ตอนที่ 10 : จักรพรรดินีหิมะ ภรรยา

ตอนที่ 10 : จักรพรรดินีหิมะ ภรรยา

ราวกับงมเข็มในมหาสมุทร ราชันย์หมื่นปีศาจจะไปหามังกรที่แท้จริงให้ตี้เทียนได้จากที่ไหนกัน?

ในขณะเดียวกัน การที่ถูกกอดแนบอกของจักรพรรดินีหิมะอย่างแน่นหนา ดูเหมือนว่านางจะทั้งแสดงความเอ็นดูต่อกู่หยูและป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกหลอกไปในเวลาเดียวกัน

สมบัติที่จะช่วยให้นางต้านทานทัณฑ์สวรรค์เจ็ดแสนปีได้!

ช่างเป็นการดำรงอยู่ที่ท้าทายสวรรค์อะไรเช่นนี้!

แม้ว่าจักรพรรดินีหิมะจะเป็นลอร์ดแห่งแดนเหนือมาหลายปี แต่เมื่อมาถึงจุดนี้และได้รับรู้ข้อมูลนี้ นางก็ยังคงรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

นางกลัวว่าความฝันของนางจะแหลกสลาย

"พี่เสวี่ย ไม่จำเป็นต้องประหม่าขนาดนั้นก็ได้~"

กู่หยูรู้สึกเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยความนุ่มนวล ราวกับเหยียบลงบนปุยฝ้าย มันค่อนข้างโคลงเคลงและทำให้หายใจไม่ออก

แต่จักรพรรดินีหิมะกอดเขาแน่นเกินไป ทำให้เขาหายใจลำบากเล็กน้อย

แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้ จักรพรรดินีหิมะกลับยิ่งกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก

ใบหน้าที่เย็นชามานับหมื่นปีของนาง จู่ๆ ก็เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนออกมาอย่างไม่คาดคิด

"เจ้ารู้หรือไม่? เจ้ารู้หรือไม่ว่าผลที่ตามมาของการหลอกลวงข้านั้นมันน่ากลัวเพียงใด?"

กู่หยูกลอกตา เอาเถอะ นางยังคงไม่เชื่อเขาอยู่ดี

รอไปก่อนเถอะ พอไปถึงเมื่อไหร่ นางจะต้องร้องขอการให้อภัยแน่ๆ

กู่หยูคิดอย่างร้ายกาจ

ตามคำแนะนำของกู่หยู นางก้าวข้ามระยะทางนับพันเมตรได้ในก้าวเดียว

พวกเขามาถึงจักรวรรดิวิญญาณสวรรค์ เมืองมังกร!

ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากแดนเหนือสุดนัก ดังนั้นจักรพรรดินีหิมะจึงลงมาที่นี่อย่างรวดเร็ว

ณ ที่แห่งนี้มีสำนักที่สืบทอดมานับพันปีตั้งอยู่ : สำนักมังกรปฐพี

"ใครกล้าบุกรุกเข้ามาในสำนักมังกรปฐพีของเรา!"

เดิมทีกู่หยูวางแผนที่จะแอบเข้าไปพร้อมกับจักรพรรดินีหิมะ

แต่ท้ายที่สุด พวกเขาก็ถูกค้นพบจนได้

โชคดีที่ความแข็งแกร่งของสำนักมังกรปฐพีไม่ได้มากมายนัก คนที่แข็งแกร่งที่สุดคือเจ้าสำนัก หนานสุ่ยสุ่ย ซึ่งเป็นเพียงวิญญาณพรหมยุทธ์เท่านั้น

สำหรับจักรพรรดินีหิมะที่มีตบะบำเพ็ญถึงเจ็ดแสนปี มนุษย์เหล่านี้ก็เป็นเพียงแค่มดปลวกเท่านั้น

"ข้าไม่ต้องการฆ่าฟัน!"

