ตอนที่ 21 เฮยต้าซ่วย

ตอนที่ 21 เฮยต้าซ่วย

"ไม่มีกล้องวงจรปิดแล้วเจ้ายังกล้ากำเริบเสิบสานอีกหรือ? ไปคุยกับกฎหมายคุ้มครองผู้เยาว์ของข้าเถอะ!"

สิ้นเสียง หมัดที่สวมถุงมือพลาสติกของลู่หมิงก็พุ่งปรี่เข้าไปทักทายร่างของหม่าม่ายพีทันที!

"โอ๊ย!!!"

หม่าม่ายพีส่งเสียงร้องโหยหวน "โอ๊ย" ออกมาอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้มันออกมาจากใจจริง

ลู่หมิงลงมืออย่างรู้หนักรู้เบาเป็นอย่างยิ่ง ทุกหมัดล้วนซัดเข้าเนื้อเน้นๆ แต่ควบคุมพละกำลังได้อย่างพอดิบพอดี ล้วนเป็นเพียงบาดแผลภายนอก ไม่ถึงเกณฑ์ของอาการบาดเจ็บเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ! อย่างมากก็แค่รอยฟกช้ำดำเขียวเป็นวงกว้าง เจ็บปวดไปสักสิบวันครึ่งเดือน

"นี่แนะ โทษฐานแกล้งล้มตบทรัพย์! โทษฐานรีดไถคนอื่น! แก่แล้วไม่เจียมสังขาร! ขยะสังคม!"

[แต้มอารมณ์จากหม่าม่ายพี +666!]

ลู่หมิงยืดเส้นยืดสายอยู่ราวสามนาที รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เขาจึงหยุดมือลง ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา ลบวิดีโอช่วงครึ่งหลังที่ตนเองสั่งสอนคนแก่ทิ้งไปอย่างเด็ดขาดฉับไว เหลือไว้เพียงส่วนที่หม่าม่ายพีแกล้งล้มตบทรัพย์ แล้วส่งไปให้สำนักงานปราบปราม

"คุณอาตำรวจ ชายคนนี้แกล้งล้มตบทรัพย์ หลักฐานมัดตัวแน่นหนา!"

ทำเรื่องทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น ลู่หมิงก็พึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง เขาเหลือบมองหม่าม่ายพีที่นอนขดตัวกลมอยู่บนพื้น ส่ายศีรษะ แล้วหันหลังเดินจากไป

ทว่า เขายังไม่ได้ออกจากตรอกนั้นไปในทันที เวลายังเช้าอยู่ เขาเดินไปหลบอยู่หลังถังขยะใบใหญ่ตรงปากซอย แล้วนั่งยองๆ ลง

ด้านหนึ่ง คือรอให้คุณอาตำรวจมารับตัวหม่าม่ายพีไอ้แก่จอมหลอกลวงคนนี้ไป

อีกด้านหนึ่ง เมื่อครู่เขาไม่ได้ไปหาเรื่องตาเฒ่านั่นอย่างไร้เหตุผลหรอกนะ

หลังจากที่พากเพียรบากบั่นมาตลอดช่วงเวลานี้ ก่อนหน้านี้เขาสุ่มไปแปดสิบครั้งแล้ว! ขาดอีกแค่การสุ่มสิบครั้งอีกเพียงครั้งเดียวก็จะครบกำหนดการันตี เมื่อได้แต้มอารมณ์ที่หม่าม่ายพีมอบให้ เขาก็จะได้พบกับผลไม้ปลุกพลังมินิที่เฝ้าคะนึงหาอีกครั้ง

"ถูกที่ ถูกเวลา ถูกจังหวะ! ต้องตอนนี้แหละ!" ลู่หมิงถูมือไปมา โอบกอดความตื่นเต้นและคาดหวังเล็กๆ เอาไว้ จิตสำนึกดำดิ่งลงสู่ระบบ แล้วกดสุ่มสิบครั้ง!

"ครืนๆๆ——"

วงล้อหมุนคว้าง แสงสว่างสาดส่องกะพริบวับวาม

ลู่หมิงกลั้นหายใจ

แสงสีขาว... แสงสีขาว... แล้วก็แสงสีขาวอีก...

ทว่าในตอนที่แสงสายที่แปดสว่างขึ้น แสงสีทองอันเจิดจรัสแสบตาสายหนึ่ง ก็ปะทุขึ้นมาอย่างฉับพลัน! สาดส่องไปทั่วทั้งห้วงมิติแห่งจิตสำนึก!

"แม้จะเป็นการันตีครั้งใหญ่ แต่ยังไงก็ถือว่าของออกแล้วล่ะนะ" ลู่หมิงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

แต่ทว่า ความประหลาดใจยังคงดำเนินต่อไป!

แสงสายที่เก้าส่องประกายตามมาติดๆ และเป็นสีทองเช่นเดียวกัน!

ต่อจากนั้น หลังจากที่สุ่มครบเก้าครั้งไปแล้ว กลับมีแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งงั้นหรือ?!

"เชี่ยเอ๊ย?!" ลู่หมิงอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานเสียงต่ำ ดวงตาเบิกกว้าง "สาม... ทองสามอันรวด?! ในที่สุดระบบเฮงซวยนี่ก็มอบโชคให้สักครั้งแล้วงั้นหรือ?!"

เขารีบตรวจสอบผลเก็บเกี่ยว: