บทที่ 61 - เรียนปุ๊บซ่อมปั๊บ

ซ่อมคอมพิวเตอร์ให้เสร็จโดยไม่ต้องเปิดเครื่องงั้นเหรอ?

วิธีซ่อมแบบนี้เยี่ยหงเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก

ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปใกล้คอมพิวเตอร์ เสี่ยวหวังก็ตะโกนขึ้นมาว่า "เดี๋ยวก่อน! อาจารย์ครับ คุณจะเอางานสำคัญขนาดนี้ไปฝากไว้กับเด็กนักเรียนได้ยังไง?! ถ้าเกิดหมอนี่ทำพังขึ้นมา ออเดอร์ใหญ่หลุดมือไปไม่พอ ชื่อเสียงร้านเราก็จะป่นปี้ไปด้วยนะครับ!"

"เสี่ยวหวัง เยี่ยหงไม่ใช่เด็กนักเรียนธรรมดาๆ"

"โธ่ อาจารย์ครับ ไอ้นี่หน้าตายังดูละอ่อนกว่าผมอีก ดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจชัดๆ!" เสี่ยวหวังมองใบหน้าที่สะอาดสะอ้านของเยี่ยหง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาขึ้นมา

"จะพึ่งพาได้หรือเปล่า มันต้องพิสูจน์กันด้วยฝีมือ ไม่ใช่แค่ลมปาก" เยี่ยหงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขี้เกียจเสียเวลากับหมอนี่ เขาจึงวางมือลงบนไหล่ของเสี่ยวหวังโดยตรง

"ติ๊ง! กระตุ้นพละกำลังแขนระดับเริ่มต้น!"

จู่ๆ เสี่ยวหวังก็สัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่กดทับลงมาบนไหล่จนไม่อาจต้านทานได้ ร่างของเขาลอยหวือขึ้นมาราวกับเหาะเหินเดินอากาศ ก่อนจะถูกเยี่ยหงหิ้วตัวโยนออกไปนอกเคาน์เตอร์!

"ไอ้บ้าเอ๊ย!"

เสี่ยวหวังกำลังจะพุ่งเข้าไปเอาเรื่อง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาตักเตือนจากจ้าวหลิน เขาจำใจหยุดมือ แต่ยังไม่วายขู่ฟ่อ "ได้! ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าแกจะเก่งสักแค่ไหน!"

เยี่ยหงไม่ได้สนใจเสี่ยวหวังอีก เขาเดินตรงไปที่หน้าคอมพิวเตอร์ สายตาจับจ้องไปที่เครื่องตรงหน้า แล้วเสียงจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ติ๊ง! กระตุ้นทักษะคอมพิวเตอร์ระดับเชี่ยวชาญ กำลังสแกนคอมพิวเตอร์เครื่องนี้... พบจุดขัดข้อง 3 แห่ง... อัตราความสำเร็จในการซ่อมแซม 95% กรุณายืนยันว่าต้องการซ่อมแซมหรือไม่?"

เยี่ยหงเอ่ยถามระบบทันที "มีวิธีซ่อมคอมพิวเตอร์เครื่องนี้โดยไม่ต้องเปิดเครื่องไหม?"

"ติ๊ง! รับทราบคำขอของโฮสต์ กำลังปรับเปลี่ยนแผนการอัตโนมัติ..."

"ติ๊ง! ด้วยทักษะคอมพิวเตอร์ปัจจุบันของโฮสต์ อัตราความสำเร็จในการซ่อมแซมโดยไม่เปิดเครื่องอยู่ที่ 70% ยืนยันการซ่อมแซมหรือไม่?"

แค่ 70% เองเหรอ? ถ้างั้นก็แปลว่ามีโอกาสล้มเหลวอีก 30% สิ?

จ้าวหลินดูให้ความสำคัญกับออเดอร์นี้มาก เยี่ยหงไม่อยากทำให้เขาผิดหวัง เพื่อให้มั่นใจว่าจะซ่อมได้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาจะยอมให้มีความเสี่ยง 30% นี้หลงเหลืออยู่ไม่ได้

"ระบบ ต้องใช้ทักษะคอมพิวเตอร์อีกเท่าไหร่ ถึงจะซ่อมคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ได้สำเร็จ 100%?"

"ติ๊ง! กำลังวิเคราะห์ข้อมูล... โฮสต์จำเป็นต้องเพิ่มทักษะคอมพิวเตอร์อีก 20 แต้ม"

เยี่ยหงขมวดคิ้ว ตอนนี้ความคืบหน้าของเขาอยู่ที่ 15 แต้ม นั่นหมายความว่าต้องทำให้ถึง 35 แต้มเป็นอย่างน้อย

แต่เวลาแบบนี้จะไปหาทักษะคอมพิวเตอร์ 20 แต้มมาจากไหนล่ะ?

"ครูจ้าวครับ ในร้านครูมีหนังสือพวกคอมพิวเตอร์บ้างไหม?"

