บทที่ 290 - กิจการรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทอง!

บทที่ 290 - กิจการรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทอง!

"ตู้ปิน ไม่ต้องกลัวพ่อแกหรอก ตอบมาตามตรงเถอะ ตกลงว่าฉันหรือพ่อนายหล่อกว่ากัน!"

เหล่าติงยังไม่ยอมแพ้ ถามตู้ปินซ้ำอีกรอบ

"ฮ่าๆ เหล่าติง เด็กๆ น่ะไม่โกหกหรอก ลูกชายคนโตฉันพูดความจริง นายก็ยังไม่ยอมเชื่ออีก! เอาล่ะๆ ไปกันเถอะ ได้เวลาแล้ว รีบไปที่ฟิตเนสคลับกันเถอะ เดี๋ยวแขกมาถึงแล้วพวกเราจะยังไม่ไปกันอีก!"

สหายตู้รีบตัดบทเหล่าติง เร่งให้ทุกคนออกเดินทาง

เมื่อได้ยินสหายตู้พูด ทุกคนก็เหลือบมองนาฬิกา และพบว่าสายมากแล้ว จึงพากันลุกขึ้นเตรียมตัวออกเดินทาง

ที่ทำงานของกรมตำรวจรถไฟอยู่ห่างจากบ้านของสหายตู้เพียงยี่สิบกว่านาที ไม่นานทุกคนก็มาถึงที่ตั้งของฟิตเนสคลับ

"อ้าว เหล่าติง ตกแต่งร้านได้สวยมากเลยนะเนี่ย!"

เมื่อเหรินซู่หรงเดินเข้ามาในฟิตเนสคลับ ก็พบว่าการตกแต่งภายในนั้นดูดีมีระดับ เรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความหรูหรา อุปกรณ์ต่างๆ ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ตู้ปินแทบจะอดใจไม่ไหว เดินตรงไปที่โซนเครื่องเล่นเวทเทรนนิ่งเพื่อทดลองใช้อุปกรณ์ต่างๆ ทันที

"ตู้ปิน ระวังหน่อยนะลูก! เดี๋ยวจะบาดเจ็บเอา!"

เหล่าติงเห็นตู้ปินทำท่าทางวู่วาม ก็รีบเตือนด้วยความเป็นห่วง

"ไปเถอะพี่ พี่อยากเล่นบิลเลียดไม่ใช่เหรอ ไปเล่นบิลเลียดกันเถอะ!"

ตู้เฉินที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ชวนตู้ปินไปเล่นบิลเลียดแทน ขืนปล่อยให้ตู้ปินเล่นเครื่องเล่นพวกนี้ตอนที่ผู้ใหญ่กำลังวุ่นวาย ตู้เฉินก็กลัวว่าตู้ปินจะได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน

"จริงด้วย คุณลุงติง โต๊ะบิลเลียดอยู่ไหนครับ พวกเราขอไปเล่นบิลเลียดหน่อยนะครับ!"

ตู้ปินหันไปถามเหล่าติงที่กำลังเดินตรวจความเรียบร้อยรอบๆ ร้าน เขาอยากใช้เวลาช่วงที่แขกยังไม่มา ตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้ง พนักงานเสิร์ฟที่จ้างมาจะเริ่มทำงานพรุ่งนี้ งานวันนี้ที่บอกว่าเป็นงานเปิดร้าน ความจริงก็คืองานสังสรรค์ส่วนตัวนั่นแหละ

"อยู่ห้องข้างๆ นู่น พวกแกไปเล่นกันเองเลยนะ!"

พวกผู้ใหญ่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจพวกตู้เฉิน ตู้ปิน และติงเหมียวเหมี่ยวแล้ว จึงบอกปัดให้ไปเล่นกันเอง

"พี่ พี่เหมียวเหมี่ยว ไปเล่นกันเถอะ เดี๋ยวฉันเป็นกรรมการให้!"

พอถึงห้องข้างๆ ตู้เฉินก็บอกตู้ปินกับติงเหมียวเหมี่ยว เขาไม่อยากให้ติงเหมียวเหมี่ยวเบื่อ ก็เลยให้เธอเล่นบิลเลียดกับตู้ปิน

"ดีเลย ฉันก็อยากลองเล่นดูเหมือนกัน ดูน่าสนุกดี ยังไม่เคยเล่นเลย!"

