ตอนที่ 17 : รางวัลสายดาร์กใหม่, เศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือ และความปั่นป่วนในแม่น้ำแห่งกาลเวลา

ตอนที่ 17 : รางวัลสายดาร์กใหม่, เศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือ และความปั่นป่วนในแม่น้ำแห่งกาลเวลา

【ตรวจพบโฮสต์ ประสบความสำเร็จในการแย่งชิงธาราน้ำแข็งอัคคีสองขั้วจากตู๋กูโป๋】

【เมื่อเทียบกับบุคลิกเดิมของโฮสต์แล้ว พฤติกรรมนี้ตรงตามมาตรฐานของการเข้าสู่สายดาร์ก】

【ระบบกำลังสุ่มรางวัล...】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับรางวัลดังต่อไปนี้ : สมุดภาพสมุนไพรอมตะ, ทักษะวิญญาณต้นตำรับ 'เคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณ', เศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือ และวิญญาณยุทธ์ระดับเทพแบบกำหนดเอง x1!】

หลังจากที่ตู๋กูโป๋แสดงความจำนน

เสียงเย็นชาของระบบสายดาร์กก็ดังก้องขึ้นในหัวของเชียนเต้าหลิวอีกครั้ง

ชั่วพริบตา เชียนเต้าหลิวสัมผัสได้ถึงกระแสข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขาอย่างกะทันหัน

ข้อมูลเหล่านี้รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับสมุนไพรอมตะและยาสมุนไพรวิญญาณระดับสูงสุดทั้งหมดที่อาจปรากฏขึ้นบนทวีปโต้วหลัว สมุนไพรหายากและสมุนไพรแปลกประหลาดต่างๆ ตลอดจนวิธีการฝึกฝนทักษะวิญญาณต้นตำรับ 'เคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณ'

ในขณะเดียวกัน ภายในแม่น้ำแห่งกาลเวลาที่เชียนเต้าหลิวไม่อาจสัมผัสได้

พลังอำนาจของระบบสายดาร์กได้ข้ามผ่านกาลเวลาโดยตรง เพื่อช่วงชิงเศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือ ซึ่งเดิมทีจะจุติลงมาบนทวีปโต้วหลัวในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าอย่างบีบบังคับ และมอบมันเข้าไปในร่างของเชียนเต้าหลิว

ทันใดนั้น เชียนเต้าหลิวก็ได้ยินเสียงอันทรงอำนาจและแหบพร่าดังก้องขึ้นในหัว

"มือถือกุมสุริยันจันทรา เด็ดดารา บนโลกหล้าไร้ผู้ใดเทียมทาน!"

"ข้าไม่คาดคิดเลยว่า ชายชราผู้นี้จะยังมีเศษเสี้ยววิญญาณหลงเหลือให้รอดชีวิตอยู่ได้!"

หลังจากเสียงอันทรงอำนาจและแหบพร่านี้ดังก้องขึ้น

เชียนเต้าหลิวก็สัมผัสได้ทันทีถึงกระแสสีเทาที่ปรากฏขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา ซึ่งควบแน่นกลายเป็นลูกปัดสีเทาและสงบนิ่งไป

"ระบบ! ทำไมเจ้าถึงเอาเศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือมาใส่ไว้ในทะเลแห่งจิตสำนึกของข้าล่ะ?"

