บทที่ 8 : ตลาดมืด!
บทที่ 8 : ตลาดมืด!
บทที่ 8 : ตลาดมืด!
"ไม่มีแล้วล่ะ!"
"ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนมาขายโควตาวิชาเลย" ชายชราหลังเคาน์เตอร์พูดอย่างตรงไปตรงมา
"สามารถจองได้ไหมครับ?"
"ราคาไม่ใช่ปัญหา, ไม่ว่าจะเป็นวิชาการต่อสู้, วิชาบ่มเพาะพลัง หรือแม้แต่เคล็ดวิชาลับ….ถ้าซื้อได้, ข้ารับหมด!"
หลินเสวียนพูดอย่างมั่นใจ
"ได้…ถ้ามีคนมาขาย, ข้าจะแจ้งลู่จื่อเยว่ให้" ชายชราหลังเคาน์เตอร์ตอบตกลงทันที
หลินเสวียนเผยรอยยิ้มพอใจ…จากนั้นก็หันไปถามลู่จื่อเยว่ว่า
"ศิษย์พี่, ข้าขอรบกวนสอบถามหน่อยว่า”
“ท่านรู้ใหมว่าข้าจะสามารถหาสิ่งของที่มีเจตนาดาบบรรจุเอาไว้…ได้จากที่ไหนบ้าง?”
"สิ่งของที่มีเจตนาดาบบรรจุเอาไว้งั้นเหรอ?" ลู่จื่อเยว่ขมวดคิ้ว
คำถามนี้ของหลินเสวียนทำให้เขาจนปัญญาจริงๆ
เจตนาดาบ!
นี่คือขอบเขตที่ผู้ฝึกดาบหลอมรวมความเข้าใจของเขามีต่อดาบเข้าด้วยกัน
อย่างน้อยที่สุด, ก็ต้องเป็นถึงสิบอันดับแรกของศิษย์สายนอกถึงจะเริ่มสัมผัสเจตนาดาบได้
ไม่ต้องพูดถึงสิ่งของที่บรรจุเจตนาดาบเอาไว้….นั่นยิ่งหายากเข้าไปใหญ่
"เจ้ากำลังหาสิ่งของที่มีเจตนาดาบบรรจุเอาไว้อยู่งั้นเหรอ?"
ชายชราหลังเคาน์เตอร์มองหลินเสวียนอย่างประหลาดใจ
"ท่านผู้อาวุโสพอจะมีวิธีบ้างหรือไม่?"
หลินเสวียนรู้สึกตื่นใจเล็กน้อย, จึงเอ่ยถามออกไป
"ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวิธีนะ"
ชายชราหลังเคาน์เตอร์หรี่ตาลงพลางทำสีหน้ารู้กัน
ฟุ่บ!
หลินเสวียนไม่พูดอะไรให้มากความ
เขารีบหยิบธนบัตรเงินร้อยตำลึงออกมาวางบนเคาน์เตอร์ทันที
ชายชราเก็บธนบัตรเข้าลิ้นชักอย่างรวดเร็ว, จากนั้นก็พูดว่า
"ตลาดมืดของเหล่าศิษย์สายนอกไง!"
"นั่นสิ…ข้าลืมไปได้ไง, เจ้าลองไปหาที่ตลาดมืดของศิษย์สายนอกดูสิ!" ลู่จื่อเยว่เอ่ยขึ้นด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
"ตลาดมืดของศิษย์สายนอก…มันคืออะไรหรือ?" หลินเสวียนถามด้วยความสงสัย
"เหล่าศิษย์ของสำนักเทียนเซียวทุกคนจะต้องลงจากเขาเพื่อไปฝึกฝนเป็นครั้งคราว"
"ระหว่างนั้น พวกเขาจะได้รับของดีๆ มามากมาย"
"ถึงแม้ว่าเหล่าศิษย์จะเลือกมอบของส่วนใหญ่ให้กับสำนักเพื่อแลกกับคะเเนน…แต่ก็มีบางคนที่ไม่พอใจกับราคาที่สำนักให้ หรือเป็นสิ่งของที่สำนักไม่ต้องการ"
"สิ่งของประเภทนี้ พวกเขาก็จะเอามาขายกันเองในหมู่ศิษย์ด้วยกัน"
"นานวันเข้า มันก็กลายเป็นตลาดมืด"
"ศิษย์สายนอกก็มีตลาดมืดของศิษย์สายนอก, ศิษย์สายในก็มีตลาดมืดของศิษย์สายใน!"
