บทที่ 1014 - ไพ่ตายใบสุดท้าย ทวยเทพจุติ!

บทที่ 1014 - ไพ่ตายใบสุดท้าย ทวยเทพจุติ!

"พรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเด็กคนนี้ มันจะสูงส่งขนาดนี้เชียวหรือ!"

ภายในมิติสังเกตการณ์ระดับเทพสวรรค์

มีเทพสวรรค์ท่านหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

แม้ว่า

พวกเขาจะสงสัย ว่าไอ้เด็กที่มาจากระบบดาวบลูสตาร์คนนี้

อาจจะมีพื้นฐานด้านค่ายกลอยู่บ้าง แต่ก็คงไม่น่าจะเชี่ยวชาญถึงระดับนี้ได้หรอก

ท้ายที่สุดแล้ว ข้อมูลที่พวกเขารวบรวมมา ก็ไม่มีการระบุถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น

เขาก็เพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง?

อายุไม่ถึงสามสิบปี ลำพังแค่การก้าวขึ้นมาเป็นครึ่งเทพเหนือชั้นได้ ก็ถือว่าน่าทึ่งมากพออยู่แล้ว

หากว่า เขายังเก่งกาจเรื่องวิชาค่ายกลเทียบเท่ากับขุยเสวียน ที่มาจากเขตดาราจักรนิรันดร์อีก มันก็คงจะเวอร์เกินไปแล้ว!

และจากปัจจัยทั้งสองอย่างนี้

ล้วนบ่งชี้ให้เห็นว่า

ไอ้เด็กนี่ อาจจะสามารถทำความเข้าใจวิชาค่ายกลได้ทั้งหมด ภายในเวลาเพียงแค่สามชั่วโมงเท่านั้น

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ พรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเขาก็ช่างน่ากลัวเหลือเกิน

บางที

พรสวรรค์ระดับนี้

อาจจะน่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า การที่เขาจุดประกายดาราจักรได้ถึงสิบสายเสียอีก

"ฟู่ ฟู่......"

เทพสวรรค์จินเหมินและทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์ ก็ค่อยๆ พ่นลมหายใจที่ขุ่นมัวออกมา

เย่ฟานคนนี้ ทำให้พวกเขาต้องประหลาดใจอีกครั้งแล้ว

พูดได้เลยว่า ไม่มีปาฏิหาริย์ใด ที่ไอ้เด็กคนนี้สร้างขึ้นมาไม่ได้

ทั้งสองคนรู้สึกว่า

การที่พวกเขาได้รู้จักกับเด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์คนนี้

มันทำให้พวกเขาต้องตกใจ มากกว่าที่เคยเจอมาตลอดหลายร้อยปีเสียอีก

ไอ้เด็กนี่ มันสัตว์ประหลาดชัดๆ

"ดูนั่นสิ เขาตามไปแล้ว

บางที เขาอาจจะมีโอกาสสังหารขุยเสวียนได้จริงๆ"

ภายในมิติสังเกตการณ์ระดับเทพสวรรค์ มีเทพสวรรค์ท่านหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยดวงตาที่เป็นประกายคาดหวัง

เรียกได้ว่า

การที่นักรบจากต่างเขตดารา เข้ามาสร้างหายนะสีเลือดในครั้งนี้

หากปล่อยให้พวกเขาหนีรอดไปได้อย่างลอยนวล

ยอดฝีมือทั่วทั้งเขตดารามังกรดำ ก็คงจะรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก

แต่หากว่า เย่ฟานสามารถสังหารขุยเสวียนได้

นั่นก็จะเป็นการ กอบกู้ศักดิ์ศรีให้กับเขตดารามังกรดำของพวกเขาคืนมาได้บ้าง

"หึ ไอ้พวกนี้ มันไม่ได้หวังดีอะไรหรอก"

เทพสวรรค์จินเหมิน แค่นเสียงเย็นชา

ดูเหมือนว่า พวกเขาจะหวังให้เย่ฟานสังหารขุยเสวียน เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีให้กับเขตดารามังกรดำ

แต่ในความเป็นจริง

หากว่า เย่ฟานสังหารขุยเสวียนภายในเขตดารามังกรดำจริงๆ

เมื่อการทดสอบอัจฉริยะแห่งเขตดาราจักรเริ่มต้นขึ้น เขาจะต้องถูกวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งเขตดาราจักรนิรันดร์ตามล่าอย่างหนักแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น

หากเขาสังหารขุยเสวียนได้จริงๆ แล้วพวกเขาเข้ามาในมิติการทดสอบนี้ได้อย่างไร

บางที มันอาจจะกลายเป็นปริศนาไปตลอดกาล

ยาเม็ดวาสนาระดับเทพเม็ดนั้น บางทีอาจจะเป็นเหมือนดาบแห่งแดมโมคลีส ที่แขวนอยู่บนหัวของขุยเสวียนและพรรคพวก

ทั้งที่รู้ว่าเป็นกับดัก

แต่มัน ก็คือยันต์เร่งตายของพวกเขา!

