บทที่ 98 : เพลิงโอสถอันน่าสะพรึงกลัว!
บทที่ 98 : เพลิงโอสถอันน่าสะพรึงกลัว!
บทที่ 98 : เพลิงโอสถอันน่าสะพรึงกลัว!
"แหวนมิติ?" หลินเสวียนรู้สึกตื่นเต้นมาก
ทางด้านยู่หยานเองก็มองแหวนที่อยู่ในเศษน้ำแข็งด้วยความประหลาดใจ!
หลินเสวียนโบกมือเบาๆ จากนั้นแหวนก็ลอยมาตกอยู่ในมือของเขา และเมื่อเขาเท…ของที่อยู่ภายในแหวนมิติออกมาทั้งหมด
"ศิลาวิญญาณน้ำแข็ง?"
"ศิลาวิญญาณ สมุนไพร?"
หลินเสวียนและยู่หยานมองไปรอบๆ จากนั้นบนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา
ภายในแหวนมิติ มีศิลาวิญญาณน้ำแข็ง ศิลาวิญญาณ และสมุนไพรจำนวนมาก
ศิลาวิญญาณน้ำแข็งมีหลายพันก้อน
ส่วนศิลาวิญญาณก็มีมากกว่าหนึ่งพันก้อน
นอกจากนี้ยังมีกล่องอีกสิบกว่ากล่อง…และภายในกล่องแต่ละกล่องก็ล้วนมีสมุนไพรระดับลึกลับวางอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันยังคงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก
"แถมยังมีเคล็ดวิชาอีกหนึ่งเล่ม!"
สุดท้าย หลินเสวียนก็พบเคล็ดวิชาหนึ่งเล่ม…มันเป็นเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูง,เคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็ง!
"มันคือเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็ง!"
เมื่อยู่หยานเห็นเคล็ดวิชาเล่มนั้น บนใบหน้าที่งดงามของนางก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา
"ศิษย์พี่ยู่หยานเคยได้ยินเรื่องของเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งงั้นหรือ?" หลินเสวียนถามอย่างสงสัย
"เคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งเป็นเคล็ดวิชาของสำนักเหมันต์!"
"และที่สำคัญที่สุดคือมันเป็นเคล็ดวิชาฝึกฝนจิตวิญญาณ!" ยู่หยานพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เส้นทางการบ่มเพาะ การฝึกฝนพลังปราณคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ส่วนการฝึกฝนร่างกาย เเละการฝึกฝนจิตวิญญาณ…ล้วนเป็นเพียงส่วนเสริมของการฝึกฝนพลังปราณ
ยกตัวอย่างเช่นวิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะที่หลินเสวียนฝึกฝนก็เป็นเคล็ดวิชาฝึกฝนร่างกาย
ส่วนเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งนี้ เป็นเคล็ดวิชาฝึกฝนจิตวิญญาณ
การฝึกฝนพลังปราณ การฝึกฝนร่างกาย การฝึกฝนจิตวิญญาณ
ทั้งสามอย่างนี้ถูกเรียกว่า ผู้ฝึกยุทธสามทางสวรรค์
การบ่มเพาะทั้งสามทางไปพร้อมๆกัน จริงๆแล้วมันคือเส้นทางการบ่มเพาะที่สมบูรณ์แบบที่สุด! (เสียเวลามากที่สุดด้วย…เว้นวิชามันบ่มเพาะตัวเองได้)
"เคล็ดวิชาฝึกฝนจิตวิญญาณ?" หลินเสวียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
ความสามารถในการหลอมสร้างอาวุธของ วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัตินั้นยอดเยี่ยมมากจริงๆ…แต่มันต้องการพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งอย่างมาก
ทุกครั้งที่หลอมสร้างอาวุธ มันจะเป็นภาระอย่างมากสำหรับจิตวิญญาณของหลินเสวียน!
หลินเสวียนอยากจะหาเคล็ดวิชาฝึกฝนจิตวิญญาณมานานแล้ว…แต่เขาก็ยังไม่มีโอกาส
หลินเสวียนไม่คิดเลยว่า เขาจะมาเจอมันที่นี่!
