เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 108 : โอสถ​ห้าเม็ดที่ทําให้คนทั้งงานตกตะลึง​!

บทที่ 108 : โอสถ​ห้าเม็ดที่ทําให้คนทั้งงานตกตะลึง​!

บทที่ 108 : โอสถ​ห้าเม็ดที่ทําให้คนทั้งงานตกตะลึง​!


บทที่ 108 : โอสถ​ห้าเม็ดที่ทําให้คนทั้งงานตกตะลึง​!

ในใจของเวินหาน มันได้เกิดความรู้สึกที่รุนแรงขึ้นมา!

เขาเข้าร่วมเขตสายในมาหลายปีแล้ว

ตอนเเแรกเริ่ม​เขาได้รับภารกิจการทดสอบเขตสายในที่โชคร้ายมาก จนกลายเป็นเรื่องตลกและหัวข้อสนทนาของศิษย์สายในหลายๆคน

เเถมเขายังมีนิสัยสันโดษและหยิ่งผยอง…ดังนั้น​มันจึงทำให้เขามักจะไปขัดแย้งกับคนอื่นๆอยู่เสมอ

บวกกับที่เขาไม่ชอบเข้าสังคม ทำให้เขาต้องโดดเดี่ยว

นอกจากนี้​ ภารกิจของเขตสายในส่วนใหญ่มันมีอันตรายถึงชีวิต…ดังนั้นใครจะไปร่วมทีมกับคนที่เข้ากันไม่ได้?

หลังจากนั้นเวินหานก็ฝึกฝนด้วยตัวเองมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นภารกิจอะไร…เขาก็จะทำมันด้วยตัวคนเดียว

แต่วันนี้…ที่นี่

เวินหานกลับรู้สึกเหมือนได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรก​ใน​ชีวิต​!

……

"ฮู่วววว!" เวินหานสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเก็บโอสถทั้งหมดลงกระเป๋า​

"ศิษย์น้องหลิน!"

"ต่อไปนี้ ไม่ว่าเจ้าจะมีคำสั่งอะไรก็แค่บอกข้ามา…ข้าจะทำทุกอย่างให้!" เวินหานมองหลินเสวียนด้วยแววตามุ่งมั่น

"ศิษย์พี่เวินวางใจได้"

"ข้ายังมีความต้องการวัสดุอีกมากมายมหาศาล!"

"ไม่ว่าจะเป็นเลือดของสัตว์อสูรฟีนิกซ์​ หรือวัสดุที่ใช้สร้างค่ายกลระดับลึกลับ…ไม่ว่าศิษย์พี่จะหามาได้เท่าไหร่ ข้ารับซื้อทั้งหมด!"

"เเละข้าจะจ่ายด้วยโอสถของข้า!" หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

วัสดุปรุงโอสถ​ หลินเสวียนสามารถซื้อได้โดยตรงจากหอปรุงโอสถ​

เเต่วัสดุสร้างค่ายกล ถึงแม้ว่าหลายๆ อย่างจะเหมือนกับวัสดุหลอมสร้างอาวุธ แต่ก็มีหลายอย่างที่ต้องซื้อจากหอค่ายกลโดยเฉพาะ

เเต่ปัญหา​อย่างแรกคือหลินเสวียนไม่มีคนรู้จักในหอค่ายกล

ส่วนอย่างที่สอง วัสดุสร้างค่ายกลมีราคาแพงและยังต้องใช้คะแนนสนับสนุนในการซื้อ

ตอนนี้ หลินเสวียนต้องการเก็บคะแนนสนับสนุนไว้ซื้อวัสดุปรุงโอสถ​และวัสดุหลอมสร้างอาวุธก่อน

"วัสดุสร้างค่ายกล?"

"ตกลง ข้าจะไปหามาให้!"

เวินหานไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาลุกขึ้นแล้วจากไปทันที

……

"หลินเสวียน เจ้าสนิทกับเวินหานมากเลยนะ?"

ในขณะที่​เวินหานเพิ่งจะจากไป องครักษ์สิบสามก็มาถึงพอดิบพอดี​

เขามองเวินหานที่กำลังเดินจากไปอย่างประหลาดใจ

"ศิษย์พี่เวินนำของดีๆ มาให้ข้า!"

