บทที่ 18 - เจ้าแม่หนี่วาเบิกฟ้าในหนึ่งความคิด ทำเอาจวิ่นถีตกตะลึงจนชาหนึบ!

บทที่ 18 - เจ้าแม่หนี่วาเบิกฟ้าในหนึ่งความคิด ทำเอาจวิ่นถีตกตะลึงจนชาหนึบ!

[บทเจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก]!

เมื่อเจ้าแม่หนี่วาเห็นเนื้อหาตำนานเทพบทใหม่ที่เต้าจุนท่านนั้นอัปโหลด

ตัวนางเองก็ถึงกับงุนงงไปเลย

"ว๋าหวง? หนี่วา? นี่หมายถึงข้าอย่างนั้นหรือ?"

เจ้าแม่หนี่วาแสดงออกชัดเจนว่านางกำลังงุนงงอย่างหนัก

แต่เมื่อมีตัวอย่างของหยวนสือเทียนจุนให้เห็นก่อนแล้ว

นางก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา

"ว๋าหวงท่านนี้คงจะหมายถึงเจ้าแม่หนี่วาในตำนานเทพสินะ?" เจ้าแม่หนี่วาเอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจ

ในตำนานเทพก็มีเจ้าแม่หนี่วาด้วยหรือ?

เพียงแต่ในเนื้อหาที่เต้าจุนท่านนั้นอัปโหลดก่อนหน้านี้ ผู้ที่เบิกฟ้าคืออวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนไม่ใช่หรือ?

แล้วทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนมาเป็นเจ้าแม่หนี่วาได้ล่ะ?

ซานชิงและคนอื่นๆ ต่างพากันงุนงงไปตามๆ กัน

"บางทีในตำนานเทพ ผู้ที่สามารถเบิกฟ้ายุคต่างๆ ได้อาจไม่ได้มีแค่อวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนเพียงพระองค์เดียวก็เป็นได้" จวิ่นถีคาดเดา

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เหล่าจื่อ ทงเทียน และคนอื่นๆ ต่างก็สะท้านไปทั้งร่าง

พวกเขารู้สึกว่าสิ่งที่จวิ่นถีพูดนั้นมีเหตุผลมากทีเดียว

"จะเป็นอย่างไรนั้นลองดูสักครั้งก็รู้เอง" หยวนสือเทียนจุนเริ่มจะทนรอไม่ไหวแล้ว

"ใช่แล้ว ลองดูสักครั้งก็รู้เอง" เจ้าแม่หนี่วาก็คาดหวังอยู่ลึกๆ เช่นกัน

นางอยากรู้มากจริงๆ ว่า

"พระแม่หนี่วาในตำนานเทพท่านนี้มีความเกี่ยวข้องอันใดกับนางกันแน่?"

"ศิษย์พี่หยวนสือถือกำเนิดจากจิตวิญญาณของมหาเทพผานกู่ซึ่งเกิดจากปราณบรรพบุรุษแต่กำเนิดสายหนึ่งของอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุน แล้วตัวข้าล่ะ? ข้าเองก็เป็นร่างจำแลงของพระแม่หนี่วาท่านนี้ด้วยหรือเปล่า?"

ด้วยความสงสัยใคร่รู้ที่อัดแน่นอยู่ในใจ

เจ้าแม่หนี่วาจึงรีบส่งสัมผัสเทวะเข้าไปใน [บทเจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก] อย่างอดรนทนไม่ไหว

ส่วนเหล่าจื่อ หยวนสือ ทงเทียน และคนอื่นๆ ก็พากันส่งสัมผัสเทวะเข้าไปใน [บทเจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก] เหมือนกับนางเช่นกัน

เมื่อสัมผัสเทวะของทุกคนเข้าสู่ [บทเจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก] แล้ว

ภาพตรงหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไปในทันที

เหมือนกับตอนที่ดู [บทอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนเบิกฟ้า] ก่อนหน้านี้ไม่มีผิด

ทุกคนพบว่าสัมผัสเทวะของตัวเองได้เข้ามาอยู่ในมิติที่ว่างเปล่าและกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตอีกแล้ว!

ทุกสิ่งที่มองเห็นล้วนว่างเปล่าไร้สรรพสิ่ง

ไม่มีฟ้าดิน ไม่มีสรรพชีวิต ไม่มีหมื่นมรรค และไม่มีสรรพสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น

และในวินาทีนั้นเอง

เสียงอันดังกังวานก็ดังขึ้นที่ข้างหูของทุกคน

[พระแม่หนี่วาแห่งจุดเริ่มต้นอันเก่าแก่คือเทพศักดิ์สิทธิ์แต่โบราณกาลผู้ให้กำเนิดและหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง]

[พระนามของพระองค์คือ ว๋าหวง หลิงว๋า ตี้ว๋า เฟิงหวง หนี่ตี้ อินหวง...]