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเทพสวรรค์จินเหมิน

ทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์ ก็เริ่มเข้าใจเจตนาที่แท้จริงของการตั้งรางวัลที่ล้ำค่าขนาดนี้ขึ้นมาแล้ว!

นี่มันคือ แผนการอันแยบยล ที่ถูกวางเอาไว้เพื่อกวาดล้างพวกเขาให้สิ้นซาก

ตาข่ายแห่งแผนการร้ายที่มองไม่เห็น

ราวกับ กำลังแผ่ปกคลุมมิติการทดสอบในครั้งนี้

......

"หืม?"

ทันใดนั้น ในขณะที่เย่ฟานกำลังไล่ล่าขุยเสวียนอยู่นั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายบางอย่าง

ทำให้เขา ต้องระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก

ท้ายที่สุดแล้ว

อาธีน่าก็เคยเตือนเขาเอาไว้

ว่านักรบจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ มักจะไม่ทำตามกฎเกณฑ์ และมีวิธีการที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย

"ตู้ม"

ในขณะที่เย่ฟานกำลังเกิดความระแวงอยู่นั้น และเพิ่งจะตั้งสติได้

ทันใดนั้น

มิติแห่งการทดสอบนี้ ก็ราวกับเกิดการเคลื่อนย้ายสับเปลี่ยนดวงดาว

ในพริบตาเดียว เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ในมิติอีกแห่งหนึ่ง

"ค่ายกลงั้นหรือ?"

ด้วยความเคยชิน

สิ่งแรกที่เย่ฟานนึกถึง ก็คือ นี่อาจจะเป็นค่ายกลภาพลวงตา ที่ขุยเสวียนวางดักเอาไว้

แต่ทว่า

ไม่นาน เขาก็ปฏิเสธความคิดนี้

หากเป็นค่ายกลภาพลวงตา ด้วยระดับความรู้ด้านค่ายกลของเขาในตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสัมผัสถึงอักขระค่ายกลไม่ได้

แต่ทว่า

โลกใบนี้ กลับมีพลังงานลึกลับบางอย่างไหลเวียนอยู่จริงๆ

แต่ที่แน่ๆ มันไม่ใช่พลังของอักขระค่ายกลอย่างแน่นอน

"ยินดีต้อนรับสู่โลกของข้า เจ้ามดปลวกผู้ต่ำต้อย"

ในขณะนั้นเอง

เย่ฟานก็มองเห็น ใบหน้าขนาดยักษ์ใบหนึ่ง ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

และใบหน้านั้น

ก็ไม่ใช่ใครอื่น ขุยเสวียนนั่นเอง

ในเวลานี้ เขาดูราวกับเป็นผู้สร้างโลก เป็นผู้คุมเจตจำนงของมิติแห่งนี้ เป็นดั่งพระเจ้าผู้สร้างโลก

เพียงแค่เขาคิด เขาก็สามารถบดขยี้เย่ฟานให้แหลกเป็นผุยผงได้

ยิ่งไปกว่านั้น

ภายในใจของเย่ฟาน ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา

ความรู้สึก ที่อยากจะคุกเข่ากราบไหว้อย่างสิโรราบ

"หัวใจแห่งความบริสุทธิ์!"

"เมล็ดพันธุ์แห่งมรรค—ทะลวงมายา!"

วูบ

แต่ทว่า เจตจำนงแห่งยุทธ์ของเย่ฟานนั้น แข็งแกร่งดุจหินผา

เขาไม่มีทางยอมให้สิ่งเหล่านี้ มาสั่นคลอนจิตใจของเขาได้

ในทางกลับกัน

เย่ฟานได้เปิดใช้งานเมล็ดพันธุ์แห่งมรรค—ทะลวงมายา

วูบ

ทันใดนั้น เย่ฟานก็มองเห็นจุดเชื่อมต่อนับไม่ถ้วน ที่ส่องสว่างราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า

ซึ่งจุดเชื่อมต่อเหล่านั้น คือสิ่งที่ค้ำจุนมิติอันลึกลับแห่งนี้เอาไว้

"นี่มัน โลกที่สร้างขึ้นจากพลังจิตงั้นหรือ!?"

เมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้

ภายในใจของเย่ฟาน ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

ที่แท้ พลังจิตก็สามารถทำเรื่องที่น่ากลัวแบบนี้ได้ด้วยหรือ?

