ระบบจำลองวันสิ้นโลก บทที่ 112 หมื่นกฎล้วนไม่ใช่หนทางของฉัน! (อ่านฟรี)

ระบบจำลองวันสิ้นโลก บทที่ 112 หมื่นกฎล้วนไม่ใช่หนทางของฉัน!

“อะไรคือกฎพื้นฐานของจักรวาล? อะไรคือหนทางของฉัน?”

แม้จะเป็นประโยคคำถาม แต่กลับแฝงน้ำเสียงที่ไม่เปิดช่องให้สงสัย ราวกับกำลังบังคับให้สวรรค์และผืนดินตอบสนอง

ใต้เปลือกนอกที่ซอมซ่อสกปรก มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ใสกระจ่าง สะท้อนอีกด้านหนึ่งของจักรวาล เต็มไปด้วยขาวดำและความตายเงียบงัน ทว่าก็ปะปนกับสีสันนับไม่ถ้วนอย่างประหลาด

ประหลาดจนเกินบรรยาย

แววตาสว่างวาบ ทะลุผ่านอดีตและอนาคต

ในสายตาของฮวง กฎพื้นฐานของจักรวาลที่ซ่อนอยู่ในห้วงดาราจักรทั้งหมดเผยรูปร่างออกมา กฎแต่ละเส้นล้วนส่องประกายงดงาม ดำรงอยู่ในสรรพสิ่ง ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว

ชั่วขณะนั้น ภายในใจของฮวงพลันเกิดความกระจ่าง

บางที กฎ อาจไม่ใช่สิ่งที่จับต้องไม่ได้ ตั้งแต่ต้นจนจบ กฎก็อยู่ในทุกสรรพสิ่ง ตรงกันข้าม สรรพสิ่งล้วนสามารถกลายเป็นกฎได้ทั้งนั้น

ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หมู่ดาว สามารถเป็นกฎ การไหลเวียนของกาลอวกาศ สามารถเป็นกฎ แผ่นดิน ลม น้ำ ไฟ สามารถเป็นกฎ

กฎ ทั้งหมายถึงกฎเกณฑ์การทำงานของจักรวาล และหมายถึงองค์ประกอบที่ประกอบสร้างจักรวาล

เมื่ออารยธรรมวิทยาการพัฒนาถึงระดับดาวฤกษ์ ก็จะเริ่มมีความสามารถเล็กน้อยในการแทรกแซงกฎพื้นฐานของจักรวาล

ส่วนสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติระดับดาวฤกษ์นั้น ใช้พลังอำนาจของตนเองควบคุมกฎหนึ่งเส้น ผสานมันเข้ากับตัวเอง

ในขณะที่ฮวงมองทะลุถึงความลี้ลับของกฎอย่างสิ้นเชิง ดาวทั้งฟ้าพลันปั่นป่วน ราวกับกำลังโห่ร้องยินดี หรือไม่ก็แย่งชิงกันเอง

กฎนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาจากความว่างเปล่า แย่งกันเบียดกัน พยายามจะทะลุเข้าสู่ร่างของฮวง

หมู่ดาวสั่นสะเทือน โปรยแสงดาวนับพันสายลงมา แต่กลับถูกเนื้อแท้ของร่างฮวงปฏิเสธโดยอัตโนมัติ

“หมื่นพันกฎแม้จะมากมาย แต่ไม่มีสักเส้นทางที่เป็นหนทางที่ฉันต้องการ”

ฮวงส่ายหัว เลือกเพิกเฉยต่อพลังแห่งกฎทั้งหมด

ไม่ใช่เพราะกฎเหล่านี้ไม่แข็งแกร่ง แต่เพราะมันไม่สอดคล้องกับ หนทาง ในใจของฮวง

โดยไม่รู้ตัว สายตาของฮวงมองข้ามความเวิ้งว้างไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินอันห่างไกล เขารู้ดีว่าบนนั้นมีมนุษย์นับไม่ถ้วนกำลังต่อสู้ดิ้นรน เตรียมจะสร้างดาวเคราะห์สีน้ำเงินให้กลายเป็นบ้านที่งดงาม