เมื่อเสียงนี้ดังก้องขึ้น

ท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดนั้น

ทุกคนก็เหมือนจะมองเห็นบางสิ่ง

มีแผ่นหลังร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตนั้น

นั่นคือแผ่นหลังแบบไหนกันนะ?

มันราวกับได้รวบรวมเอาความงดงามทั้งหมดบนโลกใบนี้เอาไว้ แม้แต่คำสรรเสริญใดๆ ก็ยากที่จะอธิบายความงดงามของพระองค์ได้แม้เพียงหนึ่งในหมื่น

นั่นคือเทพธิดาผู้มีร่างเป็นมนุษย์และมีท่อนล่างเป็นงู

กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นช่างสงบและบริสุทธิ์ ราวกับซุกซ่อนพลังแห่งชีวิตอันไร้ขีดจำกัดเอาไว้ เรือนร่างที่เพรียวบางนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้มลทินราวกับถูกสวรรค์รังสรรค์ขึ้นมา

แม้สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าซานชิง เจ้าแม่หนี่วา และคนอื่นๆ จะเป็นเพียงแผ่นหลังก็ตาม

แต่ในวินาทีที่ได้เห็นแผ่นหลังนั้น

ในใจของทุกคนกลับมีความรู้สึกเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือความงดงามทั้งหมดในหมื่นโลกธาตุ ล้วนหม่นหมองลงในทันทีเมื่ออยู่ต่อหน้าแผ่นหลังนี้ และกลายเป็นเพียงเครื่องประดับที่ไร้ค่าที่สุดไปเลย!

รูปร่างของพระองค์ดูเหมือนจะเท่ากับคนธรรมดาทั่วไป

แต่ในสายตาของเหล่าจื่อและคนอื่นๆ กลับเหมือนได้เห็นท้องนภาอันไร้ขอบเขตและจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล

ราวกับได้เห็นมรรคอันไร้ที่สิ้นสุดและไร้ขอบเขต!

เมื่อได้เห็นพระองค์ก็ราวกับได้ประจักษ์ในมรรค!

[เจ้าแม่หนี่วามีพระวรกายเป็นมนุษย์ท่อนล่างเป็นงู ในหนึ่งวันเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ได้เจ็ดสิบครั้ง ทรงสัมผัสได้ถึงความโกลาหลของฟ้าดิน จึงเบิกฟ้าเปิดดินด้วยเพียงหนึ่งความคิด!]

เสียงอันดังกังวานดังก้องขึ้นอีกครั้ง

เห็นเพียงเทพธิดาผู้มีร่างเป็นมนุษย์ท่อนล่างเป็นงูพระองค์นั้นเดินท่องไปท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้จุดสิ้นสุด ราวกับพระองค์ทรงสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

นิ้วเรียวงามราวกับหยกเนื้อดีของพระองค์

ค่อยๆ ชี้ออกไปท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตนั้น

หลังจากนั้น

ฟ้าดินแห่งหมื่นโลกก็เปิดออก!

ไม่ใช่แค่โลกเพียงใบเดียวเท่านั้น

แต่เป็นโลกจำนวนนับล้านล้านใบที่ไม่มีที่สิ้นสุดกำลังถูกเปิดออกพร้อมกันภายใต้ความคิดเดียวของเจ้าแม่หนี่วา!

เพียงแค่ความคิดขยับฟ้าดินก็เปิดออก!

เมื่อได้เห็นฟ้าดินจำนวนนับล้านล้านใบที่ไม่มีที่สิ้นสุดถือกำเนิดและเปิดออกท่ามกลางความว่างเปล่า

ทุกคนในแดนบรรพกาลก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกไปนานแล้ว

ในบรรดาคนทั้งหมด

คนที่รู้สึกตกตะลึงมากที่สุดย่อมหนีไม่พ้นเจ้าแม่หนี่วาอย่างแน่นอน

แผ่นหลังนั้น

ร่างเป็นมนุษย์ท่อนล่างเป็นงู ช่างเหมือนกับนางไม่ผิดเพี้ยน

แต่อิทธิฤทธิ์และความน่าเกรงขามของอีกฝ่ายกลับเป็นสิ่งที่นางไม่เคยแม้แต่จะกล้าคิดฝันเลยด้วยซ้ำ!

เพียงแค่หนึ่งความคิดก็สามารถเบิกฟ้าแห่งหมื่นโลกได้แล้ว!

นี่มันคือพลังอำนาจระดับไหนกันเนี่ย?

แม้แต่การเปิดท้องฟ้าของโลกเพียงใบเดียว เจ้าแม่หนี่วาก็ยังไม่เคยและไม่กล้าที่จะคิดถึงมันเลย

ยังไงซะ แม้แต่มหาเทพผานกู่ก็ยังต้องสิ้นชีพหลังจากเบิกฟ้าเปิดดินเลยนี่นา

นางย่อมไม่คิดว่าตัวเองจะมีความสามารถในการเบิกฟ้าได้อย่างแน่นอน

แล้วพระแม่หนี่วาในตำนานเทพท่านนี้ล่ะ?

