ตอนที่ 408 ท้องอีกคน!
ตอนที่ 408 ท้องอีกคน!
ตอนที่ 408 ท้องอีกคน!
ช่วงค่ำ ฮั่ว ฉีอัน ทานข้าวเป็นเพื่อน เวินหร่าน เสร็จและเดินออกมา ตอนที่กำลังจะกลับเขตใต้ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เซี่ยเถา โทรมา
ถ้าเป็นสายโทรเข้า เขาแทบจะกดรับในเสี้ยววินาที เพราะต้องมีเรื่องด่วนถึงจะโทรหา
“เถาเอ๋อร์”
“พี่คะ ประจำเดือนหนูเลื่อนมาอาทิตย์นึงแล้ว เมื่อกี้หนูแอบไปตรวจดู ขึ้นสองขีดค่ะ”
เซี่ยเถา ตื่นเต้นมาก เธอน่าจะท้องลูกของแฟนหนุ่มแล้ว
“เถาเอ๋อร์ ตอนนี้หนูอยู่ไหน”
ฮั่ว ฉีอัน ก็นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะมือขึ้นขนาดนี้ ดูเหมือนโอกาสสำเร็จจะสูงกว่าที่คิดไว้มาก
แต่พอคิดดูอีกที ร่างกายเขาอยู่ในจุดพรีคตลอดเวลา น้ำยาจะแรงไปหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ
ควบตะบึงสู่เป้าหมาย!
ปีนี้เขาจะได้เป็นคุณพ่อแล้ว
“อยู่บ้านค่ะ เย่จื่อกับโจวโจวก็อยู่ หนูยังไม่ได้บอกพวกเธอเลย”
เซี่ยเถา มองการณ์ไกล ต่อไปเธอมีเรื่องให้ทำแล้ว แค่เลี้ยงลูกทุกวัน ทั้งชีวิตก็ไม่ต้องไปทำงานอีก
“เถาเอ๋อร์ บริษัทพี่กำลังจะย้ายไปเขตใต้
หนูจะย้ายมาอยู่เขตใต้กับพี่ไหม
พี่จะเตรียมบ้านไว้ให้หนูที่นี่...”
สถานการณ์ของเขาตอนนี้ คงไม่สามารถไปคลุกคลีอยู่แถบชานเมืองฝั่งตะวันออกบ่อยๆ ได้แล้ว
ส่วนแก๊งสาวเพื่อนกินข้าว อีกครึ่งปีก็จะได้ออกมาฝึกงานแล้ว
“หนูเชื่อฟังพี่ทุกอย่างค่ะ”
เซี่ยเถา ยินดีอยู่แล้ว บ้านที่เขตใต้ทั้งแพงและเจริญกว่าตั้งเยอะ
“โอเค! เถาเอ๋อร์ ตอนนี้พี่อยู่เขตใต้
เดี๋ยวพี่จัดการเรื่องที่พักให้พวกหนูก่อน พรุ่งนี้จะแวะไปหานะ”
เขาตกปากรับคำ ถัง เยียนหราน ไว้ก่อนแล้ว ก็ต้องไม่ผิดนัด
เหมือนกับที่เขารับปาก เวินหร่าน ไว้ก่อน เลยต้องเลื่อนเวลาไปหา ถัง เยียนหราน ออกไป
พวกเธอล้วนกำลังอุ้มท้องลูกของเขา จะมาเลือกปฏิบัติส่งเดชไม่ได้
“ได้ค่ะพี่”
ถึงตอนนี้ เซี่ยเถา จะอยากเจอแฟนหนุ่มใจจะขาด แต่เธอก็ไม่งอแง
“โอเค พรุ่งนี้พี่ไปถึงแล้วจะติดต่อไปนะ”
ฮั่ว ฉีอัน วางสาย ไม่รอช้า ขับรถตรงไปหา ถัง เยียนหราน
ถัง เยียนหราน ย้ายบ้านแล้ว ย้ายมาอยู่เขตใต้ แต่ก็ยังอยู่ร่วมกับ ลั่วซวง และเฉิง เสี่ยวถง เหมือนเดิม
ติ๊ง!