เดิมทีเชียนเต้าหลิวค่อนข้างพอใจกับสมุดภาพสมุนไพรอมตะและเคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณที่ได้รับเป็นรางวัลจากระบบ

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าระบบจะนำเศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือมาใส่ไว้ในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา ซึ่งทำให้สีหน้าของเชียนเต้าหลิวดูไม่ค่อยดีนัก

เพราะทะเลแห่งจิตสำนึกคือหนึ่งในส่วนที่เปราะบางที่สุดของร่างกายมนุษย์

แม้เขาจะรู้ว่าอีไลเค่อซือจัดอยู่ในหมวดหมู่ของ 'คุณปู่ในแหวน' (วิญญาณผู้อาวุโสที่คอยช่วยเหลือ) ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม แต่ความอันตรายที่ไม่อาจควบคุมได้เช่นนี้ก็เป็นสิ่งที่เชียนเต้าหลิวยากจะทนรับได้

【โปรดวางใจ โฮสต์ รางวัลทั้งหมดที่ระบบนี้มอบให้ล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างสมบูรณ์ของโฮสต์!】

【ภายใต้ข้อจำกัดของระบบ เศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือผู้นี้จะให้ความร่วมมือกับโฮสต์อย่างแน่นอน และจะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ ต่อโฮสต์!】

เสียงเย็นชาของระบบสายดาร์กตอบกลับมา

ในเมื่อนิ้วทองคำของเขาตอบกลับมาเช่นนี้ เชียนเต้าหลิวก็ทำได้เพียงเชื่อมัน เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มคิดอย่างใจเย็น

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ มันก็คงไม่เลว

อีไลเค่อซือผู้นี้คือเทพแห่งความตายจากโลกผนึกบัลลังก์เทพ

ในยุคโต้วหลัวภาค 2 อีกหนึ่งหมื่นปีให้หลัง แม้กระทั่งก่อนที่จะถ่ายทอดทักษะทั้งหมดของเขาให้กับตัวเอกอย่างฮั่วอวี่เฮ่า เขาก็ได้สร้างระบบวิญญาณภูตและหอคอยวิญญาณ ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์วิญญาณในอนาคต

ตอนนี้ ไม่มีเทพราชันย์ถังมาคอยสร้างปัญหาแล้ว!

หากเขาสามารถขอความช่วยเหลือจากอีไลเค่อซือเพื่อสร้างระบบวิญญาณภูตที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นได้ บางทีเขาอาจจะสามารถรวมวิญญาณาจารย์และสัตว์วิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้

แม้ว่าเชียนเต้าหลิวจะเป็นพวกที่ยึดมั่นในความยิ่งใหญ่ของมนุษย์อย่างสุดโต่งก็ตาม

เขาเชื่อมาโดยตลอดว่า : ผู้ที่มิใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน ย่อมมีจิตใจที่แตกต่างกัน หนึ่งวิญญาณต่อหนึ่งวิญญาณยุทธ์!

อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณาจารย์และสัตว์วิญญาณนั้นค่อนข้างละเอียดอ่อนจริงๆ

หากสัตว์วิญญาณต้องสูญพันธุ์ไป วิญญาณาจารย์ก็จะไม่ได้รับผลประโยชน์เช่นกัน

และหากเขาสามารถสร้างระบบวิญญาณภูตที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น และให้สำนักวิญญาณยุทธ์เป็นผู้ควบคุม มันไม่เพียงแต่จะทำให้อนาคตของระบบวิญญาณาจารย์รุ่งโรจน์ยิ่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้สำนักวิญญาณยุทธ์กลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจทดแทนได้อย่างแท้จริง

แน่นอนว่า ในฐานะผู้ข้ามมิติ เชียนเต้าหลิวย่อมรู้ถึงทัศนคติที่แดนเทพมีต่อสัตว์วิญญาณ

ระบบวิญญาณภูตและหอคอยวิญญาณที่ฮั่วอวี่เฮ่าสร้างขึ้น ทำให้อนาคตของสัตว์วิญญาณเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม และมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะมีการแทรกแซงจากแดนเทพ

ดังนั้น เรื่องนี้ยังคงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ!

"ติ๊ง!"

