บทที่ 59 บ้าคลั่ง กู่ลั่วเซิงเผชิญหน้ากับความจริง

บทที่ 59 บ้าคลั่ง กู่ลั่วเซิงเผชิญหน้ากับความจริง

เหตุใดฉันถึงรู้สึกว่าเซิงเซิงดูใจดีนักล่ะ

กู่ลั่วเซิง: มันคือการแสดง

—กู่ลั่วเซิงแสดงเก่งจริง เห็นได้ชัดเลยว่ามันคือของปลอม!

จากนั้นในช่องคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยข้อความว่า

—ผู้หญิงคนนี้ช่างจอมปลอมนัก

—ไม่เอาน่า ยัยบ้านนอก ถ้าทำไม่ได้ขนาดนั้นก็อย่าพูดแบบนั้นเลย มันดูเฟคจริงๆ

—คุณเป็นถึงคุณหนูผู้สูงศักดิ์แล้ว จะเสแสร้งไปทำไม

หลังจากเห็นช่องคอมเมนต์ อารมณ์ที่แย่ของกู่ลั่วซีก็ดีขึ้นเล็กน้อย

"ทุกคนคะ โปรดหยุดพูดถึงพี่สาวของฉันเถอะค่ะ ฉันไม่ได้เสแสร้ง มันแค่... มันแค่..." กู่ลั่วซีติดอ่างอยู่นานโดยไม่เข้าประเด็นเสียที ดูเหมือนนางจะเริ่มวิตกกังวลอย่างหนัก

—ซีซี ไม่จำเป็นต้องปกป้องนางหรอก เราทุกคนเห็นกันหมดแล้ว

—ด้วยภาพลักษณ์ของนาง ฉันไม่รู้ทำไม แต่ฉันรู้สึกว่านางกำลังเสแสร้งอยู่ตลอดเวลา

กู่ลั่วเซิงกะพริบตาปริบๆ

นางรู้สึกว่าการแสดงของนางก็น่าเชื่อถือดีนี่นา แล้วทำไมทุกคนถึงคิดว่ามันเป็นของปลอมกันหมด

{โฮสต์ คุณไม่เหมาะกับการเล่นบทเด็กสาวไร้เดียงสาหรอก กู่ลั่วซีเป็นนางเอก และบทเด็กสาวไร้เดียงสานั่นมันเป็นสูตรสำเร็จสำหรับนางเอกต่างหาก คุณเป็นแค่ตัวประกอบ คุณควรจะเป็นตัวละครประเภทที่บ้าคลั่งและนำพาความฉิบหายมาให้ทุกคนต่างหาก}

{ท่านลืมไปแล้วหรือว่าในชาติที่แล้ว ท่านมักจะรับบทนำเสมอ คุณเคยเล่นบทตัวประกอบไร้เดียงสาที่ไหนกัน}

กู่ลั่วเซิงพยักหน้า

ในชั่วพริบตา นางก็เข้าใจขึ้นมาทันที

อย่างนี้นี่เอง

งั้นก็……

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมนางต้องเสแสร้งต่อไปด้วยเล่า

ความจริงเปิดเผยออกมาแล้ว...

ดี

กู่ลั่วเซิงเผยรอยยิ้มที่ยั่วยวนอย่างเหลือเชื่อออกมา "ในเมื่อทุกคนดูออกแล้ว งั้นฉันก็จะไม่เสแสร้งอีกต่อไป คำพูดพวกนั้นฉันพูดไปเพื่อเอาใจพวกคุณและทำให้พวกคุณชอบฉัน แต่ตอนนี้ฉันคิดได้แล้ว การต้องมาแสร้งทำเป็นเด็กสาวใสซื่อบริสุทธิ์มันเหนื่อยเกินไปและไม่สนุกเอาเสียเลย เป็นตัวของตัวเองดีกว่า ฉัน กู่ลั่วเซิง เป็นทายาทจากตระกูลที่มั่งคั่ง นับแต่นี้ไปฉันไม่เกรงกลัวทั้งสวรรค์และปฐพี หากฉันเห็นคอมเมนต์ด้านลบ ฉันจะโต้กลับทันที"

กู่ลั่วเซิงเชิดคางขึ้น ส่งรัศมีแห่งอำนาจออกมา

หลังจากพูดจบ นางก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ยอดเยี่ยม!

