บทที่ 251 จักรพรรดิสายฟ้า

คุกที่ใหญ่ที่สุดในโลก ... อิมเพลดาวน์!

อิมเพลดาวน์เป็นสถานที่คุมขังอาชญากรตัวร้ายจากทั่วโลก รวมไปถึงโจรสลัดระดับพระกาฬที่มีค่าหัวสูงถึงร้อยล้านเบรี

แต่ถึงแม้จะมีอาชญากรเก่งฉกาจถูกขังอยู่มากมาย การแหกคุกอิมเพลดาวน์ก็เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

ในขณะนี้... เรือรบของ กองทัพเรือ กำลังแล่นเข้าใกล้อิมเพลดาวน์อย่างช้าๆ

พลเรือโทโมมอนก้า ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างถึงที่สุด

ตลอดการเดินทาง เขาไม่สังเกตเห็นพฤติกรรมผิดปกติใดๆ จาก จักรพรรดินี แฮนค็อกเลย

แต่ยิ่งเข้าใกล้อิมเพลดาวน์ หัวใจของพลเรือโทโมมอนก้าก็ยิ่งหนักอึ้ง

หากอาชญากรในอิมเพลดาวน์หลุดออกมาได้... มันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับกองทัพเรือ

ไม่เพียงแต่อำนาจของกองทัพเรือจะสั่นคลอน แต่พวกโจรสลัดที่บ้าคลั่งเหล่านั้นอาจจะไปเข้าร่วมกับ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว แล้วถล่มมารีนฟอร์ดจนราบเป็นหน้ากลอง

“พลเรือโทโมมอนก้าครับ! มีการติดต่อจากอิมเพลดาวน์!”

ทหารเรือนายหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมยื่นหอยทากสื่อสารให้

แก๊ก!

“ฮัลโหล! นี่พลเรือโทโมมอนก้าพูด!”

“ผมคือ ฮันนิบาล พัศดีแห่งอิมเพลดาวน์ครับ!”

ชายรูปร่างประหลาดที่มีปีกค้างคาวสีดำที่หลัง พูดด้วยน้ำเสียงตลกๆ มาจากอีกฝั่งของสาย

“อุ๊ย... เผลอพูดความในใจออกไปซะได้!”

ฮันนิบาลรีบเอามือปิดปากตัวเองโดยสัญชาตญาณ

พลเรือโทโมมอนก้ารู้สึกเอือมระอาขึ้นมาทันที เขาเอ่ยถามเสียงต่ำ

“เราจะเข้าไปในอิมเพลดาวน์ได้เมื่อไหร่!”

“พลเรือโทโมมอนก้าครับ เนื่องจากบนเรือรบของคุณไม่มีนักโทษที่ต้องส่งตัวเข้าอิมเพลดาวน์”

“ดังนั้น... คุณจะต้องเข้ารับการตรวจค้นจากทางอิมเพลดาวน์ก่อนครับ”

ตรวจค้น?

แฮนค็อกที่ยืนอยู่ข้างพลเรือโทโมมอนก้าขมวดคิ้วมุ่น

ถ้าพวกทหารเรือเจอตัวท่านเรย์... แผนการของท่านเรย์ก็จะพังทลายทันที

“ตกลง!”

“งั้นรบกวนท่านพลเรือโทโมมอนก้า นำเรือไปเทียบที่ท่าเรือหมายเลข 3 เพื่อรับการตรวจค้นด้วยครับ!”

เรือรบค่อยๆ แล่นมุ่งหน้าไปยังท่าเรือหมายเลข 3 ของอิมเพลดาวน์

ในระหว่างนั้น แฮนค็อกรีบกลับไปที่ห้องพักในเรือเพื่อแจ้งข่าวให้เรย์ทราบ

“การตรวจค้นงั้นเหรอ?”

เรย์ยิ้มแล้วกล่าวว่า “แฮนค็อก... แค่พาชั้นมาถึงอิมเพลดาวน์ได้ เธอก็ช่วยชั้นได้มากแล้วล่ะ”

“แต่ท่านเรย์ไม่จำเป็นต้องเข้าไปข้างในอิมเพลดาวน์เหรอคะ?”

