บทที่ 7: ดินแดนแสนอ่อนโยนคือสุสานวีรบุรุษ บุกเดี่…

บทที่ 7: ดินแดนแสนอ่อนโยนคือสุสานวีรบุรุษ บุกเดี่ยวไปพบหน้า

ไอ้หน้าบากชักมีดพับทื่อๆ ออกมาแล้วพุ่งตัวเข้าใส่

ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของหลินเฟิง เขากระโดดเตะกระเด็นมีดพับหลุดจากมือของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

ก่อนที่หน้าบากจะทันตั้งตัว ข้อมือขวาของมันก็ถูกหลินเฟิงคว้าเอาไว้แน่นแล้ว

เขาปล่อยหมัดออกไป พุ่งเป้าไปที่ซี่โครงซ้ายของอีกฝ่ายอย่างจัง

"โอ๊ย!"

หน้าบากแหกปากร้องลั่น ร่างกระเด็นถอยหลังไปกระแทกพื้นอย่างแรง

"แก... อย่าเข้ามานะ"

หัวทอง A กลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ กำกระบองพลาสติกในมือแน่นพลางพูดตะกุกตะกัก "แก... อย่าเข้ามานะ"

หลินเฟิงเดินเข้าไปหา แย่งกระบองมาแล้วโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี

"ใช้กระบองปลอมแล้วยังริอ่านทำตัวเป็นอันธพาล ไม่ละอายใจบ้างหรือไง?"

"ล-ล-ลูกพี่ เรื่องทั้งหมดไอ้หน้าบากมันเป็นคนคิด ไม่เกี่ยวอะไรกับผมเลย ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ อย่า... อย่าตีผมเลยนะ"

"ไสหัวไป..."

หัวทอง A ราวกับได้รับคำสั่งอภัยโทษ มันรีบวิ่งแจ้นหนีไปทันที

จังหวะนั้น หัวทอง B ก็กลัวจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เป้ากางเกงเปียกชุ่ม

หลินเฟิงปรายตามองมันพลางแสยะยิ้ม "อายุแค่นี้ไม่รู้จักเรียนหนังสือให้ดีๆ อยู่โรงเรียนอะไรล่ะ? พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับครูประจำชั้นของแกหน่อย"

"ลูกพี่ อย่าทำแบบนั้นเลย! ถ้าผมโดนตัดคะแนนความประพฤติ พ่อเอาผมตายแน่ มันเป็นคนต้นคิด มันคนเดียวเลย"

หัวทอง B นั่งแปะอยู่บนพื้น พูดไปตัวสั่นไป หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

"นี่ ลูกพี่หน้าบาก ยังอยากได้เงินอยู่อีกไหม? หรือจะให้ฉันเป็นคนเอาไปประเคนให้ดีล่ะ?"

หลินเฟิงนั่งยองๆ ตรงหน้าไอ้หน้าบากพลางเอ่ยเย้ยหยัน

"ง-เงิน... ฉันไม่เอาแล้ว"

"ไม่เอาแล้วเหรอ? แล้วทำไมยังไม่ไสหัวไปอีกล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง มันก็ไม่กล้ารอช้า เอามือกุมหน้าอก ตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งหนีหัวซุกหัวซุน

หัวทอง B เห็นว่าหลินเฟิงไม่ได้ลงไม้ลงมือกับตน ก็ไม่กล้าอยู่ต่อ รีบวิ่งตามหน้าบากหายวับไปในพริบตา

【การเสริมความแข็งแกร่งทางร่างกายกระตุ้นปฏิกิริยาลูกโซ่: ความเร็วในการตอบสนอง +8%, ปรับสมดุลการหลั่งอะดรีนาลีน, พลังระเบิดกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในยามคับขัน】

พระเจ้าช่วย แค่ต่อสู้ก็ช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายได้ด้วยเหรอเนี่ย?

"หลินเฟิง ขอบใจนายมากนะ"

จู่ๆ หลินเฟิงก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาโอบกอดที่เอวของเขา ทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งเฮือก

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ หลินเฟิงก็ตื่นตระหนก

นี่มันพัฒนาเร็วเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

เขาเคยดูหนังแอ็กชันของญี่ปุ่นมาก็ตั้งเยอะจนคิดว่าตัวเองเป็นทหารผ่านศึกเจนสนาม แต่ตอนนี้กลับรู้สึกประหม่าขึ้นมานิดๆ

【ค่าความประทับใจของหลิวเสวี่ยชิง: 80%...?】

【การกระทำปัจจุบัน: ขยับตัวโดยจิตใต้สำนึก การได้กอดคุณช่วยเพิ่มความรู้สึกปลอดภัยให้เธอได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด】

