บทที่ 6: โรเจอร์จากโลก "ไอ้หนุ่มหมัดเมา"

ภายในพื้นที่แห่งจิตสำนึก

เมื่อโรเจอร์โลกวันพีซสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง เขาก็รู้ทันทีว่ามีคนใหม่มาถึงแล้ว

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากที่เขาเข้ามาในพื้นที่นั้น เขาก็เห็นโรเจอร์โลกโจโจ้กำลังนั่งคุยอยู่กับสมาชิกคนใหม่

"มาแล้วเหรอ คนนี้ฝีมือไม่เลวเลยนะ" โรเจอร์โลกโจโจ้โบกมือทักทายโรเจอร์โลกวันพีซ

ทั้งสามคนจับมือกัน ทันใดนั้นวิชาการต่อสู้ที่โรเจอร์โลกวันพีซได้พัฒนาขึ้นในระหว่างที่อยู่บนเรือโจรสลัดก็ถูกส่งต่อถึงอีกสองคนที่เหลือทันที

"โห นายพัฒนาเร็วจริงๆ" โรเจอร์โลกโจโจ้เอ่ยปากชม

นี่เพิ่งผ่านไปเพียงครึ่งเดือนนับจากที่พวกเขาเจอกันครั้งล่าสุด แต่โรเจอร์โลกวันพีซกลับก้าวกระโดดไปไกลมาก

"ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป บางทีฉันอาจจะไม่ต้องคอยตามจอร์โน่ โจวานน่า และช็อปเปอร์เพื่อไปยึดครองมาเฟียแล้วมั้ง" โรเจอร์โลกโจโจ้ล้อเล่น

สถานะของโรเจอร์ในตอนนี้คือเพื่อนร่วมชั้นของจอร์โน่ โจวานน่า ซึ่งปกติเป็นคนเก็บตัว แต่ก็เริ่มชินกับการที่มีเพื่อนแบบนี้แล้ว

"ตามไทม์ไลน์ของนาย หลังจากนายช่วยให้จอร์โน่ โจวานน่า ขึ้นเป็นหัวหน้ามาเฟียอิตาลีได้เร็วขึ้น นายก็ยังสามารถบินไปญี่ปุ่นเพื่อจัดการไอ้โรคจิตที่ชอบสะสมมือพวกนั้นได้เลย" โรเจอร์โลกวันพีซกล่าว

"แถมยังจัดการไอ้นักบวชบ้าที่อยากจะไปสวรรค์นั่นได้ก่อนเวลาอีกสักสองสามปีด้วยนะ" อีกคนเสริม

เขาคือโรเจอร์จากโลก "ไอ้หนุ่มหมัดเมา"

สถานะของเขาเรียบง่าย: เขาเกิดเป็นคนธรรมดาในโลกที่เต็มไปด้วยผู้มีพลังพิเศษ

เขาเป็นประเภทที่ไม่ได้ลงทะเบียนกับทางภาครัฐ และตอนนี้กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ซึ่งเหลือเวลาอีกเพียงสองถึงสามสัปดาห์ก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย

"โลกของนายมันดีจริงๆ เป็นสังคมยุคใหม่แถมยังอยู่ในประเทศด้วย" โรเจอร์โลกวันพีซพูดด้วยความอิจฉา

"โชคดีจริงๆ ที่ได้เจอพวกนาย ไม่อย่างนั้นฉันคงคิดว่าตัวเองเป็นแค่คนทะลุมิติธรรมดาๆ ไปแล้ว" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมากล่าว

"พอได้แชร์ความสามารถกันแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนไร้เทียมทานเลย!" เขาเท้าสะเอวอย่างภูมิใจ

"ไอ้คนล่าสุดที่พูดคำว่าไร้เทียมทานน่ะ โดนแสงอาทิตย์เผาตายไปแล้วนะ" โรเจอร์โลกโจโจ้นึกถึงดิโอ

"ก็นะ ตอนนี้ฉันยังให้ความสามารถพิเศษอะไรกับพวกนายไม่ได้ จนกว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จนั่นแหละ" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาบอก

