ตอนที่ 202: ทุกคนต่างตกตะลึง ถังเฮ่าบาดเจ็บสาหัสหรือ?

ตอนที่ 202: ทุกคนต่างตกตะลึง ถังเฮ่าบาดเจ็บสาหัสหรือ?

ถังเฮ่า หลบหนีออกมาจากตระกูลลี่และใช้เวลาพอสมควรในการหลบซ่อนตัวอยู่ตามตรอกซอกซอยภายในเมือง

วิญญาณยุทธ์ของเขาแตกสลาย แถมเขายังระเบิดวงแหวนวิญญาณทิ้งไป ทำให้ร่างกายของเขารับภาระหนักจนเกินขีดจำกัด

เดิมทีเขาก็ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่อยู่แล้ว และตอนนี้เขาก็ยิ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสเข้าไปอีก

ด้วยสองสาเหตุนี้ประกอบกัน ทำให้เขารู้สึกเหมือนวิญญาณพร้อมจะหลุดออกจากร่างได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้เขาทำได้เพียงนั่งทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณเล็กน้อยเพื่อควบคุมอาการบาดเจ็บของเขา

หากไม่สามารถควบคุมอาการบาดเจ็บได้อย่างสมบูรณ์ มันจะต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน

แต่ต่อให้เขาสามารถควบคุมมันได้ เขาก็ประเมินว่ามันคงยากมากที่เขาจะสามารถแสดงความแข็งแกร่งในระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ออกมาได้อีก

การจะฟื้นฟูพลังให้กลับมาอยู่ระดับแปดสิบแปดหรือแปดสิบเก้าได้ ก็ถือว่าบุญโขแล้ว

เมื่อท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้น ในที่สุดเขาก็ลากฝีเท้าอันเหนื่อยล้ากลับมายังโรงแรม

ตอนนี้บนถนนมีคนน้อยมาก เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครจำหน้าได้

เมื่อกลับมาถึงห้องพักในโรงแรม เขาก็ทิ้งตัวลงบนเตียงและผล็อยหลับไป

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า อวี้เสี่ยวกัง และคนอื่นๆ ก็มาเคาะประตู ปลุกให้เขาตื่นขึ้น

"ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นกับท่านครับ?"

ทันทีที่ ถังซาน เข้ามาในห้อง เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติ

กลิ่นอายของพ่อเขาปั่นป่วน และความผันผวนของพลังวิญญาณก็ยุ่งเหยิง ให้ความรู้สึกเหมือนแสงเทียนที่ริบหรี่ใกล้จะดับลง

พ่อของเขาได้รับบาดเจ็บ!

เมื่อมองใกล้ๆ ก็พบว่ามีรอยเลือดเปื้อนเสื้อผ้าของเขาอยู่

อวี้เสี่ยวกังและคนอื่นๆ ก็สังเกตเห็นเบาะแสเช่นกัน และต่างก็ตกตะลึง

"นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?"

ตอนนี้ถังเฮ่าดูมีสภาพย่ำแย่มาก ความน่าเกรงขามของราชทินนามพรหมยุทธ์มลายหายไปจนหมดสิ้น

ถังเฮ่าถอนหายใจ แม้ว่าเขาจะไม่อยากพูด แต่เขาก็ต้องพูด

พวกเขาจำเป็นต้องเข้าใจสถานการณ์

"เกิดเรื่องขึ้นที่ตระกูลลี่ ตระกูลลี่หักหลังข้าและไปสมคบคิดกับสำนักวิญญาณยุทธ์"

แน่นอนว่าเขาไม่มีทางพูดความจริงออกไป

หากความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตถูกเปิดเผย เขาไม่รู้เลยว่าคนเหล่านี้จะมองเขาอย่างไร

แม้แต่ลูกชายของเขา ถังซาน ก็อาจจะหันหลังให้เขา

ท้ายที่สุดแล้ว เขาเองที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ลูกชายต้องสูญเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก

และตอนนี้ เขายังทำให้ลูกสูญเสียสายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามไปอีก

เขาอธิบายสถานการณ์บางส่วนอย่างคร่าวๆ ซึ่งยิ่งทำให้ทุกคนตกตะลึงหนักกว่าเดิม

"ใต้เท้าฮ่าวเทียนได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยงั้นหรือ?!"