เขารู้ลึกในใจว่า อารยธรรมมนุษย์บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินในตอนนี้เปราะบางอย่างยิ่ง มีเพียงตัวเขาคนเดียวที่ค้ำยันเอาไว้

ทุกครั้งที่นึกถึงภาพในความทรงจำ เห็นอารยธรรมมนุษย์ถูกอารยธรรมพเนจรสังหารอย่างตามอำเภอใจ ในใจของฮวงก็จะเพิ่ม ความเข้าใจ บางอย่างขึ้นมา

แค่ตัวเขาแข็งแกร่ง…ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ เขายังต้องหาวิธี ทำให้อารยธรรมมนุษย์ทั้งมวลแข็งแกร่งขึ้นมาด้วย

เขาต้องค้นหา หนทาง แบบหนึ่ง หนทางที่สามารถเติบโตจนแข็งแกร่งเทียบเท่าผู้สังเกตการณ์ หนทางที่ก้าวล้ำเหนืออนันต์ หนทางไร้เทียมทานที่ถือมิติทั้งหลายไว้ในกำมือ ราวกับของเล่น!

หากในห้วงจักรวาลไร้ขอบเขตนี้ไม่มีกฎเช่นนั้นดำรงอยู่ ก็ให้เขาเป็นผู้เปิดทางมันขึ้นมาด้วยตัวเอง!

ทีละน้อย แววลึกในดวงตาของฮวงยิ่งทอประกายเจิดจ้า ก่อเกิดเป็นแสงสว่างที่แท้จริง

ชั่วขณะนั้น เขาราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสวรรค์และผืนดิน แทบจะกลืนหายไปในความมืดลึกของจักรวาล ผูกพันพันเกี่ยวกับกฎนับไม่ถ้วนเป็นหนึ่งเดียว

【หลังจากการเดินทางอันยาวนาน ฮวงในที่สุดก็มองทะลุถึงแก่นแท้ของกฎพื้นฐานของจักรวาล ภายใต้พรสวรรค์อันรุนแรงของเขา กฎทั้งหมดในจักรวาลล้วนเผยรูปร่าง ปรากฏตัวออกมา ต้องการจะเข้าใกล้เด็กหนุ่มบิดาแห่งศิลปะการต่อสู้โบราณผู้นี้】

【เผชิญหน้ากับกฎพื้นฐานของจักรวาลนับไม่ถ้วน ฮวงสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่หนทางที่เขาแสวงหาจริงๆ ดังนั้น ฮวงจึงตัดสินใจปฏิเสธการเข้าใกล้ของกฎทั้งหมด เลือกที่จะเดินหน้าสำรวจและค้นหา หนทาง ที่เหมาะสมกับตัวเองต่อไป】

ท่ามกลางเสียงบรรยายของระบบ ฮวงเริ่มนั่งขัดสมาธิกลางส่วนลึกของท้องฟ้าเต็มดาว ปล่อยให้กฎพื้นฐานของจักรวาลนับไม่ถ้วนพันเกี่ยวรอบกาย แต่ไม่ยอมให้มันเข้าสู่ร่างกายจริงๆ

เขาเพียงแค่สังเกต วิเคราะห์ แก่นแท้ของกฎทั้งหลาย พยายามจะบ่มเพาะ กฎเส้นใหม่ ขึ้นมา

“ต้องบอกว่าไม่เสียทีที่เป็นฮวง บิดาแห่งศิลปะการต่อสู้โบราณ ถูกกฎมากมายเข้ามาใกล้ขนาดนั้น ยังไม่หวั่นไหว กลับคิดจะสร้างกฎเส้นใหม่ขึ้นมาเอง”

ในพื้นที่ที่ฮวงสามารถรับรู้ได้ เจียงอี้เฝ้าจับตามองนักสู้สัตว์ประหลาดอัจฉริยะผู้นี้มาตลอด พูดกันตามตรง ต่อให้เจียงอี้มั่นใจในพรสวรรค์ของฮวงมากแค่ไหน เขาก็ยังไม่กล้ายืนยันว่า ฮวงจะสามารถเปิดเส้นทางสายใหม่ได้จริงๆ