หลินเสวียนตอบพรางชี้ไปที่เลือดสัตว์อสูรฟีนิกซ์

"ดูเหมือนว่าเจ้ากำลังจะทำธุรกิจระยะยาวกับเวินหาน"

"ถ้า​อย่างนั้น ต้องการให้ข้าช่วยเหลือเวินหานหน่อยหรือไม่?" องครักษ์สิบสามกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ไม่ต้องหรอก"

"เวินหานมีเส้นทางของเขาเอง!"

"การที่เขากลายเป็นแบบนี้ มันเป็นเพราะนิสัยของเขาเอง เราไปบังคับเขาไม่ได้"

"ถ้าให้พูดตรงๆก็คือเวินหานเป็นคนขี้อาย เขาไม่เหมาะกับการเข้าสังคมหรอก" หลินเสวียนส่ายหัวแล้วหัวเราะ

นิสัยของเวินหานเป็นแบบนี้ ถ้าหากบังคับให้เขาเปลี่ยนแปลง…มันก็อาจจะทำให้เกิดปัญหามากขึ้น

ปล่อยให้เขาเป็นตัวของตัวเองจะดีกว่า!

"ตามนั้น​" องครักษ์สิบสามพยักหน้า

"เอาล่ะ​ เราไปกันเถอะ…ท่านชุนหยูเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับเอาไว้เรียบร้อยแล้ว"

หลินเสวียนพยักหน้ารับเงียบๆ

……..

"นี่หลินเสวียน เจ้ามีของดีๆเก็บไว้ใช่หรือไม่?"

ระหว่างทาง องครักษ์สิบสามก็ถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"แน่นอน!" หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"อืม!"

"จริงๆแล้วงานเลี้ยงต้อนรับนี้ มันก็คืองานแลกเปลี่ยน"

"เเละคืนนี้เจ้าคือตัวเอก ซึ่งตัวเอกต้องนำของดีๆออกมาประมูล!"

"แน่นอนว่ามันไม่ใช่กฎที่ตายตัว แต่ก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ"

"อย่างแรก มันจะทำให้เจ้าเข้ากับคนอื่นได้ง่ายขึ้น อย่างที่สองมันจะทำให้เจ้ามีสถานะที่สูงขึ้นในกลุ่มต่างๆ"

"ถ้าทำได้ดี ต่อไปการกระทำต่างๆของเจ้าก็จะราบรื่นมากขึ้น" องครักษ์สิบสามอธิบาย

"ไม่ต้องห่วง!"

"ถ้าเป็น​อย่างอื่นข้าอาจจะไม่ได้มีของดีมากมายอะไร ​ แต่ถ้าเป็นโอสถข้ามีของดีๆอยู่เยอะมาก!" หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ยอดเยี่ยม​" องครักษ์สิบสามยกยิ้ม

……

งานเลี้ยงต้อนรับถูกจัดขึ้นบนเกาะลอยฟ้าของหอลงทัณฑ์

ท่านชุนหยูเป็นถึงหัวหน้าผู้ดูแลกฎ สถานะของเขานั้นสูงกว่าศิษย์หลักทั่วๆไป, ดังนั้นที่พักของเขาจึงหรูหราอย่างมาก

"คารวะรองหัวหน้าองครักษ์!"

ตลอดทาง ศิษย์สายในจำนวนมากต่างโค้งคำนับองครักษ์สิบสาม

แน่นอนว่า, พวกเขาต่างสังเกต​เห็นหลินเสวียนที่กำลังเดินเคียงข้างมากับองครักษ์สิบสาม

"ดูเหมือนว่าศิษย์น้องหลินจะสำคัญกว่าที่เราคิด!"

"อืม" ศิษย์หลายคนต่างพูดคุยกันอย่างลับๆ

……

"หลินเสวียน…เจ้ามาแล้ว!"

