บทที่ 291 การเผชิญหน้าซึ่งๆ หน้า

“รบกวนหน่อยนะครับ... พลเรือโทการ์ป หยุดก่อนได้ไหม?”

“อะไรนะ?”

การ์ป จ้องมอง ท่านเคานต์สีชาด อย่างไม่เชื่อสายตา ฮาคิเกราะ ของเขาพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง

“เรดฟิลด์... แกกำลังล้อเล่นกับคนแก่อย่างชั้นงั้นรึ?”

“เปล่าๆๆๆ!”

เรดฟิลด์ร่อนลงข้างการ์ป ใบหน้าไร้ซึ่งความอาฆาตมาดร้าย

“ข้าแค่ทำตามคำขอของเจ้าหนู เรย์ ให้เสร็จเท่านั้นเอง”

การ์ปสูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยเสียงต่ำ

“เรดฟิลด์... แกคิดว่าแกจะเอาชนะชั้นได้งั้นเรอะ?”

“ไม่!”

เรดฟิลด์ส่ายหน้า

“ข้าไม่กล้าดูหมิ่นความแข็งแกร่งของพลเรือโทการ์ปหรอก”

“แต่ข้ามั่นใจว่าข้าถ่วงเวลาท่านได้สักพักแน่!”

“การ์ป! หยุดก่อน!”

เซ็นโงคุ เอ่ยอย่างจนปัญญา

สถานการณ์ตอนนี้อันตรายมากสำหรับ กองทัพเรือ

ถ้าการ์ปกับเรดฟิลด์เปิดศึกกัน มันคงไม่ใช่การต่อสู้ที่จะจบลงง่ายๆ แน่

หากการ์ปติดพันอยู่กับเรดฟิลด์

แล้วพวกโจรสลัดที่ซ่อนตัวอยู่ใน มารีนฟอร์ด ฉวยโอกาสบุกโจมตี

กองทัพเรือคงตั้งตัวไม่ทัน

“บ้าเอ๊ย!”

หมัดที่เคลือบฮาคิของการ์ปชกเปรี้ยงลงบนพื้น

แผ่นดินทั้งมารีนฟอร์ดสั่นสะเทือนจากหมัดเดียว

“เจ้าหนูเรย์!”

เมื่อเห็นเรดฟิลด์ขวางการ์ปไว้ สีหน้าของ อาคาอินุ ก็เคร่งเครียดถึงขีดสุด

โจรสลัดที่ยังไม่เข้า โลกใหม่ คนเดียว... กลับปั่นป่วนมารีนฟอร์ดได้ถึงขนาดนี้?

ถ้าไม่ได้มาเห็นเรย์กับตาตัวเอง ต่อให้ตายอาคาอินุก็ไม่มีวันเชื่อ

แต่ตอนนี้!

ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว

เรย์ยิ้มเรียบๆ แล้วเอ่ยว่า

“อาคาอินุ... ตอนนี้ไม่มีใครช่วยแกได้แล้วนะ!”

“ชั้นก็ต้องการแบบนั้นอยู่พอดี!”

เทนโด จูนิคิว!

ดาบมาร มุรามาสะ!

ดาบชั้นเลิศสองเล่มอยู่ในมือทั้งสองข้างพร้อมกัน

ตอนนี้... ขอแค่เรย์เอาชนะอาคาอินุได้ แผนการรบทั้งหมดของมารีนฟอร์ดก็จะพังพินาศ

และ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ก็จะถอยกลับไปได้อย่างปลอดภัย

“อินุกามิ กุเรน (เขี้ยวเล็บสุนัขแดง)!”

หัวสุนัขแม็กม่าพุ่งเข้าใส่เรย์ตรงๆ

“เบิร์สต์ แฟลช!”

“ไรมุ นิจิ!”

เทนโด จูนิคิว และ มุรามาสะ ระเบิดพลังอันรุนแรงออกมา

ฟาดฟันเข้าใส่อาคาอินุ

อาคาอินุใช้สสารจำแลงหลบการโจมตีของเรย์ได้

“ความเร็วใช้ได้นี่!”

