บทที่ 255 งานตรวจสอบ(ฟรี)

บทที่ 255 งานตรวจสอบ(ฟรี)

เห็นสายตาของหวังเย่มีความสงสัย เหลียงเหว่ยเหว่ยที่อยู่ข้างๆ จึงอธิบายเรื่องนี้โดยอัตโนมัติ

และประกาศว่าครั้งนี้ตำแหน่งงานที่เปิดรับสมัครมีเพียง 20 ตำแหน่ง แต่มีคนมาสมัครเป็นพันๆ คน

พูดไปพลางก็รู้สึกภูมิใจในอิทธิพลและพลังการดึงดูดของบริษัท เพราะในฐานะพนักงานของบริษัทนี้ เมื่อเห็นความสำเร็จของบริษัทที่สูงขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง

"มันเกินจริงขนาดนั้นเลยหรือ แล้วคนพวกนี้เป็นพวกหัวชนฝาหรือไง ทั้งเมืองหลงมีตำแหน่งงานมากมาย ทำไมถึงมาแออัดกันที่บริษัทเราบริษัทเดียว เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันที่นี่สูงกว่าไม่ใช่หรือ?"

หวังเย่แสดงความไม่เข้าใจกับพฤติกรรมของพวกเขา

คิดว่าที่อื่นยังว่างอยู่ มีตำแหน่งงานมากมายที่ต้องการให้พวกเขาไปสมัคร แต่คนพวกนี้กลับมารวมตัวกันที่นี่ทั้งหมด

ทั้งๆ ที่ต้องการแค่ 20 คน แต่ตอนนี้พวกเขากลับมาเข้าแถวยาวแบบนี้ นี่มันไม่ใช่การรบกวนประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขาหรือ

แค่จัดการกับผู้สมัครพวกนี้ พวกเขาก็ต้องเสียเวลาและพลังงานไปมากแล้ว!

ในมุมมองของหวังเย่ ไม่ใช่บริษัทที่จะสร้างพนักงานที่ดีได้ ตราบใดที่คนๆ นั้นเก่งอยู่แล้ว ถึงแม้จะอยู่ในที่ที่ไม่มีใครสนใจ ก็จะเปล่งประกายเหมือนทองคำ

ดังนั้นเขาจึงไม่เข้าใจเรื่องนี้มาก แต่ความคิดแบบนี้ของเขากลับทำให้คนอื่นรู้สึกแปลก

แม้แต่เหลียงเหว่ยเหว่ยที่เข้าใจเขาเป็นอย่างดี ตอนนี้ก็ตาโตด้วยความแปลกใจ คิดว่านี่มันแสดงถึงความสำเร็จและความรุ่งโรจน์ของบริษัทหวังเย่ไม่ใช่หรือ แต่เขากลับพูดออกมาได้อย่างง่ายดาย ช่างทำให้คนไม่เข้าใจจริงๆ

"ประธานหวัง ความคิดของคุณช่างแปลกจริงๆ คำพูดของคุณมีเหตุผล แต่ทุกคนต่างแสวงหาสิ่งที่ดี ตอนนี้บริษัทของเราเป็นความฝันในใจของผู้สมัครงานพวกนั้น พวกเขาคงยอมแม้กระทั่งจะยอมเบียดเสียดกันจนหัวแตกเพื่อมาทำงานที่บริษัทของเรา"

เมื่อเห็นสีหน้าที่สงบนิ่งของหวังเย่ เหลียงเหว่ยเหว่ยได้แต่ส่ายหัวอย่างจนใจพลางพูด แต่เธอก็ได้แต่ยอมรับโดยดุษณี

ไม่กล้าปฏิเสธสิ่งที่หวังเย่พูดเมื่อกี้ ได้แต่แอบยิ้มอยู่ข้างๆ สายตาแปลกๆ ตกลงบนตัวหวังเย่เป็นครั้งคราว คิดว่าเจ้านายของตัวเองคนนี้ช่างแปลกจริงๆ

เจ้าของบริษัทอื่นๆ เห็นภาพแบบนี้คงดีใจจนตัวลอย มีแต่เขาคนเดียวที่เห็นแล้วทำหน้าดูถูก

ราวกับว่ากำลังดูถูกผู้สมัครที่แย่งกันมาสมัครงานที่บริษัทของพวกเขา แต่ก็เป็นความคิดที่ไม่ธรรมดาของหวังเย่นี่แหละที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จกับบริษัทในปัจจุบัน

"ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพวกเขาคิดอะไรกัน นี่มันรบกวนประสิทธิภาพการทำงานของเราชัดๆ ต่อไปเรื่องการรับสมัครงาน พยายามหลีกเลี่ยงความยุ่งยากพวกนี้ พวกคุณไม่มีอะไรทำหรือไง ทำไมต้องหาเรื่องให้ตัวเองทำด้วย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเหลียงเหว่ยเหว่ย หวังเย่กลับรู้สึกตำหนิ และคิดว่าผู้สมัครที่เข้าแถวยาวเหล่านี้กำลังเสียเวลาและพลังงานของพนักงานบริษัท

ดังนั้นเขาจึงสั่งเป็นพิเศษว่าในการรับสมัครงานครั้งต่อไป อย่าเปิดรับคนมากเกินไปในคราวเดียว เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลามากในการจัดการกับพวกเขา

"ค่ะ ทราบแล้วค่ะประธานหวัง เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายสถานการณ์กับฝ่ายบุคคล ครั้งหน้าจะต้องทำให้คุณพอใจแน่นอนค่ะ"

เมื่อเห็นท่าทางของหวังเย่เป็นแบบนี้ เหลียงเหว่ยเหว่ยที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ได้แต่พยักหน้ารับคำ

เพราะเขาเป็นเจ้าของบริษัทนี้ เขาพูดอะไรก็คือสิ่งนั้น เธอก็ไม่สามารถต่อต้านได้

"อืม ว่าแต่ สถานการณ์การเปิดตัวหุ่นยนต์รุ่นที่ 4 เป็นยังไงบ้าง?"

หลังจากเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแล้ว หวังเย่ก็นึกถึงหุ่นยนต์รุ่นที่ 4 ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อไม่นานมานี้ จึงถามขึ้นมา

จริงๆ แล้วที่เขามาที่บริษัทครั้งนี้ก็เพราะเป็นห่วงเรื่องหุ่นยนต์รุ่นที่ 4 จึงมาตรวจสอบอีกครั้ง

เพราะจากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ ทุกครั้งที่เขาเปิดตัวหุ่นยนต์รุ่นใหม่ มักจะมีสถานการณ์ต่างๆ เกิดขึ้น ตอนนี้เขามีเวลาว่างมาดูด้วยตัวเองได้ยาก

วันนี้ถ้าเขาเจอเรื่องแบบนั้น เขาจะไม่ปล่อยคนที่อยู่เบื้องหลังไปง่ายๆ แน่

"ประธานหวัง คุณวางใจได้เลยค่ะ ครั้งนี้ฉันกับประธานหวู่ทุ่มเทเต็มที่เพื่อทำงานนี้ให้สำเร็จแล้ว คงไม่มีอะไรผิดพลาดหรอกค่ะ อีกอย่าง ตอนนี้ทุกอย่างราบรื่นดี ถึงจะมีปัญหาก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร"

เหลียงเหว่ยเหว่ยมีความมั่นใจมากในเรื่องนี้ และได้เรียนรู้บทเรียนจากครั้งก่อนๆ ครั้งนี้พวกเขาเตรียมการอย่างพิถีพิถัน จะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ อย่างแน่นอน

"อืม ดีแล้ว คุณไปทำงานของคุณต่อเถอะ ผมจะเดินดูรอบๆ ไปด้วย แล้วก็จะดูว่าตอนที่ผมไม่อยู่ พวกคุณขี้เกียจกันหรือเปล่า"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของหวังเย่ เหลียงเหว่ยเหว่ยคิดว่าเขาคงจะมาตรวจสอบแบบจู่โจมแน่ๆ เธออดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะ คิดว่าดูเหมือนครั้งนี้หวังเย่จะอารมณ์ดีนะ

ถึงกับมีอารมณ์มาพูดล้อเล่นแบบนี้กับเธอ

พูดจบ เหลียงเหว่ยเหว่ยก็รีบไปทำงานอื่นทันที ตอนนี้เรื่องการเปิดตัวหุ่นยนต์รุ่นที่ 4 ทำให้ทั้งบริษัทยุ่งจนหัวหมุน เธอไม่มีเวลาที่จะอยู่คุยกับหวังเย่นานกว่านี้จริงๆ

เมื่อเห็นเหลียงเหว่ยเหว่ยหันหลังเดินจากไป หวังเย่ก็เดินเตร็ดเตร่ไปรอบๆ บริษัทคนเดียว

ไม่กี่วันมานี้ เรื่องต่างๆ บนดาวเคราะห์หมายเลขหนึ่งก็เกือบจะจัดการเสร็จแล้ว ข้อมูลทั้งหมดถูกขุดค้นออกมาแล้ว เหลือแค่เชื่อมโยงเข้าด้วยกันเท่านั้น

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงมีเวลาว่างมาตรวจสอบบริษัทของเขาด้วยตัวเอง เพราะตั้งแต่ก่อตั้งบริษัทนี้มา เขาไม่เคยอยู่ที่นี่เงียบๆ สักวันเลย

มอบหมายทุกอย่างให้หวู่เส้าฮัวจัดการ ตอนนี้ตัวเองมีเวลาว่าง เขาอยากมาสัมผัสด้วยตัวเอง

นึกย้อนไปไม่นานมานี้ ตัวเองยังเป็นคนที่ไม่มีอะไรเลย แต่ตอนนี้ได้มาถึงตำแหน่งแบบนี้ ตอนนี้เขาเองก็รู้สึกว่าเหลือเชื่อ

แต่พอนึกถึงดาวเคราะห์หมายเลขหนึ่งที่เขามี เขาก็รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรก็ได้

ตอนนี้เขาเป็นผู้ดูแลดาวเคราะห์หมายเลขหนึ่งทั้งดวง เทคโนโลยีทั้งหมดที่นั่นเป็นของเขาคนเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยจากดาวเคราะห์หมายเลขหนึ่งพัฒนามาถึงโลก อีกไม่นานเขาจะควบคุมชะตากรรมของโลกทั้งใบ

แล้วโลกก็จะกลายเป็นดาวเคราะห์ดวงที่สองของเขา แม้ว่าในสายตาคนอื่นนี่จะเป็นความฝันที่ไกลเกินเอื้อม แต่สำหรับหวังเย่แล้ว มันกำลังค่อยๆ ใกล้เข้ามาอย่างเลือนราง

เหมือนกับว่ามันถูกกำหนดไว้แล้วในชะตาฟ้า แม้ว่าจะไม่มีใครเคยพูดถึงเรื่องแบบนี้กับเขา แต่ในใจเขากลับมีลางสังหรณ์แบบนี้

และลางสังหรณ์นี้ก็แรงขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงนี้ ผุดขึ้นมาในหัวเป็นครั้งคราว...