แม้ว่าจะอยู่ใกล้กับแดนเหนือสุด แต่เมืองมังกรก็เหมาะสมสำหรับการอยู่อาศัยของมนุษย์ และไม่ได้มีหิมะตกตลอดทั้งปี

แต่ในขณะนี้ หญิงงามหยดย้อยในรูปลักษณ์ของเด็กสาวผู้งดงามไร้ที่เปรียบ ราวกับดอกเหมยฤดูหนาวท่ามกลางหิมะ เคลื่อนไหวผ่านฝูงชนอย่างสบายๆ ท้าทายความเหน็บหนาว

หิมะตกหนักล่องลอยออกมาจากความว่างเปล่า

มนุษย์ที่เพิ่งเอ่ยปากหยุดพวกเขาก็ถูกแช่แข็งจนแข็งทื่อในทันที

อาณาเขตหนาวเหน็บจักรพรรดิ · หิมะเริงระบำตะวันฉาย!

โลกแห่งหิมะปกคลุมสำนักมังกรปฐพีทั้งหมดเอาไว้

เพียงชั่วพริบตาเดียว

โชคดีที่โดยธรรมชาติแล้วจักรพรรดินีหิมะเป็นคนมีจิตใจดี นางเพียงแค่แช่แข็งพวกเขาเอาไว้โดยไม่ได้พรากชีวิตของพวกเขาไป

"พี่เสวี่ยช่างเป็นพี่สาวที่ใจดีจริงๆ"

จักรพรรดินีหิมะ : ...

ตลอดทาง มังกรที่แท้จริงตัวนี้เอาแต่พูดจ้อเจื้อยแจ้วไม่หยุด เต็มไปด้วยคำพูดเช่นนี้

มันทำให้นางนึกถึงท่าทางของหนอนไหมน้ำแข็งตอนที่มันเห็นจักรพรรดินีน้ำแข็ง

โชคดีที่นางไม่ใช่จักรพรรดินีน้ำแข็ง

นางเพียงแค่ตบก้นเขาด้วยความรำคาญ เพื่อเตือนให้เขาทำตัวดีๆ!

นางไม่ได้หลอกง่ายขนาดนั้นหรอกนะ!

แม้ว่าจักรพรรดินีหิมะจะไม่เข้าใจว่าทำไมมังกรที่แท้จริงตัวนี้ ที่ถูกนางจับตัวมาและตั้งใจจะนำไปแลกกับองค์จักรพรรดิสัตว์มงคลกับตี้เทียน ถึงได้ทำตัวแบบนี้ทั้งที่เพิ่งเจอกัน...

แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง

ไม่ว่าอย่างไร นางก็จะขอบคุณเขา

ถ้าเขาชอบพูดจาไร้สาระ ก็ปล่อยให้เขาพูดไปเถอะ

เมื่อไม่มีใครคอยขัดขวาง หนึ่งมนุษย์และหนึ่งมังกรก็ลงมาถึงสวนหลังบ้านของสำนักมังกรปฐพีในเวลาไม่นาน

แม้จะมาถึงบ่อน้ำแล้ว จักรพรรดินีหิมะก็ยังคงสัมผัสไม่ได้ว่าสถานที่แห่งนี้จะมีสมบัติแบบไหนที่สามารถช่วยสนับสนุนนางในการก้าวข้ามทัณฑ์สวรรค์เจ็ดแสนปีไปได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อนางได้มายืนอยู่ตรงหน้าบ่อน้ำในที่สุด

จักรพรรดินีหิมะก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง รูม่านตาของนางสั่นไหว

"สถานที่แห่งนี้มัน?"

"พี่สาว~ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป ฉัน เอ่อ~ กำลังจะ~ หายใจ~ ไม่ออก~ แล้ว~"

จักรพรรดินีหิมะแข็งแกร่งเกินไป แม้ว่าเขาจะมีร่างกายเป็นมังกร แต่เขาก็ถูกนางกอดเอาไว้แน่น

เขาแทบจะตาเหลือกและสลบไปอยู่แล้ว

จักรพรรดินีหิมะไม่ได้พูดอะไร ในตอนนี้ ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้วว่านี่คือสมบัติประเภทใด

ดังนั้น นางจึงกระโจนลงไปในบ่อน้ำทันทีโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

เมื่อคลื่นความหนาวเย็นยะเยือกเข้าปะทะ มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับจักรพรรดินีหิมะเลย นางคือสิ่งมีชีวิตที่ก่อตัวขึ้นจากพลังงานสวรรค์และปฐพีธาตุน้ำแข็งที่บริสุทธิ์ที่สุดในเขตแกนกลางของแดนเหนือสุด

แต่กู่หยูกลับสั่นสะท้านไปหลายครั้ง

"ฉันชาไปหมดแล้ว~"

เขาเป็นมังกร แถมยังเป็นมังกรที่เพิ่งแปลงกายมาจากดาบฆ่ามังกร แล้วเขาจะมีเรี่ยวแรงไปต้านทานความหนาวเย็นสุดขั้วนี้ได้อย่างไร?