เขากดกริ่ง
“มาแล้วค่ะ”
ไม่นานประตูก็เปิดออก คนเปิดคือ เฉิง เสี่ยวถง
“พี่คะ”
เฉิง เสี่ยวถง ไม่เรียกเขาว่าคุณฮั่วแล้ว เธอเปลี่ยนสรรพนามตาม ลั่วซวง
“ถงถง”
ฮั่ว ฉีอัน เอื้อมมือไปกอดหญิงสาว
“พี่คะ เดี๋ยวฉันเปลี่ยนรองเท้าให้นะคะ”
เฉิง เสี่ยวถง พูดพลางเตรียมจะย่อตัวลง แต่ก็ถูกรั้งไว้ก่อน
“พี่ทำเอง”
เขาไม่ใช่ผู้ชายหัวโบราณ ไม่จำเป็นต้องให้ผู้หญิงมาคอยปรนนิบัติระมัดระวังตัวขนาดนี้
“อื้อ!”
เฉิง เสี่ยวถง แอบดีใจ
“พี่คะ”
ลั่วซวง เดินเข้ามาหา
“ฉีอัน!”
เสียงของ ถัง เยียนหราน ดังมาจากห้องนั่งเล่น
ฮั่ว ฉีอัน เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น นั่งลงบนโซฟา รวบตัว ถัง เยียนหราน เข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน ขนาบซ้ายขวาด้วย ลั่วซวง และเฉิง เสี่ยวถง
จู่ๆ เขาก็คิดอะไรบางอย่างออก
การนับโควตาประสบการณ์แบบเดิมมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ โควตาตั้งหลายสิบที่ ยิ่งอายุมากขึ้นมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
บางทีเขาควรจะนับตามกลุ่ม หรือตามที่อยู่มากกว่า
อย่างเช่น ถัง เยียนหราน ลั่วซวง และเฉิง เสี่ยวถง ที่พักอยู่ด้วยกัน
เขามาหาทีเดียวก็ได้เจอทั้งสามคน ถึงแม้บางครั้งจะแยกนัดเจอบ้าง แต่นั่นก็เป็นแค่บางโอกาส ไม่ใช่เรื่องปกติ
พอคิดได้แบบนี้ ทุกอย่างก็ดูลงตัวขึ้นเยอะ
สามารถจัดสรรเวลาได้เป็นระบบมากขึ้น
เรื่องนี้ไม่รีบ เพราะเดี๋ยวพอออฟฟิศย้ายที่ทำการ ที่พักของทุกคนก็ต้องปรับเปลี่ยนตามไปด้วย
“ฉีอัน ถ้าเป็นผู้ชาย ให้ชื่อฮั่ว หลินเฟิง ดีไหมคะ ให้หล่อเหลาสง่างามเหมือนคุณเลย”
ถัง เยียนหราน กำลังคิดหนักเรื่องชื่อลูก
“แล้วถ้าเป็นผู้หญิงล่ะ”
ฮั่ว ฉีอัน ยืนกรานให้ใช้คำว่า ‘หลิน’ เป็นชื่อกลางทั้งชายและหญิง นี่ก็เพื่อประโยชน์ของคนรุ่นหลัง การมีลำดับรุ่นจะช่วยให้พี่น้องจำกันได้ง่ายขึ้น
“ผู้หญิงยังคิดไม่ออกเลยค่ะ”
ถัง เยียนหราน เป็นผู้หญิงแท้ๆ แต่กลับมีค่านิยมชายเป็นใหญ่ฝังหัวอย่างรุนแรง
“ถ้าเป็นผู้หญิงก็ให้ชื่อ ฮั่ว หลินเยวี่ย เป็นยังไงล่ะ เป็นพระจันทร์ดวงน้อยของตระกูลฮั่วของเรา
เยียนหราน ขอแค่เป็นลูกที่เกิดจากคุณ ไม่ว่าหญิงหรือชายผมก็รักทั้งนั้นแหละ”
ฮั่ว ฉีอัน จูบหางตาหญิงสาว
“ฉีอัน คุณดีจังเลย”
ถัง เยียนหราน ซาบซึ้งใจ
“เยียนหราน พรุ่งนี้ค่ำๆ นัดพ่อแม่คุณ แล้วก็พวกญาติๆ มาทานข้าวด้วยกันสิ”
จนป่านนี้เขายังไม่เคยเจอครอบครัวของ ถัง เยียนหราน เลย จะว่าไม่เคยก็ไม่ถูก ก่อนหน้านี้เคยบังเอิญเจอญาติเธอที่บริษัท ทักทายกันไม่กี่คำ แต่ยังไม่เคยนั่งกินข้าวกันเป็นเรื่องเป็นราว
“อื้อๆ!”
