บทที่ 27 - มหันตภัยความมืดเปิดฉาก เผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งโลกพริบตาบดบังฟ้าตกอยู่ในอันตราย!

บทที่ 27 - มหันตภัยความมืดเปิดฉาก เผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งโลกพริบตาบดบังฟ้าตกอยู่ในอันตราย!

กระจกหมื่นโลกธาตุปรากฏ แสงสว่างสาดส่องไปทั่วทั้งสิบทิศ

ไม่นานนัก ความเคลื่อนไหวภายในเขาจักรพรรดิโบราณก็ถูกฉายออกมาตรงหน้าฉินมู่

ยอดคนโบราณแต่ละท่านที่เคยหลับใหลอยู่ภายในเขาจักรพรรดิโบราณ ตอนนี้ได้ตื่นขึ้นมาทั้งหมดแล้ว

สีหน้าของพวกเขาเรียบเฉย สายตาที่นิ่งสงบไร้เกลียวคลื่นต่างก็มองไปที่สือหวงผู้เป็นผู้นำ

"ในเมื่ออาการบาดเจ็บของทุกท่านถูกสะกดเอาไว้ชั่วคราวแล้ว"

สือหวงกวาดสายตามองไปรอบๆ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"เช่นนั้นพวกเราก็ออกไปกันเถอะ ไปสูบเลือดเนื้อของสรรพชีวิตมารักษาอาการบาดเจ็บและต่ออายุขัยให้กับพวกเรา!"

สิ้นเสียงของสือหวง

ยอดคนโบราณแต่ละท่านก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที

ลำแสงศักดิ์สิทธิ์หลายสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากเหนือศีรษะของยอดคนโบราณเหล่านั้น พุ่งตรงทะลุเก้าสวรรค์!

ลำแสงศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งทะลุฟ้านั้นมีถึงสี่สายด้วยกัน!

อดีตจักรพรรดิผู้บรรลุวิถีสุดขั้วเหล่านี้ ซึ่งปัจจุบันคือยอดคนโบราณ เพียงแค่ก้าวเดินออกไปหนึ่งก้าว พวกเขาก็ออกไปอยู่นอกเขาจักรพรรดิโบราณ และปรากฏตัวขึ้นปกครองใต้หล้าแล้ว!

ร่างกายของยอดคนโบราณแต่ละท่านถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงเซียนและปราณโกลาหล

ความน่าเกรงขามอันยิ่งใหญ่แผ่กระจายออกมาจากร่างกายระดับวิถีสุดขั้วของพวกเขา เพียงชั่วพริบตามันก็ปกคลุมไปทั่วทั้งห้าแคว้น!

ยอดคนโบราณปรากฏตัว

สรรพชีวิตในห้าแคว้นต่างก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ไม่มีใครเลยที่ไม่ตัวสั่นงันงก และในใจของพวกเขาก็เกิดความรู้สึกที่เรียกว่าความหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว!

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนภัยพิบัติกำลังจะมาเยือนเลยล่ะ"

"กลิ่นอายแบบนี้ สวรรค์เถอะ นี่มันคือตัวตนระดับวิถีสุดขั้วนี่นา! แถมไม่ได้มีแค่คนเดียวด้วย!"

"ในยุคนี้ไม่ได้มีมหาจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้นไม่ใช่หรือ? แล้วยอดฝีมือระดับวิถีสุดขั้วมาจากไหนกัน?!"

บนดาวฝังจักรพรรดิ สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนกำลังหวาดผวา พวกเขายังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

ทว่าในวินาทีต่อมา

พวกเขาก็ได้รู้

ยอดคนโบราณทั้งสี่เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เพียงแค่ก้าวเดียวก็ไปไกลนับแสนนับล้านลี้ ข้ามผ่านดินแดนอันไร้ขอบเขต

กลิ่นอายของยอดคนโบราณแผ่ขยายออกไป กวาดล้างไปทั่วทั้งห้าแคว้น!

กลิ่นอายระดับวิถีสุดขั้วอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตนั้นได้กวาดล้างไปทั่วใต้หล้า มันช่างสมจริงเสียจนทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะใจสั่น!

และที่ใต้เท้าของยอดคนโบราณทั้งสี่นั้น ก็มีแสงเซียนอันไร้ปริมาณส่องสว่างเจิดจ้า พาดผ่านเส้นขอบฟ้าและทำให้เกิดนิมิตต่างๆ นานา

ในเวลานี้

สรรพชีวิตทั้งหมดในห้าแคว้นต่างก็ได้เห็นยอดคนโบราณทั้งสี่ที่เดินออกมาจากเขาจักรพรรดิโบราณในแคว้นตงฮวง

พวกเขาราวกับเทพเจ้าที่เดินออกมาจากช่วงเวลาอันเก่าแก่ และได้จุติลงมาเพื่อปกครองใต้หล้าหลังจากเวลาผ่านไปนับล้านปี!