เป็นนางเอกน่ะดีกว่าเยอะ

ช่องคอมเมนต์เงียบไปสองวินาที

ทุกคนต่าง... ตกตะลึงไปชั่วขณะ

เกิดอะไรขึ้นกัน?

พวกเขายังคงรอให้กู่ลั่วเซิงแก้ตัว แต่ใครจะไปรู้... น้ำเสียงของนางกลับเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน และดูเหมือนว่า... เรื่องราวจะหลุดออกนอกลู่นอกทางไปเสียแล้ว

ครู่หนึ่งพวกเขาทุกคนต่างพูดไม่ออก

ดูเหมือนกู่ลั่วเซิงจะทำตัวคาดเดาไม่ได้เสียแล้ว

"ลูกสาว ดูช่องคอมเมนต์บ้างหรือยัง" เซี่ยจือยวินถาม

กู่ลั่วเซิงโบกมือ "ตอนนี้ฉันไม่ว่างค่ะ ฉันกำลังรีบกินแฮมเบอร์เกอร์ ของพวกนี้ถ้าทิ้งไว้นานจะไม่ค่อยอร่อย ฉันจะกินก่อน ขอบคุณนะคะแม่ แม่ควรกลับบ้านได้แล้วค่ะ ถึงเวลาที่แม่ต้องมาสก์หน้าแล้ว"

กู่ลั่วเซิงเล็งมานานแล้ว และตอนนี้เมื่อมีโอกาสได้กิน นางจึงรีบคว้าแฮมเบอร์เกอร์แล้วกลับไปที่ห้องรับรอง

กู่ลั่วซี:???

กู่ลั่วเซิงบ้าไปแล้วจริงๆ นางไม่รู้เลยว่าแฟนคลับของนางนั้นทรงพลังแค่ไหน เอาเถอะ... งั้นครั้งนี้ก็ทำให้กู่ลั่วเซิงดับไปตลอดกาลเลยแล้วกัน

กู่ลั่วซีเลิกคิ้วขึ้น แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยน "แม่คะ อย่าโทษพี่สาวเลย เดี๋ยวหนูจะไปคุยกับพี่เองค่ะ"

ขณะที่พูด กู่ลั่วซีก็เดินตามพวกเขาเข้าไปในกองถ่าย

...

"ให้ตายสิ กู่ลั่วเซิง เธอเป็นทายาทที่แท้จริงของตระกูลกู่จริงๆ ด้วย!" อันหนิงโยนไอแพดลงบนโต๊ะแล้วถามด้วยความตกใจ

กู่ลั่วเซิงกัดแฮมเบอร์เกอร์อย่างสบายใจ ในที่สุดก็ได้กินเสียที "จริงสิ ฉันลืมบอกเธอไปน่ะ"

อันหนิง:……

"เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนสนิทบ้างไหมเนี่ย" อันหนิงถามอย่างโกรธเคือง

"มีการ์ดใบหนึ่งในลิ้นชักที่สามจากด้านล่างของตู้ข้างหลังเธอ ในนั้นมีเงินสิบล้าน ใช้ซื้อของกินเถอะ" กู่ลั่วเซิงกล่าวอย่างใจกว้าง

ดวงตาของอันหนิงเป็นประกาย และนางก็ไม่สนใจเรื่องอื่นอีก "อะแฮ่ม ฉันรู้ว่าเธอต้องมีเหตุผลที่ปิดบังเรื่องนี้จากฉัน"

"ไม่มีเหตุผลอะไรหรอก ฉันแค่ลืมจริงๆ" กู่ลั่วเซิงกะพริบตาอย่างซื่อๆ "จริงสิ มีแหวนเพชรของออยเลอร์อยู่ในตู้ที่สองทางขวา เธอเอาไปใส่ด้วยนะ"

อันหนิง:!!!

