บทที่ 153 - เปลี่ยนยอดเข้าชมเป็นเงินสด เศรษฐกิจแฟนคลับระดับเริ่มต้น!

ในช่วงวันหยุดวันชาติ อย่าเห็นว่าภายในร้านเยี่ยสือวุ่นวายจนแทบไม่ได้พัก ในฐานะแอดมินบัญชีทางการอย่างจูจื่อฉีเองก็ไม่ได้สบายไปกว่ากันเลย

ภายใต้แคมเปญแจกรางวัลสำหรับผู้กดติดตามที่เยี่ยหงตั้งไว้ มีผู้คนมากมายพากันมากดติดตามบัญชีทางการ

ด้วยเหตุนี้ ยอดผู้ติดตามของร้านเยี่ยสือจึงพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์อีกระลอกในช่วงวันหยุดวันชาติ

และยอดการเติบโตนี้ ก็เป็นการเพิ่มขึ้นแบบยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่มีหยุดพักเสียด้วย

ดังนั้นตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมา จูจื่อฉีจึงไม่ได้หลับเต็มตาสักคืน เธอแทบจะเฝ้าอยู่หน้าบัญชีทางการตลอดเวลา เพื่อคอยจัดการกับข้อความหลังบ้าน

ทำให้จูจื่อฉีต้องบ่นใส่เยี่ยหงผ่านไอดีคิวคิวทุกวัน พร้อมทั้งเรียกร้องอย่างหนักหน่วงให้เขาขึ้นเงินเดือน

นี่ไง พอเลิกเรียนช่วงเช้าปุ๊บ เยี่ยหงก็รีบมาตบรางวัลให้สาวสวยคนนี้ปั๊บเลย

จูจื่อฉีมาพร้อมกับขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า เธอจ้องเขม็งไปที่เยี่ยหงด้วยความขุ่นเคือง จนทำเอาเยี่ยหงรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างจัง

"พี่จื่อฉีลำบากแล้วล่ะครับ ผมให้ซองแดงเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้ดับอารมณ์โกรธนะครับ แฮะๆ!"

เยี่ยหงยื่นบัตรเอทีเอ็มที่มีเงินฝากอยู่ 88,888 หยวนให้กับเธอเช่นกัน

พอรู้ว่าในบัตรมีเงินมากขนาดนี้ ความหงุดหงิดในใจของจูจื่อฉีก็ปลิวหายวับไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

เธอมองเยี่ยหงอย่างเหม่อลอย พลางพึมพำว่า "เถ้าแก่ นายรู้ไหมว่าฉันเป็นบรรณารักษ์ห้องสมุดมาสามปี ยังหาเงินได้เท่านี้เองนะ"

จู่ๆ เธอก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด "นี่นายกำลังล่อลวงให้ฉันยอมตกเป็นของนายแบบเต็มใจใช่ไหมเนี่ย!"

จากนั้นเธอก็เหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่าคำพูดเมื่อกี้มันชวนให้คิดลึก หน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง "คิกๆ เถ้าแก่ ถ้าถึงตอนนั้นฉันสอบไม่ติด นายต้องรับฉันเข้าทำงานด้วยนะ?"

เยี่ยหงทั้งขำทั้งสงสาร เขาพยักหน้ารับ

ก่อนจะออกจากห้องสมุด จูจื่อฉีก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอจึงรายงานเรื่องหนึ่งให้เยี่ยหงฟัง

"ทางบัญชีทางการส่งแจ้งเตือนมาว่า บัญชี [เยี่ยสือ] ของพวกเรา มียอดผู้ติดตามถึงหนึ่งแสนคนแล้ว ก็เลยเปิดใช้งานฟีเจอร์ [เจ้าของยอดเข้าชม] ให้พวกเราแล้วล่ะ"

