บทที่ 17 : พรสวรรค์ของผู้ชายคนนี้สูงมาก!
บทที่ 17 : พรสวรรค์ของผู้ชายคนนี้สูงมาก!
บทที่ 17 : พรสวรรค์ของผู้ชายคนนี้สูงมาก!
เสียงสวดมนต์ดังออกมาจากกล่องทองคำอย่างต่อเนื่อง
มันราวกับว่สมีพระอรหันต์กำลังสวดมนต์โดยพร้อมเพรียงกัน
[วิชาระฆังทองคำอมตะ ฟังเสียงพุทธะ เข้าสู่สภาวะแห่งการหยั่งรู้!]
[วิชาระฆังทองคำอมตะกำลังได้รับการซ่อมแซม]
[ผลของวิชาระฆังทองคำอมตะเพิ่มขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์]
ในเวลานี้, กล่องข้อความปรากฏขึ้นในหัวของหลินเสวียนทีละอัน
[แบบนี้ก็ได้เหรอ?] เสียงของวิชาดาบคลั่งสามวิถีดังขึ้นอย่างเซ็งๆ
เขาไม่คิดเลยว่าก่อนจะจากไป, วิชาระฆังทองคำอมตะจะได้ฟังเสียงพุทธะจริงๆ!
"นี่คือพระธาตุของพระอรหันต์เหรอ?"
หลินเสวียนมองพระธาตุขนาดเท่ากระดูกนิ้วมือในกล่องด้วยความประหลาดใจ
พระธาตุชิ้นนี้ไม่ได้ใหญ่…แต่กลับมีลวดลายลึกลับ
เเละเมื่อเปิดกล่องฟัง…ก็จะได้ยินเสียงพระอรหันต์สวดมนต์
"ว่ากันว่า พระธาตุจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพระอรหันต์มรณภาพ”
“สิ่งนี้เป็นผลึกแห่งความเข้าใจในหลักธรรมของพระพุทธศาสนา”
"ยิ่งพระอรหันต์มีพลังสูงส่งมากเท่าไหร่…พระธาตุที่เกิดขึ้นจากเขาก็จะยิ่งมีหลักธรรมที่ลึกซึ้งมากขึ้นเท่านั้น"
"สิ่งนี้เเสดงให้เห็นว่าวัดเสี่ยวฉาน, อาจเคยมีพระอรหันต์ปรากฏตัว!"
"เเละหลังจากที่ท่านมรณภาพ ก็ได้ทิ้งพระธาตุนี้ไว้…แต่พระวัยกลางคนมาที่นี่แล้วชิงสิ่งนี้มา"
หลินเสวียนเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น, ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความดีใจ
การลงเขาครั้งนี้…ทำให้เขาได้กำไรมากมายจริงๆ
อย่างเเรก, วิชาดาบคลั่งสามวิถีเลื่อนระดับเป็นระดับสีเหลือง!
นอกจากนี้, เขายังได้ศิลาวิญญาณ, เคล็ดวิชาการปรุงโอสถ, ผลจู๋กั่วว, และพระธาตุอีกหนึ่งชิ้น
……
[วิชาระฆังทองคำอมตะ, ซ่อมแซมเคล็ดวิชาสำเร็จ!]
[วิชาระฆังทองคำอมตะ มุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น…เขาสาบานว่าจะเหนือกว่าวิชาดาบคลั่งสามวิถีให้ได้, ดังนั้นวิชาระฆังทองคำอมตะจึงเข้าสู่สภาวะแห่งการหยั่งรู้ เเละกำลังทำความเข้าใจเสียงพุทธะให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น!]
กล่องข้อความปรากฏขึ้น
เเละเเน่นอนว่าสิ่งนั้ทำให้หลินเสวียนยกยิ้มพึงพอใจ
[อยากเหนือกว่าข้างั้นหรือ ฝันไปเถอะ!]
วิชาดาบคลั่งสามวิถี ส่งเสียงเยาะเย้ย
เเละเห็นได้ชัดว่าเขาก็กำลังทำความเข้าใจเจตนาดาบที่เพิ่งเปลี่ยนแปลงไป
"ใกล้หมดเวลาเเล้ว, ถ้าเรากลับสำนักตอนนี้…เรายังทันฟังการบรรยายของศิษย์พี่หญิงรองนะ" หลินเสวียนพึมพำพลางมองดูท้องฟ้า
"ใช่แล้ว นายท่าน…พวกเรารีบกลับสำนักกันเถอะ!"