วินาทีต่อมา เรย์ไปโผล่เหนือหัวอาคาอินุ

ดาบเทนโด จูนิคิวในมือขวารวบรวมพลังสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม

“อัสนีบาตถล่มปฐพี ... คมดาบมรณะพริบตา (Great Falling Thunder ... Instant Death Slash)!”

ดาบเทนโด จูนิคิวฟาดลงมา!

สายฟ้าที่บ้าคลั่งไร้ที่สิ้นสุดกระหน่ำลงใส่อาคาอินุ

“ไอ้เรย์บัดซบ!”

อาคาอินุคำรามเสียงต่ำ ร่างทั้งร่างเปลี่ยนเป็นแม็กม่าเดือดพล่าน

ไม่ใช่แค่ตัวของอาคาอินุ แม้แต่พื้นดินใต้เท้าก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

“ผลปีศาจสายโรเกีย ตื่นขึ้นแล้วงั้นรึ?”

เรย์เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

ตอนสู้กับ อาโอคิจิ เรย์เคยเห็นพลังตื่นของสายโรเกียมาแล้ว

ความสามารถในการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมรอบตัวในพริบตา

โดยมีอาคาอินุเป็นศูนย์กลาง พื้นที่รอบตัวในรัศมีหนึ่งพันเมตรกลายเป็นนรกแม็กม่าที่ร้อนระอุ!

อาคาอินุยืนอยู่ท่ามกลางแม็กม่า สายตาจ้องเขม็งไปที่เรย์

เป็นครั้งแรกที่เขาเจอศัตรูที่ตึงมือขนาดนี้

คนที่บีบให้เขาต้องงัดไพ่ตายออกมาใช้

“โจรสลัดเรย์... วันตายของแกมาถึงแล้ว!”

เรย์หัวเราะเบาๆ

“อาคาอินุ... แกดูถูกชั้นเกินไปแล้ว!”

“หนึ่งพันห้าร้อยล้านโวลต์!”

“ไรเซอร์ (Rai-zer)!”

สายฟ้าฟาดลงมาจากฟากฟ้าอย่างกะทันหัน!

สายฟ้าดุจงูยักษ์เลื้อยพันรอบกายเรย์

หนึ่งพันห้าร้อยล้านโวลต์!

ไรเซอร์!

นี่คือพลังที่เรย์พัฒนาขึ้นหลังจากทุ่มแต้มศักยภาพทั้งหมดใส่ ผลโกโร โกโร (สายฟ้า)

มันเทียบเท่ากับการตื่นขึ้นของผลปีศาจสายโรเกีย

ไม่เพียงแต่มีแสงสายฟ้าสีน้ำเงินห่อหุ้มตัวเรย์

ทันใดนั้น แสงสายฟ้าอีกสามสายก็ปรากฏขึ้น!

สายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่วทุกทิศทาง!

ผมสั้นของเรย์เปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนในทันที

ก็อด สเลเยอร์ (เกราะสายฟ้า) ก่อตัวขึ้นปกคลุมผิวหนัง

เรย์ค่อยๆ ร่อนลงยืนบนแม็กม่า

แม็กม่าที่ร้อนระอุไม่สามารถเผาไหม้ร่างกายของเรย์ได้

สายฟ้าที่เกรี้ยวกราดสร้างบาเรียที่มองไม่เห็นปกป้องเรย์เอาไว้

“ดาวตกภูเขาไฟ (Meteor Volcano)!”

ก้อนแม็กม่ายักษ์นับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

เป้าหมายคือเรย์ที่ยืนอยู่ต่อหน้าอาคาอินุ

“ยังใช้ท่ากระจอกๆ แบบนี้อยู่อีกเหรอ?”

เรย์แสยะยิ้ม มือขวาอาบด้วยสายฟ้า

“หนึ่งพันสามร้อยล้านโวลต์!”