โชคดีที่จักรพรรดินีหิมะสังเกตเห็นได้ทันท่วงทีและขจัดความหนาวเย็นออกไป

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เอื้อมมือมาและยัดเขาเข้าไปในหน้าอกของนาง

กู่หยู : ?

ไม่มีสีหน้าใดๆ ปรากฏบนใบหน้าเล็กๆ อันเย็นชาของจักรพรรดินีหิมะ แต่ก็สามารถมองเห็นสีชมพูระเรื่อผ่านผิวขาวเนียนของนางได้

"ข้ารู้แล้วว่าสถานที่แห่งนี้คืออะไร ข้าเกรงว่าเดี๋ยวข้าจะไม่มีโอกาสปกป้องเจ้าน่ะสิ"

"เจ้าต้องอยู่เฉยๆ แล้วก็อย่าขยับไปไหนมั่วซั่วล่ะ!"

กู่หยู : ...

นี่ฉันไม่ได้ลามกนะ!

เธอเป็นคนเสนอตัวมาเองต่างหาก!

น้ำพุเย็นเฉียบจนจับตัวเป็นน้ำแข็ง โดยมีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศาอย่างแน่นอน

เมื่อเข้าไปใต้ดินโดยตรง จักรพรรดินีหิมะก็มาถึงทางเข้าถ้ำหินในทันทีและเอื้อมมือไปตีที่ผนังหิน

ผนังหินทั้งหมดเริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อย และประตูที่สามารถเข้าไปได้เพียงคนเดียวก็เปิดออกอย่างเงียบๆ

ในพริบตานั้น คลื่นอากาศเย็นยะเยือกลูกใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา และฉากภายในถ้ำก็ถูกเปิดเผยให้เห็นอย่างเต็มตาในที่สุด

คริสตัล!

ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยคริสตัลสีฟ้าคราม!

"คริสตัลศักดิ์สิทธิ์ขั้วน้ำแข็ง! ไขกระดูกน้ำแข็งลี้ลับหมื่นปี!"

จักรพรรดินีหิมะอ้าปากเล็กๆ ของนางเป็นรูปตัว 'O' อย่างเกินจริง จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

นางแทบจะเป็นบ้าไปแล้ว

"เจ้าหาสถานที่แห่งนี้เจอได้ยังไงกัน!" จักรพรรดินีหิมะถามด้วยความไม่เชื่อ

ต้องรู้ไว้ว่า เจ้าหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งที่ไม่ได้เรื่องตัวนั้น สามารถบรรลุการบำเพ็ญตบะหนึ่งล้านปีได้ก็ด้วยการกลืนกินไขกระดูกน้ำแข็งลี้ลับหมื่นปีเข้าไปเป็นจำนวนมาก

และคริสตัลศักดิ์สิทธิ์ขั้วน้ำแข็งกับไขกระดูกน้ำแข็งลี้ลับหมื่นปีจำนวนมหาศาลที่อยู่ตรงหน้านาง ก็คือสมบัติล้ำค่าสูงสุดสำหรับสัตว์วิญญาณที่มีความสามารถธาตุน้ำแข็ง!

