บทที่ 82 : อัจฉริยะผู้โชคร้าย!
บทที่ 82 : อัจฉริยะผู้โชคร้าย!
บทที่ 82 : อัจฉริยะผู้โชคร้าย!
ตอนนี้หลินเสวียนรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน!
หนึ่งเดือนก่อน, เขายังเป็นแค่คนธรรมดาๆที่รู้จักวิชาต่อสู้เพียงเล็กน้อย
แต่ตอนนี้ ผ่านไปแค่เดือนเดียว, เขากลับทะลวงสู่ขอบเขตก่อเเก่นเเท้กำเนิดได้สำเร็จ
……
[ฮู่วววว!]
[นายท่าน, เมื่อกี้มันช่างสะใจจริงๆ!]
[นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าฝึกฝนได้อย่างสะใจขนาดนี้ตั้งแต่ข้าเกิดมา!]
[ข้าเองก็เหมือนกัน!]
วิชาปราณน้ำแข็งเพลิงและวิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะพูดออกมาด้วยความรู้สึกพึงพอใจ
โดยเฉพาะวิชาปราณน้ำแข็งเพลิง!
ตอนนี้วิชาปราณน้ำแข็งเพลิง, ทะลวงสู่ระดับลึกลับขั้นสูง, กลายเป็นเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งที่สุด, และเป็นพี่ใหญ่ของเคล็ดวิชาอื่นๆอีกครั้ง
………
"พวกเจ้าพอใจก็ดีแล้ว"
"เเต่เอาสะของที่ข้าสะสมมาหมดเกลี้ยงเลย"
หลินเสวียนมองขวดโอสถที่ว่างเปล่า และเศษศิลาวิญญาณที่อยู่บนพื้น…แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
เเน่นอนว่าหลินเสวียนไม่ได้รู้สึกเสียดายทรัพยากรพวกนี้
ทรัพยากร…มันก็มีไว้ใช้ยกระดับพลังอยู่เเล้ว!
ส่วนโอสถ, หลินเสวียนก็สามารถปรุงได้ด้วยตัวเอง
ศิลาวิญญาณก็สามารถหาได้ไม่ยาก!
ตอนนี้, หลินเสวียนดีใจที่ตัวเองสะสมของเอาไว้มากพอ…ไม่เช่นนั้น, ถ้าหากขาดแคลนทรัพยากรขึ้นมา คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะทะลวงระดับได้
"ตอนนี้ข้าปรุงโอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดครบสามครั้งแล้ว, เอาไปให้หัวหน้าหนึ่งลงทัณฑ์ก่อนดีกว่า"
"จากนั้นก็ไปที่หอภารกิจ, เพื่อรับภารกิจสอบเข้าเป็นศิษย์สายใน!"
"เเล้วสุดท้ายก็เตรียมตัวปรุงโอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดห้าธาตุ"
หลินเสวียนเริ่มวางแผนการในอนาคต
โอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดห้าธาตุ…ย่อมไม่เหมือนกับโอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดธาตุเดียว
โอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดธาตุเดียวเป็นโอสถระดับลึกลับขั้นต่ำ, นอกจากผลหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดเเล้ว…สมุนไพรอื่นๆล้วนเป็นเเค่ระดับสีเหลือง
เเต่โอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดห้าธาตุนั้นเป็นโอสถระดับลึกลับขั้นกลาง, สมุนไพรหลักหลายชนิดล้วนเป็นระดับลึกลับขั้นต่ำ
เเละหอทรัพยากรสายนอกอาจจะไม่มีสมุนไพรพวกนี้ด้วยซ้ำ!
……
"หลินเสวียน!"
หลินเสวียนที่ยังเดอนไปไม่ถึงหอลงทัณฑ์, ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์และองครักษ์สิบสามก็เดินมาหาเขา
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ดูอ่อนเยาว์ลงเเถมยังปล่อยออร่าที่ดูคล้ายเซียน…ดูเหมือนว่าเขาจะทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานสำเร็จแล้ว
ส่วนออร่าขององครักษ์สิบสามก็แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก…คาดว่าคงจะทะลวงสู่ขอบเขตก่อกำเนิดขั้นที่เก้าได้แล้วเช่นกัน
เมื่อเทียบกับผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์, องครักษ์สิบสามยังเด็กมาก…ในอนาคตเขามีโอกาสสูงที่จะทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ด้วยตัวเอง
"ยินดีด้วยนะหัวหน้า…ท่านสามารถทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้สำเร็จแล้ว" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"หลินเสวียน!"