เพียงแค่หนึ่งความคิดก็สามารถเปิดฟ้าดินจำนวนนับล้านล้านใบที่ไม่มีที่สิ้นสุดได้แล้ว!

แข็งแกร่ง เป็นความแข็งแกร่งที่ยากจะจินตนาการได้เลยจริงๆ!

ในวินาทีนี้

ในที่สุดเจ้าแม่หนี่วาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกของศิษย์พี่หยวนสือในตอนที่ได้ดูอวี้ชิงหยวนสือเทียนจุนเบิกฟ้าในตำนานเทพแล้ว

"นี่คือข้าเหรอ? ข้าแข็งแกร่งขนาดนี้เลยหรือเนี่ย? ถ้าข้ามีพลังระดับนี้ล่ะก็ เกรงว่าแค่เป่าลมหายใจออกไป ท่านอาจารย์หงจวินก็คงปลิวหายไปแล้วมั้ง??"

[เจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก สรรพสิ่งบนผืนดิน ในระหว่างสวรรค์และโลก ภายในท้องทะเลทั้งสี่ ล้วนส่องสว่างด้วยแสงอาทิตย์และดวงจันทร์ กำหนดทิศทางด้วยดวงดาว บันทึกกาลเวลาด้วยสี่ฤดูกาล บริหารจัดการด้วยวัฏจักรของจักรวาล ทวยเทพบังเกิด สรรพสัตว์ล้วนมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันไป]

[แบ่งแยกอินหยาง เบิกฟ้าเปิดเส้นทาง ครอบคลุมกฎเกณฑ์อันสูงสุด รัศมีสาดส่องสว่างไสว ชี้ฟ้าวาดดิน พลังเทพสื่อสารถึงกันอย่างลี้ลับ คุณูปการอันยิ่งใหญ่สว่างไสวไม่อาจประเมินได้]

เสียงอันดังกังวานยังคงดังก้องอยู่อย่างต่อเนื่อง น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความชื่นชมยินดีอย่างสุดซึ้ง

เห็นเพียงความตั้งใจของพระแม่หนี่วา

ฟ้าดินจำนวนนับไม่ถ้วนถูกเปิดออกอย่างต่อเนื่อง ปราณบริสุทธิ์และขุ่นมัวของอินและหยางถูกแบ่งแยก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวปรากฏขึ้น ภูเขา แม่น้ำ และแผ่นดินถือกำเนิด

ราวกับเป็นเทพเจ้าผู้สร้างโลกอย่างแท้จริง พลังเทพอานุภาพเกรียงไกรเกินกว่าจะหยั่งวัดได้!

...

เมื่อสัมผัสเทวะของทุกคนหลุดออกจาก [บทเจ้าแม่หนี่วาสร้างโลก] และกลับมายังตำหนักจื่อเซียวอีกครั้ง

ภาพการเบิกฟ้าเปิดดินของเจ้าแม่หนี่วาเมื่อครู่นี้ยังคงฉายชัดอยู่ในหัวของพวกเขา

"ตำนานเทพนี้มันจะน่ากลัวเกินไปหน่อยไหม..." น้ำเสียงของจวิ่นถีแทบจะกลายเป็นเสียงครวญครางไปแล้ว

สำหรับ [บทตำนานเทพ] ที่เต้าจุนผู้ลึกลับท่านนี้อัปโหลดลงไปนั้น เขายอมรับนับถืออย่างหมดหัวใจแล้วจริงๆ

แม้ว่าจนถึงตอนนี้

เพิ่งจะอัปโหลดการจัดอันดับของตัวตนระดับตำนานเทพไปแค่สองพระองค์เท่านั้น

แต่ตัวตนระดับตำนานเทพทั้งสองท่านนี้ ล้วนเป็นตัวตนอันสูงสุดที่มีพลังอำนาจในการเบิกฟ้าเปิดดินทั้งสิ้น!

อีกทั้งสิ่งที่พวกท่านเปิดออกยังไม่ได้มีเพียงแค่ฟ้าดินของโลกใบเดียวเท่านั้น

แต่เป็นการเบิกฟ้าดินจำนวนนับไม่ถ้วนในเวลาเดียวกัน!

ยิ่งไปกว่านั้นดูจากท่าทางของมหาเทพทั้งสองท่านนี้แล้ว พวกท่านไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ

หยวนสือเทียนจุนกระจายพลังต้นกำเนิดอันไร้ปริมาณ กลายร่างเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนเพื่อเบิกฟ้า

เจ้าแม่หนี่วาใช้นิ้วเรียวงามชี้ออกไปเพียงเบาๆ ก็สามารถเบิกฟ้าได้ในหนึ่งความคิด

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ที่การเบิกฟ้าเปิดดินมันกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับการกินข้าวและดื่มน้ำแบบนี้?

จวิ่นถีตกตะลึงจนชาหนึบไปหมดแล้ว

"นี่คือตำนานเทพอย่างนั้นหรือ?!"

[จบแล้ว]