【อารมณ์ที่ซ่อนอยู่: ดีใจ ประหม่า ตื่นเต้น ความรู้สึกซับซ้อนปะปนกันไป】

【คำใบ้: คุณสามารถตอบสนองได้ตามต้องการ โดยไม่ต้องเผชิญกับสถานการณ์น่าอึดอัดจากการถูกปฏิเสธ】

...ระบบบ้าๆ นี่กำลังล่อลวงให้เขาก่ออาชญากรรมชัดๆ

ทว่าหลินเฟิงก็ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นพวกที่เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน

เขาวางมือทาบทับลงบนมือของหลิวเสวี่ยชิง สัมผัสได้ชัดเจนว่าร่างกายของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย

หลินเฟิงหันกลับไป โอบเอวบางของเธออย่างเป็นธรรมชาติ แล้วยิ้ม "จะเกรงใจไปทำไมครับ? คนกันเองทั้งนั้นก็ต้องช่วยเหลือกันสิ"

【ค่าความประทับใจของหลิวเสวี่ยชิง +5% (เนื่องจากความใกล้ชิดของทั้งสอง ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาทางเคมีอย่างรุนแรง)】

【อารมณ์ที่ซ่อนอยู่: ขัดเขิน คาดหวัง】

หลินเฟิงสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอ กลิ่นหอมจางๆ จากเรือนร่างลอยมากระทบจมูก ทำเอาฮอร์โมนในร่างกายพุ่งพล่านไม่หยุด

ฉันเป็นแค่ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ที่กำลังคึกคะนองนะเว้ย

ก่อนที่หลินเฟิงจะทันได้ตั้งสติ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างจนหัวใจกระตุกวูบ

【ค่าความประทับใจของหลิวเสวี่ยชิง +5% (การแสดงท่าทีใกล้ชิดช่วยเพิ่มค่าความประทับใจเป็น 90%)】

【อารมณ์ที่ซ่อนอยู่: มีความสุข】

【สถานะ: ปีติ สุขสม】

【คำใบ้: เมื่อค่าความประทับใจถึง 100% จะเกิดเหตุการณ์ที่เหนือความคาดหมายแต่สมเหตุสมผลขึ้น】

เดี๋ยวก่อน...

หลินเฟิงได้สติกลับมาในทันที

ถึงแม้เขาอยากจะสานต่อให้ไกลกว่านี้ แต่เวลานี้ยังไม่สุกงอมพอ

เขาไม่ได้รู้จักหลิวเสวี่ยชิงดีพอ ถ้าเกิดตกลงปลงใจคบกันแล้วเธอมาตามติดเขายี่สิบสี่ชั่วโมงล่ะ? แบบนั้นจะไม่กลายเป็นภาระเพิ่มหรอกหรือ ซึ่งมันต้องส่งผลเสียต่อแผนการหาเงินในอนาคตของเขาแน่ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่มันข้างนอกนะ ถ้ามีคนมาเห็นเข้าคงยุ่งยากน่าดู

"น้าหลิว เรามาคุยเรื่องที่คุณไปติดหนี้พวกมันได้ยังไงกันดีกว่า"

"เอ๊ะ... อ้อ... อืม..."

หลิวเสวี่ยชิงสะดุ้ง ได้สติกลับมาทันที ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำราวกับลูกแอปเปิล

บ้าจริง เมื่อกี้เธอเกือบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว

เธอควบคุมตัวเองได้แย่ขนาดนี้ น่าอายชะมัด

"อะแฮ่ม แล้วคุณไปติดหนี้พวกอันธพาลได้ยังไงครับ?"

สีหน้าของหลินเฟิงเปลี่ยนเป็นจริงจัง ทำลายบรรยากาศคลุมเครือเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น

หลิวเสวี่ยชิงสูดจมูก น้ำตาคลอเบ้า แล้วเริ่มเล่าถึงต้นสายปลายเหตุและเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น

"สรุปก็คือ เสี่ยวหลี่เพื่อนสนิทของคุณหลอกให้คุณลงทุน 20,000 หยวน แถมยังยุให้คุณไปกู้เงินนอกระบบจากลูกพี่หวังอีก 5,000 หยวน แล้วสุดท้ายเธอก็เชิดเงินหนีไปเองงั้นเหรอ?"

