บทที่ 403 โถงศิลา

“คิกคิกคิก!”

เรย์ส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบออกมาเป็นชุด

“ชั้นชื่นชมในความกล้าของพวกแกนะ!”

“ตอนที่ท่านผู้นี้เข้าร่วมกับรัฐบาลโลก... พวกแกยังนั่งปั้นขี้โคลนเล่นอยู่ที่ไหนสักแห่งอยู่เลยมั้ง!”

ชายชุดดำทั้งสิบสามคนไม่ได้แสดงอารมณ์หวั่นไหวใดๆ ต่อคำพูดเยาะเย้ยของเรย์

พวกเขาจ้องมองเรย์อย่างแข็งทื่อ ราวกับหุ่นเชิดที่ถูกควบคุม

หากเรย์คิดจะฝ่าเข้าไปในลิฟต์โดยพลการ

สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือการโจมตีที่โหมกระหน่ำดั่งพายุบุแคม

“พอได้แล้ว!”

เรย์เอ่ยเสียงเรียบ

“เรดเอิร์ธ!” (ผืนดินสีแดง)

“รหัสถูกต้อง!”

ชายทั้งสิบสามคนเก็บจิตสังหารที่เคยกดดันใส่เรย์กลับไปจนหมดสิ้น

เรย์ลูบปลายคาง จ้องมองชายทั้งสิบสามคนอย่างครุ่นคิด

ถ้าคนพวกนี้ถูกปล่อยออกไปในท้องทะเลกว้างใหญ่ พวกเขาย่อมเป็นขุมกำลังที่ไม่ควรมองข้ามแน่ๆ

รัฐบาลโลกมีรากฐานที่ลึกซึ้งจริงๆ

เดิมทีเรย์คิดว่า มารีนฟอร์ด คือขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดใน โลกโจรสลัด

ไม่นึกเลยว่าเมื่อเทียบกับรัฐบาลโลกแล้ว

มารีนฟอร์ดก็เป็นแค่เรื่องเล่นขายของเด็กๆ

แต่ทว่า!

ตอนนี้เรย์กลับสงสัยเหลือเกิน

ในอดีต... เจร็อค กับ โรเจอร์ หนีรอดจากการไล่ล่าร่วมกันของรัฐบาลโลกและมารีนฟอร์ดมาได้ยังไง?

แน่นอน!

รวมถึงผู้นำ กองทัพปฏิวัติ ในปัจจุบันอย่าง ดราก้อน ด้วย

พวกเขามีพลังที่ยิ่งใหญ่กว่ารัฐบาลโลกงั้นรึ?

เรย์ส่ายหน้า แล้วก้าวเท้าเข้าไปในลิฟต์

“ท่านประสงค์จะไปชั้นไหนครับ?”

ชายชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเรย์แล้วถามเสียงต่ำ

“ชั้นบนสุด!”

“ชั้นบนสุด?”

ชายชุดดำถอดแว่นกันแดดออก

เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมถึงขีดสุด

“ท่านครับ... หากไม่ได้รับอนุญาตจากเบื้องบน!”

“ท่านไม่สามารถเข้าไปในห้องที่ชั้นบนสุดได้นะครับ!”

เคร้ง!

เรย์โยนแหวนในมือใส่ชายชุดดำ แล้วเอ่ยเสียงเข้ม

“แค่นี้พอไหม?”

เมื่อเห็นแหวนวงนั้น สีหน้าของชายชุดดำก็แข็งค้างไปทันที

จากนั้นเขาก็โค้งคำนับให้เรย์แล้วกล่าวว่า

“ได้ครับ!”

“ไสหัวไป!”

“จงขอบคุณซะที่วันนี้ท่านผู้นี้อารมณ์ดี!”

“ไม่อย่างนั้นพวกแกคงกลายเป็นศพไปนานแล้ว!”

ชายชุดดำส่งแหวนคืนให้เรย์อย่างนอบน้อม

จากนั้นเขาก็เดินออกจากลิฟต์ไป และพยักหน้าส่งสัญญาณให้กับคนที่อยู่ด้านหลัง

ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นไป!