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว หลังจากเรากินเสร็จแล้ว เธอหาเวลาไปโพสต์ในเว่ยป๋อว่าเธอเป็นทายาทที่แท้จริงของตระกูลกู่เถอะ เผื่อว่ามันจะกลายเป็นกระแส" อันหนิงถือแหวนเพชรไว้ข้างหนึ่งและบัตรสีดำไว้ในอีกข้างหนึ่ง

โอย! มันรู้สึกยังไงกันนะที่มีเพื่อนสนิทเป็นเศรษฐีนีโดยไม่บอกใคร

เธอคงมีโอกาสได้สัมผัสเรื่องแบบนี้แค่ครั้งเดียวในชีวิต

"ได้เลย" กู่ลั่วเซิงตอบรับอย่างน่ารัก

"ไปแล้วนะ" อันหนิงเปี่ยมไปด้วยความสุข นางวางแผนไว้แล้วว่าจะใช้เงินอย่างไรในวันนี้

กู่ลั่วเซิงเล่นโทรศัพท์ของนาง

นางใช้เวลาแก้ไขโพสต์ในเว่ยป๋อ

—ฉันคือกู่ลั่วเซิง กำลังปลดล็อกตัวตนใหม่ในฐานะทายาทของตระกูลกู่ ได้โปรดอย่าด่าฉันตอนที่คุณเข้ามาดูเลย ฉันเป็นคนโกรธง่ายนะ

กู่ลั่วเซิงเพิ่งโพสต์ไปได้ไม่ถึงสองนาที ช่องคอมเมนต์ก็มีข้อความเข้ามาแล้วกว่าพันรายการ

ต่อให้เธอจะเป็นลูกสาวที่แท้จริงของตระกูลกู่ แต่มันก็ปิดบังความจริงไม่ได้หรอกว่าเธอเป็นยัยบ้านนอก

กู่ลั่วเซิงตอบกลับ: แต่เธอก็ไม่ใช่คุณหนูที่ร่ำรวยอะไรนี่นา

—โย่ โย่ โย่ {แนบรูปภาพ: พูดไม่ออก}

กู่ลั่วเซิงตอบกลับ: เป็นอะไรไป? ปวดท้องหรือไง?

—คนโนเนมก็คือคนโนเนม การยอมรับว่าเป็นสมาชิกตระกูลกู่ตอนนี้จะมีแต่ทำให้ตระกูลกู่เสื่อมเสีย!

กู่ลั่วเซิงตอบกลับ: แล้วมันเกี่ยวกับเธอตรงไหนล่ะว่าฉันจะเสื่อมเสียหรือไม่ นายคนที่มีดวงตาเหมือนคางคกนั่นน่ะ เก็บเงินไปรักษาตาบ้างนะ

—ฉันรู้อยู่แล้วว่ากู่ลั่วเซิงจะโพสต์เว่ยป๋อ เลยซื้อวีไอพีมาเฝ้าดูตั้งแต่เมื่อคืน

กู่ลั่วเซิงตอบกลับ: ยินดีต้อนรับสู่เส้นทางแห่งการเผชิญหน้า

—ถ้าทิศตะวันออกมืดมิด ทิศตะวันตกก็ควรจะสว่าง แต่กู่ลั่วเซิงมืดมิดทั้งสองด้าน ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ยังเป็นแค่คนโนเนมเหมือนเดิม

กู่ลั่วเซิงตอบกลับ: ถ้าเส้นทางนี้ถูกปิด ก็ลองไปทางอื่นเถอะ แต่ดูเหมือนทางเดินของเธอจะถูกปิดด้วยอาการสมองฝ่อไปเสียแล้ว

กู่ลั่วเซิงหรี่ตาและโต้กลับทุกคอมเมนต์

เมื่อนางไม่ได้แสร้งทำเป็นใสซื่อไร้เดียงสา นางกลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