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนอันเย็นชาของระบบก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง

【คำเตือน! คำเตือน!】

【เนื่องจากระบบนี้เพิ่งจะข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลาเพื่อช่วงชิงเศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือ ซึ่งควรจะจุติลงมาในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า และมอบมันให้กับโฮสต์ สิ่งนี้ได้ก่อให้เกิดความปั่นป่วนในแม่น้ำแห่งกาลเวลา】

【จากการตรวจสอบ เทพราชันย์ถัง ผู้ซึ่งควรจะปลิดชีพตนเองในอีกสามหมื่นปีข้างหน้าเพื่อติดตามเสียวอู่ ไม่ได้กลับชาติมาเกิดบนดาวฝ่าหลัน แต่กลับมาเกิดใหม่ในช่วงเวลาปัจจุบันของโฮสต์แทน】

【ในขณะเดียวกัน เจ็ดสัตว์ประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อคนอื่นๆ ที่กลายเป็นเทพในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า ก็ล้วนกลับชาติมาเกิดในช่วงเวลาปัจจุบันนี้เช่นกัน】

"อะไรนะ?!"

เชียนเต้าหลิวชะงักไปชั่วขณะ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน และเขาเอ่ยถามในใจ

'ระบบ เจ้าสามารถข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลาเพื่อช่วงชิงเศษเสี้ยววิญญาณของอีไลเค่อซือจากอนาคตในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าได้'

'แล้วทำไมเจ้าถึงระงับแม่น้ำแห่งกาลเวลาและป้องกันไม่ให้เทพราชันย์ถังและเจ็ดสัตว์ประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อคนอื่นๆ จากอนาคตในอีกสามหมื่นปีข้างหน้ากลับชาติมาเกิดไม่ได้ล่ะ?'

【นี่เป็นเพียงอุบัติเหตุเล็กน้อย】

【เจ็ดสัตว์ประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อที่กลับชาติมาเกิดเหล่านี้ ครอบครองเพียงความทรงจำจากอนาคตในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าเท่านั้น และไม่ได้ครอบครองความแข็งแกร่งใดๆ จากช่วงเวลานั้นเลย】

【ระบบนี้เชื่อว่าสิ่งนี้จะไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อโฮสต์】

ระบบสายดาร์กตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเครื่องจักรกลที่เย็นชา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เชียนเต้าหลิวก็ลองคิดดู และมันก็เป็นความจริง

การได้เกิดใหม่เป็นเชียนเต้าหลิวแถมยังได้รับระบบมา

ด้วยไพ่ตายเริ่มต้นระดับ 'ราชา' เช่นนี้ ตราบใดที่เขาค่อยๆ ทำภารกิจสายดาร์กให้สำเร็จ เขาก็สามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้

หากเรื่องราวมันดำเนินไปเหมือนกับในผลงานต้นฉบับ มันก็คงจะน่าเบื่อเกินไปหน่อย

ตอนนี้ เจ็ดสัตว์ประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อจากอนาคตในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า และเทพราชันย์ถังได้กลับชาติมาเกิดงั้นหรือ?

สิ่งนี้อาจจะนำความบันเทิงมาให้เขาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว!

รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเชียนเต้าหลิว

...

การรับรางวัลและการสื่อสารกับระบบสายดาร์ก

ล้วนเกิดขึ้นในชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น

เมื่อพบว่าตู๋กูโป๋ได้คุกเข่าลงและเลือกที่จะจำนนโดยตรง

ด้วยร่างกายที่ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีทองและปีกสีทองสี่คู่ที่กางออกอยู่เบื้องหลัง เชียนเต้าหลิวมองลงมาที่ตู๋กูโป๋ด้วยสายตาที่เฉยเมยราวกับเทพเจ้า และพยักหน้าเล็กน้อย

"เจ้าช่างรู้จักความดีนี่!"

"เมื่อเห็นแก่ความรู้จักความของเจ้า ข้าก็จะมอบวาสนาให้กับเจ้าสักอย่างก็แล้วกัน!"

