บทที่ 271 ชั้นมาเพื่อช่วยเอส
บทที่ 271 ชั้นมาเพื่อช่วยเอส
ท่ามกลางสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบ แม็กม่าที่ร้อนระอุก็พังทลายลงในพริบตา
อาคาอินุ ที่ยืนอยู่ด้านหลัง หนวดขาว รีบถอยฉากออกมาทันทีเมื่อการลอบโจมตีล้มเหลว
เขาหลบคลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวของหนวดขาวได้อย่างเฉียดฉิว
“พลังสายฟ้างั้นรึ?”
เซ็นโงคุ ที่ยืนอยู่บนแท่นประหาร มองลงมาเห็นทุกสิ่งในสนามรบ
เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
ถ้าสายฟ้านั่นไม่โผล่มาขัดจังหวะ อาคาอินุอาจจะสร้างบาดแผลสาหัสให้หนวดขาวได้แล้ว
ถึงตอนนั้น กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ที่สูญเสียหนวดขาวไป ก็คงไม่มีอะไรน่ากลัวอีก
“ใครหน้าไหนมันบังอาจมาลอบกัดข้า!”
หลังจากกลับเข้ามาในค่าย กองทัพเรือ อาคาอินุก็จ้องเขม็งไปที่หนวดขาว
ไม่มีโจรสลัดคนอื่นอยู่ใกล้เขาเลย
ยิ่งไปกว่านั้น!
จากข้อมูลที่ มารีนฟอร์ด ได้รับมา... ไม่มีใครในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่ควบคุมพลังสายฟ้าได้
มือที่สามเข้ามาร่วมวงในสนามรบแล้ว!
เซ็นโงคุประเมินสถานการณ์ทันที
“ใครกันแน่ที่ควบคุมสายฟ้าได้?”
ภาพโจรสลัดคนแล้วคนเล่าผุดขึ้นมาในหัวของเซ็นโงคุ
ในที่สุด!
ภาพของโจรสลัดหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏชัดขึ้นในหัวของเซ็นโงคุ
จักรพรรดิสายฟ้า เรย์!
มีแต่เขาเท่านั้นที่ใช้พลังสายฟ้าได้
“ไอ้เด็กนั่นก็มาที่สนามรบด้วยงั้นรึ?”
ตาเหยี่ยว ที่เฝ้ามองสนามรบทั้งหมด อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น
เมื่อไม่นานมานี้ เขาเพิ่งได้ประมือกับเรย์ในน่านน้ำใกล้มารีนฟอร์ด
แม้ในการต่อสู้ครั้งนั้น ทั้งสองฝ่ายจะยังไม่ได้เอาจริง
แต่เด็กหนุ่มที่เพิ่งออกจาก อีสต์บลู กลับก้าวขึ้นสู่ระดับ ยอดนักดาบ ได้ในเวลาไม่ถึงสองปี
ตาเหยี่ยวต้องผ่านการฝึกฝนมาหลายสิบปีนับตั้งแต่ออกเรือ กว่าจะได้เป็น นักดาบอันดับหนึ่งของโลก
“เรย์!”
เก็กโค โมเรีย คำรามเสียงต่ำ
ก็เพราะ กลุ่มโจรสลัดหมาฟาง นี่แหละที่ทำให้เขาต้องเสียพรรคพวกไปมากมาย
และเกือบถูกเขี่ยออกจากตำแหน่ง เจ็ดเทพโจรสลัด
“ท่านเรย์งั้นเหรอ?”
จักรพรรดินี แฮนค็อก ยืนอยู่ข้าง โดฟลามิงโก้ เพ้อฝันด้วยสีหน้าตกหลุมรัก
“โจรสลัดจักรพรรดิสายฟ้า เรย์!”
เซ็นโงคุเอ่ยพลางกัดฟันกรอด
“แกต้องการจะทำอะไรกันแน่?”