นี่คือสิ่งที่เหลือเชื่อที่สุด

ถังเฮ่าครอบครองวิญญาณยุทธ์ประเภทเครื่องมือที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างค้อนเฮ่าเทียน และยังมีวงแหวนวิญญาณแสนปีอีกด้วย

แม้แต่ตอนเผชิญหน้ากับราชทินนามพรหมยุทธ์หลายคนพร้อมกัน เขาก็ยังไม่หวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย

ทว่าตอนนี้ เขากลับได้รับบาดเจ็บสาหัสจากน้ำมือคนอื่นแถมยังเป็นผู้หญิงสองคนอีกต่างหาก

"เมื่อครู่ใต้เท้าฮ่าวเทียนเพิ่งบอกว่าหลิ่วเอ้อร์หลงงั้นหรือ? แล้วก็หลานอิ๋นพรหมยุทธ์?"

อวี้เสี่ยวกังก็สังเกตเห็นข้อมูลสำคัญในทันที

หลิ่วเอ้อร์หลง!

หลิ่วเอ้อร์หลงไปปรากฏตัวที่ตระกูลลี่จริงๆ แถมนางยังอยู่กับหลานอิ๋นพรหมยุทธ์จากสำนักวิญญาณยุทธ์

เรื่องที่หลานอิ๋นพรหมยุทธ์เข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์นั้นแพร่สะพัดไปทั่วทวีปโต้วหลัวผ่านใบปลิวแล้ว

ใครบ้างล่ะที่จะไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขามีราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับเก้าสิบห้าที่ทรงพลังเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน?

"เป็นเอ้อร์หลงจริงๆ ด้วย! นางไปคลุกคลีกับคนของสำนักวิญญาณยุทธ์เนี่ยนะ!"

ฝูหลันเต๋อ กัดฟันแน่น นี่เป็นเรื่องยากที่จะยอมรับได้

อวี้เสี่ยวกังซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นส่ายหน้าและกล่าวว่า "เจ้าลืมไปแล้วหรือ? ตอนที่ข้าอยู่ที่สถาบันหลานป้า เอ้อร์หลงก็บอกแล้วว่าสถาบันหลานป้าได้เข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฝูหลันเต๋อก็นึกขึ้นได้ในที่สุด

มันเป็นเรื่องจริง!

เขาแค่ลืมมันไปเท่านั้น

ตอนนี้เมื่อเรื่องนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ

"ข้าจะจัดการเรื่องของหลิ่วเอ้อร์หลงเองในภายหลัง พวกเจ้าเตรียมใจไว้ก็แล้วกัน"

น้ำเสียงของถังเฮ่าเย็นชาลง

เขารู้ว่าคนพวกนี้มีความสัมพันธ์แบบไหนกับหลิ่วเอ้อร์หลงในอดีต

สามเหลี่ยมทองคำ พวกเขาเคยโด่งดังไปทั่วทวีปโต้วหลัว

แต่เมื่อดูจากตอนนี้ สามเหลี่ยมทองคำได้แตกสลายไปแล้ว และในอนาคต พวกเขาก็เป็นได้แค่ศัตรูกัน

"ใต้เท้าฮ่าวเทียน เรื่องนี้..."

"ไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องนี้จบแค่นี้"

"เมื่อข้าฟื้นตัว ข้าจะบิดคออีนังแพศยานั่นด้วยมือของข้าเอง!"