หลินเสวียนเพิ่งจะเดินเข้ามาในห้องโถง, เสียงของท่านชุนหยูก็ดังมาแต่ไกล

หลินเสวียนมองไปรอบๆ ภายในห้องโถงมีโต๊ะมากมายวางเรียงรายอยู่ เเละบนโต๊ะมีผลไม้กับเหล้าอย่างดี

ด้านหลังโต๊ะแต่ละตัว ล้วนมีคนนั่งอยู่

แน่นอนว่า ตำแหน่งหลักเป็นของท่านชุนหยู

เเต่ไม่เพียงมีแต่ท่านชุนหยูเท่านั้น!

ท่านเย่เพียน, หัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอหลอมสร้างอาวุธ

ท่านตู้จง, รองหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอปรุงโอสถ​

พวกเขาก็มาร่วมงานเลี้ยงเช่นกัน

เเม้เเต่หลิวอวี้ก็มา…แต่นางนั่งอยู่ด้านข้าง

เมื่อหลิวอวี้เห็นหลินเสวียน นางก็ยกยิ้มทักทาย​เขา

สุดท้าย​คือศิษย์พี่ยู่หยาน…นางนั่งอยู่ข้างๆผู้อาวุโส​หลิวอวี้

หลินเสวียนยิ้ม จากนั้น​เขาก็เดินไปยังทิศทางของท่านชุนหยู…ภายใต้สายตาที่ซับซ้อนของทุกคน

"ทุกคน"

"ให้ข้าแนะนำหน่อย!"

"นี่คือหลินเสวียน!" ท่านชุนหยูลุกขึ้น เดินมาหาหลินเสวียน แล้วพูดกับทุกคน

"คารวะศิษย์น้องหลิน!"

ทันใดนั้น ศิษย์สายในทุกคนก็ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวทักทาย

"หลินเสวียน ขอคารวะศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกคน!" หลินเสวียนรีบคารวะตอบ

"วันนี้คืองานเลี้ยงต้อนรับหลินเสวียน​!"

"ในฐานะหัวหน้าผู้ดูแลกฎ ข้าจะตระหนี่ได้อย่างไร"

"เอาของเข้ามา!"

ขณะที่ท่านชุนหยูกำลังพูด มันก็มีผู้อาวุโสคนหนึ่งของหอลงทัณฑ์เดินเข้ามาพร้อมถาดที่คลุมด้วยผ้าสีแดง

"หลินเสวียน เปิดดูสิ"

ท่านชุนหยูยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วพูดกับหลินเสวียน

"ครับ!"

หลินเสวียนไม่ได้เกรงใจ เขายื่นมือออกไปเปิดผ้าสีแดง จากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ป้าย!

บนถาดมีป้ายแขกผู้มีเกียรติของหอลงทัณฑ์​วางอยู่!

เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ ตอนที่ท่านชุนหยูอยู่ที่สายนอก เขาเคยบอกหลินเสวียนว่าเขาอยากให้หลินเสวียนเป็นแขกผู้มีเกียรติของหอลงทัณฑ์…นั่นมันไม่ใช่คำพูดเล่นๆ

ท่านชุนหยูให้ความสำคัญกับหลินเสวียนมากจริงๆ

เขาถึงกับกล้าสนับสนุนหลินเสวียนอย่างเปิดเผย

แบบนี้ สถานะแขกผู้มีเกียรติของหลินเสวียน…มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้ว

"หลินเสวียน…เจ้าคิดยังไง?" ท่านชุนหยูถามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

"หลิน​เสวียน​ยินดีรับตำแหน่งนี้ครับ!"

หลินเสวียนยิ้มรับ แล้วก็หยิบป้ายแขกผู้มีเกียรติมาแขวนไว้ที่เอว

ตำแหน่งแขกผู้มีเกียรติ เป็นตำแหน่งที่ไม่มีอำนาจ มันจึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเข้าร่วมถ้ำสวรรค์ขนาดเล็กของหลินเสวียน

"พวกเรา คารวะแขกผู้มีเกียรติหลิน!"

ครั้งนี้….คนที่ลุกขึ้นยืนไม่ใช่ศิษย์สายใน แต่เป็นคนของหอลงทัณฑ์

"หลินเสวียน มานั่งตรงนี้สิ!"

