บทที่ 439 - เป็นเด็กดีสอนง่าย

บทที่ 439 - เป็นเด็กดีสอนง่าย

ภายนอกเมืองคิวแอล

รถบัสท่องเที่ยวคันหนึ่งเพิ่งจะเดินทางมาถึงที่นี่

จังหวะนั้น ไกด์นำเที่ยวที่นั่งอยู่แถวหน้าก็ลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับลูกทัวร์เสียงดังว่า "ทุกท่านโปรดทราบ ตอนนี้เราเดินทางมาถึงเมืองคิวแอลแล้วนะครับ หลังจากลงรถแล้วให้ทุกท่านทำธุระส่วนตัวได้ 1 ชั่วโมง จากนั้นเราจะมารวมตัวกัน..."

เมื่อได้ยินเสียงประกาศแจ้งเตือนให้ลงรถ หญิงสาวชาวต่างชาติคนหนึ่งที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ก็ลืมตาขึ้น

ส่วนชายชาวตะวันออกที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อย "โจน ถึงแล้วนะ คุณแน่ใจเหรอว่าจะไปเดินเที่ยวคนเดียว?"

"ใช่แล้วล่ะ การไปเที่ยวกับกรุ๊ปทัวร์มันไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ ฉันตั้งใจว่าจะไปเดินเที่ยวเล่นคนเดียวเงียบๆ น่ะ" หญิงสาวที่ชื่อโจนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ส่วนชายชาวตะวันออกที่อยู่ข้างๆ เธอ กลับมีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

อุตส่าห์ได้พบกับหญิงสาวชาวต่างชาติที่สวยขนาดนี้ในกรุ๊ปทัวร์ทั้งที

และเขาก็ประจวบเหมาะที่พอจะพูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย

ดังนั้นเขาจึงรับหน้าที่เป็นล่ามให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ

แต่สุดท้าย เพิ่งจะได้ทำความรู้จักกันไม่นาน ก็ต้องแยกจากกันเสียแล้ว

จากการใช้เวลาอยู่ร่วมกันไม่กี่วัน เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว

เมื่อเทียบกับพวกแม่เสือสาวในประเทศที่เรียกร้องสินสอดแพงลิ่วแล้ว

หญิงสาวชาวต่างชาติผู้แสนอ่อนโยนคนนี้ ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

"โจน งั้นผมยังติดต่อคุณได้อีกไหม?" ชายหนุ่มรู้สึกไม่ค่อยยินยอมนัก หากไม่ใช่เพราะยังมีพ่อแม่ของเขาอยู่ในกรุ๊ปทัวร์นี้ด้วยล่ะก็

เขาคงตามโจนไปตั้งนานแล้ว

"ได้แน่นอนสิ พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา" โจนกะพริบตาให้ชายหนุ่ม

เมื่อมองดูขนตาที่งอนยาวนั้น หัวใจของชายหนุ่มก็ละลายไปหมดแล้ว

รถบัสท่องเที่ยวจอดสนิท

ทั้งสองคนแลกเบอร์โทรศัพท์กัน ชายหนุ่มมองดูแผ่นหลังของโจนที่สะพายเป้เดินจากไป เขาเหม่อลอยไปครู่ใหญ่

เวลานี้ เขาราวกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งสูญเสียของรักไป

"ไอ้ลูกหมา ทำตัวให้มันมีอนาคตหน่อยสิวะ ก็แค่อีหนูฝรั่งคนหนึ่งไม่ใช่หรือไง? พ่อเห็นแกทำหน้ายังกะโดนยาแฝด!" ผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาด่าทอ

"นั่นสิ แกไม่เคยเห็นผู้หญิงหรือไง? ปกติไล่ให้ไปดูตัว ไม่เห็นจะกระตือรือร้นแบบนี้เลย!" ผู้เป็นแม่สมทบ

ชายหนุ่มขยี้หัวตัวเองด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก

"ไอ้คนไม่ได้เรื่อง..."

"ผู้หญิงหาเอาที่ไหนก็ไม่ได้..."

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการรุมด่าทอจากพ่อแม่ ชายหนุ่มก็ใช้เพียงประโยคเดียวสวนกลับจนพวกเขาถึงกับพูดไม่ออก

"เธอไม่เอาสินสอดครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สองสามีภรรยาผู้เฒ่าก็ถึงกับตกตะลึงจนตาค้างไปทันที

ชายหนุ่มทำได้เพียงยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

เขามองดูเบอร์โทรศัพท์ที่บันทึกไว้ในเครื่อง

แล้วก็เผยรอยยิ้มงี่เง่าออกมา

อีกด้านหนึ่ง

โจนที่เพิ่งจะเดินแยกจากกรุ๊ปทัวร์มา สีหน้าอันอ่อนโยนของเธอก็มลายหายไปจนสิ้น

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ก็คือความเย็นชา

เธอล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า แล้วมองดูเบอร์โทรศัพท์ในสมุดรายชื่อ

ก่อนจะเหยียดยิ้มอย่างดูแคลน

จากนั้นก็อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครเห็น บีบโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นจนแหลกละเอียด

แล้วโยนทิ้งลงถังขยะไป

ส่วนชายชาวตะวันออกที่กำลังตกหลุมรักคนนั้น ชาตินี้เขาก็คงไม่มีวันตามหานางฟ้าของเขาพบอีกแล้ว

……

โจนเดินทางมายังประเทศมหาอำนาจแห่งโลกตะวันออกแห่งนี้ได้ปีกว่าแล้ว

ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา เธอเดินทางไปกับกรุ๊ปทัวร์ต่างๆ และได้ท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่างๆ มากมาย

แม้แต่เมืองคิวแอล เธอก็มาเยือนเป็นครั้งที่สองแล้ว

ครั้งก่อนที่เธอผ่านมาที่นี่ เธอได้เห็นซูอิงฮุยทุบตีหลี่ชิงอวี้ในโรงเรียนด้วยตาตัวเอง

ตอนนั้นระดับพลังของซูอิงฮุยยังต่ำต้อยนัก จึงไม่ทันสังเกตเห็นการมีอยู่ของเธอ

และโจนเองก็ไม่ได้ลงมือทำอะไร เพียงแค่เดินทางจากไปพร้อมกับกรุ๊ปทัวร์เงียบๆ

โจนคือสายลับมืออาชีพ

ส่วนชื่อจริงๆ ของเธอนั้น แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังจำไม่ได้แล้ว มันเป็นชื่อภาษารัสเซียแบบดั้งเดิมที่ยาวเหยียด

เธอจำได้แค่ว่าตอนเด็กๆ พ่อมักจะเอาเรื่องที่ชื่อของเธอมันยาวและเรียกยากเกินไปมาเป็นข้ออ้างในการทุบตีเธอ

แต่ชื่อนี้ พ่อก็เป็นคนตั้งให้เธอเองไม่ใช่หรือไง

และด้วยเหตุนี้เอง โจนจึงชอบชื่อที่เรียบง่าย

มีแค่พยางค์เดียวก็พอแล้ว

ตั้งแต่เมื่อสองศตวรรษก่อน โจนก็เดินทางไปมาระหว่างประเทศต่างๆ ด้วยใบหน้าที่แตกต่างกันออกไป

(จบแล้ว)