"ของในตลาดมืด ราคามักจะสูงกว่าปกติ…แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าโชคดีก็อาจจะได้ของดีราคาถูกก็ได้"
"เคยมีคนได้วิชาบ่มเพาะพลังระดับเหลืองขั้นกลางจากตลาดมืดของศิษย์สายนอกมาแล้ว…เขาได้กำไรไปมหาศาล!"
"พูดง่ายๆก็คือ ราคาของที่นั่นไม่แน่นอน…ต้องดูของให้เป็น ถึงจะเอาตัวรอดในนั้นได้, เพราะคนที่ไปที่นั่นล้วนแต่เป็นพวกเจ้าเล่ห์ทั้งนั้น!" ลู่จื่อเยว่พูดด้วยสีหน้าจริงจัง
ตลาดมืดของศิษย์สายนอกนั้นลึกลับเกินไป!
แม้แต่ลู่จื่อเยว่เองก็ไม่เต็มใจที่จะไปยุ่งเกี่ยวด้วย…ดังนั้นเขาถึงไม่ได้นึกถึงมันขึ้นมา
"ตลาดมืดนี่…น่าสนใจดีนี่นา" หลินเสวียนเริ่มให้ความสนใจ
"เจ้าอยากจะไปที่นั่นก็ไปไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ…มันต้องมีคนแนะนำ!" ชายชราหลังเคาน์เตอร์พูดพร้อมกับหรี่ตาลง
"ในเมื่อท่านผู้อาวุโสพูดแบบนี้ แสดงว่าต้องช่วยแนะนำข้าได้แน่ๆ" หลินเสวียนพูดพร้อมกับยิ้มบางๆ
จากนั้นเขาก็วางธนบัตรเงินร้อยตำลึงลงบนเคาน์เตอร์อีกครั้ง!
"แน่นอนอยู่แล้ว!" ชายชราหลังเคาน์เตอร์หยิบธนบัตรขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
จากนั้นเขาก็หยิบป้ายหยกออกมาจากลิ้นชักแล้วพูดว่า
"เอาป้ายนี้ไป แล้วไปที่ตึกเก้าของเขตที่พักศิษย์สายนอก…จากนั้นแค่เอาป้ายนี้ออกมา เจ้าก็เข้าไปได้แล้ว!"
"ขอบคุณมากขอรับท่านผู้อาวุโส!"
หลินเสวียนรับป้ายหยกมาด้วยรอยยิ้ม, จากนั้นก็พาลู่จื่อเยว่ออกไป
………
ไม่นานนัก หลินเสวียนก็มาถึงเขตที่พักของเหล่าศิษย์สายนอก…และหาตึกเก้าเจออย่างง่ายดาย!
ตึกเก้า!
หมายความว่าคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ คือศิษย์สายนอกอันดับที่เก้า, ซึ่งก็คือชายหนุ่มที่เคยตะคอกใส่ลู่จื่อเยว่นั่นเอง
เมื่อมาถึง…พวกเขาก็พบกับศิษย์สายนอกคนหนึ่งที่ยืนเฝ้าประตูอยู่
หลินเสวียนไม่รอให้ศิษย์ที่เฝ้าประตูพูด…เขารีบเอาป้ายหยกออกมาทันที!
"อ้อ ที่แท้ก็เป็นคนของท่านผู้อาวุโสกง, ตามกฎแล้วคนที่ท่านผู้อาวุโสกงแนะนำ สามารถพาคนเข้าไปได้หนึ่งคน"
ศิษย์ที่เฝ้าประตูมองหลินเสวียนอย่างประหลาดใจ…จากนั้นก็เปิดประตูให้
หลินเสวียนพาลู่จื่อเยว่เดินเข้าไปข้างในอย่างสบายใจ!
ทันทีที่เข้ามา, หลินเสวียนก็เห็นโต๊ะมากมายวางเรียงรายอยู่เต็มโถงชั้นหนึ่ง
บนโต๊ะแต่ละตัวต่างก็วางข้าวของที่แตกต่างกันเอาไว้
"ที่นี่จะเป็นตลาดมืดตลอดเวลา ยกเว้นช่วงเวลาที่มีอาจารย์มาสอน…เเละมันเปิดตลอดทั้งวัน!"