เมื่อเห็นวิชาดาบคลั่งสามวิถีเลื่อนระดับอย่างต่อเนื่อง, เห็นวิชาระฆังทองคำอมตะไม่เพียงแต่ซ่อมแซมตนเองสำเร็จเท่านั้น…เเต่ยังเข้าสู่สภาวะแห่งการหยั่งรู้อีกด้วย
สิ่งต่างๆเหล่านี้จึงทำให้วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานก็รู้สึกอยู่ไม่สุข
ถ้าไม่รีบเลื่อนระดับ, ตำแหน่งพี่ใหญ่ ของเขาก็คงจะรักษาไว้ไม่ได้!
เมื่อได้ยินเช่นนี้, หลินเสวียนก็ยกยิ้ม หันหลังกลับเเล้วเดินออกจากวัดเสี่ยวฉาน
เมื่อกลับมา, สิ่งที่ทำให้หลินเสวียนประหลาดใจคือม้าเร็วที่เขาผูกไว้กับต้นไม้ยังคงอยู่ดีโดยไม่มีใครขโมยไป
คาดว่ามันเป็นเพราะสัญลักษณ์ของสำนักเทียนซวนบนอานม้า…ซึ่งมันน่าเกรงขามพอตัว
หลินเสวียนขึ้นม้า, แล้วควบม้ากลับอย่างรวดเร็ว!
เเละในที่สุด, เขาก็กลับมาถึงสำนักเทียนซวนก่อนที่ฟ้าจะมืด
หลังจากคืนม้า และรับคะแนนสะสมสิบคะแนนแล้ว…ลู่เสวียนก็รีบวิ่งไปที่อาคารของศิษย์พี่หญิงรองทันที
วันนี้หลินเสวียนมาเร็ว, การบรรยายของศิษย์พี่หญิงรองเพิ่งจะเริ่มได้ไม่นาน!
ยิ่งไปกว่านั้น หลินเสวียนเหมาจ่ายเป็นรายปี
หลังจากเข้าไปแล้ว, ยังมีศิษย์พี่ฝ่ายนอกพาเขาไปนั่งที่แถวหน้าสุด ตรงกลางอีกด้วย
……
[วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐาน, หลังจากตั้งใจฟังการบรรยาย ได้เลื่อนระดับเป็นระดับพื้นฐานขั้นสูง!]
อย่างที่คิด!
วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานที่อดกลั้นมานาน….แค่ฟังไปได้สักพักก็เลื่อนระดับได้เลย!
ทันทีที่วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานเลื่อนระดับ….หลินเสวียนก็พบว่า ความเร็วในการดูดซับพลังปราณของเขาเร็วขึ้นกว่าเดิมมาก!
พลังปราณเล็กๆน้อยๆไหลเข้าสู่ท้องของหลินเสวียน
ทำให้กลุ่มพลังปราณขนาดเท่าเมล็ดถั่วสองเมล็ดในร่างกายของหลินเสวียนขยายใหญ่ขึ้นถึงหนึ่งในสามในทันที!
[หยั่งรู้!]
[หยั่งรู้!]
[หยั่งรู้!]
หลังจากที่วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานเลื่อนระดับ, เขาก็เริ่มคำรามอย่างตื่นเต้น
วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานอยากเข้าสู่สภาวะแห่งการหยั่งรู้…เหมือนกับวิชาระฆังทองคำอมตะ!
เเละในเวลานี้ หลินเสวียนก็พบว่า ความเร็วในการดูดซับพลังปราณของเขาก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ
[วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐาน เข้าสู่สภาวะหยั่งรู้ ความเร็วในการดูดซับพลังปราณเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า…มีผลครึ่งชั่วโมง!]
จากนั้น, กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
หลินเสวียนพบว่า, ความเร็วในการดูดซับพลังปราณของเขานั้นเร็วขึ้นอย่างมาก
ตันเถียนของเขา ราวกับวังวนบ้าคลั่งที่กำลังดูดซับพลังปราณระหว่างสวรรค์และโลก!
"หือ!"
ในเวลานี้ ศิษย์พี่หญิงรองที่กำลังบรรยาย…ก็ได้มองมาที่หลินเสวียนที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ!
พลังปราณผันผวน!