“ตาข่ายสายฟ้าอมตะ (Immortal Lightning Net)!”

สายฟ้าสี่สายที่พันรอบตัวเรย์เปลี่ยนสภาพในทันที

พวกมันถักทอกันกลายเป็นตาข่ายสายฟ้าขนาดยักษ์

ทำลายล้างก้อนแม็กม่าที่ตกลงมาจนหมดสิ้น

“เป็นไปได้ยังไง!”

อาคาอินุจมหายลงไปในแม็กม่า พยายามหาจุดอ่อนของเรย์

“ยังคิดจะลอบกัดอีกเหรอ?”

เรย์ที่เชี่ยวชาญ ฮาคิสังเกต ขั้นสูง มองทะลุความคิดของอาคาอินุได้ในทันที

ต้องยอมรับเลยว่า!

ในบรรดาสามพลเรือเอก คนที่เรย์ยอมรับมากที่สุดคือ คิซารุ

การต่อสู้กับคิซารุทำให้เรย์ต้องใช้สมองอย่างหนัก

ถ้าไม่ใช่เพราะพลังของระบบ เรย์คงตายด้วยมือคิซารุไปนานแล้ว

ท่า เซย์ริว มาชินโกะ นั่น... ถึงขั้นคุกคามชีวิตเรย์ได้เลยทีเดียว

“เจ้าหนูเรย์!”

“ข้าคือพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ!”

“แม็กม่าทำลายล้าง (Magma Annihilation)!”

สิ้นเสียงคำรามของอาคาอินุ!

แม็กม่าที่เรย์ยืนอยู่ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

แม็กม่าร้อนระอุเปลี่ยนรูปร่างเป็นสุนัขล่าเนื้อยักษ์ตัวแล้วตัวเล่า

พวกมันพุ่งเข้าใส่เรย์โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

“จบกัน!”

อีวานคอฟ มองการต่อสู้ของเรย์และอาคาอินุอย่างสิ้นหวัง

ต่อให้มีสสารจำแลงของผลโรเกีย การจะหนีจากการโจมตีที่หนาแน่นขนาดนี้... คงเป็นเรื่องเพ้อฝัน

ครอคโคไดล์ อัดควันซิการ์เข้าปอด เอ่ยเสียงเข้ม

“เจ้าหนูเรย์ไม่ตายด้วยมืออาคาอินุหรอก”

“เพราะชั้นจะเป็นคนโค่นเรย์ด้วยมือของชั้นเอง!”

จินเบ คุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล

แม้จะเป็นมหาโจรสลัดและหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด แต่การรับมือ พลเรือโท สองคนพร้อมกันก็ตึงมือสุดๆ

โดยเฉพาะพลเรือโทระดับท็อปของกองทัพเรือทั้งสองคน

โอนิงุโมะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ด้วยฝีมือของพลเรือเอกอาคาอินุ... เขาต้องฆ่าโจรสลัดเรย์ได้แน่”

“ไม่!”

โมมอนก้า เอ่ยเสียงต่ำ

“พวกเรากองทัพเรือจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด”

ตาเหยี่ยว ยืนอยู่บนจุดสังเกตการณ์ แววตาสั่นไหวเล็กน้อย

“เจ้าหนูเรย์... อย่ามาตายด้วยมืออาคาอินุนะ!”

“เจ้ากับข้ายังมีนัดดวลกันอยู่!”

“ท่านเรย์!”

แฮนค็อก เห็นเรย์ถูกอาคาอินุต้อนจนมุม หน้าซีดเผือด

“ถ้าท่านเรย์เป็นอะไรไป... ข้าจะฆ่าอาคาอินุกับมือ!”

“เพื่อแก้แค้นให้ท่านเรย์!”

แม็กม่าถล่มทลาย!

พลังอันไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้าใส่เรย์

ดูเหมือนจะกลายเป็นกับดักมรณะที่ไม่มีทางหนีพ้น

“จงตายด้วยมือข้าซะ!”

“โจรสลัดเรย์!”