ถัง เยียนหราน สัมผัสได้ถึงความใส่ใจ
ฮั่ว ฉีอัน พูดต่อ “เยียนหราน ถ้าคุณอยากได้ ผมจัดงานแต่งให้คุณได้นะ ถ้าพวกคุณโอเค ผมเวียนจดทะเบียนสมรสทีละคนยังได้เลย”
“ฉีอัน เรื่องจดทะเบียนสมรสช่างมันเถอะค่ะ”
ถึง ถัง เยียนหราน จะอยากได้ แต่ถ้าต้องแลกกับการมีใบหย่าติดตัว สู้ไม่จดเลยยังจะดีกว่า
“ฉีอัน ฉันยังอยากได้งานแต่งงานอยู่นะคะ”
“โอเค งั้นเราค่อยๆ วางแผนกัน”
ฮั่ว ฉีอัน พูดต่อ “ซวงซวง ถงถง พวกเธอก็เหมือนกันนะ พี่เป็นคนรักจริงหวังแต่ง ขอแค่พวกเธออยู่เคียงข้างพี่ มันก็คือเรื่องของตลอดชีวิต”
“พี่คะ จุ๊บ”
ลั่วซวง หอมแก้มแฟนหนุ่ม
เฉิง เสี่ยวถง ยิ่งตื่นเต้น สวมกอดเขาไว้แน่น
ฮั่ว ฉีอัน คิดทบทวน แล้วพูดต่อ “ต่อไปใครท้อง พี่มีรางวัลให้หนึ่งร้อยล้าน ถือเป็นของขวัญเตรียมไว้ให้ลูกล่วงหน้า หญิงชายได้เท่ากันหมด ไม่ลำเอียง ถ้าเป็นแฝดก็เอาไปเลยสองร้อยล้าน
เงินรางวัลส่วนนี้ไม่ใช่หุ้นนะ เพราะหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัท พี่กะจะเก็บไว้มอบให้ผู้สืบทอดตระกูลฮั่วรุ่นต่อไปตอนที่พี่แก่ตัวลงแล้วนู่นแหละ”
คำว่า ‘ผู้สืบทอด’ ไปสะกิดใจ ถัง เยียนหราน เข้าอย่างจัง
ตอนนี้ผู้กุมอำนาจตระกูลฮั่วแห่งหรงเฉิงคือ ฮั่ว ฉีอัน ผู้ชายของเธอ
ส่วนเธอก็คือหนึ่งในนายหญิงตระกูลฮั่ว ตอนนี้เธอท้องแล้ว ถ้าเกิดเป็นลูกชาย ก็ย่อมมีสิทธิชอบธรรมในการช่วงชิงตำแหน่งผู้สืบทอดรุ่นต่อไป
ถ้าเป็นผู้หญิง อย่างมากเธอก็มีลูกเพิ่มอีกสักคน
ต่อให้พ่ายแพ้ เธอก็ยังมีหุ้นในมืออยู่บ้าง แถม ฮั่ว ฉีอัน ก็ยังมีรางวัลอัดฉีดให้อีกเพียบ มีเขาคอยคุ้มครอง ชีวิตนี้เธอก็สุขสบายไปทั้งชาติแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้สึกว่าโอกาสชนะมีสูงมาก เธอท้องก่อน ลูกโตก่อนแถมได้เข้าบริษัทก่อน ส่วนเธอก็มีตำแหน่งเป็นรองประธานอยู่แล้ว ถือว่าได้เปรียบสุดๆ
“พี่คะ ถ้าฉันท้อง ฉันจะได้รางวัลด้วยไหมคะ”
ตอนแรก เฉิง เสี่ยวถง แค่อยากแต่งงานกับเศรษฐีร้อยล้าน แต่ตอนนี้แค่เธอท้องก็จะได้รางวัลตั้งร้อยล้านแล้ว
“มีแน่นอนสิ”