"ถ้าไม่ใช่เพราะโอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดที่มีลวดลายโอสถของเจ้า, ข้าคงไม่สามารถทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ง่ายๆแบบนี้หรอก!"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์พูดอย่างรู้สึกขอบคุณ
ผลลัพธ์ของโอสถเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน, มันอาจจะดูไม่มาก….แต่เมื่อใช้งานจริงๆ ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ถึงได้รู้ว่าผลลัพธ์ที่เพิ่มขึ้นหนึ่งส่วนนี้…มันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
"โอสถก็ส่วนหนึ่ง…เเต่พรสวรรค์ของท่านก็เป็นอีกส่วนหนึ่งนะครับ!"
"จริงสิ….แล้วด้านผู้อาวุโสหลิวล่ะครับ?" หลินเสวียนยกยิ้มแล้วถามต่อ
"ผู้อาวุโสหลิว, นางก็ทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานสำเร็จเเล้วเช่นกัน…ตอนนี้นางกำลังปรับสภาพพลังอยู่!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ตอบด้วยรอยยิ้ม
"ยอดเยี่ยมมาก!" หลินเสวียนพยักหน้า
ดูเหมือนว่า, ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์หรือผู้อาวุโสหลิว…พวกเขาต่างก็สะสมพลังกันมาอย่างยาวนานพอสมควร
ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่สามารถทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ง่ายๆแบบนี้
"หลินเสวียน!"
"วันนี้ที่ข้ามาหาเจ้า, อย่างแรกก็เพื่อที่จะขอบคุณ….อย่างที่สองก็เพื่อที่จะบอกลา" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์กล่าวอย่างจริงจัง
"บอกลา?" หลินเสวียนตกตะลึงเล็กน้อย
"ฮ่าๆๆ!"
"หลินเสวียน….ข้าจะบอกให้เจ้ารู้นะ, พวกเรามีความสัมพันธ์อันดีกับหอลงทัณฑ์สายในมาโดยตลอด"
"หัวหน้าทำคุณประโยชน์ให้กับสำนักมากมาย…เมื่อเข้าไปสายใน เขาก็จะได้เป็นรองหัวหน้าหอลงทัณฑ์สายในทันที!"
"ผู้อาวุโสหลิวก็จะเข้าไปสายในเช่นกัน…เเละในสายในนางก็มีคนคอยหนุนหลัง, คาดว่าตำแหน่งของนางคงจะไม่ต่ำ"
องครักษ์สิบสามพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
"อย่างนี้นี่เอง!" หลินเสวียนถึงบางอ้อ
"ยินดีด้วยนะหัวหน้า…ที่ได้เป็นรองหัวหน้าหอลงทัณฑ์สายใน"
"หลินเสวียน, ข้าจะจำบุญคุณของเจ้าเอาไว้"
"ข้าจะพยายามยืนหยัดในสายในให้ได้โดยเร็วที่สุด, เมื่อเจ้าเข้าสายใน…ข้าจะได้ช่วยเหลือเจ้าได้บ้าง"
"เเต่จงจำเอาไว้, สายในกับสายนอกนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว…เจ้าอย่าได้ประมาทเด็ดขาด!"
"มีหลายคนที่ในสายนอกที่พวกเขาเคยสามารถทำอะไรก็ได้…แต่พอเข้าไปสายในพวกเขากลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์กล่าวอย่างจริงจัง
"ข้าจะจำไว้ให้ขึ้นใจครับ…เอาล่ะ ของพวกนี้คงจะเป็นประโยชน์กับหัวหน้าในสายในนะ!"
"ผลหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดที่เหลืออีกสามส่วน, ข้าปรุงเป็นโอสถเรียบร้อยแล้ว…รวมทั้งหมดเป็นหกเม็ด"
หลินเสวียนหยิบโอสถหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิด ธาตุดิน, ธาตุไม้, และ ธาตุน้ำออกมามอบให้กับผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์และองครักษ์สิบสาม
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ได้ยินเช่นนั้น, สีหน้าที่เคยจริงจังก็คลายลง…แล้วเขาก็ได้เเต่พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
"เหอะๆ…เมื่อกี้ข้าคิดมากไปหน่อย, ข้าลืมไปว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงโอสถ ไม่ว่าจะสายนอกหรือสายในมันคงไม่มีผลอะไรกับเจ้า"
"หัวหน้า, เอาของข้าไปเก็บไว้ก่อนก็ได้!"
"พอข้าเข้าสายใน, เดี๋ยวข้าค่อยไปเอา" องครักษ์สิบสามกล่าวพรางหัวเราะเล็กน้อย
ตอนนี้องครักษ์สิบสามยังไม่ต้องการใช้โอสถเหล่านี้….อีกอย่าง ในไม่ช้าเขาก็ต้องไปอยู่ในสายใน
"เจ้าเก็บไว้หนึ่งเม็ดเถอะ, ไม่แน่ว่าวันหนึ่งมันอาจจะช่วยชีวิตเจ้าได้"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ไม่ได้เกรงใจ,....เขารับโอสถมาเก็บไว้ห้าเม็ด ส่วนอีกหนึ่งเม็ดเขาให้องครักษ์สิบสามไป
"หลินเสวียน!"
"ข้าได้ส่งเสริมสิบสามให้เป็นหัวหน้าหอลงทัณฑ์คนใหม่"
"ด้วยพลังและชื่อเสียงที่สิบสามสะสมมา…มันคงไม่มีปัญหาอะไร"
"ตอนข้าไม่อยู่, ถ้าเจ้ามีเรื่องอะไรก็ไปหาสิบสามได้เลย"
"ถ้าเรื่องมันหนักหนาเกินไป, ค่อยมาหาข้า!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์กล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ได้เลยหัวหน้า!"
"ยินดีด้วยองครักษ์สิบสาม…เจ้าได้เลื่อนขั้นแล้ว!" หลินเสวียนตบไหล่ขององครักษ์สิบสามเเล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"ต้องขอบคุณทั้งเจ้าและหัวหน้า!"
"โชคดีที่ข้าได้รู้จักกับเจ้า, แถมยังได้ติดตามหัวหน้าที่ดี" องครักษ์สิบสามตอบด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
ตอนนี้…องครักษ์สิบสามรู้สึกดีใจมากที่เขารับภารกิจที่ภูเขาหลางหยาในตอนนั้น
ภารกิจนั้นมันทำให้ได้พบกับหลินเสวียนเเละได้พัฒนามาถึงจุดนี้
"เอาล่ะหลินเสวียน, ข้าไปก่อนนะ!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์กล่าวลาแล้วก็จากไป
………
"จริงสิ!"
"องครักษ์สิบสาม, ข้ากำลังจะไปที่หอภารกิจเพื่อรับภารกิจสอบเข้าสายใน" หลินเสวียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"งั้นข้าไปด้วยดีกว่า!"
"ข้าเองก็อยากจะรู้ว่าเจ้าจะรับภารกิจอะไร…เผื่อข้าจะช่วยเเนะนำได้"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์และองครักษ์สิบสาม…พวกเขาต่างมองออกว่าหลินเสวียนทะลวงสู่ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ได้แล้ว
ออร่าพลังของเขามันชัดเจนมาก!
"ตกลง!"
หลินเสวียนไม่ได้ปฏิเสธ, เขาจึงไปที่หอภารกิจพร้อมกับองครักษ์สิบสาม
……
"หลินเสวียน…เจ้ามาแล้วเหรอ?"
เมื่อผู้อาวุโสประจำหอภารกิจเห็นหลินเสวียน, ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที!
ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้!
เเละเขาเองก็มองออกได้ในทันทีว่าหลินเสวียนเปลี่ยนไป!