ติงเหมียวเหมี่ยวตอบรับอย่างร่าเริง คราวก่อนที่เห็นตู้ปินเล่นบิลเลียด เธอก็รู้สึกสนใจอยู่แล้ว แต่ตรงนั้นคนเยอะและเสียงดัง เธอไม่อยากไปเล่นในที่แบบนั้น พอตอนนี้ที่ร้านมีโต๊ะบิลเลียดแล้ว เธอก็อยากลองเล่นดูสักครั้งให้หายอยาก

"เหล่าติง นายเอาเตาปิ้งย่างไปไว้ไหนแล้ว?"

ขณะที่พวกตู้เฉินกำลังเล่นบิลเลียดกันอยู่ สหายตู้ก็ถามเหล่าติง เที่ยงนี้พวกเขาจะจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวบุฟเฟต์ เหล่าติงเตรียมเตาปิ้งย่างไว้หลายเตา แถมยังซื้อเบียร์ เหล้า และน้ำอัดลมมาตุนไว้เพียบ

"อยู่ทางนี้! มาช่วยกันยกหน่อยสิ ถ่านก็อยู่ตรงนั้น ยกออกมาพร้อมกันเลย!"

เหล่าติงพาสหายตู้ไปที่ห้องเก็บของเล็กๆ ซึ่งเต็มไปด้วยข้าวของวางระเกะระกะ ทั้งสองคนใช้ความพยายามอยู่นานกว่าจะเอาเตาปิ้งย่างและถ่านออกมาวางไว้ที่ลานกว้างได้สำเร็จ

สหายตู้และเหล่าติงพร้อมกับภรรยาของทั้งคู่ ช่วยกันจัดเตรียมของสำหรับปาร์ตี้บาร์บีคิวบุฟเฟต์จนถึงสิบโมงกว่า ถึงได้มานั่งพักบนโซฟาในห้องพัก เพื่อรอต้อนรับญาติมิตรที่จะมาร่วมงาน

"คุณพี่ติง ยินดีด้วยนะคะ ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทองนะคะ! พี่ตู้ ก็ขอให้รวยๆ เช่นกันนะคะ!"

หลังจากเหล่าติงและพวกพ้องนั่งพักได้ไม่นาน แขกคนแรกที่มาถึงก็คือหลิวอวี้อิง ตอนที่กำลังตกแต่งร้าน เธอเคยแวะมาดูครั้งหนึ่งแล้ว คราวนี้เธอเดินตรงเข้ามาในห้องพักและกล่าวแสดงความยินดีกับเหล่าติงทันที

"ฮ่าๆ ขอบคุณมากครับคุณหลิว ขอให้สมพรปากนะครับ!"

เหล่าติงหัวเราะร่าตอบรับหลิวอวี้อิง พร้อมกับแนะนำหลิวอวี้อิงให้รู้จักกับเจี่ยเสี่ยวหมิ่นและเหรินซู่หรง ทั้งสองคนเคยแต่ได้ยินชื่อหลิวอวี้อิง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอกันตัวเป็นๆ

"เหล่าติง เถ้าแก่หลิว ไปเถอะ เราออกไปเดินดูข้างนอกกันหน่อย ถือโอกาสแนะนำฟิตเนสคลับให้เถ้าแก่หลิวรู้จักด้วย คราวที่แล้วตอนเถ้าแก่หลิวมายังตกแต่งไม่เสร็จเลย มองอะไรไม่ออกหรอก!"

เมื่อเห็นหลิวอวี้อิงมาถึงแล้ว สหายตู้ก็คาดว่าแขกคนอื่นๆ คงทยอยตามมา จึงชวนหลิวอวี้อิงออกไปเดินดูรอบๆ ร้าน จะได้ถือโอกาสสังเกตการณ์ว่ามีใครมาถึงอีกบ้าง เพื่อจะได้ไม่เสียมารยาท

"ได้สิคะ รบกวนคุณพี่ติงกับพี่ตู้ด้วยนะคะ อ้อ ฉันเอาป้ายมาให้ด้วย พวกพี่ลองดูสิคะว่าจะเอาไปติดตรงไหนดี!"

หลิวอวี้อิงพูดกับเหล่าติงและสหายตู้ด้วยความเกรงใจ

"เถ้าแก่หลิว ขับพาทรอลเป็นยังไงบ้าง มีปัญหาจุกจิกอะไรไหม?"