"ยอดคนโบราณ! ยอดคนโบราณปรากฏตัวแล้ว! คนที่เป็นผู้นำนั่น... คือสือหวง!"

ผู้อาวุโสจากตระกูลใหญ่เอ่ยปากด้วยความตกตะลึง เขารับรู้ได้ถึงตัวตนของทั้งสี่คนนั้น

"สือหวง จักรพรรดิเฉียน จักรพรรดิคุน จักรพรรดิเลี่ยง! จักรพรรดิระดับวิถีสุดขั้วจากเผ่าพันธุ์ไท่กู่ในอดีตทั้งสี่ท่าน ซึ่งตอนนี้คือยอดคนโบราณทั้งสี่ ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว! พวกเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?!"

"ยอดคนโบราณปรากฏตัว นี่มันไม่ใช่เรื่องดีเลย! หรือว่าความโกลาหลครั้งใหญ่กำลังจะมาเยือนแล้ว?"

เผ่าพันธุ์มนุษย์นับไม่ถ้วนต่างหวาดผวา

ยอดคนโบราณปรากฏตัว!

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสี่ท่านนี้ล้วนเป็นยอดคนโบราณจากเผ่าพันธุ์ไท่กู่ในอดีต และไม่ได้มีมหาจักรพรรดิของเผ่าพันธุ์มนุษย์รวมอยู่ด้วยเลย!

ตามตำราโบราณของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อยอดคนโบราณจากเขตหวงห้ามปรากฏตัว สิ่งที่จะตามมาก็คือมหันตภัยความมืดที่จะกวาดล้างไปทั่วใต้หล้า หรือแม้กระทั่งกวาดล้างไปทั่วทั้งจักรวาล!

"โฮ่ง! เจ้าหนูเยี่ย เรื่องใหญ่แล้ว!"

แคว้นจงโจว ขนทั่วร่างของจักรพรรดิดำลุกซู่ น้ำเสียงของมันดูเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ยอดคนโบราณทั้งสี่ท่าน พวกเขาต้องการจะทำอะไรน่ะ?"

เยี่ยเฮยก็ตัวสั่นเล็กน้อยเช่นกัน

ตัวเขาในตอนนี้เป็นเพียงแค่ผู้บำเพ็ญในระดับราชันเทพเท่านั้น หรือยังไม่บรรลุเป็นนักบุญด้วยซ้ำ ช่องว่างระหว่างระดับพลังของเขากับยอดคนโบราณเหล่านั้นมันช่างห่างไกลกันเหลือเกิน จนยากที่จะต้านทานกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ทะลุฟ้าแบบนั้นได้

"ในเมื่อเส้นทางสู่ความเป็นเซียนยังไม่เปิดออก แต่ยอดคนโบราณในเขาจักรพรรดิโบราณกลับพากันปรากฏตัวออกมา แน่นอนว่าพวกเขาต้องต้องการจะเปิดฉากมหันตภัยความมืดแน่!"

จักรพรรดิดำขนลุกซู่พร้อมกับพูดว่า

"นอกจากเรื่องนี้แล้ว มันก็ไม่มีความเป็นไปได้อื่นอีกแล้ว!"

"พวกเราจะขัดขวางได้อย่างไร? ยอดคนโบราณทั้งสี่ท่านเปิดฉากมหันตภัยความมืด เผ่าพันธุ์มนุษย์ทั่วทั้งจักรวาลจะต้องได้รับความสูญเสียอย่างหนักแน่!"

เยี่ยเฮยกัดฟันพูด

ตามตำราโบราณ มหันตภัยความมืดทุกครั้งคือหายนะของโลกพริบตาบดบังฟ้าทั้งใบ

ไม่รู้ว่ามีสรรพชีวิตจำนวนเท่าไหร่ที่จะต้องสังเวยชีวิตให้กับเรื่องนี้

โดยเฉพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในจักรวาล ย่อมต้องกลายเป็นเป้าหมายแรก

และยิ่งยอดคนโบราณที่ปรากฏตัวออกมาในตอนนี้ ล้วนแต่เป็นผู้ที่เคยอยู่ในเผ่าพันธุ์ไท่กู่มาก่อน

พวกเขาอาจจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีต จึงยอมปล่อยเผ่าพันธุ์ไท่กู่ไปชั่วคราว แล้วเลือกที่จะเก็บเกี่ยวเลือดเนื้อจากเผ่าพันธุ์มนุษย์เพียงอย่างเดียว

หากเป็นเช่นนั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ยิ่งต้องพบกับความสูญเสียอย่างเจ็บปวด!

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ยินคำพูดของเยี่ยเฮย

จักรพรรดิดำก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาบน

"เอาอะไรไปขัดขวางล่ะ? ต่อให้เป็นยอดคนระดับกึ่งจักรพรรดิมาก็ไร้ประโยชน์ ยอดคนโบราณล้วนเป็นยอดฝีมือระดับวิถีสุดขั้วในอดีตทั้งนั้น หากไม่มีมหาจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้น แล้วใครจะสามารถต่อกรกับพวกเขาได้?"