"นั่นเป็นเรื่องใหญ่สำหรับนาย แต่หลังสอบเสร็จ นายค่อยเริ่มเข้าไปพัวพันกับโลกของผู้มีพลังพิเศษก็ยังไม่สาย" โรเจอร์โลกวันพีซเตือน

"แล้วหลังจากนั้นฉันควรทำยังไงต่อ?" เขาถาม

เดิมทีเขาคิดว่าคงเป็นแค่การทะลุมิติธรรมดาที่ไม่มีระบบหรือผู้อาวุโสคอยช่วย แต่ตอนนี้เขามีตัวตนจากโลกอื่นและแชร์ทักษะกันได้ เขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป

ไม่แกล้งทำเป็นอ่อนแอแล้ว! ผมนี่แหละคืออัจฉริยะ!

"ลุยเดี่ยวไปเลย" โรเจอร์โลกวันพีซให้ความเห็น

"พอกำลังภายในและพลัง Healing Angel ถูกส่งต่อไปถึงนาย คนธรรมดาในโลกนั้นก็คงรับมือนายไม่ได้แล้ว"

"นายต้องไปเข้าร่วมงานชุมนุมประลองยุทธ์ 'ลั่วเทียนต้าเฉียว' เพื่อทำความรู้จักคนอื่นในโลกนั้น"

"บางทีนายอาจจะชนะเลิศได้ครองตราประทับเชื่อมฟ้า ส่วนเรื่องจะเป็นปรมาจารย์หรืออะไรนั่น ลืมไปได้เลย" โรเจอร์โลกวันพีซกล่าว

"ฉันว่าแบบนั้นก็ดีนะ ถึงจะลุยเดี่ยวแต่ก็ควรผูกมิตรกับทางบริษัทและเขาหลงหู่ไว้ด้วย ส่วนแปดวิชาสำนักลับ ถ้าเรียนได้ก็เรียนเถอะ" โรเจอร์โลกโจโจ้เสริม เพราะการไม่คว้าโอกาสไว้ถือเป็นเรื่องโง่เขลา

อย่างน้อยในโลกไอ้หนุ่มหมัดเมา ตราบใดที่โรเจอร์ไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามเกินไป อันตรายก็น้อยมาก

ส่วนตัวเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฝืนตัวเองต่อไป เพราะดูเหมือนร่างแสตนด์ของเขาจะอ่อนแอเกินไป ทางเดียวที่จะก้าวหน้าคือวิวัฒนาการและต้องต่อสู้ให้หนักขึ้น

"ตกลงตามนี้ คนเก่งสามคนรวมตัวกันย่อมดีกว่าจูกัดเหลียงคนเดียว" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาตกลง หลังจากแลกเปลี่ยนกัน เขาก็เริ่มเห็นภาพอนาคตที่ชัดเจนขึ้น

อันดับแรกคือสอบเข้ามหาวิทยาลัย แล้วใช้พรสวรรค์ที่แชร์มาจากคนอื่นเพื่อไปประลองลั่วเทียนต้าเฉียว เพื่อทำความรู้จักและเรียนรู้วิชาจากคนอื่นๆ ไปในตัว

"รู้สึกสมองโล่งขึ้นเยอะเลย" เขาค้นพบว่าความจำของเขาพัฒนาขึ้นผิดหูผิดตา

ความทรงจำของหลายคนมารวมกัน สิ่งที่เคยต้องใช้เวลาครึ่งวันในการท่องจำ ตอนนี้ใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวก็ขึ้นใจแล้ว

"สถานะของนายดีนะ มีครอบครัวด้วย ส่วนพวกเราสองคนเป็นเด็กกำพร้า" โรเจอร์โลกวันพีซหัวเราะเบาๆ

"ไม่รู้ว่าโรเจอร์คนต่อไปจะมาจากไหนนะ เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาแล้วสิ" เขาพูดด้วยความคาดหวัง

"อย่ามัวแต่คิดจะเกาะคนอื่นกินสิ! สอบเสร็จแล้วรีบไปฝึกลมปราณซะ โลกนั้นน่ะพวกที่ฝึกลมปราณถึงระดับสุดยอดกันแล้ว" โรเจอร์โลกโจโจ้ตบไหล่เพื่อน

"งั้นไว้เจอกันใหม่นะ" โรเจอร์โลกวันพีซลุกขึ้นยืน

"ไว้เจอกัน" "ไว้เจอกัน"

...