"ศิษย์พี่!"
"ตามกฎของสำนัก ของที่พวกเราเจอข้างนอก…พวกเราสามารถตัดสินใจกันเองได้"
"ดังนั้น พวกเรามาเรียนรู้วิชานี้กันเถอะ" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"เเน่นอน!"
"เคล็ดวิชาฝึกฝนจิตวิญญาณ ข้าเองก็รอคอยมันมานานเเล้ว" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
เเละตอนนี้ นางเริ่มคิดว่าหลินเสวียนเป็นเทพเเห่งโชคลาภของนางไปแล้ว
ต่อให้นำการออกไปผจญภัยของนางในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มารวมกัน…มันก็ยังไม่เท่ากับผลประโยชน์จากการออกเดินทางกับหลินเสวียนแค่ครั้งเดียว
หลินเสวียนพยักหน้า จากนั้นก็หยิบของชิ้นสุดท้ายขึ้นมา
"นี่มันม้วนภาพงั้นหรือ?"
"ยิ่งไปกว่านั้น ม้วนภาพนี้ยังถูกสร้างขึ้นด้วยหยกน้ำแข็งอายุพันปี!" ยู่หยานพึมพำอย่างสงสัย
ม้วนภาพนี้มีสีขาวทั้งหมด และยังปล่อยออร่าเย็นยะเยือกออกมา
มันดูเหมือนจะเป็นของที่ไม่ธรรมดา
หลินเสวียนครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เปิดม้วนภาพอย่างระมัดระวัง!
"วิ้งงง!"
หลังจากที่เปิดม้วนภาพออก ภายในม้วนภาพก็ปล่อยแสงสว่างออกมา
ภาพวาด!
ภายในม้วนภาพนั้นมีภาพวาดอยู่หนึ่งภาพ
เเละภายในภาพวาดนี้ มีรูปปั้นน้ำแข็งจำนวนมากที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ในห้องน้ำแข็งขนาดใหญ่
ส่วนที่ใจกลางห้องน้ำแข็ง!
มีดอกบัวที่เปล่งประกายเจิดจ้า และเต็มไปด้วยพลังวิญญาณกำลังเบ่งบานอยู่
"ภาพวาดนี้ มันไม่ได้ถูกวาดขึ้นมา!"
"แต่มันมีคนใช้เคล็ดวิชาลึกลับ บันทึกภาพที่เขาเห็นลงไป" ยู่หยานพูดอย่างจริงจัง
"รูปปั้นน้ำแข็ง?"
"ดอกบัว?"
หลินเสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
[เพลิงโอสถ!]
[นายท่าน นี่คือเพลิงโอสถ!]
[เเถมระดับของมันยังน่ากลัวมาก!]
ในตอนนี้เอง คัมภีร์โลหิตบัวแดงก็พูดขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น
"เพลิงโอสถ เจ้าหมายความว่า ดอกบัวนี้เป็นเพลิงโอสถงั้นเหรอ?" หลินเสวียนถามอย่างสงสัย
[ใช่แล้ว!]
[มันคือเพลิงโอสถอย่างเเน่นอน ความรู้สึกของข้ามันไม่ผิดหรอก!]
คัมภีร์โลหิตบัวแดงพูดอย่างตื่นเต้น
"เพลิงโอสถ”
“ที่แท้แล้วภาพวาดนี้ มันเป็นภาพของเพลิงโอสถ ถ้าอย่างนั้นรูปปั้นน้ำแข็งเหล่านี้ก็…”
หลินเสวียนรู้สึกตกตะลึง จากนั้นเขาก็รีบหันไปถามยู่หยาน
"ศิษย์พี่ยู่หยาน เพลิงโอสถมันปล่อยออร่าเย็นยะเยือกออกมาได้ด้วยหรือ?"
"ได้สิ!"
"เพลิงโอสถมีรูปร่างมากมาย มันเป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้น…ดังนั้นพลังที่แสดงออกมาย่อมแตกต่างกัน"
"เปลวเพลิงทั่วไป พวกเราจะเรียกมันว่าเพลิงหยาง แต่ทุกสิ่งบนโลกล้วนประกอบด้วยหยินเเละหยาง”
“ดังนั้น เมื่อมีเพลิงหยาง แน่นอนว่ามันต้องมีเพลิงหยินเช่นกัน!”