เรย์ส่ายหน้า

เรย์ไม่เคยคิดจะ ลอบ เข้าไปในอิมเพลดาวน์ตั้งแต่แรกแล้ว

เขาตั้งใจจะ บุก เข้าไปซึ่งๆ หน้าต่างหาก

เพื่อช่วย ลูฟี่ และ เอส ออกมาจากคุกนรกแห่งนี้

ส่วนเรื่องจะปล่อยนักโทษคนอื่นออกมาน่ะเหรอ... เรย์ไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวเลย

โจรสลัดส่วนใหญ่ในอิมเพลดาวน์เป็นพวกที่เห็นชีวิตคนเป็นผักปลา

มีน้อยคนนักที่จะเหมือน กลุ่มโจรสลัดหมาฟาง ที่ไม่ทำเรื่องชั่วช้า

ในอิมเพลดาวน์มีศัตรูที่น่ากลัวอยู่เพียง 2 คนเท่านั้น

หนึ่งคือ มาเจลแลน พัศดีใหญ่แห่งอิมเพลดาวน์

อีกหนึ่งคือ ชิริวแห่งสายฝน ที่ถูกคุมขังอยู่

พลังของทั้งคู่ใกล้เคียงกับระดับ พลเรือเอก มาก

ไม่อย่างนั้น อิมเพลดาวน์คงไม่ถูกเรียกว่าป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดในท้องทะเลหรอก

หลังจากใช้เวลาสวีทกับแฮนค็อกอยู่ครู่หนึ่ง เรย์ก็แอบออกจากห้องอย่างเงียบเชียบ

ด้วย ฮาคิสังเกต ระดับสูง เรย์สามารถหลบเลี่ยงทหารเรือบนเรือรบได้ทั้งหมด

ทันใดนั้น!

พลเรือโทโมมอนก้าซึ่งยืนอยู่บนดาดฟ้า กำลังสังเกตการณ์รอบตัวอยู่

“โจรสลัด จักรพรรดิสายฟ้า!”

พลเรือโทโมมอนก้ามองเรย์ที่จู่ๆ ก็โผล่มาบนเรือด้วยสายตาเคร่งเครียด

“จักรพรรดิสายฟ้า?”

เรย์ชะงักไปเล็กน้อย

ชั้นไปมีชื่อเสียงขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?

พลเรือโทโมมอนก้าดึงใบประกาศจับของกองทัพเรือออกมาจากอกเสื้อ

ภาพหน้าของเรย์พิมพ์หราอยู่บนนั้น

โจรสลัด ... จักรพรรดิสายฟ้า

ค่าหัว: 1,450,000,000 เบรี!

สำหรับโจรสลัดที่ยังไม่เข้าสู่ โลกใหม่ แค่ค่าหัวร้อยล้านเบรีก็ถือว่าเป็น ซูเปอร์โนวา แล้ว

แต่ค่าหัวของเรย์กลับพุ่งทะลุพันล้านไปไกล

เป็นรองก็แค่พวกมหาโจรสลัดในโลกใหม่เท่านั้น

สาเหตุที่ค่าหัวของเรย์พุ่งไปถึง 1.4 พันล้าน ก็เพราะ จอมพลเรือเซ็นโงคุ แห่งมารีนฟอร์ดนั่นแหละ!

หลังจากรู้ว่าฝีมือของเรย์ไม่ด้อยไปกว่าคิซารุและอาโอคิจิ เขาจึงตัดสินใจเพิ่มค่าหัวให้เรย์เป็น 1.4 พันล้านทันที

“ทำไมแกถึงมาอยู่บนเรือของชั้นได้?”

พลเรือโทโมมอนก้าชักดาบยาวที่เอวออกมา เตรียมพร้อมรบเต็มที่

“แกคิดจะมาทำลายคุกนรกอิมเพลดาวน์งั้นเรอะ?”

เรย์ค่อยๆ ชักดาบ เทนโด จูนิคิว ออกมา ฮาคิเกราะ เคลือบคลุมตัวดาบจนมิด

“เบิร์สต์ แฟลช!”

