน์อย่างมหาศาลอีกด้วย

และทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะได้รับการประทานมาจากจักรพรรดิแห่งมรรคามนุษย์พระองค์นั้น!

ท่ามกลางอวกาศและหมู่ดาว

หลังจากที่ได้ประทานพรให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดแล้ว

เงาร่างของจักรพรรดิมนุษย์เซวียนหยวนก็เริ่มเลือนรางลงเรื่อยๆ

ราวกับกำลังจากยุคปัจจุบันไป และหวนคืนสู่ยุคแห่งตำนานเทพอันลี้ลับและเก่าแก่

"จบแล้ว..."

เยี่ยเฮยปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผาก เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังฝันไป

เขารู้ดี

หากไม่ใช่เพราะเต้าจุนท่านนั้นสำแดงฤทธิ์เดช ทำให้จักรพรรดิมนุษย์เซวียนหยวนในตำนานเทพลงมาประทับ

เกรงว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ในโลกพริบตาบดบังฟ้าทั้งหมดคงต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่แน่นอน

ทว่าในระหว่างที่กำลังรู้สึกยินดี

ภายในใจของเยี่ยเฮยก็ยังคงมีความรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาต่อเต้าจุนผู้ลึกลับและตำนานเทพอย่างหาที่สุดไม่ได้

ในใจของเยี่ยเฮยก่อนหน้านี้

ขอบเขตวิถีสุดขั้วคือขีดจำกัดสูงสุดแล้ว

มหาจักรพรรดิคือคำนิยามของพลังรบอันไร้เทียมทาน

แม้ว่าเขาจะกลายเป็นผู้ใช้งานเครือข่ายออนไลน์เชื่อมจักรวาล และสามารถแอบดูเรื่องราวของยอดฝีมือจากโลกอื่นๆ ได้ไม่น้อย

แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่เคยทียอดฝีมือจากโลกที่ต่างกันมาพบเจอและต่อสู้กันมาก่อน

ดังนั้นในใจของเยี่ยเฮย มหาจักรพรรดิของโลกพริบตาบดบังฟ้า ต่อให้ไปอยู่ในโลกใบอื่น ก็ยังคงเป็นตัวตนที่อยู่จุดสูงสุดอยู่ดี

แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

ความคิดก่อนหน้านี้ของตัวเองช่างน่าขันสิ้นดี

ในตำนานเทพ เพียงแค่ภาพฉายของจักรพรรดิมนุษย์เซวียนหยวนลงมาประทับ ก็สามารถสังหารสี่ยอดคนโบราณได้ในชั่วพริบตา

แล้วถ้าร่างจริงมาประทับด้วยตัวเองล่ะ?

อานุภาพของตำนานเทพนั้น ช่างเหนือจินตนาการจริงๆ!

ความวุ่นวายในโลกพริบตาบดบังฟ้าสงบลงแล้ว

บทจักรพรรดิมนุษย์ที่ฉินมู่อัปโหลดลงไป ก็สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้

สัมผัสเทวะของเหล่ายอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุต่างก็ทยอยถอนตัวออกมาจากบทจักรพรรดิมนุษย์

ทว่า

แม้บทจักรพรรดิมนุษย์จะจบลงแล้ว

แต่ความตื่นตะลึงในใจของเหล่ายอดฝีมือจากโลกต่างๆ กลับยากที่จะสงบลงได้ในเวลาอันสั้น

ท้ายที่สุดแล้ว

พวกเขาก็ได้เป็นพยานเห็นจักรพรรดิแห่งมรรคามนุษย์ในตำนานเทพลงมาประทับในยุคปัจจุบันของหมื่นโลกธาตุด้วยตาตัวเอง

นี่ถือเป็นเรื่องที่สั่นสะเทือนประวัติศาสตร์ของหมื่นโลกธาตุอย่างแท้จริง!