"เท่าที่ข้ารู้ ในสำนักเสินโหยวก็มีผู้ปรุงโอสถที่ใช้เพลิงหยินในการปรุงโอสถอยู่ด้วย" ยู่หยานอธิบาย
ขณะที่ยู่หยานกำลังอธิบาย จู่ๆนางก็นึกอะไรบางอย่างได้…จากนั้นนางก็มองไปที่ม้วนภาพด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
"เพลิงโอสถ?"
"ศิษย์น้องหลิน เจ้าหมายความว่า ดอกบัวในม้วนภาพนี้ อาจจะเป็นเพลิงโอสถงั้นหรือ?"
ยิ่งมองภาพนี้นานมากขึ้น นางก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นแบบนั้น
"ศิษย์พี่ยู่หยาน!"
"ถ้าหากดอกบัวนี้เป็นเพลิงโอสถที่แข็งแกร่งจริงๆ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับสำนักเหมันต์ก็จะสมเหตุสมผลทันที" หลินเสวียนพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"จริงด้วย!"
"ถ้าหากเป็นเพลิงโอสถ หลายๆอย่างก็สามารถอธิบายได้"
ยู่หยานก็เป็นคนฉลาด แน่นอนว่านางเข้าใจสิ่งที่หลินเสวียนพูด
อุณหภูมิภายในถ้ำน้ำแข็งที่ลดลงอย่างรวดเร็ว!
การหายสาบสูญของสำนักเหมันต์และรูปปั้นน้ำแข็งของผู้ปรุงโอสถในห้องน้ำแข็ง!
ทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกัน
รูปปั้นน้ำแข็งในม้วนภาพ พวกเขาล้วนสวมเสื้อผ้าที่มีสัญลักษณ์ของสำนักเหมันต์
ดังนั้น พวกเขาทุกคนต้องเป็นคนของสำนักเหมันต์!
หลินเสวียนสามารถจินตนาการได้เลยว่าสำนักเหมันต์คงค้นพบเพลิงโอสถที่แข็งแกร่งมาก
ดังนั้น พวกเขาย้ายจึงสำนักทั้งหมดมาที่ถ้ำน้ำแข็งเเห่งนี้และลบร่องรอยทั้งหมดของสำนักเหมันต์บนพื้นที่น้ำแข็ง…จากนั้นพวกเขาก็สร้างสำนักขึ้นมาใหม่!
จุดประสงค์มันก็ชัดเจน เเละนั่นคือพวกเขาต้องการควบคุมเพลิงโอสถที่แข็งแกร่งนี้ ก่อนที่คนอื่นจะมาค้นพบ
ถ้าหากสำเร็จ พวกเขาอาจจะกลายเป็นสำนักที่แข็งแกร่งเทียบเท่าสำนักใหญ่ทั้งสาม!
แต่น่าเสียดายที่พวกเขาดูถูกพลังของเพลิงโอสถมากเกินไป!
เพลิงโอสถระดับนี้ย่อมมีจิตสำนึกของตัวเอง
มันคงถูกสำนักเหมันต์พยายามจะควบคุมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งทำให้มันโกรภ
เมื่อเพลิงโอสถพิโรธ มันก็ได้ปล่อยคลื่นพลังน้ำแข็งออกมาปกคลุมพื้นที่รอบๆทั้งหมด
ด้วยพลังนั้น ไม่เพียงแต่ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ในถ้ำน้ำแข็งของสำนักเหมันต์เท่านั้น…เเต่แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ที่ฝึกฝนอยู่บนพื้นที่น้ำแข็งก็ยังถูกเพลิงโอสถฆ่าตาย
มันฆ่าทุกคนจนสำนักเหมันต์ถูกทำลายล้าง!