เพราะเส้นทางเส้นนี้โหดเกินไป เกินกว่าจินตนาการของมนุษย์ทั่วไปจะรับไหว

ดวงดาวผันแปรขึ้นลง หมุนเวียนไปมาในความเวิ้งว้างอันแสนจืดชืดของห้วงอวกาศ ไม่รู้ว่ากาลเวลาผ่านไปนานเท่าไร กฎพื้นฐานของจักรวาลที่เคยถูกกั้นอยู่ภายนอก ไม่อาจแทรกซึมร่างกายของฮวงได้ บัดนี้กลับเริ่มไหลบ่าเข้าสู่ร่างของเขา ค่อยๆ หลอมรวมเข้าไปทีละน้อย

แสงศักดิ์สิทธิ์คลุมเครือสายหนึ่งลอยขึ้นมาบนผิวกายของเขา

ราวกับกำลังจำลอง เส้นทาง นับไม่ถ้วน กฎพื้นฐานของจักรวาลนับไม่ถ้วน

ฮวงกำลังยอมรับ กฎ ทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายไปพร้อมกัน ต้องการรวบรวมข้อดีของหมื่นหนทาง หลอมเปิดเส้นทางที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในมุมมองของเจียงอี้ ร่างของฮวงเหมือนฟองน้ำที่โลภไม่รู้จบ ดูดซับกฎพื้นฐานของจักรวาลจากห้วงอวกาศอย่างไม่ขาดสาย เปลี่ยนทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นพื้นฐานและศักยภาพของตัวเอง

ภายในร่างของเขา มีกระแสกฎพื้นฐานของจักรวาลที่พลุ่งพล่านกำลังก่อตัวอยู่ ภายใต้ความนิ่งสงบซ่อนพลังอำนาจไร้ขอบเขตเอาไว้

“แกร๊ก! แกร๊ก!”

ฮวงอาศัยพรสวรรค์อันล้ำหน้า สร้าง ต้นแบบ ของกฎพื้นฐานของจักรวาลชุดใหม่ขึ้นมาสำเร็จ

แต่ร่างกายของเขากลับไม่อาจทนรับอำนาจของกฎใหม่นี้ได้

เขายังไม่อาจปลดผนึกพันธุกรรมของตัวเอง ก็ไม่ได้มีสถานะสูงส่งโดยกำเนิดเหมือนสัตว์ประหลาดกลืนกิน

ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าก่อนที่กฎพื้นฐานของจักรวาลชุดใหม่จะถือกำเนิดสมบูรณ์ ร่างกายของฮวงคงพังทลายไปก่อน

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันจะช่วยสักหน่อยก็แล้วกัน”

ดวงตาของเจียงอี้หรี่ลงเล็กน้อย ขวดบรรจุของเหลวชนิดหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันในมือ

นั่นคือยาเสริมยีนมนุษย์ ที่อารยธรรมพเนจรสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายผนึกพันธุกรรมของมนุษย์

ตอนนี้เจียงอี้ใช้คะแนนจำลองแลกมันออกมา โดยเฉพาะเพื่อช่วยให้ฮวงทะลวงขึ้นสู่ระดับดาวฤกษ์

“ซ่า”

ของเหลวในยาเสริมยีนถูกสะบัดกระจายออกไป สิ่งสร้างอันงดงามสีแดงเข้มนี้ เพียงสัมผัสร่างของฮวงก็ถูกดูดซึมหายไปอย่างรวดเร็ว

ในความว่างเปล่าราวกับมีเสียงโซ่ตรวนแตกสลายดังขึ้น

ถัดมา สีหน้าของฮวงก็กลับมาแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว ความเร็วที่ร่างกายของเขาดูดซับกฎพื้นฐานของจักรวาลทั้งหลายก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

เวลา พื้นที่ แรงโน้มถ่วง เปลวไฟ การกลืนกิน... อำนาจอันยิ่งใหญ่เกินบรรยายสารพัดชนิด ถูกบรรจุรวมอยู่ในร่างนี้พร้อมกัน

ภายในร่างของฮวง พลังเหล่านั้นปะทะสังสรรค์กัน ปะปนเข้ากับเลือดมนุษย์ในจุดสูงสุดระดับดาวเคราะห์ กำลังค่อยๆ ฟักตัวกลายเป็นกฎพื้นฐานของจักรวาลชุดใหม่ทั้งหมด