วิญญาณยุทธ์ของเขาถูกทำลายโดยหลิ่วเอ้อร์หลง

วิญญาณยุทธ์แตกสลาย และศักดิ์ศรีของเขาก็แหลกสลายตามไปด้วย

หากเขาไม่แก้แค้น เขา ถังเฮ่า จะไม่ถูกคนอื่นหัวเราะเยาะหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อเสียงของวิญญาณยุทธ์ประเภทเครื่องมือที่แข็งแกร่งที่สุดนั้นไม่อาจถูกเหยียดหยามได้

ต้องรักษาหน้าตาของสำนักเฮ่าเทียนเอาไว้

ไม่ว่าหลิ่วเอ้อร์หลงจะมีความสัมพันธ์ใดๆ กับอวี้เสี่ยวกังและคนอื่นๆ นางก็อยู่ในรายชื่อเป้าหมายที่เขาต้องฆ่าให้ได้

เขาจะไม่ยอมปล่อยนางไปง่ายๆ เด็ดขาด

"ท่านพ่อ แล้วอาการบาดเจ็บของท่านในตอนนี้ล่ะครับ?"

สิ่งที่ถังซานกังวลมากที่สุดคือจุดนี้

พ่อของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และเขาไม่รู้ว่ามันจะส่งผลต่อความแข็งแกร่งของพ่อหรือไม่

ขาข้างหนึ่งของเขาพิการไปแล้ว และหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากพ่อ มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะไม่สามารถรักษาให้หายได้

มีเพียงพ่อของเขาเท่านั้นที่มีโอกาสหากระดูกวิญญาณแสนปีมาให้เขา

ถังเฮ่าส่ายหน้าเล็กน้อย "มันค่อนข้างจะยุ่งยาก ระยะเวลาในการฟื้นตัวค่อนข้างนาน หากมีสมบัติวิเศษบางอย่าง มันก็จะสามารถเร่งการฟื้นตัวได้"

สมบัติวิเศษงั้นหรือ?

ตอนนี้พวกเขาจะไปหาสมบัติวิเศษมาจากไหน?

พวกเขายากจนมากจริงๆ!

แม้แต่ยอดฝีมือเหล่านี้ก็ต้องเผชิญกับสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของความยากจนในตอนนี้

"ใต้เท้าฮ่าวเทียน พวกเราควรทำอย่างไรต่อไปดี?"

อวี้เสี่ยวกังเปลี่ยนเรื่อง ตอนนี้ไม่มีประโยชน์ที่จะมาคิดถึงเรื่องสมบัติวิเศษ

พวกเขามิอาจหามันมาครอบครองได้จริงๆ

งานเร่งด่วนที่สุดคือการคิดถึงอนาคตของพวกเขาต่างหาก

พวกเขาไม่สามารถไปที่ตระกูลสี่เดี่ยวได้อีกต่อไป หากพวกเขาไป พวกเขาทุกคนจะต้องตกอยู่ในอันตรายและอาจถูกฆ่าตาย

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลลี่ก็อยู่ที่เมืองเทียนโต่วแห่งนี้เอง

หากตระกูลลี่ทำการค้นหาขนานใหญ่ มีความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะถูกค้นพบที่นี่

ดังนั้น พวกเขาต้องออกจากเมืองเทียนโต่ว!

มิฉะนั้น จะเกิดปัญหาใหญ่ตามมาอย่างแน่นอน

แต่หลังจากออกจากเมืองเทียนโต่วแล้ว พวกเขาจะไปที่ไหนได้ล่ะ?

บางที สำนักเฮ่าเทียนอาจเป็นทางเลือกสุดท้าย และเป็นทางเลือกเดียว

และการที่จะกลับไปที่สำนักเฮ่าเทียนได้นั้น จำเป็นต้องให้ถังเฮ่าเป็นคนเอ่ยปาก

ในตอนนั้น ถังเฮ่าถูกขับไล่ออกจากสำนักเฮ่าเทียน และเรื่องนี้ก็ก่อให้เกิดความปั่นป่วนไม่น้อย

หากถังเฮ่าต้องการกลับไป สำนักเฮ่าเทียนจะตกลงหรือ?