และนั่นน่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้สำนักเหมันต์หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
หลังจากที่หลินเสวียนและยู่หยานวิเคราะห์
ยิ่งพวกเขาคิด พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นแบบนี้
……
"โจมตีครั้งเดียวก็ทำลายสำนักเหมันต์ได้ เพลิงโอสถนี้มันแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?" หลินเสวียนพึมพำ
สำนักเหมันต์แข็งแกร่งกว่าสำนักธาราหลายเท่า มีตำนานเล่าขานว่าเจ้าสำนักของสำนักเหมันต์มีพลังเทียบเท่าขอบเขตแก่นทองคำ
แต่เขาก็ยังถูกฆ่าตายอย่างง่ายดาย!
"เพลิงโอสถมีพลังมากมายแบบนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร!"
"ยกตัวอย่างเช่นเพลิงโอสถในถ้ำสวรรค์เทพเพลิงของสำนักเสินโหยว”
“มันคือรากฐานของสำนักเสินโหยว ถ้าหากมันระเบิดพลังออกมาอย่างเต็มที่ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตทารกอมตะก็ยังต้องหวาดกลัว” ยู่หยานอธิบาย
เพลิงโอสถมีจิตวิญญาณ ดังนั้นมันจึงสามารถเลือกเจ้านายได้ด้วยตัวเอง!
ยิ่งมันแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแสดงอารมณ์ของตัวเองออกมาอย่างชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น
เเละตามที่คนโบราณกล่าวไว้ แตงโมที่ถูกบังคับให้กินมันจะไม่อร่อย…ถ้าหากทำให้เพลิงโอสถโกรธ ผลลัพธ์ที่ตามมามันจะเป็นหายนะ
"ไม่แปลกใจเลยที่สำนักเหมันต์หายไปโดยที่ไม่มีใครค้นพบความลับที่นี่"
"คนที่ระดับพลังไม่ถึง คงไม่สามารถหาเพลิงโอสถเจอ!"
"ส่วนคนที่ระดับพลังถึง แม้ว่าจะหาเจอ…ก็คงมีจุดจบเหมือนกับคนของสำนักเหมันต์" หลินเสวียนหรี่ตาลงแล้วพูด
"นั่นน่ะซิ!"
“เพราะแม้แต่ผู้ฝึกยุทธขอบเขตแก่นทองคำก็ยังถูกฆ่าตาย!”
"ดังนั้นในแคว้นกว่างหลิง มันคงมีไม่กี่คนที่สามารถควบคุมเพลิงโอสถนี้ได้" ยู่หยานกล่าว
ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตแก่นทองคำ!
ในสำนักเทียนเซียว พวกเขาน่าจะเป็นหัวหน้าหอต่างๆในสายใน หรืออาจจะเป็นเจ้าสำนักของสำนักเล็กๆ
แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งขนาดนั้น…มันก็ยังไม่แน่ว่าพวกเขาจะสามารถควบคุมเพลิงโอสถนี้ได้
"สถานที่ที่เพลิงโอสถนี้อยู่ มันอาจจะเป็นอาณาจักรลับขนาดใหญ่!" ยู่หยานพูดด้วยดวงตาเป็นประกาย
ถ้าหากเป็นแบบนั้น การค้นพบครั้งนี้ก็ยิ่งมีค่ามากขึ้น!
"น่าเสียดาย…ไม่ว่ายังไงเพลิงโอสถนี้ พวกเราก็ไม่สามารถไปยุ่งเกี่ยวกับมันได้" หลินเสวียนส่ายหัว
ขนาดสำนักเหมันต์ยังถูกทำลายล้าง เเล้วหลินเสวียนและยู่หยานที่เป็นเพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้จะไปทำอะไรได้
ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาจะสามารถหาเพลิงโอสถนี้เจอหรือไม่ เพราะต่อให้พวกเขาหาเจอ…พวกเขาก็คงจะเอาชีวิตรอดจากออร่าของมันไม่ได้
"ศิษย์น้อง…ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่สามารถควบคุมเพลิงโอสถนี้ได้ตอนนี้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะไม่สามารถควบคุมมันได้ในอนาคต!"
"ดังนั้น เรื่องนี้ข้าจะไม่บอกใคร!"
"ถ้าหากวันหนึ่ง พวกเรามีพลังมากพอ…พวกเราค่อยกลับมาเอา" ยู่หยานพูดอย่างจริงจัง
…………………….