ฮั่ว ฉีอัน หอมแก้ม เฉิง เสี่ยวถง ถึงตอนแรกเธอจะเข้ามาเป็นแค่ตัวแถม แต่ในเมื่อเขายอมรับเธอแล้ว เขาก็จะรับผิดชอบ
สำหรับเขาแล้ว ความรู้สึกสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดเสมอ
“พี่คะ พี่ก็ชอบฉันเหมือนกันใช่ไหมคะ”
เฉิง เสี่ยวถง ไม่เคยมีความรู้สึกปลอดภัยเลย
“ยัยบ๊องเอ๊ย ถ้าไม่ชอบ พี่จะยอมทำด้วยเหรอ”
จังหวะที่พูด เขาก็บีบเอว ถัง เยียนหราน เบาๆ แล้วตามด้วยการบีบเอว ลั่วซวง
ถัง เยียนหราน เข้าใจทันที ว่า ฮั่ว ฉีอัน แค่พูดปลอบใจ เฉิง เสี่ยวถง คนที่เขารักและลำเอียงเข้าข้างจริงๆ คือเธอต่างหาก
ส่วน ลั่วซวง ก็เข้าใจเหมือนกัน ว่าตัวเองยังคงสำคัญเสมอ ต่อให้ไม่ต้องไปเทียบกับ ถัง เยียนหราน หรือแม้แต่ ซาง จื่อซี เธอก็ยังมีความสำคัญไม่ได้น้อยไปกว่ากัน
“พี่คะ ฉันรักพี่ รักพี่มากๆ เลยนะคะ”
เฉิง เสี่ยวถง รู้ดีว่าระหว่างเธอกับ ฮั่ว ฉีอัน มีปัจจัยภายนอกเข้ามาเกี่ยวข้องเยอะมาก แต่พอลองถามใจตัวเองดูว่ายอมตายเพื่อ ฮั่ว ฉีอัน ได้ไหม คำตอบกลับเป็น ‘ได้’ นี่ถ้าไม่ใช่ความรักแล้วจะเป็นอะไรล่ะ
ไม่เคยมีมหาเศรษฐีคนไหนดีกับเธอขนาดนี้มาก่อน ถ้าต้องเสียเขาไป คงได้ขาดใจตายแน่ๆ
“พี่ก็รักเธอเหมือนกัน”
เขาไม่ได้รัก เฉิง เสี่ยวถง ลึกซึ้งอะไรขนาดนั้นหรอก แต่ความผูกพันที่เกิดจากการอยู่ด้วยกันนานๆ มันก็ไม่ใช่ของปลอม
เฉิง เสี่ยวถง พูดด้วยความซาบซึ้งใจ “พี่คะ เราเพิ่งมีอะไรกันไปเมื่อวันที่สี่ ฉันอาจจะท้องแล้วก็ได้นะคะ คืนนี้ฉันคงบริการพี่ไม่ได้แล้วล่ะ”
ลั่วซวง รับช่วงต่อ “ไม่เป็นไร ถงถง เธอกับเยียนหรานพักผ่อนให้สบายเถอะ คืนนี้ฉันจัดการเอง ฉันยังไม่อยากมีลูกตอนนี้ จะไม่ปล่อยให้พี่ต้องเหงาแน่นอน”
ลั่วซวง เลียริมฝีปาก เธอจะใช้ช่องว่างของเวลานี้แหละ
“ซวงซวง เธอเป็นคนทำนะ แต่ห้ามทำหกเลอะเทอะล่ะ”
เฉิง เสี่ยวถง แลบลิ้นเลียริมฝีปากเหมือนกัน
“ถงถง เธอนี่หิวจริงๆ เลยนะ”
ถัง เยียนหราน พูดพลางประกบจูบแฟนหนุ่ม ถึงเธอจะร่วมวงไม่ได้ แต่ก็ช่วยซัปพอร์ต (ทำทาง) ให้ได้นี่นา ปล่อยให้ เฉิง เสี่ยวถง เป็นคนคอยเก็บกวาดก็พอ…