บทที่ 45: สมาชิกสี่คนของกลุ่มหมาป่าชั่วร้าย

บทที่ 45: สมาชิกสี่คนของกลุ่มหมาป่าชั่วร้าย

"ตอนค่ำจะกินเนื้อหมาป่าเงินหรือเปล่า?"

" เธอคิดถึงเรื่องกินอยู่ตลอดเวลาเลยนะ"

"คิดถึงเรื่องกินก็ไม่ใช่เรื่องแย่นี่นา ยังไงฉันก็เคยเป็นสตรีมเมอร์ที่ถ่ายทอดการกินมาก่อน!"

"แปลกจริงๆ ที่เธอไม่อ้วนเลย"

"ต้องแน่นอนสิ! ตอนค่ำจะกินเนื้อหมาป่าเงินรึเปล่า? ฉันยังไม่เคยกินเลย!"

"ถ้าเธอยอมทำอาหารให้ ก็อนุญาตให้เธอกินเนื้อหมาป่าเงินในวันนี้ได้"

"อ้อ! ยังไม่ได้ใช้ทักษะค้นหาของเธอสามครั้งเลยใช่ไหม? รีบใช้เลย! เราเข้ามาในพื้นที่อันตรายแล้วนะ!"

"ทักษะค้นหาของฉันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ คิดว่าจะใช้ได้แค่ไหนกัน"

ทั้งสองคนพูดจาโต้ตอบกันไปมา ขณะสำรวจในพื้นที่อันตรายภายในระยะ 200 เมตร

ในตอนนั้น หลินเฟิงทำท่าให้จางเค่อเหมิงหยุดพูด แสดงให้เห็นว่าอยากให้เธอเงียบ

ทั้งคู่จึงเงียบลงทันที!

แต่ไม่ไกลออกไป เสียงของผู้ชายกำลังพูดคุยกันก็ดังมาจากหมอกแดงที่กำลังพัดไป-มา

"เหนื่อยเปล่าที่ได้พาผู้หญิงโง่ๆ คนนั้นมา แต่พื้นที่ฐานเริ่มต้นกลับไม่มีอะไรเลย!"

"เสียเวลาพวกพี่น้องเราไปเปล่าๆ"

"ฮ่าๆ! หัวล้าน นายอย่าบ่นเลย! ตอนที่นายเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น นายก็ไม่ได้บ่นอะไรนี่ เพลิดเพลินกับเธอใช่ไหม?"

"แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่ค่อยสวย แต่หุ่นก็ไม่เลว เราพี่น้องคงจะได้สนุกกับเธอในอนาคต"

"หัวหน้า คุณคิดยังไง?"

"หยุดพูดเสียที! รีบไปหาแหล่งน้ำดีกว่า อย่าไปคิดถึงผู้หญิงตลอดเวลา!"

"ในหมอกแดงมีอันตรายมากมาย ถ้าเจอสัตว์ประหลาดในหมอก ก็ทิ้งผู้หญิงคนนั้นไว้เป็นเหยื่อล่อ"

เสียงของผู้ชายหลายคนหายไปอย่างรวดเร็ว

หลินเฟิงและจางเค่อเหมิงมองหน้ากัน สามารถเข้าใจได้ว่าผู้ชายที่กำลังพูดนั้นไม่ใช่คนดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งจางเค่อเหมิง!

เมื่อได้ยินว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งถูกกลุ่มคนเหล่านี้ข่มเหง จนแทบจะไม่มีชีวิตรอด นั่นทำให้จางเค่อเหมิงรู้สึกโกรธจนกัดฟันแน่น

"อย่าโกรธเร็วไป ด้านหน้ามีผู้ชาย 4 คน! เราไม่รู้ถึงความสามารถและอุปกรณ์ของพวกเขา"

"ถอยหลังไปหน่อย แล้วหาที่ซุ่มซ่อนตัวกันเถอะ"

หลินเฟิงพูดปลอบใจ จนจางเค่อเหมิงสามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้

จากนั้นเธอก็เชื่อฟังหลินเฟิงและถอยหลังไปยังทะเลทรายด้านหลัง

ทำให้ระยะห่างระหว่างพวกเขากับผู้ชาย 4 คนนั้นยังคงมีอยู่

หลินเฟิงพบเนินทรายที่ลึกและซ่อนตัวได้ดี จึงฝังตัวลงไปในทรายแทบจะมิดลำตัว

ด้านจางเค่อเหมิงก็ทำตามแบบเดียวกัน โดยฝังตัวลงในทรายไม่ไกลจากหลินเฟิง

ทั้งคู่มีหน้าไม้พิเศษคนละกระบอก พร้อมที่จะซุ่มรอโอกาสจับ "เหยื่อ"

หลินเฟิงไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนดี หรือเป็นคนร้าย

แต่ในฐานะคนที่มีเหตุผลสูง การดูแลตัวเองก่อนเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด!