ศิษย์พี่หญิงรองพบว่า เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพลังปราณผันผวน จากตัวของหลินเสวียน
ถึงแม้ว่าความผันผวนจะไม่รุนแรง, แต่มันก็เป็นของจริง
"หลินเสวียนหยั่งรู้แล้ว?"
ศิษย์พี่หญิงรองรู้สึกเหลือเชื่อ
เธอจำได้อย่างชัดเจนว่านี่เป็นครั้งที่สองที่หลินเสวียนมาฟังการบรรยาย
สิ่งที่เธอบรรยาย เป็นเพียงพื้นฐาน
ศิษย์ฝึกหัดอย่างหลินเสวียนแค่ฟังเเล้วเข้าใจสักเล็กน้อยก็ถือว่าไม่เลวแล้ว
แล้วนี่อะไร?
หลินเสวียนกลับมีพลังปราณผันผวน?
เเละดูเหมือนว่าจะอยู่ในสภาวะแห่งการหยั่งรู้ด้วย?
ศิษย์พี่หญิงรองคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจบรรยายต่อไปโดยตั้งใจจะช่วยหลินเสวียน
คราวนี้!
จากง่ายไปหายาก
สิ่งที่เธอบรรยาย เห็นได้ชัดว่าลึกซึ้งกว่าเดิมมาก
แม้แต่หลักธรรมบางอย่างที่ผู้อาวุโสฝ่ายในสอนเธอ…เธอก็ค่อยๆบอกเล่าออกมา
เเต่แบบนี้!
คนอื่นๆซวยแล้ว
ตอนแรกพวกเขายังพอฟังเข้าใจอยู่บ้าง…แต่พอมาถึงตอนหลัง, พวกเขาก็มึนงงไปหมด
เเละในที่สุด…พวกเขาก็ไม่เข้าใจอะไรเลย
เเละที่เป็นเเบบนั้น, เพราะนี่คือหลักการบ่มเพาะที่ศิษย์พี่หญิงรองฟังมาจากผู้อาวุโสฝ่ายใน
แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังทำความเข้าใจได้ยาก
เเต่แบบนี้…มันกลับทำให้วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานดีใจมากยิ่งขึ้นไปอีก!
[วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐาน ได้สัมผัสกับหลักการบ่มเพาะที่ลึกซึ้ง…เลื่อนระดับเป็นระดับเหลืองขั้นต้นสำเร็จ!]
กล่องข้อความปรากฏขึ้นอีกครั้ง
วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานเลื่อนระดับเป็นระดับเหลืองขั้นต้น ภายใต้การ "ป้อนอาหาร" ของศิษย์พี่หญิงรอง
ฮึ่มมมม!
ฮึ่มมมม!
ฮึ่มมมม!
เเน่นอนว่าเมื่อวิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐานเลื่อนระดับ…ความเร็วในการดูดซับพลังปราณของหลินเสวียนก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง!
สามเท่า!
คราวนี้มันเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า!
ตูมมมมม!
หลินเสวียนพบว่ากลุ่มพลังปราณในตันเถียนของเขากำลังเต้นอย่างรุนแรง…จากนั้นมันก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า
[ภายใต้ความพยายามอย่างไม่ลดละของวิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐาน, ขอบเขตการบ่มเพาะพลังของท่านทะลุถึงขอบเขตหลอมรวมปราณขั้นที่สามแล้ว!]
กล่องข้อความปรากฏขึ้น
ความรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูกได้แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของหลินเสวียนในชั่วพริบตา
……
"สัมผัสพลังปราณได้แล้ว?"
"เเถมยังมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้!"
การเปลี่ยนแปลงของหลินเสวียนในสายตาของศิษย์พี่หญิงรอง
มันดูเหมือนว่าหลินเสวียนจะสามารถสัมผัสพลังปราณได้แล้วจริงๆ!
"หรือว่า, เขาฟังเข้าใจจริงๆ?"
"ถึงแม้จะอยู่ในสภาวะแห่งการหยั่งรู้…แต่มันก็เกินจริงไปหน่อยใหม!"
"หลักการบ่มเพาะที่ข้าเพิ่งบรรยายไป เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสฝ่ายในสอนข้า…ศิษย์สายนอกธรรมดาอาจจะฟังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ"
"งั้นนี่หมายความว่าพรสวรรค์ของชายคนนี้สูงกว่าข้าอีกงั้นหรือ?"
ศิษย์พี่หญิงรองมองหลินเสวียนด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ
…………………..