ตอนนี้หลินเสวียนมีพลังเทียบเท่ากับเหล่าผู้อาวุโสสายนอกแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น, ตอนนี้หลินเสวียนยังเด็กมาก!
"หลินเสวียน, เจ้ามาที่นี่เพื่อรับภารกิจสอบเข้าเป็นศิษย์สายในใช่ไหม?"
"งั้นตามมาทางนี้!"
ผู้อาวุโสประจำหอภารกิจ, เดาออกว่าหลินเสวียนต้องการอะไร…เขาจึงพาหลินเสวียนและองครักษ์สิบสามไปยังด้านหลังของหอภารกิจทันที
ด้านหลังของหอภารกิจ...มันมีเตาขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่!
ภายในเตามีเปลวเพลิงลุกโชนและมีป้ายหยกจำนวนมากบินวนอยู่
"หลินเสวียน, นี่คือเตาภารกิจ"
"เจ้าต้องมีพลังระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้เสียก่อนถึงจะสามารถเขย่ามันได้!"
"ตอนนี้…เจ้าแค่ส่งพลังเข้าไปในเตาภารกิจ ป้ายหยกภารกิจก็จะหลุดออกมา"
"จากนั้นก็เปิดดู, ส่วนจะได้ภารกิจอะไรก็ขึ้นอยู่กับโชคของเจ้าแล้ว" ผู้อาวุโสประจำหอภารกิจพูดพรางหัวเราะเล็กน้อย
"เข้าใจแล้ว!"
หลินเสวียนตอบรับ, แล้วก้าวไปข้างหน้า
"ตูม!"
หลินเสวียนชกไปที่เตาภารกิจจนเตาขนาดใหญ่สั่นสะเทือนทันที!
จากนั้นท่ามกลางเปลวเพลิง, มันก็มีป้ายหยกหลุดออกมาหนึ่งป้าย
ฟุ่บ!
หลินเสวียนโบกมือเบาๆ ป้ายหยกภารกิจก็ลอยมาตกอยู่ในมือของเขา
"ภารกิจสะสมทรัพยากร!"
"น้ำแข็งอายุหนึ่งร้อยปีจากถ้ำน้ำแข็งทางเหนือ, แก่นแท้ของจิ้งจอกสี่หางจากป่าทางใต้, ทรายลาวาจากทะเลทรายทางตะวันตก, หยกตงหลิงจากทางตะวันออก!"
เมื่อองครักษ์สิบสามได้ยินข้อมูลภารกิจของหลินเสวียน…สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเเปลงเป็นแปลกประหลาดทันที
"หลินเสวียน!"
"พรสวรรค์ของเจ้ากับโชคของเจ้า…มันช่างแตกต่างกันมากมายมหาศาลจริงๆ" องครักษ์สิบสามพูดด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
"ภารกิจนี้, มันยากมากเหรอ?" หลินเสวียนถามอย่างสงสัย
ดูจากเนื้อหาภารกิจ…ของพวกนี้ไม่น่าจะหายากอะไร
น้ำแข็งอายุหนึ่งร้อยปี…มันเป็นแค่วัสดุหลอมสร้างอาวุธระดับสีเหลืองขั้นต่ำ
จิ้งจอกสี่หาง, ก็แค่สัตว์อสูรที่มีพลังเทียบเท่าหนูสายฟ้า
ทรายลาวา, ถึงจะหายากกว่าหน่อย…แต่ก็เป็นแค่วัสดุหลอมสร้างอาวุธระดับสีเหลืองขั้นกลาง
หยกตงหลิง, ยิ่งธรรมดา…มันเป็นแค่หยกทั่วๆไป
"หลินเสวียน, เจ้าจำได้ไหม…ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟังว่ามีคนโชคร้ายคนหนึ่งรับภารกิจสอบเข้าเป็นศิษย์สายใน, แล้วเขาต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะทำภารกิจสำเร็จ"
"ภารกิจที่คนโชคร้ายคนนั้นรับไป…ก็คือภารกิจที่เจ้าเพิ่งจะจับได้นี่แหละ"
องครักษ์สิบสามพูดด้วยรอยยิ้มแปลกๆ
………………….