กลุ่มผู้ชาย 4 คนที่กำลังเดินมาทางนี้ในหมอกแดง ดูเหมือนจะเป็นพวกโหดร้ายเต็มตัว

จากการสนทนาเมื่อสักครู่ก็สามารถรับรู้ได้

ดังนั้น เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกแห่งหมอกที่ไร้กฎเกณฑ์นี้

การซุ่มซ่อนตัวไว้ก่อนจึงเป็นตัวเลือกที่ถูกต้องที่สุด

หลังจากที่ทั้งคู่ซุ่มตัวอยู่ประมาณ 2 นาที หลินเฟิงก็เห็นผู้ชาย 4 คนเดินออกมาจากหมอกแดง

มีคนหัวล้านคนหนึ่ง ผู้ชายร่างใหญ่สวมแว่นกันแดดอีกคน

คนที่มีใบหน้าแหลมคมและมีลักษณะคล้ายลิงอีกคน และชายหนุ่มที่มีรอยสักบนหน้าผากอีกคน

ผู้ชาย 3 คนแรกดูจะประมาณ 30 ปีขึ้นไป

ส่วนชายหนุ่มที่มีรอยสักดูเหมือนจะเป็นคนที่ดูเป็นพวกสังคมลึกลับและดุร้าย อายุราวๆ 20 กว่าปี

แม้ว่าชายหนุ่มที่มีรอยสักจะเป็นคนที่อายุน้อยที่สุด แต่หลินเฟิงกลับจับจ้องไปที่เขา

หลินเฟิงรู้สึกได้ถึงจิตสังหารอย่างรุนแรงจากชายหนุ่มคนนี้!

แม้ว่าเขาจะดูยังหนุ่มอยู่ แต่สายตาที่เป็นรูปสามเหลี่ยมกลับแฝงไปด้วยความโหดเหี้ยม

เป็นคนที่น่ากลัวอย่างยิ่ง!

ผู้ชายอีก 3 คนดูเหมือนจะเป็นพวกลูกน้องของเขา

"นี่คือหัวหน้าของพวกเขาใช่ไหม?"

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังสังเกตุอุปกรณ์และความสามารถของผู้ชาย 4 คนนั้น

ชายหนุ่มที่มีรอยสักกลับมีสีหน้าเปลี่ยนไป เหมือนกำลังเผชิญกับภัยอันตราย

"ระวังนะ!"

"ที่นี่มีบางอย่างผิดปกติ มีคนมาแล้ว และยังมีกลิ่นคาวเลือดด้วย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่มที่มีรอยสัก หลินเฟิงรู้สึกประหลาดใจ

เขามีความระแวดระวังสูงเกินคาด!

ก่อนหน้านี้ เขาและจางเค่อเหมิงก็ได้ปกปิดร่องรอยเลือดของหมาป่าทะเลทรายไปแล้ว

ตามปกติแล้วจะไม่มีร่องรอยเลือดปรากฏอยู่บนพื้นทรายเหลืองนี้

ค่ายพักพิงชั่วคราวของพวกเขาก็ซ่อนตัวอยู่ในหมอกอย่างปลอดภัย

จึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกพวกนี้ค้นพบ

แต่ถึงจะทำได้ถึงขนาดนั้น ชายหนุ่มที่มีรอยสักก็ยังสามารถตรวจพบความผิดปกติได้

"เพื่อนที่กำลังซ่อนตัวอยู่ ออกมาเถอะ"

"ฉันเป็นคนที่มีจมูกดีเยี่ยม! ฉันรู้ว่ามีสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นสาวน้อย"

"ถ้าพบกับ 'หมาป่าเงิน' ของเรา คุณจะไม่มีทางรอด ไม่ว่าจะต่อต้านหรืออย่างไร"

ชายหนุ่มที่มีรอยสักหัวเราะอย่างน่ากลัว พร้อมกับขู่ขวัญอย่างเยาะเย้ย

แม้ว่าสิ่งที่เขาพูดจะฟังดูโง่เขลา แต่ก็เป็นความจริง!

ในทะเลทรายกว้างใหญ่นี้ การหลบหนีจากกลุ่มคนร้ายเหล่านี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

สำหรับคนที่กลัวและขี้ขลาด เมื่อถูกข่มขู่ด้วยคำพูดเช่นนี้ ก็จะรีบโผล่ออกมาทันที

ชายหนุ่มที่มีรอยสักมั่นใจในความโหดร้ายและการตัดสินใจที่รวดเร็วของตน

ในโลกแห่งหมอกนี้ เขาได้เดินทางมาจนถึงทุกวันนี้ และได้เพิ่มพูนความแข็งแกร่งของตน รวมถึงได้ผู้ติดตามหลายคน

และเขาก็ได้ฆ่าผู้สำรวจที่บริสุทธิ์หลายคนอย่างโหดร้าย

แต่ในโลกแห่งหมอกนี้ ไม่มีใครที่จะเชื่อถือได้อย่างแน่นอน!

ชายหนุ่มที่มีรอยสักต้องการล่อให้หลินเฟิงออกมา แต่กลับพบว่าบริเวณนั้นเงียบสนิท

เขาจึงได้สูดกลิ่นอีกครั้ง และมีสีหน้ากังวลมากขึ้น

เขารู้แน่ใจว่ายังมีคนอยู่ในบริเวณนี้!

กลิ่นที่ค้างอยู่ในอากาศสามารถยืนยันสิ่งนี้ได้เป็นอย่างดี!

และตัวเขาเองก็อยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะความสามารถในการดมกลิ่นเหมือนสุนัขของเขา

"ไม่ยอมออกมาเหรอ?

ก็ดี พอพบเจอ จะได้ทรมานพวกแกให้ตายอย่างช้าๆ!"