“เริ่มจากบุก อิมเพลดาวน์ ปล่อยโจรสลัดส่วนใหญ่ออกมาจาก คุกนรกอิมเพลดาวน์”
“แล้วก็รีบรุดมาที่มารีนฟอร์ด... แกมีความเกี่ยวข้องกับหนวดขาวด้วยงั้นรึ?”
คิซารุ ที่กำลังติดพันอยู่กับ ฟีนิกซ์ มัลโก้ ก็แสดงสีหน้าตกใจเช่นกัน
“เจ้าเรย์นั่นก็มาด้วยงั้นเหรอ?”
ที่ หมู่เกาะชาบอนดี เรย์ได้ฝากความทรงจำที่ลบไม่ออกไว้ให้กับคิซารุ
หนวดขาวที่ไม่ถูกอาคาอินุลอบทำร้าย หันกลับมาและสัมผัสได้ถึงพลังสายฟ้าที่ยังตกค้างอยู่ในอากาศ
“กุระ กุระ... มีกลุ่มโจรสลัดอื่นมาช่วยพวกเราด้วยงั้นรึ?”
หนวดขาวปักง้าว มุราคุโมกิริ ลงกับพื้น แล้วใช้สองมือคว้าจับอากาศตรงหน้า
“ทุกคนระวัง! พ่อกำลังจะใช้ท่านั้นแล้ว!”
มัลโก้ตะโกนเตือนพวกพ้องรอบข้างเสียงดัง
เมื่อเห็นท่าทางของหนวดขาว โจรสลัดคนอื่นๆ ก็ละทิ้งการต่อสู้กับทหารเรือ
“ข้าคือหนวดขาว!”
สิ้นเสียงคำรามของหนวดขาว
พื้นดินทั่วทั้งมารีนฟอร์ดก็เริ่มบิดเบี้ยว
“หนวดขาวบ้าเอ๊ย!”
“ผู้ใช้ ผลปีศาจ สายพารามีเซียที่แข็งแกร่งที่สุด... สมคำร่ำลือจริงๆ”
การบิดเบี้ยวอย่างกะทันหันทำให้ทหารเรือจำนวนมากร่วงหล่นลงไปในอ่าว
มารีนฟอร์ดได้ระดมทหารเรือระดับหัวกะทิมามากมายเพื่อรับมือกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว
อาจกล่าวได้ว่าในเวลานี้ที่มารีนฟอร์ด มีกำลังรบระดับสูงของกองทัพเรือรวมอยู่ถึง 2 ใน 3
ในบรรดาพวกเขา ทหารเรือจำนวนมากเป็นผู้มีพลังผลปีศาจ
การโจมตีนี้ของหนวดขาวทำให้กองทัพเรือสูญเสียกำลังรบไปส่วนใหญ่ในทันที
“โอกาสดี!”
มัลโก้ที่หลุดจากการพัวพันกับคิซารุ เห็นว่าไม่มีทหารเรือเฝ้าแท่นประหารแล้ว
เขาเปลี่ยนร่างเป็น ฟีนิกซ์ ที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า
กระพือปีกบินตรงไปหา เอส
“บ้าเอ๊ย!”
อาคาอินุที่กำลังจะลอบโจมตีอีกครั้ง เห็นมัลโก้บินอยู่บนท้องฟ้า สีหน้าก็เคร่งเครียดถึงขีดสุด
ถ้ามัลโก้ช่วยเอสออกไปได้ แผนปฏิบัติการของมารีนฟอร์ดก็จะถือว่าล้มเหลว
“โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ะ!”
คิซารุเตะทหารเรือกระเด็นไป ลูบคางแล้วพูดเสียงต่ำ
“เป็นพลังผลปีศาจที่สะดวกจริงๆ นะเนี่ย”
“เอส! ชั้นมาช่วยนายแล้ว!”