ถ้าเป็นคนทั่วไปในโลกโจรสลัดคงต้องตกใจกับเจ้าลิฟต์ตัวนี้แน่ๆ

แต่เรย์นั้นต่างออกไป!

ในชาติก่อน... เขาชอบความรู้สึกตอนขึ้นลิฟต์อยู่แล้ว

“รัฐบาลโลกงั้นเหรอ?”

เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ เอ่ยออกมา

“ชั้นมาหาพวกแกแล้ว!”

เพื่อค้นหาความลับที่รัฐบาลโลกซ่อนเอาไว้

และเพื่อป้องกันไม่ให้รัฐบาลโลกขยายอิทธิพลไปมากกว่านี้ภายในระยะเวลาหนึ่งปีข้างหน้า

เรย์จำเป็นต้องแฝงตัวเข้ามาซ่อนเขี้ยวเล็บอยู่ในรัฐบาลโลก

ห้าผู้เฒ่า!

ท่านอิม!

มังกรฟ้า!

ร้อยปีแห่งความว่างเปล่า!

สมบัติของ ราชาโจรสลัด!

การตายของ ร็อคส์!

ปริศนานับไม่ถ้วนล้วนถูกทิ้งไว้ภายในรัฐบาลโลกแห่งนี้

. .

ในขณะเดียวกัน!

เหล่าห้าผู้เฒ่าที่นั่งอยู่ในห้องชั้นบนสุดของรัฐบาลโลก ต่างพากันขมวดคิ้ว

ภายในรัฐบาลโลก... มีใครบางคนกำลังมุ่งหน้ามาที่ห้องประชุมของพวกเขา

“ใครมากัน?”

ชายชราผู้ถือดาบ โชได คิเท็ตสึ มองไปที่ประตูลิฟต์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้วเอ่ยเสียงเข้ม

“พวกแกแอบตัดสินใจทำเรื่องโง่ๆ ลับหลังชั้นรึเปล่า?”

ผู้เฒ่าหนวดเคราขาวขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงต่ำ

“นอกจากสมาชิก CP9 แล้ว... พวกเราก็ไม่ได้ส่งคนอื่นออกไปเลยนะ!”

“หรือจะเป็น ร็อบ ลุจจิ กับพวกนั้นกลับมาแล้ว?”

ผู้เฒ่าในชุดสูทสีเขียวอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

ถ้าลุจจิและคนอื่นๆ ทำภารกิจสำเร็จ

รัฐบาลโลกของพวกเขาก็จะได้เวลาสองปีมาจากเรย์

เมื่อถึงตอนนั้น... สิ่งที่รัฐบาลโลกสูญเสียไปทั้งหมด!

พวกเขาจะไปทวงคืนจากเรย์ด้วยตัวเอง

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์ค่อยๆ เปิดออก

คนที่ปรากฏตัวต่อหน้าเหล่าห้าผู้เฒ่า คือหัวหน้าหน่วย CP9!

อาวุธสุดยอดของรัฐบาลโลก!

ร็อบ ลุจจิ!

ในเวลานี้ ลุจจิมีผ้าพันแผลสีขาวพันอยู่ทั่วร่าง ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด

“ลุจจิ... เจอยอดฝีมือเล่นงานมาระหว่างทำภารกิจรึไง?”

ผู้เฒ่าถือดาบโชได คิเท็ตสึ ถามเสียงเย็น

“ท่านครับ... พวกเราทำภารกิจนี้สำเร็จแล้วครับ!”

“พวกเรามอบ ผลโดอะ โดอะ (ผลประตู) ให้กับเรย์เรียบร้อยแล้ว!”

ลุจจิโค้งคำนับให้เหล่าห้าผู้เฒ่า แล้วกล่าวต่อ

“เพียงแต่ว่า... ผมอดใจไม่ไหว ก็เลยประมือกับเรย์ไปสักตั้งครับ!”

“โง่เขลา!”

ผู้เฒ่าเคราขาวตำหนิเสียงเย็น

“พวกเราต้องจ่ายค่าตอบแทนไปตั้งเท่าไหร่กว่าจะได้คำสัญญาจากเรย์!”