"เจ้าคงเป็นตู๋กูโป๋ ผู้นำตระกูลอสรพิษมรกตคนปัจจุบันในเมืองหลวงจักรวรรดิเทียนโต่วสินะ"

"วิญญาณยุทธ์สืบทอดของตระกูลอสรพิษมรกตของเจ้า อสรพิษมรกต มีข้อบกพร่องที่นำพาโรคทางพันธุกรรมอย่างพิษอสรพิษมรกตมาสู่วิญญาณาจารย์"

"ในเมื่อเจ้าได้มอบดินแดนล้ำค่าแห่งนี้ให้ ข้าก็จะช่วยตระกูลอสรพิษมรกตของเจ้าแก้ไขปัญหาพิษอสรพิษมรกตในร่างกายของพวกเจ้าให้เอง"

หลังจากกล่าวจบ เชียนเต้าหลิวก็ยื่นมือออกไป พลังวิญญาณทูตสวรรค์สีทองอันเจิดจ้ารวมตัวกันที่ฝ่ามือของเขา และกลายสภาพเป็นลำแสงสีทองพุ่งเข้าปกคลุมร่างของตู๋กูโป๋โดยตรง

พลังวิญญาณทูตสวรรค์ ซึ่งมีคุณสมบัติของความศักดิ์สิทธิ์และแสงสว่าง ครอบครองพลังแห่งการชำระล้างที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง และสามารถขจัดสถานะด้านลบออกจากตัววิญญาณาจารย์ได้

สำหรับวิญญาณาจารย์วิญญาณยุทธ์อสรพิษมรกตอย่างตู๋กูโป๋ พิษอสรพิษมรกตในร่างกายของเขา หากมองในระดับหนึ่ง ก็เทียบเท่ากับสถานะด้านลบ และอยู่ในขอบเขตที่พลังวิญญาณทูตสวรรค์สามารถชำระล้างได้

ภายใต้พลังวิญญาณทูตสวรรค์ที่เชียนเต้าหลิวปลดปล่อยออกมา

ตู๋กูโป๋รู้สึกได้ทันทีว่าพิษอสรพิษมรกตที่สะสมอยู่ในร่างกายของเขามานานหลายปี กำลังละลายและสลายไปอย่างรวดเร็วภายใต้พลังวิญญาณสีทองอันเจิดจ้านี้ ราวกับหิมะที่ถูกแสงแดดสาดส่อง

ไม่นานนัก ตู๋กูโป๋ก็รู้สึกว่าพิษอสรพิษมรกตทั้งหมดในร่างกายของเขาถูกทำให้เป็นกลางแล้ว

ทั่วทั้งร่างของเขารู้สึกโล่งสบายและสดชื่นขึ้นมา

ชั่วขณะหนึ่ง ตู๋กูโป๋ถึงกับตกตะลึง เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"พิษอสรพิษมรกต มันหายไปแล้วจริงๆ!"

เมื่อมองไปที่เชียนเต้าหลิวอีกครั้ง ตู๋กูโป๋ก็รู้สึกทันทีราวกับว่าเขาได้เห็นผู้ช่วยชีวิตของตระกูลอสรพิษมรกต เขาอดไม่ได้ที่จะตาแดงก่ำ ด้วยความตื่นเต้นและความจริงใจอย่างถึงที่สุด เขาคุกเข่าลงบนพื้น โขกศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่า และตะโกนเสียงดัง

"ขอบพระคุณนายท่านผู้สูงส่ง ที่ช่วยขจัดพิษอสรพิษมรกตออกจากร่างกายของข้า!"

"สำหรับความเมตตาอันยิ่งใหญ่นี้ ตู๋กูโป๋ไม่มีสิ่งใดจะตอบแทน ข้าเพียงปรารถนาที่จะนำตระกูลอสรพิษมรกตของข้ามารับใช้เป็นทาสและผู้ติดตามของนายท่านไปทุกชั่วอายุคน จะขออุทิศตนอย่างสุดกำลังเพื่อท่าน และพร้อมที่จะลุยน้ำลุยไฟเพื่อท่าน!"