มัลโก้บินเข้าใกล้แท่นประหารที่เอสอยู่เรื่อยๆ
เซ็นโงคุที่ยืนอยู่ข้างเอสขมวดคิ้วแน่น แสงสีทองปรากฏขึ้นบนร่างของเขาแล้ว
ตอนนี้ เขาเป็นทหารเรือเพียงคนเดียวที่เหลือเฝ้าแท่นประหาร
“อย่าเห็นคนแก่อย่างชั้นเป็นธาตุอากาศสิ!”
ร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นขวางหน้ามัลโก้อย่างกะทันหัน
ผ้าคลุมทหารเรือด้านหลังสะบัดไหวเผยให้เห็นคำว่า ‘ความยุติธรรม’
“การ์ป... ชั้นไม่ได้สั่งให้นายลงมือนี่”
เซ็นโงคุเอ่ยเสียงต่ำ
“ปู่!”
เอสมองดูคนที่ลงมือด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ
คนที่ขวางทางมัลโก้คือ วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ การ์ป!
พลเรือโทการ์ป!
พลังของ หมัดฮาคิ อาละวาดบนร่างของมัลโก้
มัลโก้ร่วงละลิ่วลงไปในฝูงโจรสลัดราวกับว่าวเชือกขาด
แม้แต่ฟีนิกซ์ มัลโก้ ก็ยังต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่งหลังจากโดนหมัดฮาคิของการ์ปเข้าไป
เปลวเพลิงสีฟ้าบนร่างของเขาหรี่แสงลงไปมาก
“บ้าจริง!”
มัลโก้เงยหน้ามองการ์ปที่กลับไปนั่งบนเก้าอี้หน้าแท่นประหาร แล้วสบถออกมา
อีกแค่นิดเดียวก็จะช่วยเอสได้แล้วเชียว
“นั่นพลเรือโทการ์ป!”
“พลเรือโทการ์ปลงมือแล้ว!”
ขวัญกำลังใจของทหารเรือพุ่งสูงขึ้นในพริบตา
การแทรกแซงของการ์ป ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ ได้พลิกกระแสของสงครามโดยไม่ตั้งใจ
หนวดขาวที่ยืนอยู่ไม่ไกลเห็นการ์ปลงมือ ก็ขมวดคิ้วก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม
“ลูกๆ ของข้า... มันก็แค่ทหารเรือแก่ๆ คนนึง!”
“ไม่มีอะไรต้องกลัว!”
“บุกไปที่แท่นประหารแล้วช่วยเอสออกมา!”
ทหารเรือและโจรสลัดพุ่งเข้าตะลุมบอนกันอย่างดุเดือดอีกครั้ง
ต่างฝ่ายต่างยึดมั่นในภารกิจของตน
“เอส! ชั้นมาช่วยนายแล้ว!”
เสียงแปลกๆ ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือมารีนฟอร์ด
เรือรบกองทัพเรือลำหนึ่งปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ข้างๆ เรือรบลำนั้น มีโจรสลัดนับร้อยในชุดนักโทษอิมเพลดาวน์ร่วงลงมา
“หืม?”
เซ็นโงคุและการ์ปอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง
“ลูฟี่? ทำไมไอ้เด็กนั่นถึงมาอยู่ที่มารีนฟอร์ดได้?”
สิ่งแรกที่การ์ปเห็นคือ หมวกฟางลูฟี่
“พวกโจรสลัดที่แหกคุกอิมเพลดาวน์งั้นรึ?”
อาคาอินุขยับหมวกแล้วเอ่ยเสียงเย็น
“มาถึงมารีนฟอร์ดเพื่อช่วยประหยัดเวลาให้ชั้นรึไง?”
ลูฟี่กอดแผ่นไม้กระดานร่วงลงมากระแทกพื้นไม่ไกลจากแท่นประหาร
“ลูฟี่! นายมาทำอะไรที่นี่?”
เอสตะโกนถามด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นลูฟี่