มังกรบรรพบุรุษแห่งแดนบรรพกาล: คิดไม่ถึงเลยว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ในหมื่นโลกธาตุจะมีอดีตที่รุ่งเรืองขนาดนี้

จ้าวแห่งโลกทหารสวรรค์: วันหลังถ้าเจอเผ่าพันธุ์มนุษย์อีก ต้องระมัดระวังให้ดี ถ้าไปยั่วโมโหจนจักรพรรดิมนุษย์ผู้นี้ลงมาประทับอีกละก็ เกรงว่าคงตายแบบไม่รู้ตัวแน่ๆ

บุตรคุนเผิงแห่งโลกสมบูรณ์แบบ: ชาติหน้าถ้าได้เกิดใหม่ ข้าอยากเป็นมนุษย์ว่ะ

หงส์เทพเลือดร่วงโรย: อยากเกิดใหม่เป็นมนุษย์บวกหนึ่ง

มดเขาสวรรค์: น่าละอายที่ต้องนับญาติกับพวกเจ้า แม้ภาพรวมของเผ่าพันธุ์มนุษย์จะแข็งแกร่ง แต่สายเลือดก็แค่ธรรมดาทั่วไป ไม่มีทางเป็นคู่มือของสิบอสูรดึกดำบรรพ์อย่างพวกข้าได้หรอก

มหาเทพซานถานไห่ฮุ่ย นาจา: ไม่รู้เหมือนกันว่าเต้าจุนท่านนี้จะเป็นเทพเซียนผู้ยิ่งใหญ่จากที่ไหนกันนะ?

เอ้อร์หลางเจินจวิน: ต้องเป็นตัวตนระดับโบราณวัตถุที่ยากจะจินตนาการได้แน่ๆ บางทีอาจจะเก่าแก่ยิ่งกว่าเวลาที่หมื่นโลกธาตุถือกำเนิดขึ้นเสียอีก

เฉินเซียงจากโลกโคมบัววิเศษ: เฮ้อ ถ้าได้รับความช่วยเหลือจากเต้าจุนท่านนี้ก็คงจะดี แบบนั้นข้าก็จะได้ผ่าเขาหัวซานและช่วยท่านแม่ออกมาได้

เอ้อร์หลางเจินจวิน: ......

เหล่ายอดฝีมือจากหมื่นโลกธาตุต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา

ส่วนฉินมู่ก็มองดูยอดเข้าชมจักรวาลที่พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

จนถึงตอนนี้

เมื่อรวมยอดเข้าชมจักรวาลที่ได้จากบทจักรพรรดิมนุษย์นี้เข้าไปด้วยแล้ว

ยอดเข้าชมจักรวาลทั้งหมดของบทสรุปตำนานเทพที่เขาปล่อยออกมา

ก็ทะลุสามพันห้าร้อยล้านวิวไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

"การจัดอันดับตำนานเทพที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหาก"

ฉินมู่หัวเราะเบาๆ

นี่มันเพิ่งจะถึงไหนกันเอง?

จนถึงตอนนี้

เขาเพิ่งจะเปิดเผยแค่หยวนสือเทียนจุน พระแม่หนี่วา และจักรพรรดิมนุษย์เซวียนหยวนในตำนานเทพไปแค่สามท่านเท่านั้น

และท่ามกลางตำนานเทพอันเจิดจรัสเหล่านั้น ยอดฝีมือผู้ไร้เทียมทานก็ยังมีอยู่อีกมากมายเลยนะ!

"ได้เวลาลงมือเปิดเผยตัวตนในตำนานเทพลำดับถัดไปแล้วสิ คนต่อไปควรจะเปิดเผยใครดีล่ะ?"

ฉินมู่ลูบคางพลางครุ่นคิด

อวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนและพระแม่หนี่วา

สองท่านนี้เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในตัวตนที่อยู่จุดสูงสุดท่ามกลางตำนานเทพอันเจิดจรัสมากมาย

ในตำนานเทพ ยังมีคนที่สามารถยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่กับสองท่านนี้ได้อีก แต่ก็มีไม่กี่คนหรอก

และตัวเลือกที่จะเปิดเผยเป็นคนต่อไป

ฉินมู่ก็ตั้งใจไว้ชั่วคราวว่าจะเลือกจากตัวตนในตำนานเทพที่แข็งแกร่งพอจะเทียบชั้นกับอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนและพระแม่หนี่วาได้นี่แหละ!

ณ แดนบรรพกาล ภายในสถานปฏิบัติธรรมของเหล่าจื่อ

"บทจักรพรรดิมนุษย์..."

สัมผัสเทวะของเหล่าจื่อถอนตัวออกมาจากบทจักรพรรดิมนุษย์ที่ฉินมู่อัปโหลด เสียงพึมพำกับตัวเองดังก้องไปทั่วสถานปฏิบัติธรรม

เหล่าจื่อมักจะชอบความสงบเงียบมาแต่ไหนแต่ไร

ดังนั้นภายในสถานปฏิบัติธรรมของเขา จึงไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใดอาศัยอยู่เลย

"ศิษย์น้องหนี่วาพิสูจน์มรรคาจนกลายเป็นนักบุญไปแล้ว แล้วเมื่อไหร่ข้าถึงจะได้เป็นนักบุญบ้างล่ะ?"