โลก Golden Wind

"จอร์โน่ โจวานน่า ไปกินไอศกรีมกันเถอะ!"

โรเจอร์ลากจอร์โน่ที่ทำหน้าไม่ค่อยเต็มใจไปทางร้านไอศกรีม

"บอสครับ ไอศกรีมสองที่ เพิ่มสามสกู๊ปนะ"

โรเจอร์จ่ายเงินแล้วส่งไอศกรีมให้จอร์โน่

"นายใช้ความสามารถพิเศษหาเงินอีกแล้วเหรอ?"

ในโลกโจโจ้มีคำกล่าวว่าผู้ใช้แสตนด์มักจะดึงดูดกันเอง ซึ่งก็เป็นแบบนั้นกับจอร์โน่และโรเจอร์

ร่างที่โรเจอร์มาเกิดคือเพื่อนร่วมชั้นของจอร์โน่ ซึ่งตอนนั้นจอร์โน่ยังไม่ได้ออกจากโรงเรียน แต่ก็ใกล้เต็มทีแล้ว แม่ที่ไม่ค่อยสนใจเขาก็ไม่ได้ทิ้งเงินไว้ให้เท่าไหร่ นานๆ ทีถึงจะให้มาบ้าง

"เฮ้ย มีของดีก็ต้องใช้สิ ไม่หาเงินตอนนี้จะทำตอนไหน" โรเจอร์ตอบหน้าตาย

ยังไงคนธรรมดาก็มองไม่เห็นแสตนด์ของเขาอยู่แล้ว และแสตนด์ของเขาก็เป็นแค่ไข่ ต่อให้ผู้ใช้แสตนด์คนอื่นเห็น ก็คงคิดว่าเป็นแค่ไข่ธรรมดา

"อีกอย่าง คนที่ฉันรักษาส่วนใหญ่ก็เป็นคนแก่กับคนยากจนที่ไม่มีเงินรักษาหรอก"

"นายล่ะ ความสามารถนั่นเป็นไงบ้าง?" โรเจอร์ถาม

"ฉันเหรอ? คงไม่ค่อยมีประโยชน์เหมือนของนายหรอก" จอร์โน่เคยลองแอบใช้ดูแล้ว พลังของเขาสามารถเปลี่ยนสิ่งของให้เป็นสัตว์หรือพืชได้ ซึ่งเมื่อเทียบกับ Healing Angel ของโรเจอร์แล้ว มันก็สู้ไม่ได้เลย

"ลองมองอีกมุมสิ โลกสีเขียวในอนาคตอาจต้องพึ่งพานายนะ" โรเจอร์ตบไหล่จอร์โน่แล้วลากเขาไปที่จัตุรัสเพื่อดูนกพิราบ และถือโอกาสหาเหยื่อแถวนั้นหาเงินไปด้วย

จอร์โน่ไม่ปฏิเสธ การมาของโรเจอร์ทำให้ชีวิตที่มืดมนของเขามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง แสงสว่างก่อนหน้านี้คือมาเฟียคนหนึ่งที่ได้ปลูกเมล็ดพันธุ์ไว้ในใจเขาว่า 'ฉันคือชายที่จะกลายเป็นหัวหน้ามาเฟีย'

โรเจอร์รู้ความคิดนั้นดีและไม่คิดจะขัดขวาง ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ด้วยสติปัญญาของจอร์โน่ การจะก้าวไปถึงจุดนั้นคงไม่ใช่เรื่องยาก

เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าจิตวิญญาณสีทองของจอร์โน่จะเบี่ยงเบนไปเพราะเขาหรือไม่

ช่างเถอะ ถ้าเลวร้ายที่สุด เขาก็แค่เป็นนักวางแผนให้จอร์โน่ โจวานน่า ก็เท่านั้นเอง