จักรพรรดิดำแยกเขี้ยวแล้วพูดว่า

"และต่อให้มีมหาจักรพรรดิปรากฏตัวออกมาจริงๆ แค่คนเดียวก็คงไม่พอหรอก นั่นมันยอดคนโบราณถึงสี่คนเลยนะ! หากพวกเขาร่วมมือกันโจมตี เกรงว่ามหาจักรพรรดิทั่วไปก็ยังต้องตกตาย! เว้นเสียแต่ว่ามหาจักรพรรดิไร้จุดเริ่มต้นจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาเท่านั้น หากไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางอื่นแล้ว! เจ้าหนู รีบตามข้าไปซ่อนตัวในภูเขาจื่อซานเร็วเข้า ที่นั่นมีระฆังอู๋สื่อที่มหาจักรพรรดิไร้จุดเริ่มต้นทิ้งเอาไว้คอยคุ้มครอง พวกยอดคนโบราณเหล่านั้นคงไม่มาหาเรื่องพวกเราหรอก"

จักรพรรดิดำคิดแต่จะรีบหนีไปซ่อนตัวให้เร็วที่สุด

ในมุมมองของมัน การที่ยอดคนโบราณทั้งสี่ท่านปรากฏตัวพร้อมกันในยุคที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ไร้ซึ่งมหาจักรพรรดิเช่นนี้ มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถรับมือได้อย่างสิ้นเชิง

เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องเผชิญกับภัยพิบัติอย่างแน่นอน!

"หนีงั้นหรือ?"

เยี่ยเฮยกัดฟันและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่เขากลับพบว่า บนเก้าสวรรค์เบื้องบน มีเงาร่างของยอดฝีมือปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

นั่นน่าจะเป็นนักบุญโบราณของเผ่าปีศาจ ซึ่งในเวลานี้ถูกกลิ่นอายของยอดคนโบราณทำให้ต้องปรากฏตัวออกมา และพยายามจะหนีออกจากดาวฝังจักรพรรดิเพื่อมุ่งหน้าสู่อวกาศ

ความแข็งแกร่งของนักบุญเผ่าปีศาจผู้นี้นับว่าทรงพลังมาก ถึงแม้เขาจะกำลังหนีเอาชีวิตรอด แต่เมื่อดูจากกลิ่นอายของเขาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นในแคว้นตงฮวง หรือในทั้งห้าแคว้น เขาก็ถือเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง

ในเวลานี้ เขากำลังพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อหนีออกไปยังอวกาศ เพราะไม่อยากกลายเป็นอาหารในปากของพวกยอดคนโบราณ

แต่การทำแบบนี้มันช่างเปล่าประโยชน์

ณ แคว้นตงฮวง

ยอดคนโบราณท่านหนึ่งดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขา จึงได้เลื่อนสายตาไปจับจ้องนักบุญเผ่าปีศาจที่กำลังหลบหนีอยู่ผู้นั้น

และนักบุญเผ่าปีศาจผู้นั้น หลังจากถูกยอดคนโบราณจับจ้อง เพียงชั่วพริบตาเดียว ตั้งแต่ดวงวิญญาณไปจนถึงเลือดเนื้อก็ถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์แบบ!

จากนั้น ก็เกิดเสียงดังปังขึ้น ร่างกายของเขาระเบิดออก และกลายเป็นดอกไม้สีเลือดอันงดงามเบ่งบานกลางอากาศ

พลังชีวิตอันมหาศาลถูกสูบออกมาจากดอกไม้สีเลือดที่ระเบิดออกนั้น และถูกยอดคนโบราณท่านนั้นสูดเข้าไปในจมูก

"กลิ่นอายของชีวิต ช่างทำให้รู้สึกมัวเมาเสียจริง"

หลังจากยอดคนโบราณท่านนั้นดูดซับพลังชีวิตของนักบุญเผ่าปีศาจผู้นั้นเข้าไปแล้ว สีหน้าของเขาก็ยังคงเรียบเฉยเช่นเดิม

"นักบุญแค่คนเดียวยังไม่พอหรอก ข้าต้องการมากกว่านี้"

นักบุญเผ่าปีศาจผู้เก่าแก่

เพียงแค่ถูกยอดคนโบราณมองผ่านๆ ก็ถึงกับสิ้นใจตาย

หลังจากสิ้นใจตาย พลังชีวิตของเขาก็ถูกยอดคนโบราณสูดเข้าไปจนหมดสิ้น

นี่ช่างเป็นภาพที่ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจจริงๆ!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดคนโบราณที่แข็งแกร่งจนน่าหวาดกลัวเช่นนี้ ในใจของเยี่ยเฮยก็เต็มไปด้วยความร้อนรนและสิ้นหวัง

ยอดคนโบราณกำลังกินอาหาร ใครจะสามารถหยุดยั้งได้?

ใครจะสามารถช่วยชีวิตมวลมนุษยชาติในโลกของข้าได้กันแน่?!

[จบแล้ว]