ภายในดวงตาของเหล่าจื่อฉายแววความอัดอั้นตันใจและผิดหวังออกมาให้เห็น

ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ภายใต้สังกัดของหงจวิน

เขามักจะมั่นใจในตัวเองมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพลังหรือของวิเศษล้ำค่าตั้งแต่กำเนิดต่างๆ ที่ครอบครองอยู่

แต่เดิมในมุมมองของเหล่าจื่อ

ในบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องหลายคน หากจะมีใครสักคนที่ต้องพิสูจน์มรรคาจนได้เป็นนักบุญ เขาก็สมควรจะเป็นคนแรกสิ

แต่ตอนนี้

การที่หนี่วากลายเป็นนักบุญตัดหน้าไปก่อน ทำให้แผนการนี้ของเขาพังทลายลงอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่าแม้จะรู้สึกลำบากใจ

แต่สำหรับวิธีการที่จะกลายเป็นนักบุญนั้น เหล่าจื่อในตอนนี้กลับยังคงมืดแปดด้านอยู่ดี

แต่เดิมที

หลังจากที่ได้เห็นเต้าจุนผู้ลึกลับปล่อยบทตำนานเทพตอนใหม่ออกมา

เขาก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง โดยคิดว่าบางทีอาจจะสามารถค้นหาเบาะแสในการกลายเป็นนักบุญจากในนั้นได้สักเล็กน้อย

แต่หลังจากที่ได้ดูบทจักรพรรดิมนุษย์จบแล้ว แม้ในใจของเขาจะรู้สึกตื่นตะลึง แต่กลับรู้สึกผิดหวังมาก

เพราะเขาไม่พบเบาะแสใดๆ ที่จะช่วยให้ตัวเองกลายเป็นนักบุญได้เลยแม้แต่น้อย

"ศิษย์น้องหนี่วาช่างโชคดีเสียจริง อาศัยการสร้างเผ่าพันธุ์มนุษย์เพื่อกลายเป็นนักบุญได้ในรวดเดียว"

น้ำเสียงของเหล่าจื่อเจือไปด้วยความอิจฉาเล็กน้อย

สร้างมนุษย์ ข้าก็ทำได้นะ!

แต่ตอนนี้หนี่วาได้ชิงสร้างมนุษย์ในแดนบรรพกาลไปก่อนแล้ว และได้รับการยอมรับจากมรรคาเรียบร้อยแล้ว

ต่อให้เขาสร้างมนุษย์ขึ้นมาอีกครั้ง แต่ถ้าไม่ได้รับการยอมรับจากมรรคาก็ไร้ประโยชน์ ไม่มีประโยชน์อะไรเลยแม้แต่น้อย

เต้าจุนท่านนั้น ทำไมถึงไม่ตอบกลับข้าล่ะ?

เหล่าจื่อรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย

หลังจากที่เขาส่งข้อความไปหาเต้าจุนท่านนั้น เขาก็เฝ้ารอด้วยความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

แต่สุดท้ายข้อความนั้นก็ราวกับหินที่จมหายไปในทะเล ไม่ได้รับการตอบกลับใดๆ เลย

ทว่าแม้ในใจจะร้อนรน

แต่เหล่าจื่อก็ไม่กล้าส่งข้อความไปเร่งเร้าอีก

หากไปทำให้เต้าจุนท่านนั้นรู้สึกไม่พอใจ สำหรับเขาแล้วนี่คงเป็นข่าวร้ายเอามากๆ อย่างแน่นอน

"การเป็นนักบุญ การเป็นนักบุญ ช่างยากเย็นเหลือเกิน!"

เหล่าจื่อทอดถอนใจยาว ภายในใจรู้สึกหงุดหงิดแทบบ้า

เขาก็อยากเป็นนักบุญเหมือนกันนะ!

แต่ตอนนี้กลับไม่มีเบาะแสอะไรเลย

ดูเหมือนว่าตอนนี้คงทำได้แค่รอคอยและรอดูต่อไป

ว่าจะสามารถค้นหาแรงบันดาลใจในการเป็นนักบุญจากบทตำนานเทพตอนต่อไปที่เต้าจุนท่านนั้นจะปล่อยออกมาได้หรือไม่!

[จบแล้ว]