ขณะที่เดินออกไป สหายตู้ก็ถามหลิวอวี้อิง ในฐานะที่เป็นลูกค้ารายใหญ่ แถมยังช่วยแนะนำลูกค้าคนอื่นมาซื้อพาทรอลอีกหลายคัน สหายตู้จึงไถ่ถามถึงการใช้งานรถของเธอ

"พี่ตู้ อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ พาทรอลนี่มันใช้ดีจริงๆ! ไม่ว่าจะหลุมจะบ่อ ทางดินทางโคลน มันลุยผ่านไปได้ฉลุยเลย ไม่สะดุดสักนิด! รถดีก็คือรถดี! ต้องขอบคุณพี่ตู้ด้วยนะคะ ที่ทำให้ฉันได้พาทรอลมาในราคาถูกขนาดนี้!"

พอพูดถึงเรื่องรถ หลิวอวี้อิงก็คุยไม่หยุด ชมเปาะไม่ขาดปาก ดูตื่นเต้นสุดๆ

"ฮ่าๆ เถ้าแก่หลิวใช้ดีก็ดีแล้วครับ วันหลังผมจะจัดทริปให้พวกเราขับรถไปลุยออฟโรดกัน เถ้าแก่หลิวสนใจไหมล่ะครับ?"

สหายตู้เสนอไอเดียที่หลิวอวี้อิงยากจะปฏิเสธ นี่เป็นไอเดียที่ตู้เฉินสอนสหายตู้มา การตั้งคลับแล้วจัดทริปขับรถออฟโรด แคมป์ปิ้ง หรือปาร์ตี้บ่อยๆ จะช่วยกระชับความสัมพันธ์กับลูกค้าเก่าและดึงดูดลูกค้าใหม่ได้ด้วย

"โอ๊ะ ไอเดียดีเลยพี่ตู้! ขืนเอาพาทรอลมาขับแต่ในเมืองก็เสียของแย่! พี่จัดทริปมาเลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะชวนเพื่อนๆ ไปร่วมแจมด้วย!"

หลิวอวี้อิงดีใจมาก ชีวิตคนรวยก็เรียบง่ายแบบนี้แหละ มีเงินแต่มีเวลาว่างเยอะแยะ พอสหายตู้ชวนไปลุยออฟโรด ไปเที่ยวเล่น ก็ตรงใจหลิวอวี้อิงพอดี เธอจึงเสนอตัวจะชวนเพื่อนไปร่วมแจมด้วย

"ได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะหาสถานที่สวยๆ มีภูเขามีน้ำ ใครอยากลุยก็ไปลุยออฟโรด ใครชอบความสงบก็ไปตกปลา ใครชอบความครึกครื้นก็มานั่งคุยกัน แล้วเราก็จัดบาร์บีคิวบุฟเฟต์ด้วย! กางเต็นท์สักสองสามหลัง พาครอบครัวลูกเมียไปเที่ยวด้วยกันเลย!"

สหายตู้อธิบายไอเดียของตู้เฉินให้ฟัง เหล่าติงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย

"สหายตู้ ถึงตอนนั้นอย่าลืมชวนฉันด้วยนะ! แกพูดซะจนฉันอยากไปใจจะขาดแล้วเนี่ย!"

"ได้ไง จะลืมนายได้ไงเล่า!"

ทั้งสามคนเดินคุยกันไปมา ก็เห็นหวังเหล่ยเดินเข้ามาพอดี พร้อมกับพูดว่า

"คุณพี่ติง ยินดีด้วยนะครับ ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทอง! พี่ตู้ก็เหมือนกันนะครับ ขอให้เฮงๆ รวยๆ!"

หวังเหล่ยเป็นเพื่อนสนิทของหลิวอวี้อิง เขาไปซื้อรถที่เมืองหยางเฉิงด้วย ก็เลยสนิทกับเหล่าติงและสหายตู้ พอเจอกันก็เอ่ยปากอวยพรทันที

"อวี้อิง คุณพี่ติง พี่ตู้ คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ ยิ้มกันหน้าบานเชียว!"

หวังเหล่ยถามทั้งสามคนด้วยความสงสัย เขาเห็นหลิวอวี้อิงเพื่อนสนิทของเขายิ้มแฉ่งมาแต่ไกล ก็เลยอดไม่ได้ที่จะถามว่าคุยอะไรกันอยู่

"พี่ตู้กำลังวางแผนจะจัดทริปพาทุกคนไปขับออฟโรด ไปเที่ยวเล่นกัน นายสนใจไหมล่ะ?"

หลิวอวี้อิงยิ้มพร้อมกับถามเพื่อนสนิท

"โอ้โห สนใจสิครับ เล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยสิ!"

[จบแล้ว]