"ใช่ ดูสิ นี่ประวัติแชตของฉันกับเธอ"

เธอยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้หลินเฟิงดู ซึ่งมันเป็นหน้าต่างแชตที่ถูกบล็อกไปแล้ว

หลินเฟิงเลื่อนดูหน้าจอ ก็พอจะเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ

หลิวเสวี่ยชิงตกเป็นเหยื่อของการหลอกลวงแบบเชือดหมู ลูกพี่หวังกับเสี่ยวหลี่น่าจะรวมหัวกัน

เงิน 20,000 หยวนนั่นก็เป็นแค่กลโกงแชร์ลูกโซ่ ที่ลูกพี่หวังเอาเงินจาก 'เหยื่อหน้าโง่' รายใหม่ไปจ่ายโปะให้คนที่ลงทุนก่อนหน้า

แล้วหลิวเสวี่ยชิงก็ดันกลายเป็น 'เหยื่อหน้าโง่' รายสุดท้าย ที่นอกจากจะสูญเงินไปจนหมดตัวแล้ว ยังต้องมาเป็นหนี้นอกระบบอีก 5,000 หยวน

"เฮ้อ ผู้หญิงเราไม่ควรจะมีหน้าอกใหญ่เกินไปจริงๆ"

สายตาของหลินเฟิงกวาดมองสัญญากู้ยืมเงินในมือหลิวเสวี่ยชิง แล้วข้อความบรรทัดหนึ่งก็เด้งขึ้นมา

【ลูกพี่หวัง: ชื่อจริง หวังเต๋อฟา เลี้ยงชีพด้วยการปล่อยเงินกู้นอกระบบและต้มตุ๋นแบบเชือดหมู รวบรวมกลุ่มคนว่างงานมาเพื่อพุ่งเป้าไปที่คนธรรมดาโดยเฉพาะ กบดานอยู่ในร้านไพ่นกกระจอกที่อยู่ห่างออกไป 3 กิโลเมตร】

【ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 1: ปากเก่งแต่ขี้ขลาดตาขาว รังแกคนอ่อนแอแต่กลัวคนแข็งแกร่ง ถนัดเรื่องการขูดรีดผู้หญิง คนแก่ และคนที่ไม่มีเส้นสายซึ่งเกรงกลัวปัญหา】

【ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 2: ลูกน้องว่างงานส่วนใหญ่ของมันแทบจะไม่มีกินแถมยังขี้ขลาดเหมือนหนู ไม่คู่ควรจะเรียกว่าเป็นอันธพาลปลายแถวด้วยซ้ำ】

【ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 3: ขี้ขลาดสุดขีด หากคุณแสดงความแข็งแกร่งและอ้างข้อกฎหมายเข้าข่ม จะสามารถข่มขวัญอีกฝ่ายได้ 100% ไม่เพียงแต่ไม่ต้องใช้หนี้ แต่ยังสามารถรีดไถเงินกลับมาได้อีกก้อนหนึ่งด้วย】

【คำใบ้ลับ: ลงมือให้เด็ดขาด ไม่ต้องกังวลเรื่องผลที่จะตามมา】

พระเจ้าช่วย พวกนี้มันกระจอกขนาดนี้ แล้วยังริอ่านจะออกมาทำตัวเป็นอันธพาลอีกเนี่ยนะ?

ข้อมูลพวกนี้ทำเอาหลินเฟิงแทบจะหลุดขำออกมา

แต่พอคิดถึงพฤติกรรมขี้ขลาดตาขาวของไอ้หน้าบากกับพรรคพวกอีกสองคนเมื่อกี้แล้ว มันก็ไม่แปลกเท่าไหร่หรอก

ถ้าคนแบบนั้นยังเสแสร้งเป็นอันธพาลได้ แล้ว 'ลูกพี่ใหญ่' ของพวกมันจะมีน้ำยาอะไรล่ะ?

"น้าหลิว คุณกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวรอฟังข่าวจากผมนะ"

"เอ๊ะ? แล้วนายจะไปทำอะไรล่ะ?"

"ไปคุยกับลูกพี่หวังสักหน่อยน่ะ"

"ไม่ได้นะ เขาเป็นพวกนักเลง!"

หลิวเสวี่ยชิงตกใจ แต่หลินเฟิงก็พูดแทรกขึ้นมา "กลับไปรอฟังข่าวเถอะครับ ไม่ต้องห่วง จะไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นแน่นอน"

【ค่าความประทับใจของหลิวเสวี่ยชิง +2% (ความหนักแน่นของคุณมอบความรู้สึกปลอดภัยให้เธออย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพิ่มค่าความประทับใจเป็น 92%)】

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังควบคุมไม่อยู่แน่ นี่ฉันกำลังจะได้เลื่อนขั้นจากเด็กหนุ่มกลายเป็นลูกผู้ชายเต็มตัวแล้วใช่มั้ยเนี่ย?