ด้วยขุมสมบัติเช่นนี้ มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้นางและจักรพรรดินีน้ำแข็งเติบโตไปถึงระดับเดียวกับตี้เทียน

ทัณฑ์สวรรค์เจ็ดแสนปีของนางก็จะกลายเป็นเพียงเรื่องตลกไปเลย

"ใจเย็นๆ~ ถ่อมตัวหน่อย~"

หลังจากที่กู่หยูปรับตัวเข้ากับอุณหภูมิได้แล้ว เขาก็ชะโงกหัวออกมาจากหน้าอกของจักรพรรดินีหิมะ

แต่จักรพรรดินีหิมะเร็วกว่า นางเอื้อมมือมาดึงเขาออกไปโดยตรง

นางเบิกตาสีฟ้าครามที่ล่องลอยและกระจ่างใสของนางให้กว้างขึ้น เม้มริมฝีปากแล้วถามว่า "เจ้าแน่ใจนะว่าจะยกสถานที่แห่งนี้ให้ข้า?"

นี่มันล้ำค่าเกินไปแล้ว สำหรับแดนเหนือสุด มันเทียบได้กับทะเลสาบแห่งชีวิตในป่าใหญ่ซิงโต่วเลยทีเดียว

กู่หยู : "แน่นอนสิ ไม่งั้นฉันคงไม่พาเธอมาที่นี่หรอก"

"ไม่ต้องห่วง สถานที่แห่งนี้มันไร้ประโยชน์สำหรับฉัน มันเป็นของเธอแล้วล่ะ"

กู่หยูดูใจกว้างมาก

ท้ายที่สุดแล้ว สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ได้เป็นของเขาอยู่แล้ว

มันเป็นทรัพย์สินของสำนักมังกรปฐพีต่างหาก

แต่อย่างเห็นได้ชัด จักรพรรดินีหิมะไม่ได้สนใจพวกเขาเลย

"เจ้ามีข้อเรียกร้องอะไร!" จักรพรรดินีหิมะไม่ได้โง่

การยกสถานที่แบบนี้ให้กับนาง จะทำให้นนางสามารถก้าวผ่านทัณฑ์สวรรค์หลายแสนปีไปได้สำเร็จ

นางไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเขาจะใจกว้างมอบมันให้กับนาง คนที่เขาเพิ่งจะบังเอิญเจอ โดยไม่มีเจตนาแอบแฝง

"ฉันอยากให้เธอมาเป็นภรรยาของฉัน!"

เมื่อเห็นใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของจักรพรรดินีหิมะ

กู่หยูก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที "เธอต้องปกป้องฉัน"

"ฉันเพิ่งจะเกิดมา ฉันอ่อนแอเกินไป เธอต้องปกป้องฉันนะ"

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่จักรพรรดินีหิมะกำลังสับสน นางก็ยังคงพูดอย่างซื่อตรงว่า "ในป่าใหญ่ซิงโต่วของทวีปโต้วหลัว มีราชามังกรดำตาสีทองอยู่ ซึ่งมีการบำเพ็ญตบะถึงแปดแสนปีเต็ม และได้รับการยกย่องจากเหล่าสัตว์วิญญาณให้เป็นจ้าวแห่งสัตว์วิญญาณ"

"และที่นั่นก็ยังมีขุมสมบัติที่เหนือล้ำกว่าถ้ำไขกระดูกน้ำแข็งลี้ลับหมื่นปีอยู่อีกมาก นั่นคือ ทะเลสาบแห่งชีวิต"

เมื่อเทียบกับตัวนางแล้ว อย่างเห็นได้ชัดว่ามันเหมาะสมกว่าที่จะให้คนเผ่าพันธุ์เดียวกันเป็นคนดูแลเขา

กู่หยูส่ายหัว "ไม่ใช่สัตว์วิญญาณทุกตัวที่จะให้ความสำคัญกับลูกหลานของพวกมันหรอกนะ ฉันไม่รู้ว่าตี้เทียนที่เธอพูดถึงจะคิดยังไงกับฉัน ฉันก็แค่ไม่อยากจะเสี่ยง"

จักรพรรดินีหิมะเข้าใจแล้ว

สัตว์วิญญาณบางตัวก็ให้ความสำคัญกับเผ่าพันธุ์ของตน ในขณะที่บางตัวก็ไม่สนใจเผ่าพันธุ์ของตัวเองเลย ในทางตรงกันข้าม พวกมันกลับเป็นศัตรูกันอย่างมากเสียด้วยซ้ำ

ยกตัวอย่างเช่น~ ราชันย์หมื่นปีศาจ