เมื่อเห็นแบบนั้น ท่านชุนหยูก็ดึงหลินเสวียนอย่างกระตือรือร้นเเล้วให้นั่งลงข้างๆเขา

"หลินเสวียนคารวะท่านเย่เพียน คารวะท่านตู้จง!"

หลินเสวียนคารวะท่านเย่เพียน ท่านตู้จง, และคนอื่นๆตามลำดับ​

หลินเสวียนยังคงยึดมั่นในหลักการเดิมๆ เขาไม่ได้เรียกท่านตู้จงว่ารองหัวหน้าผู้ดูแลกฎ แต่เรียกว่าท่านตู้จงเเทน

จากนั้น​ ท่านชุนหยูก็แนะนำหลินเสวียนให้รู้จักกับคนอื่นๆ

คนที่สามารถนั่งในตำแหน่งหลัก นอกจากหลินเสวียนแล้ว พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นรองหัวหน้าผู้ดูแลกฎ

เเต่สิ่งที่ทำให้หลินเสวียนรู้สึกประหลาดใจก็คือ ตลอดงานเลี้ยง ท่านชุนหยูไม่ได้พูดถึงเรื่องของตำแหน่ง​รองหัวหน้าหอลงทัณฑ์เลยแม้แต่น้อย

มันเหมือนกับว่างานเลี้ยงครั้งนี้ มันเป็นเพียงแค่งานเลี้ยงต้อนรับจริงๆ

แต่หลังจากที่​หลินเสวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เข้าใจได้ในทันที

งานเลี้ยงต้อนรับ เป็นเพียงแค่ข้ออ้าง ที่ต้องการ​จะเชิญยู่หยาน หลิวอวี้ เย่เพียน และตู้จงมารวมตัวกัน

เรื่องของตำแหน่ง​รองหัวหน้าหอลงทัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาอย่างเปิดเผย

……

ตกดึก!

งานเลี้ยงก็ใกล้จะจบงเเล้ว​

"ทุกคน…ต่อไปนี้คือช่วงเวลาสำคัญของวันนี้"

"พวกเรามารวมตัวกันทั้งที แน่นอนว่าต้องมีการแลกเปลี่ยนสิ่งต่างๆ"

"ตามกฎเดิม!"

"หลินเสวียน เจ้าจงนำของออกมาประมูลเป็น​คนเเรก" ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม

องครักษ์สิบสามได้แจ้งท่านชุนหยูเอาไว้แล้ว ดังนั้นท่านชุนหยูจึงไม่กังวลว่าหลินเสวียนจะไม่มี​ของมาประมูล​

"วันนี้ ขอบคุณทุกท่านที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับให้ข้า!"

"ระดับพลังของข้ายังต่ำ และภูมิหลังของข้าก็ไม่แข็งแกร่ง…มีเพียงแค่โอสถนี้เท่านั้น ที่พอจะนำออกมาได้"

"วันนี้ข้าจะขอนำโอสถบ่มเพาะรากฐานออกมาหนึ่งชุด เพื่อให้ทุกคนได้พิจาณา​!"

หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็หยิบโอสถบ่มเพาะรากฐานออกมาหนึ่งขวด

นี่เป็นของที่หลินเสวียนสะสมเอาไว้!

"โอสถบ่มเพาะรากฐาน?"

"ทุกท่าน ถ้าใครต้องการโอสถก็อย่าพลาดโอกาสนี้"

"โอสถบ่มเพาะรากฐาน ในหอปรุงโอสถ​เป็นของที่หาซื้อได้ยากมาก!" ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"หลินเสวียน โอสถบ่มเพาะรากฐานของเจ้า มันคงจะไม่ธรรมดาใช่หรือไม่?"

ท่านตู้จง รองหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอปรุงโอสถ​ถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"ท่านตู้จงช่างเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์จริงๆ!"

"โอสถบ่มเพาะรากฐานของข้า มันมีลวดลายโอสถถึงห้าเส้น!" หลินเสวียนพูดอย่างใจเย็น

คำพูดนี้ ทำให้ทุกคนในห้องโถงต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ!

……………….

จบบทที่ บทที่ 108 : โอสถ​ห้าเม็ดที่ทําให้คนทั้งงานตกตะลึง​!

คัดลอกลิงก์แล้ว