"การซื้อของที่นี่ ถือว่าซื้อแล้วซื้อเลย …แม้แต่ผู้อาวุโสสายนอกก็ไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงได้"
"ห้ามบังคับขู่เข็ญให้ซื้อขาย"
"บางอย่างที่พิเศษ เมื่อซื้อไปแล้วจะต้องเก็บเป็นความลับ!"
"พูดง่ายๆก็คือ ที่นี่มีกฎของมันเอง!"
ลู่จื่อเยว่กระซิบเตือน พร้อมกับชี้ไปด้านบน
ความหมายนั้นชัดเจนมาก!
ผู้ที่อยู่เบื้องหลังตลาดมืดแห่งนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสสายนอกก็ไม่กล้าที่จะล่วงเกิน
หลินเสวียนพยักหน้ารับรู้…จากนั้นก็กวาดสายตามองไปที่โต๊ะแต่ละตัว
บนโต๊ะมีของมากมายหลายอย่าง
บางโต๊ะมีเพียงสองสามชิ้น บางโต๊ะก็วางเต็มไปหมด
หลินเสวียนมองไม่ออกเลยว่าพวกมันคืออะไรบ้าง
"ศิษย์น้องหลิน ถ้าเจ้ากำลังหาสิ่งของที่บรรจุเจตนาดาบเอาไว้…เจ้าก็ควรเน้นไปที่ดาบเป็นหลัก!"
"ดาบบางเล่มที่เคยถูกปรมาจารย์ใช้ อาจจะมีเจตนาดาบหลงเหลืออยู่บ้าง!" ลู่จื่อเยว่ให้คำแนะนำ
"พวกเจ้าอยากได้ดาบงั้นเหรอ? ที่ข้ามีอยู่!"
ทั้งสองไม่ได้ปิดบังบทสนทนา, ศิษย์สายนอกคนหนึ่งที่เฝ้าแผงขายของจึงพูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น
พร้อมกันนั้น, เขาก็หยิบดาบยาวเล่มหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ!
"นี่คือดาบชั้นดี ถึงแม้จะยังไม่ถึงขั้นเป็นอาวุธวิญญาณ แต่ในบรรดาอาวุธของคนธรรมดานั้น…มันก็นับว่าเป็นของชั้นยอด!"
ศิษย์สายนอกคนนั้นพูดพลางกวัดแกว่งดาบยาวในมือเบาๆ
ภายใต้พลังปราณ แสงสีเงินเย็นยะเยือกก็แผ่ออกมาจากคมดาบ…ทำให้มันดูแหลมคมเป็นพิเศษ
"ไม่เลวเลยนี่นา!" ลู่จื่อเยว่พูดด้วยสายตาเป็นประกาย
ถึงแม้ดาบเล่มนี้จะยังไม่ถึงขั้นเป็นอาวุธวิญญาณระดับต่ำ แต่ในมือของผู้ฝึกยุทธ์….มันก็ถือว่าเป็นอาวุธที่สามารถตัดเหล็กได้เหมือนตัดโคลน!
หลินเสวียนก็สนใจเช่นกัน, เขาจึงยื่นมือออกไปรับดาบมาดู
"เจ้าพิโรธน้อย, มันมีเจตนาดาบอยู่ไหม?"
หลินเสวียนถามดาบคลั่งสามวิถีในใจ….ขณะที่มือของเขากำลังจับดาบอยู่
เรื่องเจตนาดาบอะไรนั่น เขาไม่รู้วิธีดูหรอก
ดังนั้น, ต้องให้ดาบคลั่งสามวิถีเป็นคนตัดสินใจเอง
[ไม่มี!]
ดาบคลั่งสามวิถีตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
"งั้นเหรอ"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเสวียนก็หมดความสนใจในดาบเล่มนี้ทันที…จากนั้นก็วางมันกลับลงไปบนโต๊ะ
เนื่องจากดาบยาวเกินไป ตอนที่หลินเสวียนวางลง มือของเขาจึงไปโดนเศษเหล็กผุๆก้อนหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะโดยไม่ได้ตั้งใจ
[เศษเหล็กนี่!]
[มีเจตนาดาบ!]
ทันใดนั้น เสียงเย็นชาของดาบคลั่งสามวิถีก็ดังขึ้นในหัวของหลินเสวียน!
………………….