มันพูดยาก!

เว้นแต่ว่าถังเฮ่าจะสร้างผลงานอะไรบางอย่าง

"ไปเมืองสั่วทัวก็แล้วกัน"

ถังเฮ่าครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้ สถานที่ที่ค่อนข้างปลอดภัยกว่าคือเมืองสั่วทัว

หากพวกเขากลับไปที่เมืองสั่วทัว ลองถามดูสิ คนจากสำนักวิญญาณยุทธ์ที่นั่นจะทำอะไรพวกเขาได้ล่ะ?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฝูหลันเต๋อก็เข้าใจทันทีว่าพวกเขาจะต้องกลับไปที่สถาบันสื่อไหลเค่อ

เขารู้สึกอับอายขึ้นมาในทันที

ลากครอบครัวมาด้วย ทุกคนออกจากสถาบันสื่อไหลเค่อแล้วมาที่เมืองเทียนโต่วเพื่ออะไรล่ะ?

ก็เพื่อให้นักเรียนได้เข้าร่วมการแข่งขันประลองยุทธ์วิญญาจารย์ระดับสูงไงล่ะ

แต่ผลลัพธ์ก็คือ พวกเขายังไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันเลยด้วยซ้ำ แต่กลับต้องระเห็จกลับไปที่สถาบันสื่อไหลเค่อเนี่ยนะ?

มันให้ความรู้สึกเหมือนต้องมาตายก่อนที่จะได้รับชัยชนะ

หากพวกเขากลับไป ความปลอดภัยเป็นเรื่องที่แน่นอน แต่พวกเขาก็จะถูกเยาะเย้ยเช่นกัน

คนมากมายในเมืองสั่วทัวรู้ว่าสื่อไหลเค่อได้ย้ายมาที่เมืองเทียนโต่ว

การกลับไปตอนนี้ก็เป็นแค่ตัวตลกดีๆ นี่เอง

"ใต้เท้าฮ่าวเทียน ทำไมเราไม่ลองคิดดูอีกที..."

"อะไร? เจ้ามีที่อื่นที่ดีกว่านี้งั้นหรือ?"

ถังเฮ่ากวาดสายตาเย็นชามองพวกเขาแล้วฮึดฮัด "ข้ารู้ว่าพวกเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ พวกเจ้าอยากจะไปที่สำนักเฮ่าเทียนใช่ไหมล่ะ?"

"แน่นอน ข้าเองก็อยากไป แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลากลับไป"

"ในตอนนั้น ข้าออกจากสำนักมา และตอนนี้ถ้าข้าต้องการจะกลับไป ข้าต้องมีคำอธิบายให้กับสำนัก"

"และเสี่ยวซานก็คือคำอธิบายที่ดีที่สุดที่ข้าสามารถมอบให้กับสำนักได้ แต่น่าเสียดายที่เกิดเรื่องกับเขาเสียก่อน"

คำพูดเหล่านี้ชัดเจนมากแล้ว

อยากกลับไปสำนักเฮ่าเทียนงั้นหรือ?

ประการแรก พวกเขาต้องบ่มเพาะถังซานก่อน

ทุกคนมองหน้ากัน ไร้หนทางอื่นใดจริงๆ

พวกเขาก็เอาชนะถังเฮ่าไม่ได้เช่นกัน แม้ว่าตอนนี้ถังเฮ่าจะบาดเจ็บสาหัส แต่พวกเขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น ในอนาคตพวกเขาก็ยังต้องพึ่งพาถังเฮ่า

แน่นอนว่า พวกเขาต้องฟังเขาทุกอย่าง

"ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นเราจะพักผ่อนกันสักสองวัน แล้วค่อยกลับไปที่สถาบันสื่อไหลเค่อ"