จ้าวหลินชะงักไปเล็กน้อย "มีน่ะมีอยู่หรอก แต่เธอจะเอาหนังสือพวกนั้นไปทำอะไร?"

"ครูจ้าวอย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลยครับ ผมต้องการหนังสือพวกนี้ด่วน มีเท่าไหร่ขนมาให้หมดเลยครับ!"

จ้าวหลินเกาหัวแกรกๆ แต่ก็ยอมไปหาหนังสือมาให้เยี่ยหงแต่โดยดี ในฐานะครูสอนวิชาคอมพิวเตอร์ เขามีหนังสือประเภทนี้อยู่เพียบ จ้าวหลินเดินเข้าไปในห้องด้านหลังและหอบหนังสือตั้งใหญ่เบ้อเริ่มออกมาให้

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทั้งสองคน เยี่ยหงนั่งลงแล้วเริ่มเปิดอ่านหนังสือทีละเล่มทันที

"เอ่อ... เยี่ยหง หนังสือพวกนี้ครูอ่านมาหมดแล้วนะ มันไม่ได้มีวิธีแก้ปัญหาเขียนไว้หรอก" จ้าวหลินนึกว่าเยี่ยหงกำลังจะมาอ่านหนังสือเอาดาบหน้า จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน

"ชู่ว!"

เยี่ยหงยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากเป็นเชิงบอกให้ทั้งสองคนเงียบ ก่อนจะจดจ่อสมาธิกับการเปิดอ่านหนังสืออย่างรวดเร็ว

"ติ๊ง! อ่านหนังสือเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ ทักษะคอมพิวเตอร์ +1 ความคืบหน้าปัจจุบัน: 16/100 ระดับปัจจุบัน: ระดับเชี่ยวชาญ"

"ติ๊ง! อ่านหลักสูตรทฤษฎี PS ทักษะคอมพิวเตอร์ +1..."

"..."

เสี่ยวหวังมองความเร็วในการพลิกหน้ากระดาษอันน่าเหลือเชื่อของเยี่ยหง แล้วก็กระซิบข้างหูจ้าวหลิน "อาจารย์ครับ เด็กนักเรียนที่อาจารย์พามาเนี่ย สมองมีปัญหาหรือเปล่าครับ?"

พูดจบเขาก็ชี้ไปที่หัวตัวเองพร้อมกับยิ้มเยาะ

จ้าวหลินไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่ขมวดคิ้วแน่น ตอนนี้แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้แล้วว่าเยี่ยหงกำลังเล่นตุกติกอะไรอยู่

หูของเยี่ยหงขยับเล็กน้อย เขาได้ยินคำพูดของเสี่ยวหวังชัดเจน แต่ก็ขี้เกียจจะลดตัวไปต่อล้อต่อเถียงด้วย

ยี่สิบนาทีผ่านไป เยี่ยหงก็อ่านหนังสือเล่มที่ห้าตรงหน้าจบลงในที่สุด

"ติ๊ง! อ่านทฤษฎีฐานข้อมูล ทักษะคอมพิวเตอร์ +1 ความคืบหน้าปัจจุบัน: 35/100..."

โอเค เป้าหมายสำเร็จลุล่วง

เยี่ยหงวางหนังสือลง แล้วสแกนคอมพิวเตอร์เครื่องนั้นอีกครั้ง และก็เป็นไปตามคาด อัตราความสำเร็จกลายเป็นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว

"ติ๊ง! ส่งมอบแผนการซ่อมแซมเสร็จสิ้น"

เยี่ยหงซึมซับความรู้ที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว พยักหน้าเงียบๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ครูจ้าวครับ รบกวนขอยืมคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหน่อยครับ"

จ้าวหลินยังไม่ทันได้อ้าปาก เสี่ยวหวังก็พูดเหน็บแนมขึ้นมาเสียก่อน "ท่านอัจฉริยะของเราอ่านหนังสือไม่พอ จะเปิดเน็ตหาวิธีแก้เหรอครับ? ผมว่านายรีบถอดใจแต่เนิ่นๆ ดีกว่า วิธีในเน็ตทั้งหมดผมลองมาหมดแล้ว ไม่เห็นจะได้เรื่องสักอย่าง"

เยี่ยหงปรายตามองเสี่ยวหวังอย่างเย็นชา พร้อมกับถามกลับไปว่า "ฉันคุยกับครูจ้าว ไปหนักส่วนไหนของนายไม่ทราบ ถึงได้มาแส่พูดแทรกเนี่ย?"

"แก!"

ใบหน้าของเสี่ยวหวังเขียวปั๊ดด้วยความโกรธจัด!

"ติ๊ง! ตอกกลับ ทักษะการตอกกลับ +1 ความคืบหน้าปัจจุบัน: 1/10 ระดับปัจจุบัน: ระดับเริ่มต้น"

(จบแล้ว)