ในโลกแห่งจิตวิญญาณแห่งนี้

ขุยเสวียน ก็ราวกับเป็นดั่งพระเจ้า

เมื่อเทียบกับวิชาพลังจิตระดับเทพเสมือนขั้นกลางอย่าง 'วิญญาณแตกสลาย' ที่เขาเคยฝึกฝนมาแล้ว

โลกแห่งจิตวิญญาณแห่งนี้ มันช่างดูลึกล้ำและซับซ้อนกว่ามาก

ในเวลานั้น

เย่ฟานถึงกับรู้สึกหลงใหล ไปกับความมหัศจรรย์ของมัน

ส่วนขุยเสวียน เมื่อเห็นว่าเย่ฟานมีท่าที 'เหม่อลอย' เขาก็คิดว่า เย่ฟานคงจะถูกสะกดด้วยพลังของเขาเข้าแล้ว

"เดิมที นี่คือไพ่ตายก้นหีบของข้า

ข้าตั้งใจ จะเก็บเอาไว้ใช้จัดการกับพวกสัตว์ประหลาด ในการทดสอบอัจฉริยะแห่งเขตดาราจักรที่จะมาถึงในไม่ช้านี้

แต่ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตายนัก

งั้นข้าก็จะสงเคราะห์ให้เจ้าเอง

วิชาลับทางจิตวิญญาณนี้ มีชื่อว่า—ทวยเทพจุติ

การได้ตายอยู่ที่นี่ เจ้าก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว!"

บนท้องฟ้า ใบหน้าขนาดยักษ์ที่ดูราวกับเทพเจ้า เผยให้เห็นถึงความเย่อหยิ่งที่เป็นนิสัยของขุยเสวียน

ในเวลานี้

สายตาที่เขามองลงมาที่เย่ฟาน

ยิ่งเต็มไปด้วยความเหนือกว่าและศักดิ์สิทธิ์ ราวกับผู้สร้างโลก

"คุกเข่าลง!"

ก่อนที่จะลงมือสังหารเย่ฟาน ขุยเสวียนก็เกิดความรู้สึกอยากจะกลั่นแกล้งขึ้นมา

เขาต้องการ จะเหยียบย่ำและหยามเกียรติเย่ฟานอย่างหนักหน่วงเสียก่อน

ทันใดนั้น

ราวกับเป็นคำประกาศิตจากสวรรค์ ภายในมิติ 'ทวยเทพจุติ' ก็มีแรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมา

พุ่งตรง เข้ากดทับร่างของเย่ฟาน

แกร๊ง

ราวกับว่า ในเวลานี้ ร่างกายของเย่ฟานกำลังแบกรับภูเขาศักดิ์สิทธิ์อันหนักอึ้งเอาไว้!

ถึงขั้น

ในจิตสำนึกของเย่ฟาน ร่างกายของเขาถึงกับส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด เพราะทนรับแรงกดดันไม่ไหว

แต่ทว่า ร่างกายของเย่ฟาน ก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง

เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองไปยังชายหนุ่มที่ทำตัวราวกับเทพเจ้าบนท้องฟ้า

ภายในดวงตา เผยให้เห็นถึงความเย้ยหยัน และ... ความตื่นเต้น?

"บังอาจ ในฐานะมนุษย์ธรรมดา กล้าลบหลู่ทวยเทพ ต้องรับโทษทัณฑ์!"

เมื่อสิ้นเสียงของขุยเสวียน

ทันใดนั้น

บนท้องฟ้า ก็ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมาจริงๆ

สายฟ้าสีแดงฉานหลายสาย พุ่งตรงลงมาที่เย่ฟานอย่างรุนแรง

เปรี้ยง เปรี้ยง

นี่คือพลังจิตที่แปรสภาพมา

มันพุ่งตรง เข้าไปในห้วงแห่งการหยั่งรู้ของเย่ฟาน

แล้วฟาดฟันลงบนวังนิพพานของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ซึ่งอันตรายที่เกิดขึ้นในนี้ มันรุนแรงยิ่งกว่าการต่อสู้ด้วยร่างกายถึงสิบเท่าร้อยเท่า

เพราะว่า

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ห้วงแห่งการหยั่งรู้ของเขาก็อาจจะพังทลายลง และตัวเขาก็จะต้องตายในที่สุด

และเมื่ออยู่ภายในมิติ 'ทวยเทพจุติ'

นักรบก็จะรู้สึกว่าตัวเองช่างต่ำต้อย พลังในการต่อต้านทางจิตใจก็จะลดลงไปกว่าสิบส่วน

แต่ขุยเสวียน กลับได้รับการเสริมพลังอย่างมหาศาล

ดังนั้น

เมื่อเขาเปิดใช้ไพ่ตายใบนี้

เขาก็มั่นใจเต็มเปี่ยม ว่าจะสามารถลบหลู่อัจฉริยะเผ่ามนุษย์แห่งเขตดารามังกรดำผู้นี้ให้หายไปจากโลกได้

"ตู้ม!"

แต่ทว่า ในวินาทีต่อมา

สายฟ้าสีแดงฉานที่ดุร้ายเหล่านั้น กลับราวกับฟาดลงบนหน้าผาสูงชัน ที่ไม่สามารถสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย

"อะไรนะ? เป็นไปไม่ได้!"

ขุยเสวียนร้องเสียงหลง

(จบแล้ว)