พวกเขาทุกคนมาที่นี่เพื่อวิจารณ์กู่ลั่วเซิง แต่ในขณะที่พวกเขากำลังวิจารณ์นาง... พวกเขากลับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล

ผู้หญิงคนนี้มีอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง

หัวข้อที่กำลังเป็นกระแส:

#คนบ้าบ้าคลั่ง#

#ฉันเถียงกับกู่ลั่วเซิงที่บ้าคลั่งไม่ได้#

#ช่องคอมเมนต์ของกู่ลั่วเซิง: พวกเขามาด้วยความไม่พอใจและจากไปพร้อมกับอาการติดอ่าง#

#เฮ้ ยัยพี่สาวคนบ้า ฉันคิดว่าฉันหลงรักเธอเข้าแล้ว ต้องทำยังไงดี? ทุกครั้งที่เราปะทะกันออนไลน์ ฉันรู้สึกตื่นเต้นแบบทุ่มสุดตัว ทำไมถึงเป็นแบบนั้นนะ? ฉันคิดว่าฉันชอบความรู้สึกนี้ มันเหมือนกับการมีชู้เลย#

#ทุกคน รีบไปด่าพี่สาวคนบ้าเร็ว มันรู้สึกดีจริงๆ#

กู่ลั่วเซิงขยับริมฝีปากเมื่อเห็นว่าตนเองกลับมาเป็นกระแสบนสื่อสังคมออนไลน์อีกครั้ง

ว้าว นางติดอันดับหนึ่งในหกของหัวข้อที่กำลังเป็นกระแสเลยหรือ?

บ้าไปแล้วหรือเปล่า...?

กู่ลั่วเซิงไม่เคยคิดมาก่อนว่านางจะโด่งดังเพราะเรื่องนี้

ก่อนที่นางจะทันได้ตรวจสอบอย่างละเอียด ผู้กำกับก็เรียกนางเข้าไป

"คุณกู่ลั่วเซิง รีบไปเตรียมตัวเร็ว รายการกำลังจะเริ่มแล้ว ครั้งนี้เราไม่มีบท ให้ด้นสดได้เลย โอเคไหม?" ผู้กำกับก็เห็นกระแสในโซเชียลและคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดี

กู่ลั่วเซิงวางแฮมเบอร์เกอร์ลงอย่างไม่เต็มใจ

เอาเถอะ... การทำเงินคือสิ่งสำคัญที่สุด

นางต้องเก็บเงินออมอันน้อยนิดเพื่อซื้ออาหารแมวให้เจ้าลูกคนโต หาคู่ให้เจ้าลูกคนรอง และดูแลเจ้าลูกคนเล็กอย่างเจ้างูน้อยให้มีชีวิตที่ดี

เมื่อมีครอบครัวต้องดูแล การจะใช้ชีวิตโดยไม่ทำงานหนักนั้นช่างยากเย็นเหลือเกิน

กู่ลั่วเซิงเปลี่ยนชุดให้ดูเป็นกันเองมากขึ้นแล้วเดินขึ้นเวทีทันที

การถ่ายทำเริ่มขึ้นแล้ว และกู่ลั่วซีกับเสิ่นเจ๋อกำลังแนะนำเรื่องราวความรักของพวกเขา

กู่ลั่วเซิงมาถึงพอดี

กู่ลั่วซีเผยรอยยิ้มแล้วพูดว่า "เซิงเซิง ทำไมถึงมาสายล่ะจ๊ะ?"

กู่ลั่วเซิง:???

มันสายตรงไหนกัน?

แต่ผู้กำกับเป็นคนบอกนางเองว่าเวลานี้แหละ

นางเหลียวไปมองผู้กำกับเบื้องหลัง ขำในลำคอ และเข้าใจทุกอย่างในทันที

ผู้กำกับคนนี้ร่วมมือกับกู่ลั่วซี!

ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น นางก็จะไม่ปิดบังอะไรอีกและจะแฉเรื่องราวฉาวๆ ให้หมดเปลือกเลย!