ร่างของเรย์หายวับไปจากจุดเดิมในพริบตา

วินาทีต่อมา เขาก็ไปโผล่ที่ด้านหลังของพลเรือโทโมมอนก้า

ในฐานะพลเรือโทแห่งมารีนฟอร์ด ประสาทสัมผัสในการต่อสู้ของโมมอนก้าก็เฉียบคมไม่เบา

เขาหันขวับกลับมาใช้ดาบยาวรับการโจมตีของเรย์ได้ทันท่วงที

“ฮาคิสังเกตยอดเยี่ยมเลยนี่”

เรย์ถอยฉากออกมาห่างจากโมมอนก้าสิบเมตรแล้วเอ่ยชมพร้อมรอยยิ้ม

“แกวางแผนอะไรอยู่กันแน่?”

พลเรือโทโมมอนก้าเปิดฉากโจมตีใส่เรย์ เหวี่ยงดาบยาวที่อาบด้วยฮาคิเกราะสีดำทมิฬเข้าใส่

“ไรมุ อิจิจิ!”

สายฟ้าสีน้ำเงินแลบแปลบปลาบบนดาบเทนโด จูนิคิว

จะจัดการกับพลเรือโทสักคน!

แค่ไรมุ อิจิจิ ก็เหลือเฟือแล้ว!

สายฟ้าสว่างวาบ เรย์ปลดปล่อยการโจมตีอันดุดันออกไป

“เพลงดาบโมมอนก้า... คมดาบวงจักร!”

คลื่นดาบสีขาวถูกปล่อยออกมาจากดาบยาวในมือของโมมอนก้า

มันพุ่งตรงเข้าใส่เรย์อย่างจัง

คิดจะแลกเลือดงั้นเหรอ?

เรย์มองทะลุความคิดของโมมอนก้า

โมมอนก้ารู้ตัวดีว่าสู้เรย์ไม่ได้

เขาจึงยอมเจ็บตัวเพื่อฝากรอยแผลไว้บนตัวเรย์ หวังตัดกำลังเรย์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพราะยังไงซะ ที่นี่ก็อยู่ใกล้อิมเพลดาวน์

ทันทีที่กองทัพเรือรู้ว่าเรย์อยู่ที่อิมเพลดาวน์ พวกมันจะต้องส่งพลเรือเอกมากวาดล้างเรย์แน่

“เสียใจด้วยนะ!”

เรย์ล้มเลิกความคิดที่จะใช้ไรมุ อิจิจิ ปะทะซึ่งๆ หน้ากับโมมอนก้า

กระบวนยุทธ์ ... ทลายสวรรค์!

“เบิร์สต์ แฟลช!”

ร่างของเรย์หายไปจากสายตาของโมมอนก้าอีกครั้ง

คมดาบวงจักรของโมมอนก้าฟันถูกเพียงความว่างเปล่า

“จงสัมผัสความน่ากลัวของสายฟ้าซะ!”

“วิหคสายฟ้าพันล้านโวลต์!”

ด้านหลังเรย์ที่ก่อร่างขึ้นใหม่จากสายฟ้ากลางอากาศ... นกสายฟ้ายักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัวขึ้น

วิหคยักษ์ที่เปี่ยมไปด้วยพลังสายฟ้ามหาศาลโฉบลงมาใส่พลเรือโทโมมอนก้า

ตูม!!

เสียงระเบิดต่ำๆ ดังสนั่น!

พลเรือโทโมมอนก้านอนตัวไหม้เกรียมอยู่บนดาดฟ้าที่พังยับเยิน ดวงตาเบิกโพลงมองเรย์อย่างว่างเปล่า

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า... เรย์จะเป็นผู้ใช้ ผลปีศาจสายโรเกีย

บ้าเอ๊ย!

ทำไมกองทัพเรือถึงไม่ได้รับข้อมูลเรื่องนี้?

“กองทัพเรือของแกหยุดชั้นไม่ได้หรอก”

เรย์เอ่ยเสียงต่ำขณะเดินข้ามร่างของพลเรือโทโมมอนก้าไป

เรย์เดินไปจนสุดดาดฟ้าเรือ ก่อนจะกระโดดพุ่งทะยานเปลี่ยนร่างเป็นแสงสีน้ำเงิน มุ่งตรงเข้าสู่อิมเพลดาวน์ด้วยความเร็วสูง

เขาต้องรีบลงมือ... ถ้ากองทัพเรือรู้เรื่องที่เขามาโผล่ที่อิมเพลดาวน์เมื่อไหร่... หายนะมาเยือนแน่!