บทที่ 21: พวกโจรสลัด แกมันสมควรตายจริงๆ

"สู้กับพวกมันให้ตายกันไปข้าง!" ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่เหลือทนคว้าไม้และอาวุธเท่าที่หาได้พุ่งเข้าใส่พวกโจรสลัด

"ฮ่าฮ่า ไอ้พวกมดปลวกอวดดี!" บากี้ดีด "บากี้บอลล์" สองลูกเล็กๆ ออกมาจากใต้เท้า

"ตู้ม!"

การระเบิดเป็นดั่งสัญญาณให้เหล่าโจรสลัดบากี้เริ่มการปล้นสะดมอย่างเต็มรูปแบบ

"ฮ่าฮ่า!" "ช่วยด้วย!"

เสียงร้องคร่ำครวญและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วหมู่บ้าน บ้านเรือนที่ถูกเผาไหม้ส่งเปลวไฟลุกโชน นี่คือความเสียหายที่โจรสลัดเพียงไม่กี่สิบคนสามารถทำลายหมู่บ้านที่มีคนสองร้อยคนได้อย่างราบคาบ พวกโจรสลัดไม่เคยสนว่าใครจะเป็นอย่างไร พวกมันต้องการเพียงความสุขส่วนตัว ใครขวางทางก็แค่ฆ่าทิ้ง!

...

เมื่อโรเจอร์มาถึงออเร้นจ์ทาวน์และสอบถามพิกัดจนรู้ว่าพวกบากี้อยู่ที่ไหน เขาก็พุ่งตัวออกไปเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ด้วยวิชา 'โซล' อย่างไม่หยุดพัก

"เร็วเข้า!" ไคลน์และไอน์เร่งฝีเท้าตามมาติดๆ แม้จะเหนื่อยหอบจากการใช้รูปแบบวิชาทั้งหกเกินขีดจำกัด แต่พวกเขาก็ฝืนกัดฟันวิ่งต่อ เพราะทุกก้าวที่ล่าช้าหมายถึงชีวิตชาวบ้านที่ต้องสูญเสียไป

ที่หมู่บ้านโรเซีย โรเจอร์เห็นโจรสลัดร่างสูงผอมกำลังรังแกผู้หญิงคนหนึ่ง

"ฉัวะ!"

เพียงพริบตาเดียว ดาบของโรเจอร์ก็วาดผ่าน คอของโจรสลัดร่างผอมขาดกระเด็นทันที ก่อนจะล้มลงไปสิ้นใจ โรเจอร์ไม่รอช้า พุ่งตัวลึกเข้าไปในหมู่บ้านราวกับสัตว์ป่าหิวโหย

...

ที่ศูนย์กลางหมู่บ้าน บากี้กำลังจิบไวน์ส้มอย่างสำราญใจโดยไม่สนว่าจะมีคนตายอยู่รอบๆ "พวกแกไปปล้นต่อเลย เดี๋ยวเราจะจัดงานเลี้ยงกัน!" บากี้สั่ง

"ตายซะ ยายแก่!" โจรสลัดคนหนึ่งกำลังจะง้างดาบฟันหญิงชราที่กราบกรานขอชีวิตอยู่เบื้องหน้า

"ปัง!"

ทันใดนั้น หินก้อนใหญ่พุ่งเข้ากระแทกร่างของโจรสลัดคนนั้นจนหัวระเบิดเละราวกับแตงโมสุก

"ใครน่ะ!" บากี้สะดุ้งสุดตัว

"ฉันเอง มีปัญหาหรือไง?" โรเจอร์ลากดาบเปื้อนเลือดเดินเข้ามา มืออีกข้างลากร่างโจรสลัดที่ถูกฟันขาดครึ่งมาด้วย

"ทหารเรือ!" บากี้เห็นชุดเครื่องแบบก็หน้าถอดสี "หนีเร็ว!" บากี้ตัดสินใจจะหลบหนีทันที แต่พอเห็นว่าโรเจอร์มาเพียงคนเดียว เขาก็เริ่มเปลี่ยนใจ

"คนเดียวงั้นเหรอ? เฮ้ย! พวกแก รุมจัดการมันซะ!" บากี้สั่งลูกน้องกว่าห้าสิบคนที่เหลือ

"เชิญเลย เข้ามาให้หมด" โรเจอร์หรี่ตามอง

"กัปตันครับ แย่แล้ว! พวกทหารเรือมากันเพียบเลย! พวกเราตายกันหมดแล้ว!" โจรสลัดแขนขาดคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นมาร้องบอก ก่อนจะถูกดาบยาวพุ่งทะลุอกล้มลงตรงหน้าบากี้

"ไม่! สู้ไม่ได้แล้ว!" บากี้เริ่มสติแตก เขาไม่มีทางสู้กับทหารเรือกองทัพใหญ่ได้ "ถอยไป! อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นข้าจะฆ่ายายแก่นี่!"

บากี้แยกชิ้นส่วนมือขวาออกไปคว้าคอหญิงชราบนพื้นไว้เป็นตัวประกันทันที!