เยี่ยหงใจเต้นตึกตัก ผู้สร้างรายได้จากยอดเข้าชม มันคือฟีเจอร์ที่จะปลดล็อกก็ต่อเมื่อยอดผู้ติดตามของบัญชีทางการถึงเกณฑ์ที่กำหนดเท่านั้น

เพียงแค่โพสต์รูปภาพ วิดีโอ บทความ... และเนื้อหาอื่นๆ ลงในบัญชีทางการ เมื่อมีผู้ติดตามเข้ามาดู ก็จะทำให้เกิดยอดการคลิกเข้าชม

และฟีเจอร์ผู้สร้างรายได้จากยอดเข้าชมนี้ ก็คือการเปลี่ยนยอดเข้าชมเหล่านั้นให้กลายเป็นรายได้ที่เป็นเงินจริงๆ!

ยิ่งคลิกมาก ยิ่งได้เงินมาก!

นั่นก็หมายความว่า ตราบใดที่ยอดผู้ติดตามยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาก็สามารถกอบโกยรายได้จากบัญชีทางการได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ

และนี่ ก็คือการเปลี่ยนยอดเข้าชมบัญชีทางการให้เป็นเงินสด และยังเป็น [เศรษฐกิจแฟนคลับ] ในขั้นต้นอีกด้วย!

"ติ๊ง! บัญชีทางการประสบความสำเร็จเล็กน้อย ทักษะการจัดการสื่อออนไลน์ +1! ทักษะการจัดการธุรกิจ +1!"

เกี่ยวกับบัญชีทางการ ยังมีอีกหลายส่วนที่ต้องพัฒนา และสิ่งเหล่านี้ก็คือทิศทางที่เยี่ยหงและจูจื่อฉีต้องพยายามกันต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่าง กำลังค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ

...

บ่ายวันนั้น ในคาบวิชาดนตรีเกิดเรื่องที่เยี่ยหงคาดไม่ถึงขึ้น

ความจริงแล้วเรื่องดนตรี เยี่ยหงมักจะคิดเสมอว่าตัวเองเป็นพวกงี่เง่าด้านนี้ คำว่า 'ร้องเพลงเพี้ยน' มันถูกสร้างมาเพื่อเขาสะดุ้งชัดๆ

ประสบการณ์ในอดีตของเขา ก็ได้พิสูจน์เรื่องนี้แล้ว ก่อนขึ้นมัธยมปลาย เขาไม่เคยสอบวิชาดนตรีผ่านเลยสักครั้ง

แต่ก็ต้านทานการบัฟจากระบบของเขาไม่ได้ ตั้งแต่เผลอส่งเสียงฮัมโน้ตเพลงออกมาในคาบดนตรี ความเร็วในการเสริมแกร่งระดับติดจรวดก็พุ่งทะยานจนหยุดไม่อยู่

เสียงร้องของเยี่ยหงก็เปลี่ยนจากช่วงแรกที่กระท่อนกระแท่น กลายมาเป็นจุดที่เพื่อนๆ ในห้องต่างพากันแหงนมองด้วยความชื่นชม

แม้แต่ครูสอนดนตรีอย่าง เวินรั่วอวิ๋น สาวติสต์ผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน ก็ยังชอบเรียกชื่อเยี่ยหงทุกคาบเรียน เพียงเพื่อจะได้ฟังเสียงร้องเพลงของเขา

หลังจากเลิกเรียนคาบดนตรีในวันนี้ เวินรั่วอวิ๋นก็รั้งตัวเยี่ยหงให้อยู่ต่อตามลำพัง เพื่อแจ้งข่าวสารด่วนให้เขาทราบ — สุดสัปดาห์นี้โรงเรียนจื้อไฉจะจัดงานเลี้ยงรับน้อง นักเรียน ม.4 ทุกห้องจะต้องส่งตัวแทนนักเรียนหนึ่งคนเข้าร่วมการแสดง และเวินรั่วอวิ๋นก็ตัดสินใจลงชื่อให้เยี่ยหงไปแล้วด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม!

(จบแล้ว)