“แกกล้าดียังไงไปสู้กับเรย์?”

เพื่อบรรลุข้อตกลงไม่รุกรานกันเป็นเวลาสองปีกับเรย์... รัฐบาลโลกต้องแลกมาด้วยผลปีศาจระดับท็อป

ถ้าเกิดเหตุผิดพลาดอะไรขึ้นเพราะความมุทะลุของลุจจิ

พวกห้าผู้เฒ่าคงต้องปวดหัวไปอีกหลายวัน

แต่ทว่า!

ลุจจิคือดาวรุ่งพุ่งแรงของรัฐบาลโลก

คือเจร็อคคนต่อไป

เหล่าห้าผู้เฒ่าจึงไม่อยากส่งลุจจิไปเข้าคุกใต้ดินเท่าไหร่นัก

ยังไงซะ!

รัฐบาลโลกในตอนนี้ก็ต้องการกำลังรบชั้นสูงจำนวนมาก เพื่อรับมือกับพวกโจรสลัดและ กองทัพปฏิวัติ

“ลุจจิ... หลังจากสู้กับแกแล้ว เรย์มีความเคลื่อนไหวผิดปกติอะไรไหม?”

ลุจจิส่ายหน้า เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ

“ผมรอดมือเรย์มาได้ก็เพราะ บลูโน่ โผล่มาช่วยครับ”

“เรย์ไม่ได้พูดอะไรที่ขัดต่อข้อตกลงครับ!”

“ไม่มีงั้นรึ?”

เหล่าห้าผู้เฒ่าถอนหายใจอย่างโล่งอก เอ่ยเสียงเบา

“ลุจจิ... กลับไปประจำตำแหน่งซะ!”

“ตอนนี้คือเวลาที่ดีที่สุดที่แกจะพัฒนาความแข็งแกร่ง!”

ลุจจิโค้งคำนับให้เหล่าห้าผู้เฒ่า แล้วเอ่ยด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า

“ท่านครับ... ผมต้องการจะเข้าสู่ ‘นรก’ ครับ”

“นรก?”

“แกอยากจะเป็นเจร็อคคนที่สองรึไง?”

“ดูจากอายุและฝีมือของแกตอนนี้... การเข้าไปในนรกมันยังเสี่ยงเกินไป!”

นรก!

สถานที่พิเศษที่รัฐบาลโลกสร้างขึ้นอย่างลับๆ

ภายในนรก มีคำสอนที่ทิ้งไว้โดยยอดฝีมือมากมาย

รวมถึงผลปีศาจที่ทรงพลังหลากหลายชนิด

ภายในรัฐบาลโลก นับตั้งแต่มีการสร้าง ‘นรก’ ขึ้นมา... มีเพียงสามคนเท่านั้นที่สำเร็จการฝึกฝนจากนรก

หนึ่งในนั้นคืออาวุธลับของรัฐบาลโลก!

เจร็อค!

ส่วนอีกสองคน... คนหนึ่งคือวีรบุรุษแห่งมารีนฟอร์ด การ์ป

และคนที่เหลือ... กลายเป็นตัวตนต้องห้ามของรัฐบาลโลกไปแล้ว

ติ๊งหน่อง!

เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้น

มือขวาของเรย์วางทาบอยู่ที่ด้ามดาบ ‘เทนโด จูนิคิว’ (สิบสองตำหนักวิถีสวรรค์)

แม้เขาจะไม่รู้ขอบเขตพลังที่แท้จริงของเหล่าห้าผู้เฒ่า!

แต่การเตรียมพร้อมรบตลอดเวลาก็ไม่ใช่เรื่องผิด

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก

สภาพแวดล้อมที่มืดสลัวและอับชื้นทำให้เรย์ชะงักไป

มันต่างจากห้องที่เขาจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

พื้นที่เบื้องหน้าตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าสารพัด!

และ... โลงศพหินขนาดมหึมาที่วิจิตรบรรจงตั้งตระหง่านอยู่

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═